ေသာမတ္ဖရီးမင္း၊ ေရနံ၊ အေမရိကန္ႏွင့္ အာရပ္ကမၻာ

ဒီပို႔စ္ရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က ဂ်ာနယ္ထဲမွာ ဖတ္မိတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ကို သေဘာက်လို႔ ေကာက္ႏုတ္ၿပီး ျပန္လည္ေ၀မွ်တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ နည္းနည္းေလး လွ်ာရွည္ခ်င္ေသးတဲ့အတြက္ ခြင့္ျပဳၾကပါဦး။ ေသာမတ္ဖရီးမင္း ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အင္မတန္မွကို ကေလာင္စြမ္းထက္တဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူေျပာတဲ့၊ ေရးတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြဟာ သူမ်ားေတြနဲ႔မတူ ကြဲထြက္ေနတတ္တာကို သတိထားမိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ပိႆေလးနဲ႔ ေဘးပစ္ဆိုသလိုမ်ိဳး ေျပာတတ္တာကို သတိထားမိပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဘေလာ့ဂ္မိတ္ေဆြေတြအတြက္ ျမင္သာထင္သာ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဆရာေက်ာ္၀င္း ဘာသာျပန္ၿပီး စာေပဆုရခဲ့တဲ့ ကမၻာျပားၿပီ (The World is Flat) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ျပဳစုခဲ့သူေပါ့။ ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာက သူတို႔ဆီက ဂ်ာနယ္လစ္ေတြကိုက အဲဒီလိုမ်ိဳး အျမင္စူးရွၾကတာလား ဆိုတာကိုပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒီကဆရာေတြ ဘာသာျပန္တာေတြကိုသာ ဖတ္ၾကရတာကိုး။ ဒါလည္း ကၽြန္ေတာ့္အေတြးပါ။ အခုလည္း ေသာမတ္ဖရီးမင္းရဲ႕ If not now, when? ဆိုတဲ့ စာကိုရည္ၫႊန္းၿပီး ဆရာမင္းညိဳ ေရးသားထားတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ေရနံ ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပါးတစ္ပုဒ္ထဲက သေဘာက်မိတာ အခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ အခုျပန္လည္ ေ၀မွ်တာေတြပဲ ေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို လာထိတဲ့ စာအခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္လက္တို႔ျခင္း ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေျပာလိုပါတယ္။

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

* "အေမရိကန္၊ မင္းက မီးေတာင္ေျခရင္းမွာ အိမ္ေဆာက္ထားတယ္။ အဲဒီမီးေတာင္ရဲ႕ အက္ေၾကာင္းေတြကေန အခု ေခ်ာ္ရည္ေတြ ထြက္ေနၿပီ။ ေပါက္ထြက္ေတာ့မလို တစ္ေတာင္လံုးလည္း ယိမ္းထိုးေနၿပီ။ မင္းရဲ႕အိမ္ကို ေရႊ႕ေတာ့" အခုကိစၥမွာ မင္းရဲ႕အိမ္ကို ေရႊ႕ေတာ့ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေမရိကန္ေတြ (အာရပ္ကမၻာက) ေရနံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ငမ္းငမ္းတက္ ျဖစ္ေနတာကို ရပ္လိုက္ေတာ့လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။

* က်န္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ မွာ အေမရိကန္ (ဥေရာပနဲ႔ အာရွလည္း ပါပါတယ္) ဟာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသကို ဓာတ္ဆီဆုိင္ႀကီးေတြ စုေ၀းရာေဒသအျဖစ္ သေဘာထားခဲ့ၾကတယ္။ ေဆာ္ဒီဆီဆုိင္၊ အီရန္ဆီဆုိင္၊ ကူ၀ိတ္ဆီဆုိင္၊ ဘာရိန္းဆီဆုိင္၊ အီဂ်စ္ဆီဆုိင္၊ လစ္ဗ်ားဆီဆုိင္၊ အီရတ္ဆီဆုိင္၊ အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ားျပည္ေထာင္စုဆီဆုိင္ စသည္ျဖင့္။

* ကဲ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သေဘာတူညီမႈ လုပ္ၾကရေအာင္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေရနံေတြကို ထုတ္သာထုတ္။ ေစ်းလည္းမမ်ားေစနဲ႔ေပါ့။ အစၥေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးလည္း သိပ္ေခါင္းထဲ ထည့္မေနပါနဲ႔။ အဲဒီလို လုပ္ေပးတဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတို႔ အာရပ္ေတြလည္း လုပ္ခ်င္တာမွန္သမွ် လုပ္ႏုိင္တယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ ျပည္သူေတြကို တားခ်င္တာရွိလည္း တား။ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားခ်င္လည္း စား။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဗလီေတြကေန အေမရိကန္ မေကာင္းေၾကာင္း တရားေဟာခ်င္သပဆိုလည္း ေဟာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ သတင္းစာေတြထဲ က်ဳပ္တို႔ အေမရိကန္ေတြအေၾကာင္း ႀကိဳက္တာေရး။ ေရနံေလးသာ ထုတ္ေပးပါ။ ေစ်းေလးလည္း ခ်ေပးထားပါ။ အစၥေရးကိုလည္း သိပ္ျပႆနာ မရွာနဲ႔ေပါ့။ က်န္တာ ႀကိဳက္တာသာ လုပ္ဗ်ာ။

* အာရပ္ကမၻာမွာ ခုိင္မာတဲ့ အစိုးရအဖြဲ႔ေတြမရွိ၊ အရပ္ဖက္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ မရွိ၊ ဒီမိုကေရစီ အစဥ္အလာ ဒါမွမဟုတ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ဆိုတာလည္း မရွိ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီ ကူးေျပာင္းေရးဆုိတာ လြယ္ကူတဲ့ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။

* အာရပ္ကမၻာတြင္ အဓိကမလံုေလာက္မႈ (၃)ခု ရွိသည္။ (၁) ပညာေရး ခါးဆက္ျပတ္မႈ၊ (၂) လြတ္လပ္မႈ၊ (၃) အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ပါ၀င္လႈပ္ရွားပိုင္ခြင့္ မရွိျခင္း။

* အာရပ္ကမၻာႀကီး သမိုင္းထဲကို ျပန္လာတာဟာ အင္မတန္ကို ခက္ခဲၿပီးေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥဆိုၿပီး အယူမမွားသင့္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကေန႔အာရပ္ကမၻာမွာ ျဖစ္ေနတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ၾကား မေနဘဲ အဲဒီမွာ ဒီမိုကေရစီ အျမစ္တြယ္ေအာင္ လုပ္ေပးၾကပါစို႔လားဗ်ာ....။

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ဖတ္မိတာကေတာ့ Real Time Journal, Vol.1, No.5, Page.7 မွာ ျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ ေသာမတ္ဖရီးမင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို သိုးေဆာင္းဘာသာနဲ႔ ဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီေနရာမွာ ရွိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၇ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
ညေန ၄ နာရီ ၅၀ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။