လူကဲ့ရဲ႕ နတ္ကဲ့ရဲ႕ ခံၾကရမယ္
ဒီသာသနာေတာ္ႀကီးကို က်ဆင္းမသြားေအာင္ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းထိန္းေနၾကရတာ၊ ဘုန္းႀကီး ရဟန္းေတြက အတြင္း၀န္ေဆာင္၊ ဒကာ ဒကာမေတြက အျပင္၀န္ေဆာင္ေတြအျဖစ္နဲ႔ ထိန္းၾကရတယ္။ ကုိယ္စြမ္းႏုိင္ရာဘက္က တာ၀န္ယူၾကရတာေပါ့။ ဒီလို တာ၀န္ယူ ထိန္းၾကရတဲ့ေနရာမွာ ကုိယ့္လက္ထက္ေရာက္မွ က်ဆင့္နိမ့္ေလွ်ာကုန္မယ္ဆိုလွ်င္ လူကဲ့ရဲ႕ နတ္ကဲ့ရဲ႕ ခံၾကရမယ္။ ဥပမာ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုလွ်င္ မိဘတို႔လက္ထက္က က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ အေမြအႏွစ္ေတြ သားသမီးမ်ားလက္ထက္မွာ ယိုယြင္းက်ဆင္းကုန္လွ်င္ အကဲ့ရဲ႕ ခံၾကရသလိုေနမွာေပါ့။
႐ိုး႐ိုးကေလး ေနရမယ္
သာသနာျပဳတဲ့ေနရာမွာ အႏုေတြ အလွေတြ အႂကြေတြ အရြေတြ ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြ မလိုဘူး။ အမ်ားတကာ ဘယ္လိုေနေန၊ ဒီမွာေတာ့ ဒါေတြ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ ေနထိုင္က်င့္သံုးေရးစနစ္ဟာ ေရွးမူကို ျပန္ရမွာပါပဲ။ ႐ိုး႐ိုးကေလး ေနရမယ္။ ေရွးမူစနစ္က လုိက္လို႔မမီေအာင္ ေကာင္းလြန္းလို႔ပါ။
No comments:
Post a Comment