Showing posts with label ကၽြန္ေတာ့္အေတြးမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ကၽြန္ေတာ့္အေတြးမ်ား. Show all posts

Monday, January 19, 2015

လူသားဆန္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလား



နည္းပညာ အံ့မခန္း တိုးတက္လာမႈက လူသားေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ေျပာင္းလဲသြားေစခဲ့တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ နည္းပညာပစၥည္းေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြရဲ႕ လူေနမႈအဆင့္ေတြ ျမင့္မားလာတယ္၊ အရာရာကို အလြယ္တကူ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ႏုိင္လာတယ္။ သိခ်င္တာေတြကို ခဏခ်င္းအတြင္းမွာ ရွာႏိုင္၊ ေဖြႏိုင္၊ သိႏုိင္ေနၾကၿပီလို႔ ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ အခန္းထဲက အျပင္မထြက္ဘဲ အိမ္ကေန ေစ်း၀ယ္လို႔ ရေနၿပီ။ ကမၻာေျမႀကီးရဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ေရာက္ေနတဲ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ရေနၿပီ၊ စကားေျပာလုိ႔ရေနၿပီ၊ မ်က္ႏွာျမင္လို႔ရေနၿပီ။ လူေနမႈပံုစံေတြ ေျပာင္းလဲသြားတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါနဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေရွာင္လႊဲမရဘဲ ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႕ ေနရတာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ လူသားက လူသားမဆန္ေတာ့ဘူးလို႔ ၿငီးတြားသူေတြလည္းရွိရဲ႕။ လူသားရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလို႔ ၀မ္းနည္းေနၾကသူေတြလည္း မရွား။ ႐ုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ကုန္ၾကေတာ့ သဘာ၀တရားေတြကို ပစ္ပယ္လာၾကၿပီ၊ တန္ဖိုးထားရမွန္း မသိေတာ့ဘူးလို႔ မခ်ိတင္ကဲ ျဖစ္ၾကသူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးေပါ့။


ဒီေန႔ေခတ္ရဲ႕ နည္းပညာေတြအေၾကာင္း အားလံုးက ေနာေက်ေအာင္ သိထားၿပီးသားမို႔ အထူးအေထြ ေျပာျပစရာ မလိုပါဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ နည္းပညာေတြနဲ႔အတူ ေက်နပ္မေနဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့၊ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ကိစၥရပ္ေလးေတြကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ထားသူေတြရဲ႕ လက္ရာေလးေတြကို ၾကည့္႐ႈခံစားၾကည့္ပါဦး။ အေတြးတစ္ခုခု၊ ခံစားမႈတစ္ခုခုေတာ့ ရေကာင္းပါရဲ႕ဗ်ာ။










Thursday, January 15, 2015

လူေျပာမ်ားေနတဲ့ အႏုပညာ


Cristina Guggeri ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီး ပန္းခ်ီပညာရွင္တစ္ဦး ဖန္တီးထားတဲ့ အႏုပညာလက္ရာေတြဟာ အခုေလာေလာဆယ္ အြန္လိုင္းေပၚမွာ လူေျပာမ်ားလို႔ ေနပါတယ္။ ဖန္တီးသူက သူ႔ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္စာမ်က္ႏွာမွာ အဲဒီပံုေတြကို The Daily Duty လို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ အယ္လ္ဘမ္နဲ႔ ျပန္လည္ေ၀မွ်ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

သူ႔ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ့ အဲဒီဖန္တီးမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ေျပာဆိုၾကတာ သိပ္မေတြ႕ရဘဲ အျခားလူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္ႏွာေတြမွာေတာ့ ခ်ီးက်ဴးၾကတာေရာ၊ ႐ံႈ႕ခ်ၾကတာေရာ၊ ေ၀ဖန္ၾကတာေရာ စံုလင္ေနတာ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က ဆန္းသစ္တဲ့ ဖန္တီးမႈေတြအျဖစ္ ခ်ီးက်ဴးၾကၿပီး အခ်ိဳ႕ကေတာ့ လက္ခံဖို႔ အနည္းငယ္ ခက္ခဲေၾကာင္း ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ၾကသူေတြကေတာ့ ဘာသာေရးအျမင္နဲ႔ ၾကည့္ၾကသူေတြပါ။ သူတို႔ေတြ ေျပာတာကေတာ့ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးလို၊ ဒလိုင္းလားမားလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြကို အခုလို ေရးဆြဲထားတာဟာ အနည္းငယ္ ေစာ္ကားသလို၊ ေလွာင္ေျပာင္သလို ျဖစ္ေစတယ္လို႔ ေထာက္ျပၾကသလို ေစာ္ကားသလို ျဖစ္ေစတယ္လို႔လည္း ျမင္ၾကသူေတြ ရွိၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ရယ္စရာတစ္ခု၊ ဆန္းသစ္မႈတဲ့ ဖန္တီးမႈတစ္ခုအျဖစ္သာ ႐ႈျမင္ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ျပည္ပမွာ အေျခစိုက္တဲ့ ျမန္မာသတင္းဌာနတစ္ခုက အဲဒီဖန္တီးမႈေတြကို ျပန္လည္ေ၀မွ်ရာမွာ ကြန္းမန္႔ေတြ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္နဲ႔ အၿပိဳင္အဆုိင္ တုိက္ခုိက္ေနၾကတာကို ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ သတင္းဌာနက ေရးသားရာမွာလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံမွာသာဆို ဒီလိုပံုမ်ိဳးေတြ ေရးဆြဲခဲ့ရင္ ဥပေဒအရ အေရးယူခံရႏုိင္တယ္လို႔ ဖြ ေပးထားတာကို ဖတ္ရပါတယ္။ အဲဒါကို ေထာက္ခံတဲ့လူေတြက ျမန္မာႏုိင္ငံက လူေတြက အႏုပညာကို နားမလည္သလို၊ မခံစားတတ္သလို၊ အျမင္မက်ယ္သလို အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ၾကၿပီး ျမန္မာျပည္က ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြလည္း အခုဖန္တီးမႈေတြမွာ ျပထားသလို ေန႔စဥ္အလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကတာပဲ။ သူတို႔ကိုလည္း အဲဒီလိုဆြဲရင္ လက္ခံရမယ္လို႔ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ဒီအျမင္ကို ကန္႔ကြက္ၾကသူေတြကေတာ့ အေနာက္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အေရွ႕တုိင္းယဥ္ေက်းမႈကို တန္းမညႇိဖို႔နဲ႔ ဓေလ့ ထံုးတမ္း ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာေတြ မတူညီတာကို နားလည္ၾကဖို႔ ျပန္လည္ေျဖရွင္းၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ လူငယ္ပီပီ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ အဆိုျပဳ ၾကပါတယ္။ ဒီလို ဖန္တီးမႈ အႏုပညာေတြကို လက္ခံတယ္ဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ကိုပဲ အရင္ဆံုး ဆြဲၾကည့္ပါလားတဲ့။

ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ အဲဒီဖန္တီးမႈေတြထဲက လူေတြေနရာမွာ ကုိယ့္အေဖ၊ ကုိယ့္အေမ၊ ကုိယ့္ဇနီး၊ ကုိယ့္သမီးျဖစ္ေနရင္ ဘယ္လိုမ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ၾကမလဲလို႔ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္တာပါပဲ။ ဒီလိုပံုေတြကို ဧည့္ခန္းထဲခ်ိတ္ၿပီး ဂုဏ္ယူ၀ံ့ႂကြားစြာ ၾကည့္႐ႈခံစားႏုိင္ေလာက္တဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အႏုပညာအခံ မရွိတာ၊ အျမင္မက်ယ္တာ၊ ေခတ္မမီတာကိုေတာ့ နားလည္ေပးၾကပါဗ်ာ။

လူေျပာမ်ားေနတဲ့ အႏုပညာ ဖန္တီးမႈေလးေတြကို ၾကည့္႐ႈခံစားၾကည့္ပါဦး။ ပံုေတြအားလံုးကို မူလဖန္တီးသူရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္ စာမ်က္ႏွာ (Cristina Guggeri) ကေန ကူးယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။










Saturday, May 17, 2014

ေဒၚစုရဲ႕ စကားမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္မိပါသည္


ဒီေန႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗိုလ္စိန္မွန္ကြင္းမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္အဖြဲ႔တို႔ရဲ႕ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး လူထုေဟာေျပာပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာၾကားခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေတြ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဖတ္ရပါတယ္။ အသံဖုိင္နဲ႔ ဗီဒီယိုဖိုင္ လုိက္ရွာေနေပမယ့္ အခုထိ နားမေထာင္ရေသး၊ မျမင္ရေသးတဲ့အတြက္ ကုိယ္တုိင္ျမင္ၾကားတာ မဟုတ္ဘဲ အျခားလူမ်ား ေရးသားတင္ျပထားတာေတြကိုသာ ဖတ္႐ႈရေသးေၾကာင္း ပထမဆံုး ၀န္ခံပါရေစ။ ေရးသားတင္ျပတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ဟာ NLD အတြင္းသတင္းေတြကို အၿမဲတေစ ခေရေစ့တြင္းက် တင္ျပေရးသားေနသူေတြဆိုေတာ့ ယံုၾကည္ေလာက္ေသာ သတင္းရင္းျမစ္ေတြအျဖစ္ မွတ္ယူမိတာေၾကာင့္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးပါတယ္။

အားလံုးလည္း အဲဒီမိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေတြကို ဖတ္ၿပီးသား ျဖစ္ၾကမယ္လို႔ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ဘာေျပာခဲ့တယ္၊ ညာေျပာခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြကို အေသးစိတ္ မေျပာလိုပါဘူး။ လိုရင္းကိုပဲ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အဲဒီလို ေျပာဆိုခဲ့တာေတြအတြက္ အရမ္းပင္ စိုးရိမ္မိေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ကို ဖြင့္ဟပါရေစ။

ထုိင္းႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳး လူထုေတြ လမ္းေပၚတက္ၿပီး အစိုးရကို ဖိအားေပးတဲ့ပံုစံျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေဒၚစုကို ဆက္မလုပ္ဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါရေစ။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ အတိအလင္း ျပ႒ာန္းထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခခံဥပေဒကို သေဘာမက်တဲ့အတြက္ အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြအတိုင္း မလိုက္နာႏုိင္ဘူး၊ မလုပ္ႏုိင္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာ ျဖစ္သင့္၊ မျဖစ္သင့္ စဥ္းစားၾကေစလိုပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဟာ လက္ရွိအသက္၀င္ေနတဲ့ တည္ဆဲဥပေဒ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒအားလံုးရဲ႕ အထြဋ္အေခါင္ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္၊ အစိုးရ၊ တရားစီရင္ေရး စသျဖင့္ မ႑ိဳင္သံုးရပ္ ရွိေနတယ္ဆိုတာ၊ ၅ ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ က်င္းပမယ္ဆိုတာ၊ လြတ္လပ္စြာ ေဟာေျပာစည္း႐ံုးခြင့္၊ စုေ၀းခြင့္ ရွိတယ္ဆိုတာ၊ ပါတီစံုႏုိင္ငံေရးကို လြတ္လပ္စြာ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာ၊ အခုလက္ရွိ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ၊ အာမခံခ်က္ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

အေျခခံဥပေဒမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ၊ မျပည့္စံုမႈေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္သူတိုင္း သိရွိသလို၊ တာ၀န္ရွိသူေတြကလည္း ျပင္ဆင္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္လို႔ ၀န္ခံသေဘာတူထားၾကၿပီးသားပါ။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ တစ္ရပ္လံုးကို အစအဆံုး ျပင္ဆင္ပစ္မယ္၊ သေဘာမက်တဲ့ အခ်က္ေတြ အကုန္လံုးကို ကုိယ္ေတြစိတ္ႀကိဳက္ ျပင္ေပးရမယ္ ဆုိတာကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးမဆန္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ျမင္မိတာပါပဲ။

ေဒၚစုအေနနဲ႔ လက္ရွိပကတိ အေျခအေနကို မွန္ကန္စြာ အကဲျဖတ္သံုးသပ္မႈ မလုပ္ႏုိင္တာလား၊ တမင္ပဲ ေျမာက္ေပးမႈေတြၾကား၊ ႀကိဳးဆြဲမႈေတြၾကားမွာ ေခါင္းမာစြာ ဆက္တိုးေနတာလားဆိုတာ နားမလည္ႏုိင္ပါ။ NLD သည္ လက္ရွိအာဏာရပါတီ မဟုတ္ပါ။ ထိုအခ်က္ကို မေမ့ေစလိုပါ။ အတိုက္အခံသည္ အတုိက္အခံသေဘာသာ ေဆာင္ေစလိုပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးကပ္ဆိုးမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးမုန္တုိင္းမ်ားႏွင့္ မႀကံဳရဘူးဆိုပါက ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီ အထိုက္အေလ်ာက္ အာဏာရလာႏုိင္ပါသည္။ ယခင္ကကဲ့သို႔ အျပတ္အသတ္၊ ေတာင္ၿပိဳကမ္းၿပိဳ၊ ပက္ပက္စက္စက္ ႏုိင္လိမ့္မည္ဟူသည္မွာ မေသခ်ာေသာ အေျခအေနတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္ကို ေဒၚစုကိုယ္တုိင္ သိရွိေနပါသည္။ ယခုလို အတိုက္အခံ အေျခအေနမ်ိဳးမွာပင္ ထိုမွ်အထိ သေဘာထား တင္းမာေနပါလွ်င္ အာဏာရရွိသြားပါက ယခုထက္ ပိုမိုတင္းမာေသာ အေနအထားမ်ိဳး ျဖစ္လာႏုိင္ပါသည္။

