ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္ေသာပံုျပင္မ်ား (၁၇)

တစ္ခါက လင္းယုန္ဥတစ္ဥဟာ ၾကက္ၿခံထဲ က်သြားတယ္တဲ့။ ဒီဥကေန လင္းယုန္ေလးေပါက္လာေတာ့ ၾကက္ေတြၾကားမွာပဲ ႀကီးျပင္းလာတယ္။ သူ႔ကိုယ္သူလည္း ၾကက္လို႔ပဲ ထင္ေနမိတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ ဒီလင္းယုန္ငွက္ကေလးဟာ ေကာင္းကင္ကုိ ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ပ်ံ၀ဲေနတဲ့ လင္းယုန္ငွက္ႀကီးတစ္ေကာင္ကို လွမ္းျမင္သတဲ့။ ဒါနဲ႔ သူက သူ႔ရဲ႕အေပါင္းအပါေတြျဖစ္တဲ့ ၾကက္ကေလးေတြကို ငါလည္း ဒီလင္းယုန္လို ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ပ်ံ၀ဲခ်င္လုိက္တာလို႔ေျပာေတာ့ က်န္တဲ့ ၾကက္ကေလးေတြက စိတ္ကူးမယဥ္ပါနဲ႔၊ လင္းယုန္ငွက္လို မင္းဘယ္လို ပ်ံႏုိင္မွာလဲ၊ မင္းဟာ လင္းယုန္မွ မဟုတ္တာ။ မင္းဟာ တို႔လိုပဲ ၾကက္တစ္ေကာင္သာ ျဖစ္တယ္လို႔ ၀ိုင္းေျပာၾကတယ္။ အခုလို သူ႔အနားမွာရွိတဲ့ ၾကက္ေတြက ေျပာတာကို နားေထာင္ၿပီး လင္းယုန္ငွက္ကေလးက သူတို႔ေျပာတာ ဟုတ္တာပဲ၊ ငါဟာ ၾကက္၊ လင္းယုန္မွ မဟုတ္တာဆုိၿပီး အရင္အတုိင္းပဲ ၾကက္တစ္ေကာင္အျဖစ္ ၾကက္ၿခံထဲမွာပဲ ေနသြားသတဲ့။ ေသတဲ့အခါက်ေတာ့လည္း ၾကက္အျဖစ္ ေသသြားတာေပါ့။

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ဒီပံုျပင္ေလးကေပးခ်င္တဲ့ message ကို ဆရာေအာင္ထြန္းသက္က ဘယ္လိုရွင္းျပထားသလဲဆိုရင္.....
ေဖေဖက အေကာင္းျမင္၀ါဒကို ႏွစ္သက္တယ္။ အရာရာကို အေကာင္းပဲျမင္ေစခ်င္တယ္။ ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ေလာကမွာ အမွားအယြင္း လံုး၀မရွိတဲ့သူဟာ ဘာမွမလုပ္တဲ့သူသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ရင္ေတာ့ မွားမွာပဲ။ ဒါကို အမွားလို႔ မယူဆဘဲ သင္ခန္းစာရတယ္လို႔သာ ျမင္ဖို႔လိုအပ္တာပါ။ တခ်ိဳ႕ေတြက သိပ္ၿပီး စိတ္ပူတတ္ၾကတယ္။ မေကာင္းတာေတြ အာ႐ံုျပဳၿပီး ေၾကာင့္ၾကၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္စိတ္ပူေနတာေတြရဲ႕ ၈၀ ရာခုိင္ႏႈန္းက ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္မလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေဖေဖက အဆိုးျမင္၀ါဒကို ေရွာင္ေစခ်င္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ပရိသတ္ေတြကို ေဖေဖၾကားဖူးတဲ့ ပံုျပင္တစ္ခုကို ေျပာျပမိတယ္။
(အေပၚက ပံုျပင္ပါ)
အင္မတန္မွ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။ လင္းယုန္အစစ္ျဖစ္ရဲ႕နဲ႔ ကုိယ့္ရဲ႕အေၾကာင္းကို မသိဘဲ သူမ်ားေျပာသလို ေနထိုင္မိတာ။ ေဖေဖက သမီးကို ဒီလိုမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ကုိယ္ဟာ လင္းယုန္လို႔ အၿမဲျမင္ေစခ်င္တယ္။ ေတြးေစခ်င္ပါတယ္။

[The VOICE Weekly, အတြဲ-၆၊ အမွတ္-၃၅၊ စာမ်က္ႏွာ-၃၁၊ ပါေမာကၡေဒါက္တာ ေအာင္ထြန္းသက္ ၏ ေဟာေျပာပြဲအေတြ႔အႀကံဳ (၇၈) မွ]