ေဘာလံုးပရိသတ္အမ်ားစုက ဒီရလဒ္ကို လက္မခံႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီပြဲကို ၾကည့္ခဲ့ရသူေတြကေတာ့ ဒီရလဒ္ထက္ ပိုမိုျပတ္သားတဲ့ ရလဒ္ကိုေတာင္ လိုခ်င္ၾကမယ္ ထင္ပါရဲ႕။
အနည္းငယ္ စားၿမံဳ႕ျပန္ရရင္ မၾကာေသးတဲ့ ကာလတစ္ခုဆီက ဥေရာပရဲ႕ အေကာင္းဆံုးအသင္းဆိုတဲ့ စပိန္ကလပ္ ဘာစီလိုနာအသင္းဟာ သူ႔အိမ္ကြင္း၊ သူ႔ပရိသတ္ေတြေရွ႕ေမွာက္မွာ ကမၻာ့အေကာင္းဆံုး ကစားသမားေတြနဲ႔ စုဖြဲ႔ၿပီး အီတလီကလပ္ အင္တာမီလန္ကို လိုအပ္တဲ့ဂိုးေတြ မသြင္းယူႏုိင္ခဲ့လုိ႔ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ခ်န္ပီယံလိဂ္ကို ႏႈတ္ဆက္လက္ျပခဲ့ရတာ မွတ္မိၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ အင္တာမီလန္က ဘာစီလိုနာကို အႏုိင္ယူတာမဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္ႏိုင္တဲ့လူ အေတာ္ရွားပါတယ္။ ျမင္ႏုိင္တဲ့လူေတြကေတာ့ ေမာ္ရင္ဟိုဟာ ဂြာဒီယိုလာကို အလဲထိုးသြားတယ္လို႔ သံုးသပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္... ေမာ္ရင္ဟိုဟာ ဂြာဒီယိုလာကိုတင္မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘာကာအသင္းသားအားလံုးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြကိုပါ အလဲထိုး အႏုိင္ယူသြားခဲ့တာပါ။
အခုလည္း အဲဒီဇာတ္လမ္းက ေၾကာင္းတူသံကြဲ ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီ။ အားလံုးက အာဂ်င္တီးနားႀကီး ဂ်ာမနီကို ႐ံႈးသြားၿပီလို႔ ျမင္ၾကတယ္။ အမွန္ကေတာ့ မာရာဒိုနာတစ္ေယာက္ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုးေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္လိုက္ရတာပါ။ ဂြာဒီယိုလာဟာ သူကုိယ္တုိင္ ကစားသမားဘ၀က လာတဲ့လူျဖစ္ေလေတာ့ ေဘာလံုးရသတို႔၊ တုိက္စစ္တို႔၊ ေဘာလံုးပို္င္ဆုိင္မႈတို႔ စသည္စသည္ေတြကို အေလးထားပါတယ္။ မာရာဒိုနာက ပိုဆိုးေပသေပါ့။ သူကုိယ္တုိင္က ဂိုးေတြသြင္းခဲ့သူ၊ ေဘာလံုးကို ၀ိဇၨာတစ္ပါးလို လုိသလိုကိုင္ကစားခဲ့သူ ျဖစ္ခဲ့ေလေတာ့ ေဘာလံုးအလွအပ၊ တိုက္စစ္ဆင္မႈ စတာေတြကို အားသန္ပါတယ္။ ေမာ္ရင္ဟိုကေတာ့ လူေျပာသူေျပာခံရတာကို စိတ္မ၀င္စားဘူး။ နည္းျပအလုပ္က ေဘာလံုးပြဲႏိုင္ရင္ ခ်ီးက်ဴးခံရမယ္၊ ႐ံႈးနိမ့္ရင္ ေ၀ဖန္ခံရမယ္၊ ဖိအားေပးခံရမယ္၊ ဒီထက္ပိုရင္ အထုတ္ပယ္ခံရမယ္။ အဲဒီေတာ့ ေဘာလံုးပြဲတစ္ပြဲကုိ ဘယ္လိုအႏိုင္ရေအာင္ လုပ္ရမလဲဆိုတာကိုပဲ အာ႐ံုစူးစိုက္တယ္။ ေဘာလံုးပြဲကို ႏုိင္ေအာင္ကစားႏုိင္ဖို႔က အဓိက၊ အလွအပေတြ၊ ရသေတြက ကၽြဲကူးေရပါ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ခံယူထားတဲ့သူ။