လိုရင္းကို ျပန္ဆက္ရလွ်င္ ေဒၚစုသည္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူကို အတိအလင္းပင္ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆံုေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ တင္ေပးေနပါသည္။ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္ကို အတိအလင္း ေသြးခြဲေနပါသည္။ ထိုအခ်က္သည္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအတြက္ ေကာင္းလွသည္မဟုတ္ပါ။ ေတြးၾကည့္ေလ စိုးရိမ္ရေလ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္တမ္း ျဖစ္လာၿပီေဟ့ဆိုလွ်င္ နစ္နာၾကရသည္က ျပည္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ျပည္သူကို ေနာက္ထပ္ ၈၈ အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးထဲသို႔ တြန္းမပို႔ၾကရန္ ေတာင္းပန္လိုပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္လ္ဆု ရရွိထားသည့္ ေဒၚစုအေနျဖင့္ မိမိႏုိင္ငံ တပ္မေတာ္ႏွင့္ မိမိျပည္သူမ်ားကို ရန္တိုက္ေပးျခင္းျဖင့္ မည္သည့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ိဳးအျမတ္မ်ား ရရွိႏုိင္သနည္းဟု ေမးခြန္းထုတ္လိုပါသည္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ မိမိအာဏာရရွိေရးအတြက္ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့သည့္ အေျခအေနတစ္ရပ္အေပၚ မေက်နပ္သည့္ စိတ္အခံျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအသိ နည္းပါးေနေသးသည့္ ျပည္သူမ်ားကို စစ္တုရင္ နယ္႐ုပ္မ်ားပမာ သေဘာထား၍ ကစားကြက္ မေရႊ႕သင့္ေတာ့ပါေၾကာင္း ေတာင္းပန္လိုပါသည္။

အခ်ိန္အားရလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္မ်ားကို ထပ္မံ၍ သီးသန္႔ေရးသားလိုပါသည္။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ ရက္၊ စေနေန႔။
ညေန ၆ နာရီ ၁၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Saturday, March 29, 2014

Population and Housing Census 2014




ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုပဲ ေ၀ဖန္သည္ျဖစ္ေစ ယေန႔ည သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္ စတင္မည့္ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူျခင္းအား ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္စြာ ႀကိဳဆိုလိုက္ပါသည္။ အျခားအက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ဘာေတြညာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ၿပီးေတာ့ နားမလည္ပါ။ အနည္းဆံုးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္ရွိသည္ကို အနီးစပ္ဆံုး အမွန္ကန္ဆံုး သိရွိလာမည္ ျဖစ္သျဖင့္ စိတ္လႈပ္ရွားရပါသည္။ ထို႔ျပင္ တစ္ႏႊယ္ငင္တစ္စင္ပါ ဆုိသကဲ့သို႔ စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္းကိုလည္း အနီးစပ္ဆံုး သိခြင့္ရမည္ျဖစ္ရာ CIA World Fact Book မွ အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္သာ ေက်နပ္ခဲ့ရသည့္ဘ၀မွ အနည္းငယ္ တိုးတက္လာၿပီဟု ဆိုႏုိင္ပါေၾကာင္း။ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူျခင္းလုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ေခ်ာေမာစြာ ၿပီးေျမာက္ႏုိင္ပါေစဟု ......။

သန္းေခါင္စာရင္း ဆိုရာတြင္ လူ၊ တိရစၧာန္၊ အေဆာက္အအံု၊ ပစၥည္း၊ လုပ္ငန္းစာရင္းမ်ားႏွင့္ စာရင္းအင္းဆုိင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား ပါ၀င္သည္။
(လူဦးေရႏွင့္ အိမ္အေၾကာင္းအရာ သန္းေခါင္စာရင္းဥပေဒ၊ ပုဒ္မ ၂၊ ပုဒ္မခြဲ-ခ)

သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို သန္းေခါင္စာရင္းဆိုင္ရာ ကိစၥမွတစ္ပါး အျခား မည္သည့္ကိစၥအတြက္မွ် အသံုးျပဳျခင္း သို႔မဟုတ္ စစ္ေဆးျခင္း မျပဳရ။
(လူဦးေရႏွင့္ အိမ္အေၾကာင္းအရာ သန္းေခါင္စာရင္းဥပေဒ၊ ပုဒ္မ ၁၅)

ပုဒ္မ ၁၆ က ဒီလိုဆိုတယ္။ (အခ်ိဳ႕ေသာ ဘာလုပ္မယ္၊ ညာလုပ္မယ္ ဆိုတဲ့လူေတြ၊ အဲလို လုပ္ဖို႔အတြက္ ေျမာက္ေပးေနတဲ့လူေတြ ေသခ်ာဖတ္သင့္တယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ ဥပေဒအရ အေရးယူေတာ့ ႏွိပ္ကြပ္တယ္တို႔၊ ဘာျဖစ္တယ္တို႔၊ ညာျဖစ္တယ္တို႔ အသံမထြက္ၾကေလႏွင့္။ အေမာင္ မီဒီယာတို႔ကလည္း ယခုလို ဥပေဒေတြ ျပ႒ာန္းထားသည္ကို ဖုတ္ေလသည့္ငါးပိ ရွိေလသည္ဟုပင္ ထင္ပံုမေပၚေခ်။ ဘယ္ဂ်ာနယ္ကမွ် သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူတာကို ျငင္းဆန္တာဟာ၊ မမွန္မကန္ ေျဖဆိုတာဟာ ဥပေဒႏွင့္ မညီၫြတ္ေၾကာင္း၊ အေရးယူခံရႏုိင္ေၾကာင္း ေလသံမဟရဲၾကပါဘူး။ ႏုိင္ငံကို တည့္မတ္ခ်င္တယ္လို႔သာ ပါးစပ္က ေအာ္ေနၾကတယ္၊ ေစာင္ေရက်မွာနဲ႔ ယွဥ္လာေတာ့ ကုိယ့္စီးပြားေရးကိုပဲ ၾကည့္ၾကတာပါပဲ။)


