လူမ်ိဳး၏ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္း

စင္ကာပူႏုိင္ငံကို ပထမကမၻာေခၚ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာသည့္ ႏုိင္ငံအဆင့္ထဲ ေရာက္ေနၿပီဟု သတ္မွတ္ထားၾကသည္။ စီးပြားေရးအရ ပထမတန္းစားႏိုင္ငံ အဆင့္ထဲ ေရာက္ေနၿပီဆုိျခင္းကို မျငင္းလိုပါ။ သို႔ေသာ္ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္းမွာကား အျငင္းပြားစရာမ်ား အေၾကာင္းမ်ား ရွိသည္။

စင္ကာပူႏုိင္ငံထုတ္ The Straits Times သတင္းစာ ၂၃ ဇြန္ ၂၀၁၀ ေန႔ထုတ္တြင္ လူထုအာေဘာ္ ေပးစာတစ္ပုဒ္ ပါရွိခဲ့သည္။ စင္ကာပူလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္တစ္ခုတြင္ တန္းစီေစာင့္ေနရင္း ႀကံဳခဲ့ရသည့္ ျမင္ကြင္းေလးတစ္ခုအေၾကာင္းကို ျပန္လည္ေရးသားျခင္း ျဖစ္သည္။

အဖိုးတန္၀တ္စံု ၀တ္ထားေသာ အသက္ႀကီးႀကီး စင္ကာပူ အမ်ိဳးသားႀကီးတစ္ေယာက္သည္ တန္းစီေနသည့္ သူ႔ေရွ႕က ဖိလစ္ပီႏို အမ်ိဳးသမီး (ကေလးငယ္ေလးကို ခ်ီပိုးထားသူ) ကို ေက်ာ္ၿပီး ေရွ႕တိုးသြားေၾကာင္း၊ လူခ်င္းတြန္းတိုက္မိသြား၍ အမ်ိဳးသမီးက မေက်မနပ္ ေျပာသည့္အခါ အဆိုပါ စင္ကာပူလူႀကီးက ဖိလစ္ပီႏို အမ်ိဳးသမီးကို ေဒါသတႀကီး ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ ႀကိမ္းေမာင္းေတာ့ေၾကာင္း၊ ေနာက္ဆံုးစကား တစ္ခြန္းမွာ နင္တို႔ အလကား လာ႐ႈပ္ေနတယ္။ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ ကုိ္ယ္ျပန္ဟု ေျပာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဖိလစ္ပီႏို အမ်ိဳးသမီးချမာ ကေလးငယ္ေလးကို ခ်ီၿပီး တန္းစီေနသည့္ထဲက ထြက္သြားရရွာေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။

ေပးစာေရးသူက ေအာ္ဟစ္ႀကိမ္းေမာင္းေသာ စင္ကာပူလူႀကီး၏ အျပဳအမူသည္ ယဥ္ေက်းေသာ ႏုိင္ငံႀကီးသား မပီသေၾကာင္း၊ ဖိလစ္ပီႏိုေတြကေတာ့ စင္ကာပူသားမ်ားအေပၚ အမ်ားႀကီး ခံစားသြားၾကမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းေရးကာ ႐ိုင္းျပသည့္ စင္ကာပူသားမ်ားအတြက္ သူက အားနာေနမိပံုကို ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ နိဂံုးခ်ဳပ္၌ သူေရးလိုက္ပံုမွာ ဒႆနဆန္သည္။ "ကၽြန္ေတာ္ ပိုၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရတာကေတာ့ ကေလးေလး ခ်ီးထားတဲ့ မိန္းမသားတစ္ေယာက္ကို အဲဒီလူႀကီး တရားလက္လြတ္ ႏိုင့္ထက္ကလူ ေျပာဆိုေနတာကို ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ မည္သူကမွ ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားျခင္း မျပဳခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားဖို႔ မ၀ံ့ရဲခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွက္မိပါတယ္" လို႔ ေရးထားျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤကိစၥႏွင့္ ဆက္စပ္၍ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၅ ႏွစ္ခန္႔က စင္ကာပူေခါင္းေဆာင္ႀကီး လီကြမ္းယူ စထရိတ္တုိင္းမ္ သတင္းစာႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္း တစ္ခုတြင္ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ကစၿပီး စင္ကာပူသားမ်ား အေျပာအဆို အျပဳအမူ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေရးကို လူထုလႈပ္ရွားမႈ တစ္ရပ္အျဖစ္ ပထမဆံုး တုိက္တြန္းေဆာ္ၾသခဲ့ရာ ၁၅ ႏွစ္ၾကာမွ် အဆက္မျပတ္ လံႈ႔ေဆာ္ ၾကပ္မတ္ေဆာင္ရြက္ လာၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ အေတာ္ပင္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔လာၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားသည္ အျပဳအမူ အေျပာအဆို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔လာၾကေၾကာင္း လီကြမ္းယူကုိယ္တုိင္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသည္ဟု မွတ္သားခဲ့ရဖူးသည္။

