ဘာမွ်မေရးေသးခင္ ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ပါရေစ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အေတာ့္ကို စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ေနပါသျဖင့္ ပို႔စ္ထဲတြင္ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးမ်ား ပါ၀င္သြားခဲ့ပါက နားလည္မႈအျပည့္ျဖင့္ ဖတ္႐ႈေပးၾကပါရန္။
သတင္းေတြကမ်ား၊ ၾကားရတာေတြကလည္းမ်ား၊ ေျပာစရာေတြကမ်ား၊ စိတ္တိုရတာကလည္းမ်ား၊ ......ကလည္းမ်ား၊ ................မ်ား။
သတင္း (၁)
လစ္လပ္ေနတဲ့ ဒုတိယသမၼတအျဖစ္ ဦးဉာဏ္ထြန္းကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္လိုက္တယ္၊ က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုၿပီးသြားၿပီဆိုတာကို စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး သိရွိၿပီး ျဖစ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒုတိယသမၼတသစ္ဟာ တပ္မေတာ္မွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ထူးျခားတာတစ္ခုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္နဲ႔ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တာပါပဲ။ အရင္တုန္းက ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) ဆိုတာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္နဲ႔ပဲ ခန္႔အပ္တာ၀န္ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ဒုတိယသမၼတသစ္ ဦးဉာဏ္ထြန္းဟာ တပ္မေတာ္ (ေရ) သမိုင္းမွာေတာ့ ပထမဆံုးေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ဒုတိယသမၼတအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရမယ္ဆိုတာ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚခဲ့ေပမယ့္ သူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာသတင္းမွ မထြက္ခဲ့တာ၊ ေ၀ဖန္သံေတြ မညံခဲ့တာကေတာ့ ထူးျခားမႈတစ္ခုပါပဲ။ ေျပာစရာ မရွိတာလား၊ သူ႔အေၾကာင္းကို သိပ္မသိၾကတာလားေတာ့ အခုအခ်ိန္မွာ ေျပာရခက္ေနတုန္းပါပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒုတိယသမၼတသစ္ကို ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ိဳးအက်ိဳးကို ဆထက္တစ္ပိုး ထမ္းရြက္ႏုိင္ပါေစလို႔လည္း ဆုေတာင္းလုိက္ရေၾကာင္းပါ။
သတင္း (၂)
EMG က သေဘာထားတစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ကိစၥရပ္ေတြမွာ EMG ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ သေဘာမက်ေပမယ့္ ဒီတစ္ခါ ေၾကညာခ်က္ကိုေတာ့ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲကို ေထာက္ခံလိုက္ပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ စဥ္းစားေနၿပီးတာ ၾကာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ မေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္လည္း အျပစ္တင္မိတယ္။ သူမ်ားကို ေ၀ဖန္ရ၊ လက္ညႇိဳးထိုးရ၊ အျပစ္ေျပာရတာကို ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ကိုမလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ခက္တာက အလြယ္ဆံုးကလည္း သူမ်ားကို အျပစ္ေျပာတဲ့အလုပ္ မဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ စကားလံုးေလး ေျပာင္းသံုးလိုက္မယ္ဗ်ာ။ ေ၀ဖန္ေရးေပါ့။ လုိရင္းကို ျပန္ဆက္ရရင္ EMG က ထုတ္ျပန္ေၾကညာတဲ့ သေဘာထားကေတာ့ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြ မၾကာခဏ စု႐ံုးတာ၊ ဆႏၵျပတာကို မႀကိဳက္ဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ... မီဒီယာလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ခ်င္းကေတာင္ အဲဒီလို ေျပာယူရတယ္ဆိုေတာ့ က်န္တဲ့လူေတြအေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္မ်ား မ်က္ေစ့စပါးေမႊး စူးေနမလဲဆိုတာ စဥ္းစားသာၾကည့္။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြေတာင္ သူတို႔ေလာက္ ဆႏၵမျပၾကဘူး၊ သူတို႔ေလာက္ ခဏခဏ မစု႐ံုးၾကဘူး၊ သူတို႔ေလာက္ မစည္းေ၀းၾကဘူး။ ေပါလိုက္တဲ့ စာေပအဖြဲ႔အစည္း၊ စာေပေကာ္မတီ၊ စာေပေကာင္စီ၊ စာေပအဖြဲ႔ ဆိုတာကလည္း တကယ့္ကို ၾသခ်ရေလာက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ေတာင္းဆိုသမွ်ကလည္း ဘာမွ် ေလာက္ေလာက္လားလား ဟုတ္တာမဟုတ္ဘူး။ အစိုးရကို တမင္ကို အၾကပ္႐ိုက္ေအာင္၊ ေျဖရွင္းရခက္ေအာင္ မီးေမႊးေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြပါ။ ဆရာႀကီးေမာင္စူးစမ္းသာ အခုအခ်ိန္ ႏိုင္ငံေရးစာေပေတြ ေရးဦးမယ္ဆိုရင္ လမ္းေပၚႏိုင္ငံေရးကို ပံုေဖာ္ေနတယ္လို႔ သံုးသပ္ေ၀ဖန္မွာ အေသအခ်ာပဲလို႔ ေတြးေနမိတယ္။ လူထုကို လမ္းေပၚမေရာက္ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနတာေတြ၊ စည္း႐ံုးေနတာေတြ ရပ္တန္းက ရပ္ၾကပါေတာ့လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ဒီေနရာကေန ေတာင္းပန္ပါရေစ။ သူ႔ဟာသူ ေရွ႕ကိုသြားေနတဲ့ အစိုးရကို လမ္းလြဲသြားရေအာင္ လမ္းၫႊန္ဆိုင္းဘုတ္ အလြဲေတြကို မစိုက္ထူၾကပါနဲ႔။
သတင္း (၃)
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြက စုေပါင္းလက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုး ဥကၠ႒ အပါအ၀င္ ခံု႐ံုးအဖြဲ႔၀င္ေတြကို ျပစ္တင္႐ံႈ႕ခ်မႈ ျပဳလုပ္ၾကမယ္တဲ့။ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား အရပ္ကတို႔ေရ။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အသက္ဟာ အခုမွ ၂ ႏွစ္သားေတာင္ မျပည့္ေသးပါဘူး။ တစ္ႏွစ္သားမွာ တြားသြားမယ္၊ ႏွစ္ႏွစ္သားမွာ လမ္းေလွ်ာက္မယ္၊ သံုးႏွစ္သားမွာ ေျပးမယ္၊ ေျပာမယ္ စသျဖင့္ သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔သူ သြားပါေစ။ ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာ၊ အခုမွ တစ္ႏွစ္သားေလးကို အတင္းကို ေျပးခုိင္းေနၾကပါလားဟ႐ို႕။ အင္မတန္မွ အႏၲရာယ္မ်ားပါတယ္။ အင္မတန္မွကို ေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အင္မတန္မွကို ထိတ္လန္႔စရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမယ္... လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ေမာင္မင္းတို႔က ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္ဆိုၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနၾကေတာ့မွာလား။ လႊတ္ေတာ္ေတြက ဖြဲ႔စည္းတဲ့ ေရးရာေကာ္မတီေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာကို မေက်နပ္တာနဲ႔ပဲ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးတစ္ခုလံုးကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ ထုတ္ပစ္ၾကမွာလား။ ဒီမယ္ လူႀကီးမင္းတို႔..... ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ဥပေဒပညာရွင္ မဟုတ္ဘူး၊ ခင္ဗ်ားတို႔လို ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ခံု႐ံုးအဖြဲ႔၀င္လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ေဘးကၾကည့္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးစိတ္၀င္စားသူ ပရိသတ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျမင္တာေတြကို ေျပာၾကည့္မယ္။ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ဇြတ္ျငင္းတတ္တဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ လက္မခံမွန္း သိေပမယ့္ ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာရဦးမယ္။ သီးသန္႔ပို႔စ္တစ္ခု ေရးထားပါတယ္။ လိုရင္းေျပာရရင္ အဲဒီလိုလုပ္မွာကို လံုး၀ (လံုး၀) (လံုး၀) ကန္႔ကြက္ပါတယ္။ မွားတာ၊ မွန္တာထက္ မလုပ္သင့္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုလို႔ ျမင္မိပါတယ္။
သတင္း (၄)