ဒီပုဒ္မကို ေဖာက္ဖ်က္ရင္ ရရွိႏုိင္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြက တစ္လထက္မပိုေသာ ေထာင္ဒဏ္၊ ဒါမွမဟုတ္ က်ပ္ငါးေသာင္းထက္ မပိုေသာ ေငြဒဏ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒဏ္ႏွစ္ရပ္လံုး ျဖစ္ပါတယ္။

သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူရာတြင္ သိရွိရေသာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ ကိုယ္ေရးအေၾကာင္းအရာကို ထုတ္ေဖာ္ျခင္းမျပဳရ။
(လူဦးေရႏွင့္ အိမ္အေၾကာင္းအရာ သန္းေခါင္စာရင္းဥပေဒ၊ ပုဒ္မ ၁၇၊ ပုဒ္မခြဲ-ဂ)

အဲဒီပုဒ္မ ၁၇ ကို ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္တဲ့ စာရင္းစစ္ ဒါမွမဟုတ္ စာရင္းေကာက္ေတြ ရရွိႏုိင္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္က အေပၚက ပုဒ္မ ၁၆ ကို က်ဴးလြန္ရင္ ရမွာေတြနဲ႔ အတူတူပဲဗ်။ အဲဒါကိုေတာ့ နည္းနည္းသေဘာမက် ျဖစ္မိတယ္။ အေတြးပိုတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မွာပါေလ။ ဒီလိုပါ။ တခ်ိဳ႕အခ်က္အလက္ေတြကို လက္သိပ္ထိုးၿပီး တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆီမွာ ေရာင္းစားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုတာပါ။ ေထာင္ဒဏ္တစ္လ ဆိုတာက အမႈရင္ဆုိင္တဲ့ ကာလေတြနဲ႔တင္ ျပည့္သြားမယ္ထင္တာပဲ။ ဒါမွမဟုတ္ ေငြဒဏ္ က်ပ္ငါးေသာင္းဆိုေတာ့ေရာ အဲဒီပမာဏက ထိေရာက္ရဲ႕လား။ စီးပြားေရးသမား တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို ေငြပမာဏ တစ္ခုခုနဲ႔ ေရာင္းစားမယ္ဆိုရင္ေရာ။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား။ ထားပါေလ... လႊတ္ေတာ္အမတ္မင္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အမ်ားႀကီး ပိုသိပါတယ္။ သူတို႔က ဒီအတုိင္း ျဖစ္သင့္တယ္ထင္လုိ႔ တစ္ညီတစ္ၫြတ္တည္း ျပ႒ာန္းထားတဲ့ ဥပေဒကို ကၽြန္ေတာ္က အလကားေနရင္း ထိုင္ၿပီးေတာ့ ေ၀ဖန္ေနလို႔ မသင့္ပါဘူး။ ဘာေတြျဖစ္လာမလဲ ဆုိတာကိုပဲ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပဲ။ စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတာအမွန္ပဲ။

Friday, March 28, 2014

စိတ္ပူမိတယ္.....



အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးအတြက္ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြ ပါ၀င္လာေအာင္ ေဆာ္ၾသလာၾကတာ၊ စည္း႐ံုးလာၾကတာကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (လမ္းေပၚႏုိင္ငံေရး အလိုမရွိ၊ ဥပေဒအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ပါ။)

ျမစ္ဆံုကိစၥဟာ ႏုိင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္စရာတစ္ခု၊ ႏုိင္ငံေရးတိုက္ကြက္တစ္ခု ျဖစ္လာတာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (ႏုိင္ငံေရးလုပ္စားမ်ား သတိထား)

၂၁ ရာစုေခတ္ႀကီးထဲမွာ ေတာင္သူလယ္သမားေတြနဲ႔ အစိုးရတို႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆံုေရး လမ္းေၾကာင္းျဖစ္ေအာင္ ေဘးကေန ၀င္ၿပီးေတာ့ လမ္းေၾကာင္းေပးေန၊ ေျမာက္ေပးေနၾကတာေတြကို ျမင္ေနရတဲ့အတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (ေတာင္သူေတြကို နယ္႐ုပ္အျဖစ္ အသံုးခ်ေနတာ အခုရပ္)

လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ထုတ္ျပန္တဲ့ ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို တရား၀င္ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ခြင့္ျပဳသေယာင္ေယာင္ ၀ါဒျဖန္႔ၾကၿပီး ႏုိင္ငံေရးသတ္လံုးတစ္ခုအျဖစ္ လြဲမွားစြာ ေျပာဆိုေ၀ဖန္ ေနၾကတာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (အစိုးရလုပ္သမွ် ဆန္႔က်င္ၾကဆိုတဲ့ အေမြဆိုး မထားခဲ့ေစလိုပါ)

မီဒီယာကို အသံုးခ်ၿပီး တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အၿပိဳင္အဆုိင္ အပုပ္ခ်၊ တိုက္ခိုက္၊ ေ၀ဖန္၊ ေျခထိုး လုပ္ေနၾကတာေတြ ျမင္ေန၊ ၾကားေန၊ ဖတ္ေနရတဲ့အတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (စတုတၳမ႑ိဳင္ ဘာလဲ၊ ဘယ္လဲ)

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္အေနနဲ႔ ျပည္သူေတြအတြက္ မျပင္မျဖစ္ ျပင္ဆင္ရမယ့္ ဥပေဒေတြ၊ အသစ္ျပ႒ာန္းရမယ့္ ဥပေဒေတြ ရွိေနမွန္း သိေနပါလ်က္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္းမွာ တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ပါ၀င္ပတ္သက္ဖို႔ပဲ ႀကိဳးပမ္းေနၾကတာေတြကို ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနရေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (ခ်ိန္ခြင္လွ်ာညႇိပါ၊ တန္းမညႇိပါႏွင့္)

ကုိယ့္အိမ္နီးခ်င္းကို အဆင္ေျပေအာင္ ဆက္ဆံေပါင္းသင္းၿပီး သူ႔ဆီကေန ကုိယ့္အတြက္ အက်ိဳးရွိေအာင္ ႀကံေဆာင္ႀကိဳးပမ္းၾကရမယ့္အစား "တ႐ုတ္ဟူသမွ် ဆန္႔က်င္ၾက" ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ကိုင္ဆြဲၿပီး တစ္ဘက္စြန္း ေရာက္ေနၾကသူေတြကို ျမင္ေနေတြ႕ေနရေတာ့ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးကို နားမလည္တာပဲလား၊ ၀ါးလံုးေခါင္းထဲမွာပဲ လသာေနၾကတာပဲလားလို႔ ေတြးမရျဖစ္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (US က China နဲ႔ သင့္ျမတ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာေတြက ဘာလုပ္တာလဲ)