ေဟာ... ထိုနည္းတူစြာပါပဲ။ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုးဟာ အာဂ်င္တီးနားကို ရင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ နည္းနည္းေလးမွ် စိုးရိမ္စိတ္ရွိခဲ့ပံု မေပၚပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဘာစီလိုနာကို အႏိုင္ရဖို႔အတြက္ ေမာ္ရင္ဟို အသံုးခ်သြားတဲ့ အဓိကေသာ့ခ်က္ဟာ ဘာလဲဆိုတာကို သူသိေနခဲ့တယ္။ အခုလည္း အာဂ်င္တီးနားကို အႏုိင္ရဖို႔အတြက္ သူဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းသိေနခဲ့တယ္။ တကယ္လည္း အဲဒီအသိကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်သြားခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီႏွစ္ကမၻာ့ဖလားမွာ အာဂ်င္တီးနားပရိသတ္ပါ။ ဗိုလ္စြဲမယ္လို႔ေတာင္ ခန္႔မွန္းထားခဲ့သူပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုကစားခဲ့တဲ့ပြဲမွာေတာ့ အာဂ်င္တီးနား ႏုိင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္မိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အာဂ်င္တီးနားအသင္းဟာ မႏုိင္သင့္ခဲ့လို႔ပါပဲ။ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုးရဲ႕ ၫႊန္ၾကားမႈေအာက္မွာ အေကာင္းဆံုး ပံုေဖာ္ကစားႏုိင္ခဲ့တဲ့ ဂ်ာမနီအသင္းကို ခ်ီးက်ဴးမိတာ အမွန္ပါပဲ။
ပြဲကစားဖို႔အတြက္ ပထမပြဲထြက္စာရင္းကို ၾကည့္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အာဂ်င္တိုင္းတို႔ အေျခအေန မေကာင္းေတာ့ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ပါၿပီ။ အဓိကေျပာစရာကေတာ့ အလယ္တန္းလူစာရင္းပါ။ အလယ္တန္းမွာ ကစားကြက္ေဖာ္ၿပီး ကစားႏုိင္မွာဆုိလို႔ ဒီမာရီယို တစ္တစ္ေယာက္ကုိပဲ ျမင္မိတယ္။ မက္ဆီနဲ႔ ကူရမွာေပါ့ေလ။ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္က မာေရွယာႏို္နဲ႔ မက္ဆီ႐ိုဒရီဂြတ္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးက ဖန္တီးသူေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ အဖ်က္အားသန္တဲ့ ကစားသမားႏွစ္ေယာက္။ ေရွ႕တန္းမွာ ေနာက္ခ်န္တိုက္စစ္မွဴးအျဖစ္ ေနရာေပးထားတဲ့ မက္ဆီကပဲ အလယ္တန္းကို ဆင္းကူရေတာ့မယ္ဆုိတာ ေသခ်ာေစတဲ့ လူထုတ္ပံုနဲ႔ ကစားကြက္။ မက္ဆီက ပြဲမကန္မီတစ္ရက္အထိ အျပင္းဖ်ားေနခဲ့တဲ့လူ။ တစ္ရက္ေလာက္နဲ႔ အားအင္ျပည့္၀ဖို႔၊ ႀကံ့ခုိင္မႈျပည့္၀ဖို႔ ေသခ်ာပါ့မလား။ မက္ဆီမလႈပ္ႏုိင္ရင္ ေသၿပီဆရာပဲ။ ဂ်ာမနီအသင္းကေတာ့ အလယ္တန္းကို အဓိကထားၿပီး ျပင္ဆင္လာတာေတြ႔ရတယ္။ မလႈပ္မတိုးႏိုင္ေပမယ့္ ကလိုေဆးကိုပဲ ေရွ႕တန္းမွာ တင္ကစားခဲ့တယ္။ ပိုေဒါ့စကီး၊ ရွ၀ိန္းစတိုင္ဂါ၊ မူလာ၊ အိုေဇးလ္တို႔နဲ႔ စုဖြဲ႔ထားတဲ့ ဂ်ာမနီအလယ္တန္းဟာ အာဂ်င္တီးနားကို ေကာင္းေကာင္းဒုကၡေပးေတာ့မွာ ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္။
