အထက္တန္းေရာက္ေနလွ်င္
အလုပ္တစ္ခုလုပ္လွ်င္ ေကာင္းမေကာင္း စိစစ္ၿပီး ျပဳျပင္လုိက္ၾကစမ္းပါ။ သူမ်ားကို မနာလို၀န္တိုဖို႔လည္း မလိုဘူး။ အဲဒီစိတ္ေတြျဖစ္လွ်င္ ကုိယ္သာဆင္းရဲရတယ္။ အေျပာခံရသူမွာေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ကုိယ္က အထက္တန္းေရာက္ေနလွ်င္ စိတ္ေကာင္းလည္း ရွိရတယ္။ အေျပာလည္း ခံရမယ္၊ သို႔မဟုတ္လွ်င္ ျပန္က်သြားႏုိင္တယ္။
ကုိယ္ေတာ့ စိတ္ေအးသြားရတာ အမွန္ပဲ
သူေတာ္ေကာင္းဆိုတာ မေတာ္တာကို မေတာ္ဘူးလို႔ ေျပာပါ။ စိတ္ဆိုတာ ေကာင္းတဲ့အာ႐ံု အၿမဲထံုေပးႏုိင္မွ ေတာ္ကာက်တယ္။ သူမ်ားခ်မ္းသာတာကို "ခ်မ္းသာပါေစ" လို႔ ၀မ္းေျမာက္လိုက္လွ်င္ တစ္ဖက္သားမွာ ခ်မ္းသာတယ္ မခ်မ္းသာဘူးေတာ့ မသိဘူး၊ ကုိယ္ေတာ့ စိတ္ေအးသြားရတာ အမွန္ပဲ။ ဆင္းရဲတဲ့သူနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့လည္း က႐ုဏာျဖစ္ရမယ္။ အရာရာမွာ ေမတၱာစိတ္ထားၿပီး စိတ္ေကာင္းထား သည္းခံျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ အေကာင္းဆံုးပဲ။
ေလွ်ာ့ခ်မပစ္ၾကပါနဲ႔
ျမင့္ျမတ္တဲံလမ္းစဥ္အတုိင္း သြားေနပါလ်က္နဲ႔ နိမ့္ရာကိုေတာ့ မဆင္းခ်င္ၾကပါနဲ႔။ အကုသိုလ္ျဖစ္မယ့္ေနရာကို ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ကုသိုလ္ျဖစ္မယ့္ေနရာကို ေရြးတတ္ပါေစ။ ဒီဘ၀ရဲ႕ အေျခအေနကို မပ်က္ေစဘဲ ေနာင္ဘ၀ေတြအတြက္ ဒါထက္ေကာင္းတဲ့သူျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကစမ္းပါ။ ကုိယ့္ရဲ႕ ကံ ဉာဏ္ ၀ီရိယ ကုိ ေလွ်ာ့ခ်မပစ္ၾကပါနဲ႔။
No comments:
Post a Comment