ဦးေရႊမန္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တပူးတြဲတြဲ ျဖစ္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (မည္သူ႔ကို မည္သူကမွ် အသံုးခ်ျခင္း မျဖစ္ေစလိုပါ)

ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ INGOs, NGOs ေတြကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနၾကတာကို ျမင္ေနရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (ႏုိင္ငံ့ပံုရိပ္ကို ငဲ့ၾကေစလိုပါသည္)

ႏုိင္ငံေရးမွာ ဘာသာေရး စြက္ဖက္လာတာ၊ သံဃာေတြ စိတ္၀မ္းကြဲလာတာကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိတယ္။ (ကၽြန္ေတာ့္ကို ပက္ပက္စက္စက္ ဆဲႏုိင္ၾကပါၿပီ)

ဆႏၵျပပြဲေတြ ခပ္စိပ္စိပ္ ျပန္ျဖစ္လာတာကို ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနရသည့္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္ပူမိပါသည္။ (ေနာက္ထပ္ ရွစ္ေလးလံုး မႀကံဳခ်င္ေတာ့ပါ)
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၉ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။
ည ၁၀ နာရီ ၂၈ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Thursday, March 27, 2014

တပ္မေတာ္ေန႔အေတြး (၂၀၁၄ ခုႏွစ္)



ယေန႔ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔သည္ (၆၉) ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔ ျဖစ္ပါသည္။ ယခင္က ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးေန႔ဟု သံုးႏႈန္းေခၚေ၀ၚခဲ့ဖူးပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း အစိုးရက တပ္မေတာ္ေန႔ဟု ေျပာင္းလဲျပင္ဆင္ သံုးႏႈန္းခဲ့သည္ဟုလည္း ဖတ္ဖူးမွတ္ဖူးပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ ဤေနရာတြင္ အျငင္းမပြားလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးေန႔ ဆိုသည္ထက္ တပ္မေတာ္ေန႔ ဆိုသည္ကို ပို၍ သေဘာက်ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္သည့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူလူထု တစ္ရပ္လံုးက လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အလွည့္အေျပာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ေစခဲ့သည့္ ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ကို စိတ္တူကုိယ္တူ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည့္ အထင္ကရ အမွတ္ထင္ထင္ သမုိင္း၀င္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ခုကို ယခုကဲ့သို႔ တေလးတစား တန္ဖုိးထား၍ က်င္းပခဲ့ၾကျခင္းအတြက္လည္း ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ရပါသည္။

(၆၉) ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔ အခ်ိန္အခါ သမယ၀ယ္ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းကာလ သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္၊ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ျပည္တြင္းစစ္မီး ေတာက္ေလာက္ေနခ်ိန္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္၊ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိပါးေႏွာင့္ယွက္လာသည့္ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရသည့္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္၊ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ မေဖာက္မျပန္၊ မယိုင္မလဲ ရပ္တည္ကာကြယ္ေပးခဲ့သည့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္ အသက္၊ ေသြး၊ ေခၽြး၊ ကုိယ္လက္အဂၤါ စသည္ စသည္ျဖင့္ စြန္႔လႊတ္၍ ကာကြယ္ေပးခဲ့ၾကသည့္ တပ္မေတာ္သားအားလံုးကို ဦးၫြတ္ဂုဏ္ျပဳပါေၾကာင္း ဦးစြာ ေျပာၾကားလိုပါသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္သည့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ အခန္းက႑သာ မရွိခဲ့လွ်င္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ဆိုသည္မွာ အိပ္မက္ပင္ မက္လုိ႔ရမည္ မဟုတ္ခဲ့ပါ။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ျပည္တြင္းစစ္မီး တဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေလာင္၍ တုိင္းျပည္ကႏုႏု မုန္တုိင္းကထန္ထန္ ျဖစ္ခဲ့ခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သာ စြမ္းရည္ကင္းမဲ့ခဲ့လွ်င္၊ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သာ အင္အားခ်ည့္နဲ႔ခဲ့လွ်င္၊ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သာ ျပည္သူတို႔ကို သစၥာပ်က္ယြင္းခဲ့လွ်င္ ယေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံ ဆိုသည္မွာ မည္ကဲ့သုိ႔ ျဖစ္လာေနမည္နည္း ဟူသည္ကို ေျဖဆိုရန္ ခက္ခဲလွပါသည္။ အေမရိကန္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳထားခဲ့သည့္ ျပည္ပက်ဴးေက်ာ္သူ တ႐ုတ္ျဖဴ  ကူမင္တန္တို႔၏ က်ဴးေက်ာ္မႈကို ခံရခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကသာ အသက္ေသြးေခၽြး စေတး၍ တုိင္းျပည္ကို ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ ကယ္တင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ အရွည္ၾကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္မ်ားထဲက တစ္ခုျဖစ္သည္ဟု တင္စားၾကသည့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သာ မယိမ္းမယိုင္ ရပ္တည္ခဲ့ျခင္း မရွိပါလွ်င္ အမ်ိဳးစံုလင္ မ်ားျပားလွသည့္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျမန္မာ့ေျမပံုသည္ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ျဖစ္ေနေလာက္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးဟု အားလံုးက တင္စားရည္ၫႊန္းၾကသည့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေျခအေနကို ျပန္လွန္ သံုးသပ္ၾကည့္လွ်င္လည္း အဆိုပါ အျဖစ္အပ်က္ကို ဖန္တီးသူမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ မဟုတ္ပါ။ အဆိုပါ အျဖစ္အပ်က္ကို ေသြးထိုးလံႈ႔ေဆာ္သူမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ မဟုတ္ပါ။ အဆိုပါ အျဖစ္အပ်က္ႀကီးကို မည္သုိ႔ပင္ နာမည္ေပး ကင္ပြန္းတပ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မည္သို႔ပင္ သတ္မွတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ ထိုအခ်ိန္က မင္းမဲ့စ႐ုိက္မ်ား ႏုိင္ငံႏွင့္အ၀န္း ပ်ံ႕ႏွံ႔လ်က္ ျပည္သူအားလံုး က်ီးလန္႔ဆန္စား ျဖစ္ေနခဲ့ရခ်ိန္၊ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ ဥပေဒကင္းမဲ့လ်က္ မိမိစိတ္ႀကိဳက္ လူသတ္၊ ႏွိပ္စက္၊ ဖ်က္ဆီး၊ လုယက္ ျဖစ္ေနခဲ့ခ်ိန္၊ ျပည္ပႏုိင္ငံတစ္ခုက အခ်ိန္ကုိက္ ဆိုသလိုပင္ စစ္ေရယာဥ္မ်ားျဖင့္ လာေရာက္၍ စစ္အင္အားျပ ၿခိမ္းေျခာက္၍ ျမန္မာ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို သြယ္၀ိုက္ေသာနည္းျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္လာခဲ့ခ်ိန္တြင္ မည္သည့္အဖြဲ႕အစည္း၊ မည္သည့္လူထုေခါင္းေဆာင္က ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ရပ္တည္ကာကြယ္ခဲ့ပါသနည္း။ ျမန္မာႏုိင္ငံတစ္၀န္းလံုး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးအတြက္ မည္သူက အာမခံခ်က္ ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသနည္း။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သာ အင္အားမေတာင့္တင္းခဲ့ပါလွ်င္၊ အေရးႀကံဳလွ်င္ သက္လံုမေကာင္းခဲ့ပါလွ်င္၊ ျပည္သူအတြက္ မဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါလွ်င္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးၾကည့္ရန္ ရင္ေလးလွပါသည္။

