ေရထုတ္ေျမာင္းက ထုတ္ပစ္ျခင္း
ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကေတာ့ ေလာကေရာ သံသရာပါ ႏွစ္ျဖာစလံုး ႀကီးပြားဖို႔ ေဟာၾကားထားတာ။ ဒါကို လက္ခံမယူႏုိင္ၾကဘူးဆိုေတာ့ နာတာေပါ့။ ေရကန္ႀကီးတစ္ခုမွာ ေရ၀င္ေပါက္ေတြမ်ားၿပီး ေရထြက္ေပါက္ နည္းေနရင္ ဒီကန္ႀကီး ၾကာၾကာမခံႏုိင္ဘူး။ မၾကာခင္ ပ်က္စီးမယ္။ တစ္ဖန္ ေရ၀င္ေပါက္က နည္းေနၿပီး ေရထြက္ေပါက္က မ်ားေနျပန္ရင္လည္း ေရေတြ အကုန္ထြက္ကုန္လို႔ ဒီကန္ႀကီး ေျခာက္ကပ္ကပ္ ေနျပန္ဦးမယ္။ ဒီအတုိင္းပဲတဲ့၊ လူ႔ေလာကမွာ စီးပြားေရးေတြ အ၀င္မ်ားၿပီး မသံုးမစြဲဘဲ ေလွာင္သိမ္းထားလို႔ရွိရင္ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး ဖ်က္ဆီးခံၾကရမယ္။ အထြက္မ်ားၿပီး အ၀င္မရွိျပန္ရင္လည္း မြဲႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွာေဖြထားတဲ့ စီးပြားေရးဆိုတာ ထုိက္သင့္သေလာက္လည္း သံုးစြဲစားေသာက္ရမယ္။ လွဴသင့္သေလာက္လည္း လွဴရမယ္။ ဒါဟာ ေရထုတ္ေျမာင္းက ထုတ္ပစ္ျခင္းပဲ။
ဖို႔ႏွစ္ဖို႔
စီးပြားရွာတဲ့အခါ အကုသိုလ္ေတြ မမ်ားဘဲ ရွာႏုိင္ရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ။ တစ္ဖက္သားကို မတန္တဆ ႏွိမ္ၿပီး ေရာင္းတယ္၊ ၀ယ္တယ္ မလုပ္ၾကပါနဲ႔။ ေစတနာနဲ႔ ေမတၱာ ေရွ႕ထားၿပီးေတာ့ ေရာင္းၾက၊ ၀ယ္ၾကရပါမယ္။ သူဖို႔ ကုိယ့္ဖို႔ဆိုတဲ့ ဖို႔ႏွစ္ဖို႔ ထားၾကရပါတယ္။ ကိုယ္ၾကမ္း ႏႈတ္ၾကမ္းနဲ႔ အမူအရာေတြလည္း မၾကမ္းေစၾကရပါဘူး။
No comments:
Post a Comment