ပြဲကစားေတာ့လည္း ထင္တဲ့အတုိင္းပါပဲ။ အာဂ်င္တီးနားဟာ တစ္ဦးခ်င္းကၽြမ္းက်င္မႈနဲ႔အတူ ထိုးေဖာက္မႈေတြ ျပဳလုပ္ေနခဲ့တယ္။ ဂ်ာမနီေနာက္တန္းအတြက္ ေအးေဆးေပါ့ေလ။ ဂ်ာမနီကေတာ့ အသင္းလိုက္စုဖြဲ႔မႈ အေကာင္းဆံုးအေနအထားမွာ ရွိေနခဲ့တယ္။ ေဘာလံုးကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ကုိင္ကစားတယ္။ လိုခ်င္တဲ့အကြက္ကို ရေအာင္ေဖာ္တယ္။ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ ကစားကြက္ထဲကို အာဂ်င္တီးနားတို႔ ၀င္လာဖို႔အတြက္ ဂ်ာမနီတို႔ သိပ္ေတာင္မေစာင့္လိုက္ရဘူး။ အလယ္တန္းမွာ ကြက္လပ္ႀကီးျဖစ္ေနတဲ့ အာဂ်င္တီးနားအတြက္ ဂ်ာမနီအလယ္တန္းရဲ႕ လုပ္ခ်င္တုိင္းလုပ္တာကို ခံခဲ့ရတယ္။
လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ဒီႏွစ္ကမၻာ့ဖလားရဲ႕ အျမန္ဆံုးဂိုးအျဖစ္ မူလာက ေခါင္းတိုက္သြင္းသြားေတာ့ ၿပံဳးမိတယ္။ ဒီပြဲေတာ့ အာဂ်င္တုိင္းတို႔ ခြက္ခြက္လန္ေတာ့မွာပဲလို႔။ ဟုတ္ပါရဲ႕... ေပးလိုက္ရတဲ့ဂိုးကလည္း ေနာက္တန္းကစားသမားေတြ လူကပ္ကစားပံု မကၽြမ္းက်င္တဲ့အတြက္ မူလာက ေအးေအးေဆးေဆး ေခါင္းတိုက္သြားႏိုင္ခဲ့တာ။ မူလာဟာ ဒီႏွစ္ကမၻာ့ဖလားမွာ ကၽြန္ေတာ္သေဘာအက်ဆံုး အလယ္တန္းကစားသမား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေဘာလက္နာသြားေတာ့ အားလံုးက စိုးရိမ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဂ်ာမနီေတာ့ နာတာပဲေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေဘာလက္မပါႏိုင္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္အျဖစ္ ေသာမတ္မူလာဆိုတဲ့ ကမၻာ့အေကာင္းဆံုး အလယ္တန္းကစားသမား တစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ဂ်ာမနီအသင္းရဲ႕ ႏိုင္ပြဲေတြမွာ မူလာရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ အဓိကအခန္းက႑ကေန ပါ၀င္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏုိင္ဘူး။
ဂိုးေပးလိုက္ရလို႔ ျပာသြားတဲ့အာဂ်င္တီးနားအတြက္ အႀကီးမားဆံုး အမွားကေတာ့ အားနည္းေနတဲ့ အလယ္တန္းကို အခ်ိန္မီ မျပင္ဆင္ႏုိင္ခဲ့တာပါပဲ။ ဒီမာရီယိုကလည္း ေတာင္ပံမွာပဲ ကစားေနခဲ့တယ္။ မာေရွယာႏိုကလည္း ေနာက္တန္းအထိ လုိက္ဖ်က္ထုတ္ေနရတယ္။ ႐ိုဒရီဂြတ္ကလည္း ဘာမွေလာက္ေလာက္လားလား လုပ္မျပႏိုင္ဘူး။ ပိုဆိုးတာက အာဂ်င္တီးနားရဲ႕ အဓိကဖန္တီးရွင္ မက္ဆီနဲ႔ အခ်ိတ္အဆက္ မမိတာပဲ။ မက္ဆီတစ္ေယာက္ပဲ လႈပ္ႏုိင္မယ့္လူဆိုတာ သိေနတဲ့အတြက္ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုး တာ၀န္ေပးထားတဲ့ ဂ်ာမာန္ႏွစ္ေယာက္ကလည္း နည္းနည္းေလးမွ အလြတ္မေပးခဲ့ဘူး။ ႀကံ့ခုိင္မႈမျပည့္တဲ့ပံု ေပါက္ေနတဲ့မက္ဆီဟာ စိတ္တုိင္းက် ကစားခြင့္မရတဲ့အတြက္ စိတ္ဓာတ္ပါ က်သြားပံုရပါတယ္။ သူဖန္တီးေပးတာကို အဆံုးသတ္မယ့္လူ မရွိ။ သူ႔ကိုက်ေတာ့လည္း ဖန္တီးေပးမယ့္လူမရွိနဲ႔ တကယ့္ကို သနားစရာေလးပါဗ်ာ။