တပ္မေတာ္အစိုးရအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့ခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံအတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ ခဲ့ၾကသည္ ဆိုသည္မွာ အျငင္းပြားဖြယ္ မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ အမွားအယြင္းေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ခဲ့သည္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံရပါမည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အားနည္းခ်က္မ်ား ရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ မလိုလားအပ္သည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ နစ္နာဆံုး႐ံႈးမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဆိုခဲ့ပါ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ယထာဘူတက်က် သံုးသပ္ပါလွ်င္ တပ္မေတာ္က က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ဦးေဆာင္ခဲ့သူ၊ စီမံခန္႔ခြဲပိုင္ခြင့္ရွိခဲ့သူ လူပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကသာ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ တပ္မေတာ္အစိုးရကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တာ၀န္ယူခဲ့သည့္အတြက္ ေ၀ဖန္စရာ ရွိပါသည္။ တစ္ဖက္တြင္လည္း တပ္မေတာ္အစိုးရ ဦးေဆာင္ခဲ့စဥ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး တုိင္းျပည္ကို ဦးေဆာင္ႏုိင္ေလာက္သည့္၊ အားလံုးအတြက္ လက္ခံေလာက္သည့္၊ တုိင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုကို တာ၀န္ယူေခါင္းေဆာင္ႏုိင္မည့္ အဖြဲ႕အစည္း၊ လူပုဂၢိဳလ္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မရွိခဲ့ျခင္းကိုလည္း လက္ခံရပါမည္။ ရွိခဲ့သည္ဟု လူပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကို ရည္ၫႊန္းလိုပါက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန၊ လံုၿခံဳေရးအေျခအေန စသည္တုိ႔ႏွင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိန္ထိုး၍ သံုးသပ္ၾကည့္ေစလိုပါသည္။ တပ္မေတာ္အစိုးရတစ္ရပ္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာၾကာေအာင္ ႏုိင္ငံေတာ္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့ျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း မႏွစ္ၿမိဳ႕ပါ။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ ဦးမေဆာင္ခဲ့လွ်င္ မည္သူဦးေဆာင္မည္နည္း ဟူသည့္အေျဖကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ မေျဖတတ္ပါ။

လက္ရွိကာလအခ်ိန္ကို ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ ဖူးပြင့္စအခ်ိန္၊ အားယူစအခ်ိန္အျဖစ္ အားလံုးက မွတ္ယူၾကပါသည္။ ကုိယ့္ဖဲကုိခ်ိဳး၊ ကုိယ့္ဖဲကုိယ္ေ၀ လုပ္သည္ဟုပဲ ေျပာေျပာ၊ ဇာတ္တိုက္၍ ကခဲ့သည္ဟုပဲဆိုဆို၊ ယခုအေျပာင္းအလဲအတြက္ တပ္မေတာ္အစိုးရကို အံ့ၾသတႀကီး ျဖစ္ရသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ားက ရည္ၫႊန္းခဲ့ၾကသည့္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တစ္နည္း စစ္အာဏာရွင္ စနစ္မွ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ဆီသို႔ ညင္ညင္သာသာ သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ျဖင့္ ကူးေျပာင္းေပးခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ လုပ္ေဆာင္မႈကို ျပည္တြင္းမွ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားက လက္ခုပ္မတီးႏုိင္ၾကပါေသာ္လည္း ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ပညာရွင္မ်ားကမူ အသိအမွတ္ျပဳ ခ်ီးက်ဴးခဲ့ၾကသည္ကို သတိထားၾကေစလိုပါသည္။ ႏုိင္ငံေတာ္အာဏာကို ကာလၾကာရွည္ တာ၀န္ယူခဲ့သည့္ အေၾကာင္းရင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၀ိ၀ါဒ ကြဲျပားၾကပါလိမ့္မည္။ အာဏာကို လက္မလႊတ္လိုေသာေၾကာင့္ဟု မုန္းတီးသူတို႔က ဆိုၾကပါလိမ့္မည္၊ ႏုိင္ငံကို စိတ္မခ်ေသာေၾကာင့္ဟု ခ်စ္ခင္သူတို႔က ဆိုၾကပါလိမ့္မည္။ ထို႔အတြက္မူ ကၽြန္ေတာ္က အဆံုးအျဖတ္ မေပးလိုပါ။ စာဖတ္သူတို႔၏ အေတြးအျမင္အတုိင္း၊ ထင္ျမင္ခ်က္အတုိင္း ျဖစ္ေစလိုပါသည္။