ရခုိင္ျပည္နယ္အေရးအတြက္ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္တစ္ရပ္ ဖြဲ႔စည္းလိုက္ပါတယ္။ သမၼတလက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ဖြဲ႔စည္းေပးလုိက္တာပါ။ ထံုးစံအတိုင္း မေက်နပ္တဲ့လူေတြက မေက်နပ္ၾကပါဘူး။ ေ၀ဖန္တဲ့လူေတြက ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ ရခုိင္ကိစၥမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈနဲ႔ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ NGO နဲ႔ INGO အဖြဲ႔အစည္းအခ်ိဳ႕က ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကို လႊတ္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာတစ္ခုက ေ၀ဖန္ၾကသူေတြ၊ အျပစ္တင္ၾကသူေတြ အေနနဲ႔ ကုိယ့္ခံစားမႈတစ္ခုတည္းနဲ႔ မဆံုးျဖတ္ၾကဖို႔ပါ။ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအတြက္ ဒီကိစၥေတြဟာ တကယ့္ကို အခက္အခဲႀကီးေတြပါ။ ဒီေန႔လို ေခတ္ကာလႀကီးထဲမွာ တစ္ကမၻာလံုးက မ်က္ေစ့ေဒါက္ေထာက္ၿပီး ၾကည့္ေနၾကခ်ိန္မွာ ကုိင္တြယ္ပံု၊ ဆံုးျဖတ္ပံု မွားယြင္းသြားတာနဲ႔ အားလံုးက ၀ိုင္းေအာ္ၾကမွာပါ။ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ လက္ညႇိဳးထိုးၾကမွာပါ။ တစ္ဖက္ကလည္း ကုိယ့္ျပည္တြင္းက တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္မႈ၊ ေ၀ဖန္မႈ၊ အႀကံျပဳမႈ၊ ေတာင္းဆိုမႈေတြကလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီ အစြန္းႏွစ္ခုဟာ အေတာ္ႀကီးကို ေ၀းကြာပါတယ္။ ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းလို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအစြန္းေတြနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္၊ အားလံုးအတြက္ လူလိုနတ္လိုျဖစ္ေအာင္၊ ၀င္း-၀င္း ျဖစ္ေအာင္၊ မလႊဲေရွာင္ႏိုင္တဲ့ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းရင္းနဲ႔ တစ္ဆက္တည္း ကုိယ့္ႏုိင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ဂုဏ္သတင္းကို တစ္ကမၻာလံုးသိေအာင္၊ ကုိယ့္ႏုိင္ငံရဲ႕ ပံုရိပ္ကို ကမၻာ့အလည္မွာ ေကာင္းမြန္မႈနဲ႔ ထင္ရွားေအာင္ ကုိင္တြယ္ေျဖရွင္း ေဆာွင္ရြက္ေနတဲ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ အစိုးရကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေပးၾကဖို႔၊ ၀ိုင္း၀န္းအားေပးၾကဖို႔၊ ကူညီၾကဖို႔၊ ေထာက္ခံၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ရဲရဲေတာက္ မွတ္ခ်က္စကားကို ေျပာၾကားထားၿပီးသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္ႏိုင္ငံ နစ္နာေစမယ့္ လမ္းေၾကာင္းေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္လိမ့္မယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က လံုး၀ ယံုၾကည္ပါတယ္။ သမၼတႀကီးရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ေအာင္ျမင္ပါေစ။
သတင္း (၅)
သႀကၤန္တစ္ခုဆီက ဗံုးကြဲလို႔ လူေတြ ေသၾက၊ ဒဏ္ရာရၾက၊ ထိတ္လန္႔တၾကား ျဖစ္ခဲ့ရ၊ စိတ္တိုခဲ့ရ၊ တက္ေခါက္ခဲ့ရ၊ ဆဲဆိုခဲ့ရ၊ ငိုယုိခဲ့ၾကတာကို မွတ္မိၾကဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဗံုးခြဲတဲ့ တရားခံကုိ ခ်က္ခ်င္း မဖမ္းဆီးေပးႏိုင္လို႔ဆိုၿပီး အဲဒီတုန္းက အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္တဲ့ တပ္မေတာ္အစိုးရနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႔ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ခဲ့ၾက၊ ေဆာ္ခဲ့၊ ႏွက္ခဲ့ၾကတာကို မေမ့ေလာက္ၾကေသးပါဘူး။ အစိုးရကလည္း တရားခံကို ဖမ္းဆီးႏုိင္ဖို႔အတြက္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း၊ ကြင္းဆက္ေတြ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ေအာင္ စံုစမ္းစစ္ေဆး ေမးျမန္းမႈေတြ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက လက္မခံခဲ့ၾကပါဘူး။ ေဒါသတႀကီးနဲ႔ ေ၀ဖန္ခဲ့ၾက၊ ျပစ္တင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈ တရားခံကို ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ႏုိင္ငံပိုင္ သတင္းစာေတြမွာလည္း အက်ယ္တ၀င့္ ျဖစ္စဥ္မ်ား၊ ကြင္းဆက္မ်ား၊ ဆက္သြယ္မႈမ်ားနဲ႔တကြ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဖာ္ျပေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ေဟာ... ဒီေန႔ေတာ့ အေျခအေနက တစ္မ်ိဳးျဖစ္ကုန္ပါေရာ့လား။ အဲဒီတရားခံကို လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ ႐ႈေထာင့္ကေန သမၼတႀကီးက လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးလုိက္တယ္။ တရားခံဟာ ေလျဖတ္ေနသလို၊ ကင္ဆာေရာဂါကိုလည္း ခံစားေနရတယ္၊ မၾကာခင္မွာပဲ လူ႔ေလာကကို စြန္႔ခြာရမယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လႊတ္ေပးလုိက္တာကို ဘာမွ် မေျပာလိုေပမယ့္ အဲဒီေက်းဇူးရွင္ ၿဖိဳးေ၀ေအာင္ဆိုတဲ့ေကာင္က ၿငိမ္ၿငိမ္မေနဘူးဗ်။ လႊတ္ေပးတဲ့ သမၼတႀကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုမွ်မေထာက္ ေျပာခ်င္ရာေတြေျပာ၊ ဆိုခ်င္ရာေတြဆို လုပ္ေနပါေရာ့လား။ ငယ္ငယ္ကတည္းက လူႀကီးေတြ ေျပာဖူးတဲ့ ဘယ္သူခုိးကမွ် ခိုးတယ္လို႔ ၀န္မခံဘူးဆိုတာ အခုမွပဲ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ထားပါေတာ့ သူက တရားခံမို႔ သူ႔ဘာသာသူ မလုပ္ခဲ့ပါဘူးပဲေျပာေျပာ၊ အျပစ္မရွိပါဘူးပဲဆိုဆို၊ ခက္တာက က်ဳပ္တို႔ေရႊျမန္မာ ဂ်ာနယ္ေတြက အဲဒီတရားခံကို သူရဲေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းပံုေဖာ္ေနၾကတာပဲဗ်။ က်ဳပ္ျဖင့္ေလ စိတ္တိုလြန္းလို႔ ေဒါသစိတ္နဲ႔ တဆတ္ဆတ္နဲ႔ေတာင္ တုန္မိတယ္။ က်ဳပ္တို႔ဆီက မီဒီယာေတြဟာ ဟုတ္မွဟုတ္ေသးရဲ႕လားလို႔လည္း စဥ္းစားေနမိတယ္။ ၾကမ္းပိုးကို လိပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရင္ လူေတြက မႀကိဳက္ၾကဘူးတဲ့။ က်ဳပ္တို႔ဆီက မီဒီယာေတြက ၾကမ္းပိုးကို လိပ္ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ၾကဘူး၊ ကင္းေကာင္တို႔၊ ေဂၚဇီလာတို႔ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကသဗ်။ ရင္ေလးမိပါေသးသဗ်ာ။ က်ဳပ္ကေတာ့ သူတို႔အတြက္ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခု ေတြးမိသဗ်။ ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြမွာ ကပ္ထားသင့္တယ္လို႔လည္း အႀကံေပးခ်င္တယ္။ ဒီလိုဗ်ာ... ဒီလို....။
ေထာင္က်ဖူးသူတုိင္း ႏိုင္ငံေရးသူရဲေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဂ်ာနယ္တုိက္က တာ၀န္ယူသည္၊ အာမခံသည္။ အျမန္ဆက္သြယ္ပါ။
ေကာင္းရဲ႕မဟုတ္လား။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္မွာ ဆိုင္းဘုတ္ကုိင္လို႔ ေထာင္ခ်ခံရတဲ့လူကလည္း အခုအခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံေရးသူရဲေကာင္း၊ သူမ်ားေတြ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာေတြ႔လို႔ လုိက္ၿပီးေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ဟိုေျပာဒီေျပာ ေျပာခဲ့တဲ့လူကလည္း အခုအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္၊ တပ္မေတာ္အစိုးရကို ေအာ္ဆဲလို႔ ေထာင္က်ၿပီး လြတ္လာတဲ့လူကလည္း ဒီမုိကေရစီသူရဲေကာင္း၊ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ အသံုးမက်လို႔၊ အျပစ္ရွိလို႔ အလုပ္ကေန ထုတ္ပယ္ခံရတဲ့လူကလည္း အခုမွထၿပီး စံျပသူရဲေကာင္း၊ ကဲ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာျပည္ေလာက္ သူရဲေကာင္းေပါတဲ့ႏိုင္ငံ ရွိဦးမလားဗ်ာ။ ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြဆိုတာ ဂ်ာနယ္ေတြ ေမြးထုတ္တာ မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံေရးသူရဲေကာင္းေတြ၊ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြ ေမြးထုတ္တဲ့ေနရာ ျဖစ္ေနပါေရာလား။ ကုိင္းကုိင္း.... လိုရင္းကိုဆက္ရရင္ ၿဖိဳးေ၀ေအာင္ဆိုတဲ့လူကို ဂ်ာနယ္ေတြက တခမ္းတနား တေလးတစားနဲ႔ သူရဲေကာင္းဇာတ္သြင္းေနတာကို ကၽြႏ္ုပ္ကိုဉာဏ္ လံုး၀ (လံုး၀) ကန္႔ကြက္႐ံႈ႕ခ်ပါေၾကာင္း ခင္ဗ်ား။
ကဲ... ဒီပို႔စ္တြင္ ဒီမွ်ႏွင့္ ေတာ္ဦးမည္။ ေနာက္ပို႔စ္မ်ားမွ ဆက္ၾကဦးမည္။ ေမတၱာေတာ္အနႏၲကို ခံယူလ်က္ရွိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၇ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။
ည ၉ နာရီ ၀၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