တစ္ကမၻာလံုးက ပရိသတ္ေတြနည္းတူ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း ဒုတိယပုိင္းမွာ မာရာဒိုနာနဲ႔ အာဂ်င္တီးနားအသင္း ျပန္လာႏုိင္ခဲ့မယ္လို႔ ထင္မွတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေခတ္သစ္ေဘာလံုးမွာ တစ္ဂိုးဆိုတဲ့ပမာဏဟာ စာဖြဲ႔ေနစရာမကို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မာရာဒိုနာတစ္ေယာက္ အေျပာင္းအလဲေတြလုပ္ၿပီး ကစားကြက္ကို ျပဳျပင္ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္မွတ္ထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပြဲထြက္လာေတာ့ ပထမပိုင္းကလူစာရင္းအတုိင္းပဲ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္သြားတယ္။ အလယ္တန္းကစားပံု ညံ့ဖ်င္းေနတာကို မာရာဒိုနာ မျမင္ႏုိင္ခဲ့တာလား၊ ေခါင္းမာခဲ့တာလားဆိုတာ သူကုိယ္တုိင္မွပဲ ေျပာႏိုင္လိမ့္မယ္။
ဂိုးလိုခ်င္တဲ့လူေတြဆိုေတာ့လည္း အာဂ်င္တီးနားတို႔က တရစပ္ဖိကစားတာေပါ့ေလ။ အတူၾကည့္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ၀မ္းသာအားရေတြျဖစ္လို႔၊ လက္ခုပ္လက္၀ါးေတြေတာင္ တီးေနလို္က္ေသးေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ခြန္းေျပာလုိက္မိတယ္။ အဂၤလန္ပြဲကို မွတ္မိလားလို႔။ အားလံုးရဲ႕မ်က္လံုးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ၀ိုင္းလာၾကတယ္။ ငါလည္း မင္းတို႔နဲ႔အတူ အာဂ်င္တီးနားပရိသတ္ပါကြ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဘာေတြရႊီးဦးမလို႔လဲဆိုတဲ့ အၾကည့္ေတြေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အေလွ်ာ့မေပးပါဘူး။ ဆက္ေျပာလုိက္ပါေသးတယ္။ မာရာဒိုနာဟာ ပရိယာယ္ကို နားမလည္ဘူးကြ။ သူက အခုအခ်ိန္အထိ ေဘာလံုးသမားစိတ္နဲ႔ စဥ္းစားေနတုန္းပဲ။ သူသာဆိုရင္ ဘယ္လိုအခြင့္အေရးရရင္ ဘယ္လိုဂိုးသြင္းပစ္မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔အတူ မက္ဆီတို႔၊ ဟီဂူအင္တို႔၊ တိဗက္ဇ္တို႔ကို ယံုၾကည္ေနတယ္ကြ။ အဓိကအားနည္းခ်က္က အဲဒါပဲ။ ဂ်ာမနီကို အသာစီးရေအာင္ ဘယ္လိုကစားကြက္နဲ႔ ပံုေဖာ္မလဲဆိုတာထက္ မက္ဆီဘယ္အခ်ိန္မွာ အစြမ္းျပၿပီး သူလုပ္ျပဖူးသလိုမ်ိဳး ေနာက္တန္းအားလံုးကို တစ္ေယာက္တည္းေမႊေႏွာက္ၿပီး ဂိုးသြင္းမလဲဆုိတာကို သူေစာင့္ေနပံုရတယ္။ ဒါဟာ သူတို႔ေခတ္ေဘာလံုး မဟုတ္ေတာ့ဘူးကြ။ သူတို႔တုန္းက ကစားသမားက အဓိကက်တယ္။ ပါရမီရွင္ကစားသမား ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ပါရင္ အဲဒီအသင္းဟာ ခ်န္ပီယံျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အခုေခတ္က ကစားသမားခ်ည္းပဲ အားကိုးရတဲ့ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဗ်ဴဟာခ်င္းၿပိဳင္တဲ့ေခတ္၊ ၿပိဳင္ဘက္နည္းျပႏွစ္ဦး ဉာဏ္စီခ်င္းထိုးတဲ့ေခတ္ကြလို႔ ေျပာမိတယ္။ သူတို႔က ဆက္ေမးတယ္။ အခုဘာျဖစ္ေနလို႔လဲတဲ့။ ဘာျဖစ္ရမလဲဗ်ာ။ အခုအာဂ်င္တီးနားတို႔ လုပ္ေနပံုက အဂၤလန္အသင္း ေခ်ပဂိုးရဖို႔အတြက္ အသည္းအသန္ ဖိကစားေနတာတဲ့ တစ္ပံုစံတည္းျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္ရမလဲ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုး လိုအပ္တဲ့အကြက္ထဲကို ကြဲခနဲ ၀င္သြားၿပီေပ့ါကြာ။ မယံုရင္ေစာင့္ၾကည့္၊ တန္ျပန္တုိက္စစ္ကေန အာဂ်င္တီးနားအသင္း ဂိုးေတြေပးရေတာ့မယ္။ အဂၤလန္အတုိင္းေပါ့။
ေျပာလို႔မွမၾကာေသးဘူး၊ ဖိကစားေနတာက အာဂ်င္တီးနား၊ ဂိုးရသြားတာက ဂ်ာမနီ... ေသၿပီဆရာပဲ။ ဘာမွကို လုိက္မကစားတဲ့ ကလိုေဆးက ဂိုးမသြင္းရင္ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ အေနအထားကေန မသြင္းခ်င္သြင္းခ်င္နဲ႔ ဂ်ာမနီအတြက္ ဒုတိယအႏုိင္ဂိုးကို သြင္းလုိက္ရတယ္။ အသင္းႀကီးအခ်င္းခ်င္း ေတြ႔တဲ့ပြဲမွာ ႏွစ္ဂိုးဆိုတဲ့ ပမာဏဟာ လံုေလာက္ၿပီလို႔ အမ်ားစုက ေတြးေနၾကမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုးက အဲဒီလိုမေတြးဘူး။ ရလဒ္အားျဖင့္သာ အႏုိင္ရေသးတယ္လို႔ သူယူဆတယ္။ ရလဒ္ဆိုတာေတြက ကစားသမားေတြက ဖန္တီးတာျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္မေရြး အဲဒီရလဒ္ကို ေခ်ဖ်က္ပစ္ႏုိင္ၾကေသးတယ္။ မက္ဆီသာ ေခ်ပဂိုးတစ္ဂိုးေလာက္ ရသြားမယ္ဆိုရင္ အေျခအေနေတြက ႐ႈပ္ေထြးသြားႏုိင္တယ္။ အဲဒီအခါ မလိုအပ္ဘဲ ကစားကြက္ပ်က္၊ ကစားသမားေတြ စုစည္းမႈပ်က္ ျဖစ္ကုန္ၾကမယ္။ အဲဒီေတာ့ အႏိုင္ဂိုးေတြရထားေပမယ့္ ကစားအားကို ခ်မပစ္ဘဲ ဒီအတုိင္းပဲ ဆက္ထိန္းထားလိုက္တယ္။ ရလဒ္ေတြထက္ အႏိုင္ေသခ်ာေစတာေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ဂ်ာမန္ေတြ သိေနတယ္ေလ။ ၇၄ မိနစ္မွာ ဖ႐ိုက္ရစ္ခ်္က တတိယဂိုးသြင္းလုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိ္ုး လိုခ်င္တဲ့အႏိုင္ရလဒ္ကို ရရွိသြားခဲ့ပါတယ္။ ဂိုးအေရအတြက္မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ဓာတ္ေအာင္ပြဲပါ။ သံုးဂိုး႐ံႈးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အာဂ်င္တီးနား အသင္းသားေတြတင္မဟုတ္ပါဘူး၊ နည္းျပမာရာဒိုနာကုိယ္တုိင္ စိတ္ဓာတ္က်သြားခဲ့ပါၿပီ။ စိတ္ဓာတ္က်သြားတဲ့ အသင္းတစ္သင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္လာေလ့မရွိပါဘူး။ ျပဳသမွ်ကို ႏုပါေတာ့မယ္လို႔ လည္စင္းခံေပးဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာပါ။ အာဂ်င္တီးနားတို႔ကို သမုိင္း၀င္ရွက္ဖြယ္လိလိ ျဖစ္ေစဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ဂိုးတစ္ဂိုးကို ပြဲၿပီးခါနီး ၈၉ မိနစ္မွာ ဂိုးေတာ့မယ္လို႔ ေသခ်ာေပါက္သိေနတဲ့ အေနအထားကေနပဲ ကလိုေဆးက အသာအယာ ပိတ္သြင္းယူသြားခဲ့ပါေသးတယ္။