လက္ရွိအခ်ိန္ကာလ တပ္မေတာ္ကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ တပ္မေတာ္အတြင္း ေျပာင္းလဲမႈ အမ်ားအျပား ျပဳလုပ္ေနသည္ကို ျမင္ႏုိင္သိႏုိင္ပါသည္။ တပ္မေတာ္သည္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္ဖို႔ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တာ၀န္ရွိေနသည္ျဖစ္ရာ အဆိုပါ အခ်က္သည္ တပ္မေတာ္အတြက္ စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိက တပ္မေတာ္အစိုးရအျဖစ္ တာ၀န္ယူ၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေနရသည့္ အခ်ိန္အခါ မဟုတ္ဘဲ အရပ္သားအစိုးရေအာက္တြင္ အဆိုပါတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ရျခင္းျဖစ္ရာ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲႏွင့္ ထိပ္တန္းအရာရွိႀကီးမ်ား၏ စိတ္ေစတနာႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အေျမာ္အျမင္တို႔သည္ အေရးႀကီးလွပါသည္။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ လက္ရွိအႀကီးအကဲသည္ တပ္မေတာ္ကို ယခင္ကထက္ စည္းကမ္းျပည့္၀ေအာင္၊ အင္အားေတာင့္တင္းေအာင္၊ လူထုေထာက္ခံမႈရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္တြင္းလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမ်ား ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေစလိုသည့္ ဆႏၵ အမွန္ပင္ရွိေၾကာင္းလည္း သူ၏ တရား၀င္ မိန္႔ခြန္းမ်ား၊ ေပါက္ၾကားလာေသာ ေျပာစကားမ်ားအရ သိရွိခဲ့ရၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အတြက္ သံသယရွိရန္ မလိုပါ။ ႏုိင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈကို ၾကည့္လွ်င္လည္း တရား၀င္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္း မရွိေသာ္လည္း လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကိုၾကည့္၍ ေကာက္ခ်က္ဆြဲရပါလွ်င္ တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ဦးေဆာင္လမ္းၫႊန္မႈကို နာခံလ်က္ရွိသည္ဟု သံုးသပ္ႏုိင္ပါသည္။ ထိုအခ်က္သည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအတြက္ ေကာင္းမြန္သည့္အခ်က္၊ ႀကိဳဆိုရမည့္အခ်က္၊ လက္ခုပ္တီးရမည့္အခ်က္ဟု ကၽြန္ေတာ္က ျမင္ပါသည္။ တပ္မေတာ္သည္ သီးျခားအဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုအျဖစ္ ရည္တည္လုိသည့္ သေဘာထားရွိေစလိုကာမူ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ဦးေဆာင္မႈေအာက္တြင္ ရွိေနသည့္ဆိုသည့္အခ်က္က ဒီမိုကေရစီနည္းက်သလို၊ ျဖစ္သင့္သည့္ ကိစၥတစ္ရပ္ဟုလည္း ျမင္ပါသည္။

လက္ရွိတပ္မေတာ္ကို ဦးေဆာင္ေနၾကသူမ်ားသည္ ေသြးသစ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္အာဏာကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကသူမ်ား ယခုတပ္မေတာ္တြင္ မရွိေတာ့ပါ။ ယခင္ တပ္မေတာ္အစိုးရလက္ထက္က အဆံုးအျဖတ္ေပးခဲ့သည့္ ေနရာမ်ားတြင္ ရွိေနခဲ့ၾကသူမ်ား ယေန႔ တပ္မေတာ္ထဲတြင္ မရွိၾကေတာ့ပါ။ ယေန႔ တပ္မေတာ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည့္ အႀကီးအကဲႏွင့္ ထိပ္တန္းအရာရွိႀကီးမ်ားသည္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ သူတို႔အေနျဖင့္ တစ္ခ်ိန္က တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ အာဏာပါ၀ါကို တမ္းတေနစရာ မရွိသျဖင့္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းၾကမည္ဟု သံသယထား၍ မုန္းတီးေနျခင္းမ်ားသည္ ယုတၱိမတန္လွဟု ကၽြန္ေတာ္ျမင္မိပါသည္။

တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲႏွင့္ ထိပ္တန္း တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို ျပည္သူက ေထာက္ခံေသာ၊ ခ်စ္ခင္ေသာ၊ အားကိုးေသာ၊ ယံုၾကည္ေသာ တပ္မေတာ္တစ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခ်င္လိုစိတ္ရွိေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါသည္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္က ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ျမင္ေနရပါသည္။ ျပည္တြင္းစစ္မီး ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၍ ႏုိင္ငံတည္ေဆာက္ေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကို အစိုးရႏွင့္အတူ လက္တြဲေဆာင္ရြက္သြားရန္ ရည္သန္စိတ္ဆႏၵ ျပင္းျပေနေၾကာင္း အထင္အရွား ျမင္ေနေတြ႕ေနရပါသည္။ တပ္မေတာ္အေပၚ အရိပ္ထိုးေနသည့္ ယခင္ကာလမွ အျဖစ္အပ်က္ဆိုးမ်ား၊ အရိပ္မည္းမ်ားကို လက္ရွိ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေခ်ဖ်က္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းႀကံေဆာင္ေနၾကသည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံၾကဖို႔ လိုပါသည္။ မေမ့မေလ်ာ့ ခ်ီးက်ဴးလိုသည့္ အခ်က္တစ္ခုမွာ တပ္မေတာ္သည္ ႏွစ္အတန္ၾကာ ကင္းကြာေနခဲ့သည့္ မူလတာ၀န္ျဖစ္ေသာ ကာကြယ္ေရးဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားအတြက္ အဆင့္ျမႇင့္တင္ျခင္း၊ ျပည္ပရန္အတြက္ ေလ့က်င္ျ့ခင္း၊ စုဖြဲ႕ျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္လာသည့္အခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ စြမ္းရည္ထက္ျမက္ေသာ၊ တုိက္ပြဲ၀င္အသင့္ျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္တစ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ၎တို႔၏ မူလတာ၀န္မ်ားကို သေဘာေပါက္ေၾကာင္း၊ အေလးထားေၾကာင္း ျပသျခင္းျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္က ျမင္ပါသည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ အတိုက္အခိုက္အခံရဆံုး အဖြဲ႕အစည္းကုိ ျပပါဆိုလွ်င္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို ျပသရပါလိမ့္မည္။ အဆိုပါအခ်က္ကပင္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး၏ ထူးျခားခ်က္တစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ား ပါ၀င္ေန႐ံုမွ်ျဖင့္ တပ္မေတာ္အေပၚ ထိုကဲ့သို႔ တိုက္ခုိက္ေနျခင္း၊ ရန္ေစာင္ေနျခင္းမ်ားသည္ အျခားေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ လူထုေထာက္ခံမႈ၊ မိမိတို႔၏ စြမ္းအားကို မယံုၾကည္ျခင္းဟု ျမင္မိပါသည္။ လူထုအားလံုးကသာ တစ္ညီတစ္ၫြတ္တည္း ေထာက္ခံၾကသည့္ ကိစၥရပ္တစ္ခုကို တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ မ်က္ကြယ္ျပဳရန္၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈရန္ စိတ္ကူးရွိပါမည္လားဟု ေတြးၾကေစလိုပါသည္။ တပ္မေတာ္အား ပုတ္ခတ္ျခင္းကို ႏုိင္ငံေရးလက္နက္တစ္ခုအျဖစ္ အသံုးခ်ျခင္းသည္ အႏၲရာယ္မ်ားလွပါသည္။ ဆိုခဲ့သည့္အတုိင္း လက္ရွိတပ္မေတာ္သည္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေသြးသစ္ေလာင္း တပ္မေတာ္တစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခင္တပ္မေတာ္မွ လူပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကို မေက်နပ္ျခင္းမ်ားအား ယခုလက္ရွိ တပ္မေတာ္အေပၚ ပံုခ်၍ တိုက္ခုိက္ေနျခင္းသည္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအၾကား သံသယ တိုးပြားေစျခင္း၊ အဖုအထစ္ ျဖစ္ေစျခင္းသာ အဖတ္တင္လိမ့္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား အေျမာ္အျမင္ရွိဖို႔၊ အရွည္ေမွ်ာ္ဖို႔ လိုပါသည္။

