က်င့္တရားက်ေတာ့ နည္းပါးသြားၿပီ
ဘုန္းႀကီးတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေဟာလုိက္တဲ့တရားေတြ၊ နာလိုက္ၾကတဲ့ တရားေတြ အႏွံ႔အျပားပဲ။ ေဟာတရား၊ နာတရားေတြ ေပါၾကပါတယ္။ က်င့္တရားက်ေတာ့ နည္းပါးသြားၿပီ။ တကယ္ေတာ့ က်င့္ဖို႔အတြက္ ေဟာတာ၊ က်င့္ဖို႔အတြက္ပဲ နာရတာ၊ ကုိယ္က်င့္အျဖစ္ မေရာက္သမွ် တရားေတြက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း လိုရင္းေရာက္ၿပီ၊ ျပည့္စံုၿပီလို႔ မဆိုႏုိင္ေသးပါဘူး။
ေတြေ၀ေနၾကတယ္
အခုလို အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ ဘ၀ကို ရတဲ့အခိုက္ အခြင့္ေကာင္းေတြကို လက္လြတ္မကုန္ပါေစနဲ႔၊ ဘုရားသာသနာေတာ္ႀကီးနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခိုက္ လိုခ်င္တာ ရႏုိင္တုန္း ရေအာင္ယူလုိက္ၾကစမ္းပါ။
သမာဓိ
ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက သမာဓိကို အသံုးမခ်တတ္ေတာ့ အလုပ္ကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။
စိတ္ကုိ အလိုလုိက္လို႔ပဲ
စိတ္ကို ထိန္းမထားလို႔ရွိရင္ ေရထဲမွာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ လိႈင္းၾကက္ခြပ္မ်ားလို လႈပ္ရွားေနတယ္။ လႈပ္ရွားေန႐ံုတင္ မကဘူး၊ ေနာက္ေတာ့ ဒုကၡေပးတတ္တယ္။ အဲဒါ စိတ္ကို အလိုလိုက္လို႔ပဲ။ ဘုန္းႀကီးျဖစ္ျဖစ္ လူျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ကို ဆံုးမျခင္းမရွိလွ်င္ ဒုကၡနဲ႔ ရင္ဆုိင္ၾကရမယ္။
ေလ့က်င့္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ
စိတ္ကို ျမင့္ျမတ္ႀကီးထြားလာေစခ်င္ရင္ ဘုရားကို မ်ားမ်ားအာ႐ံုျပဳ၊ ေမတၱာမ်ားမ်ားပို႔လို႔ရွိရင္ ႐ုပ္လည္း ၾကည္လင္တယ္၊ စိတ္လည္း ၾကည္လင္တယ္။ ဉာဏ္ပညာေတြပါ ၾကည္လင္ၿပီး ထက္ျမက္လာလိမ့္မယ္။ ေလ့က်င့္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ။ မရဏႆတိဆိုတဲ့ တရားကိုေတာ့ မလြတ္႐ံုေလာက္ပဲ လုပ္ၾကပါ။
No comments:
Post a Comment