အာဂ်င္တီးနားအသင္း မညံ့ပါဘူး။ မာရာဒိုနာ ညံ့တာပါ။ မက္ဆီမညံ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မာရာဒိုနာကစားခဲ့စဥ္က ပံုစံမ်ိဳးကိုေတာ့ လံုး၀မမီပါ။ တိဗက္ဇ္ႀကိဳးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရာမထင္ပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ႐ံႈးသင့္လို႔႐ံႈးရတဲ့ပြဲဆိုတာကို တစ္ကမၻာလံုးက လက္ခံေနၾကပါၿပီ။ မိတ္ေဆြေရာ...? အာဂ်င္တီးနား႐ံႈးသြားလို႔ မယံုႏုိင္ျဖစ္ေနတုန္းပဲလား။ မျဖစ္ပါနဲ႔ဗ်ာ... ပိုေကာင္းတဲ့အသင္း အႏုိင္ရသြားတာပဲ။ ၀မ္းသာေပးလိုက္ပါ။ ဂ်ာမန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မာကယ္လ္တစ္ေယာက္ ကေလးတစ္ေယာက္လို ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ေပ်ာ္ေနတာကိုျမင္ေတာ့ သူ႔ရင္ထဲက အေပ်ာ္ေတြေတာင္ ကူးစက္လာတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ သူမ်ားအသင္း အႏုိ္င္ရတာကိုၾကည့္ၿပီး ဒီေလာက္ေပ်ာ္ေနရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံအသင္းသာဆိုရင္.....။ အင္း... အင္း.... အင္း....။ ဟူး...... ဟူး.... ဟူး....။ :P
Man of the Match - ရွ၀ိန္းစတုိင္ဂါ (ဂ်ာမနီ)
အေတာ္ဆိုးတဲ့ အသင္းႏွစ္သင္းဗ်ာ။ ၾကည့္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ္တို႔က အခ်ိန္ပိုေတြ၊ ပင္နယ္တီေတြအထိ အားခဲထားေနတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့မွ ဆန္႔တငင္ငင္နဲ႔ ပူစပ္ပူေလာင္ျဖစ္ၿပီး က်န္ရစ္ခဲ့ေအာင္ လုပ္သြားၾကတယ္။ ပြဲခ်ိန္တစ္ေလွ်ာက္လံုး အသက္႐ွဴရပ္သြားမတတ္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေပးခဲ့တဲ့ ဒီပြဲဟာ အေတာ္အသက္၀င္ခဲ့တာပါ။ အမ်ားစုကေတာ့ ပြဲႀကီးက ေအးတိေအးစက္ႀကီးလို႔ ျမင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းက မေအးစက္ပါဘူး။ မသိမသာေလး အသည္းေပါက္မတတ္ အႏုိင္ရဖို႔ လံုးပန္းခဲ့တဲ့ ႏွစ္သင္းလံုးဟာ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အမွားမခံဘဲ ရင္ဆုိင္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ပြဲေအးလို႔ ထင္ခဲ့ရတာပါ။ အႏုိင္ရတဲ့ပြဲတုိင္မွာ အလယ္တန္းကစားပံုေကာင္းခဲ့တဲ့ စပိန္အသင္းဟာ ဒီေန႔ပြဲမွာေတာ့ ကစားကြက္အသာစီး မရခဲ့ပါဘူး။ အတင္း၀င္၊ အတင္းထြက္၊ ျမန္ႏႈန္းတင္ၿပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကစားခဲ့တဲ့ ပါရာေဂြးအသင္းကေတာင္ အသာစီးရခဲ့ပါေသးတယ္။ တကယ္လို႔သာ ပါရာေဂြးအသင္းရဲ႕ တိုက္စစ္မွဴးေတြ တစ္ဂိုးေလာက္ပဲ ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ စပိန္တို႔ အိမ္ျပန္သြားရႏိုင္ပါတယ္။ ေရွ႕၊ လယ္၊ ေနာက္ ကစားသမားေတြအားလံုး အားႀကိဳးမာန္တက္ ကစားသြားတဲ့ ပါရာေဂြးအသင္းဟာ စပိန္အသင္းထက္ ပိုေကာင္းေနခဲ့တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ စပိန္တိုက္စစ္မွဴး ေတာရက္စ္တစ္ေယာက္ ဂိုးေပါက္ေပ်ာက္ေနဆဲမို႔ ပါရာေဂြးတို႔ သက္သာရာရခဲ့ပါတယ္။ ေဒးဗစ္ဗီလာကလည္း ဘယ္အစြန္ကို ထြက္ကစားေနတဲ့အတြက္ ထိေရာက္တဲ့ထိုးေဖာက္မႈေတြ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။