ဘတ္စ္ကားစီးရာမွာလည္းေကာင္း၊ အမ္အာရ္တီေခၚ အျမန္ဓာတ္ရထား စီးရာမွာလည္းေကာင္း၊ ဓာတ္ေလွကားထဲ ၀င္ရာမွာလည္းေကာင္း၊ စားေသာက္ခန္းထဲ ၀င္ရာမွာလည္းေကာင္း၊ အမ်ားႏွင့္ သြားလာေဆာင္ရြက္ရသည့္ ေနရာမ်ားတြင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ လုယက္တိုးေ၀ွ႔ ေနရာဦးၾကျခင္းသည္ ပင္ပန္းဆင္းရဲစရာ ျဖစ္သည္ဟု လီကြမ္းယူက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

လူအမ်ား၏ အမူအက်င့္ ႐ုိင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းျခင္းသည္ ကီယာဆုအစ္ဇင္း (Kiasuism) ဟုေခၚေသာ မိမိရရွိမည့္ အခြင့္အေရး လက္လြတ္ ဆံုး႐ံႈးရမည္ကို စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈ စိတ္အစြဲေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ စင္ကာပူသားမ်ားသည္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရစဥ္က ထိုသို႔ေသာ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈ စိတ္အစြဲမ်ား ရွိခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ေခတ္ႏွင့္ စစ္ၿပီးေခတ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ယင္းသို႔ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾက ေနခဲ့ၾကရသည့္ အေတြ႔အႀကံဳေၾကာင့္ အရာရာတြင္ အလုအယက္ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ လာခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု လီကြမ္းယူက သံုးသပ္ခဲ့သည္။

ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ ေနထုိင္ဆက္ဆံတတ္ေရးတြင္ ဂ်ပန္မ်ားကို အတုယူရမည္ဟု သူက ၫႊြန္းဆိုသည္။

"ပညာေပး ေလ့က်င့္မႈေတြေၾကာင့္ အမူအရာ အေျပာအဆို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ ဂ်ပန္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ေပၚထြက္လာတာ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔မွာ ဦးၫြတ္အေလးျပဳတာေတာင္ ဘယ္လို ကုိယ္ေနကိုယ္ထားနဲ႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ အ႐ိုအေသ ေပးရမယ္ဆိုတာေတြကို သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးတဲ့ ေက်ာင္းေတြ ရွိတယ္။ ဒါေတြကို သူ႔အလိုလို တတ္လာၾကတာ မဟုတ္ဘူး" ဟု လီကြမ္းယူက ေျပာခဲ့သည္။

ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေလ့လာရာတြင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳး အေျခအေနႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္သင့္သည္။ မိမိတို႔ဆီမွာလည္း "ကီယာဆုအစ္ဇင္း" ျဖစ္ေနၾကပါသလား။ ေနရာတကာမွာ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေအာင္ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္သည့္ စိတ္ႏွင့္ သူ႔ထက္ငါဦး အလုအယက္ လုပ္တတ္ၾကေသာ အက်င့္ကို ျပည္သူ႔နီတိ ျပန္လည္ထြန္းကားေအာင္ ႀကိဳးပမ္းျခင္းျဖင့္ ျပဳျပင္ၾကရေပမည္။ လူလူခ်င္း စာနာေထာက္ထားသည့္ ကုိယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ျဖင့္ ျပဳျပင္ၾကရေပမည္။

[အေတြးအျမင္၊ အမွတ္-၂၂၂၊ စက္တင္ဘာလ ၂၀၁၀၊ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္၊ စာမ်က္ႏွာ-၅၊ ၆]