ပါရာေဂြးအသင္းက ဗဲလ္ဒက္ဇ္ရဲ႕ ကစားပံုဟာ ဒီေန႔ပြဲမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စပိန္ေနာက္တန္းဟာ ဗဲလ္ဒက္ဇ္ကို အေတာ္ႀကီးကို ထိန္းသိမ္းယူခဲ့ရပါတယ္။ သူသြင္းယူခဲ့တဲ့ ဂိုးတစ္ဂိုးကို လူကၽြံေဘာအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ဂိုးမေပးခဲ့တာက ဒီပြဲရဲ႕ အဓိက အလွည့္အေျပာင္းတစ္ခု ျဖစ္သြားေစခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ အဲဒီဂိုးဟာ လူကၽြံေဘာမဟုတ္ပါဘူး။ လူကၽြံအေနအထားမွာ ရွိေနတဲ့ နံပါတ္-၇ ဟာ ေဘာလံုးကို ေခါင္းတိုက္မိျခင္း လံုး၀မရွိခဲ့ဘဲ ဗဲလ္ဒက္ဇ္က လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ သြင္းယူခဲ့တာပါ။ စည္းၾကပ္ဒိုင္လူႀကီးရဲ႕ အမွားတစ္ခုပါ။
ေဘာလံုးပြဲကို ခံစားမႈရသေတြ တစ္ၿပံဳႀကီးေပးခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့ မိနစ္ ၆၀ အနီးမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပါတယ္။ သံုးမိနစ္အတြင္းမွာ ႏွစ္ဖက္စလံုးကို ပင္နယ္တီေပးခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ဟာ ဒီႏွစ္ကမၻာ့ဖလားပြဲရဲ႕ စိတ္၀င္စားစရာအေကာင္းဆံုး ျဖစ္ရပ္ေတြထဲက တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက အဲဒီပင္နယ္တီ ႏွစ္လံုးစလံုးကို ႏွစ္ဖက္အသင္းေတြက ဂိုးအျဖစ္ မဖန္တီးႏုိင္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။ စပိန္အသင္းက အလြန္ဆိုကန္သြင္းရာမွာ ဂိုး၀င္သြားခဲ့ေပမယ့္ ေဘာလံုးကိုမကန္ခင္ စပိန္ကစားသမားေတြ စည္းအတြင္း ၀င္လာခဲ့တယ္ဆိုၿပီး ျပစ္ဒဏ္ေဘာသတ္မွတ္ကာ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္ကန္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္မွာေတာ့ အလြန္ဆိုရဲ႕ ကန္သြင္းမႈကို ပါရာေဂြးဂိုးသမား ကာကြယ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီပင္နယ္တီကို ျပသၿပီးခဲ့ခ်ိန္မွာ ထုတ္လႊင့္ေနတဲ့ ႐ုပ္သံအစီအစဥ္က ပါရာေဂြးအသင္းက ကာဒိုဇိုပင္နယ္တီ ကန္သြင္းတဲ့အေနအထားကို ျပန္ျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလိုျပန္ျပတဲ့အခ်ိန္က်မွ ကာဒိုဇို ပင္နယ္တီကန္သြင္းတုန္းကလည္း ေဘာလံုးကို မထိခင္ကတည္းက စပိန္ကစားသမားေတြ စည္းအတြင္းကို ေက်ာ္၀င္လာတာကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကြင္းလယ္ဒိုင္လူႀကီးဟာ ပင္နယ္တီကို ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္ကန္ဖို႔ ဘာေၾကာင့္မသတ္မွတ္သလဲဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ။
ဒီအတုိင္းပဲ မိနစ္ ၉၀ ၿပီးေတာ့မယ္လို႔ ထင္မွတ္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့ဗ်ာ။ ဂိုးရခ်င္တဲ့လူမ်ားက်ေတာ့လည္း ႀကံဖန္ၿပီးေတာ့ကို ဂိုးရတတ္ၾကတာမ်ိဳးဗ်။ အင္နီေယစတာက အံ့ၾသဖြယ္ရာ ဖန္တီးမႈတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ပါရာေဂြးအလယ္တန္းနဲ႔ ေနာက္တန္းကစားသမားေတြအားလံုးကို မထင္မွတ္ဘဲ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တယ္။ ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ တိက်ေသခ်ာတဲ့ ေပးပို႔မႈတစ္ခုကို ညာဘက္မွာလြတ္ေနတဲ့ ပတ္ဒ႐ုိဆီကို ေပးပို႔ခဲ့တယ္။ ပတ္ဒ႐ိုကလည္း အဲဒီေဘာလံုးကို အျပင္းကန္သြင္းတယ္၊ ပါရာေဂြးဂိုးသမားရဲ႕ ညာဖက္ဂိုးတုိင္ကို ထိမွန္ၿပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္..၊ ဟာ...၊ အဲဒီေဘာလံုးကို ေနာက္တန္းက ေခါင္းတိုက္ဖ်က္ထုတ္တယ္၊ ေဒးဗစ္ဗီလာဆီကိုေရာက္တယ္၊ အသာေလးပြတ္သြင္းလိုက္တယ္၊ ဂိုးသမားရဲ႕ ဘယ္ဖက္ဂိုးတုိင္ကို သြားမွန္တယ္...၊ ျပန္ထြက္လာၿပီး ဂိုးသမားရဲ႕ ညာဖက္ဂိုးတိုင္ကို ထပ္ၿပီးမွန္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဂိုး၀င္သြားတယ္။ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြက ခဏေလးမွ တကယ့္ကို ခဏေလးရယ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကည့္ေနရသူေတြက ဟာလုိက္၊ ဟင္လုိက္နဲ႔ ဘာျဖစ္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ ေဒးဗစ္ဗီလာတို႔ ဂိုးရပံုမ်ားကေတာ့ အံ့ၾသစရာပါပဲ။ အာဖရိကန္နတ္ေတြဟာ စပိန္အသင္းကို သေဘာက်တယ္ထင္ပါရဲ႕။ ကံေကာင္းျခင္းေတြကို လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။
ဆီမီးဖုိင္နယ္လ္အျဖစ္ ဂ်ာမနီနဲ႔ စပိန္ေတြ႔ဆံုမႈကေတာ့ ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းပဲ ထင္ပါရဲ႕။ သမုိင္းအစဥ္အလာခ်င္းယွဥ္ရင္ ကြာဟခ်က္ႀကီးလြန္းတဲ့ သူတို႔ႏွစ္သင္းရဲ႕ ဆံုေတြ႔မႈဟာ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြ ျဖစ္ေစဦးမွာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဂ်ာမနီရဲ႕မူလာ ပြဲပယ္ခံထားရတာကေတာ့ နစ္နာလွသဗ်ာ။ ေဒးဗစ္ဗီလာဂိုးသြင္းတဲ့ပြဲတုိင္း စပိန္အသင္း အႏုိင္ရတဲ့စံခ်ိန္အတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ာမနီနဲ႔ေန႔မွာ ေဒးဗစ္ဗီလာကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔အတြက္ ဂ်ိဳးအာခ်င္လိုးတစ္ေယာက္ ဘာေတြဖန္တီးမလဲဆိုတာ ႀကိဳတင္ေတြးေတာတာနဲ႔တင္ ရင္ခုန္စရာေကာင္းလွပါၿပီ။
Man of the Match - အင္နီေယစတာ (စပိန္)
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၅ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
နံနက္ ၉ နာရီ ၃၈ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