တပ္မေတာ္သည္ သူ႔အတြက္ အာမခံခ်က္တစ္ခု လိုအပ္သည္ဟူေသာ ခံယူခ်က္တစ္ခု ရွိသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယူဆပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ယူဆခ်က္သာ ျဖစ္သည့္အတြက္ မွန္ေကာင္းမွ မွန္ပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသည့္ အာမခံခ်က္ဆုိသည္က တပ္မေတာ္သည္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ ပါ၀င္ပတ္သက္လိုပါသည္။ ထိုအခ်က္ကလည္း အာဏာကို ဖက္တြယ္ျခင္း ဆိုသည္ထက္ အတိတ္က သင္ခန္းစာမ်ားကိုယူ၍ ေသလုေျမာပါး အေျခအေနေရာက္မွ အသက္ကယ္ေဆး မထိုးလိုဘဲ (နာမည္ပ်က္မခံဘဲ) ႀကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္း လုပ္ေဆာင္လိုသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟု ျမင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးတြင္ ေအးေအးေဆးေဆး ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိျဖင့္ ပါ၀င္လိုေနေသးေၾကာင္း အႀကီးအကဲ၏ ေျပာစကားအခ်ိဳ႕က သက္ေသျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ သူတုိ႔၏ ႐ႈျမင္ခ်က္သည္ စစ္သားပီပီ စစ္သားအျမင္ျဖင့္ ျမင္ၾကသည္ကို ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား နားလည္ၾကဖို႔ လိုပါသည္။ စစ္သားတစ္ေယာက္အတြက္ လံုၿခံဳေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးသည္ အဓိကျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္က ယံုၾကည္ပါသည္။ ထို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရးအတြက္ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ တပ္မေတာ္ မျဖစ္မေန ပါ၀င္ပတ္သက္ရန္ လိုအပ္ေနေသးသည္ဟု တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ယံုၾကည္သည္ကို ဥေပကၡာ မျပဳသင့္ေသးဟု ကၽြန္ေတာ္က ဆိုခ်င္ပါသည္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ရင့္က်က္လာခ်ိန္၊ အရွိန္ရလာခ်ိန္၊ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္ ပါ၀င္ပတ္သက္ရန္ မလိုအပ္ေတာ့ဟု ေသခ်ာခ်ိန္တြင္ တပ္မေတာ္သည္ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ သူ႔ေနရာသူ ျပန္သြားလိမ့္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္အခိုင္အမာ ယံုၾကည္ပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္လာႏုိင္ေၾကာင္းကိုလည္း ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ေႏြဦးက သက္ေသျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

(၆၉) ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔ အခ်ိန္အခါ သမယ၀ယ္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ကာကြယ္ေရးတာ၀န္ကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည့္ တပ္မေတာ္သားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအားလံုး ေအးခ်မ္းသာယာ ရွိၾကပါေစေၾကာင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရးတာ၀န္၊ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး တာ၀န္မ်ားကိုလည္း လက္ရွိအစိုးရ၊ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္ အတူတကြ လက္တြဲညီညီ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရင္းျဖင့္ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္သည့္ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ဆီသို႔ ခ်ီတက္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းအပ္ပါသည္။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၇ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔။ (၆၉) ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔)
မြန္းလြဲ ၂ နာရီ ၂၈ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Monday, January 27, 2014

ဆိုခ်ီအိုလံပစ္၊ ႀကီးေလးႀကီး၊ လီနာ၊ ဆႏၵခံယူျခင္းႏွင့္စည္း႐ံုးျခင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြ ေဟာင္ၾကပါေစ


(က) ဆိုခ်ီ ၂၀၁၄ ေဆာင္းရာသီအိုလံပစ္
႐ုရွားႏုိင္ငံက ေဆာင္းရာသီအိုလံပစ္အတြက္ စီစဥ္ထားတဲ့ အစီအစဥ္ေတြထဲက တစ္ခုကေတာ့ အိုလံပစ္ မီး႐ွဴးတိုင္ကို အာကာသထဲ ပို႔ေဆာင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အားကစားၿပိဳင္ပြဲေတြကို အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပခြင့္ ရရွိဖို႔အတြက္ ဘယ္ေလာက္အထိ ယွဥ္ၿပိဳင္ရတယ္ဆိုတာ အားလံုးအသိ ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ရွင္အျဖစ္ အေရြးခ်ယ္ခံရၿပီဆိုရင္လည္း ေျပာစမွတ္ျဖစ္ၿပီး တသသ ေျပာက်န္ရစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ၾကရင္း ႏုိင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ျမႇင့္တင္ၾကပါတယ္။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံ ဂုဏ္သိကၡာ တက္ဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံတုိင္းဟာ သူတို႔စြမ္းႏုိင္သမွ် အျမင့္ဆံုးကို လုပ္ျပခ်င္ၾကတာခ်ည္းပဲ။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံမွာ အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ျခင္း မျပဳခဲ့လို႔ အမ်ားတကာက ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ ကဲ့ရဲ႕ၾကရင္ အစိုးရတစ္ခုတည္းကို ေျပာဆိုၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာခ်င္လဲဆိုတာ မိတ္ေဆြတို႔ သေဘာေပါက္ၾကမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ေအာက္မွာေတာ့ ႐ုရွားႏုိင္ငံရဲ႕ ဆိုခ်ီ ၂၀၁၄ ေဆာင္းရာသီအိုလံပစ္ ၿပိဳင္ပြဲအတြက္ ၉ ႏွစ္တာကာလ ျပင္ဆင္ခဲ့မႈေတြကို အာကာသကေန မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ သမိုင္း၀င္ဓာတ္ပံု ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဓာတ္ပံုအတြက္ ေပးထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ "၉ ႏွစ္တာ ျပင္ဆင္မႈမ်ားကို ၆ စကၠန္႔ျဖင့္ ၾကည့္႐ႈခံစားပါ" တဲ့။ ဟုတ္ကဲ့... အဲဒီဓာတ္ပံုကေန စကားလံုးေပါင္း ၆ ကုေဋေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရသလိုပါပဲ။ ဆိုခ်ီအိုလံပစ္ ေအာင္ျမင္ပါေစ။



(ခ) ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ ႀကီး ၄ ႀကီး
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ ႀကီး ၄ ႀကီး ရွိမွန္း မေန႔က ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ကို ဖတ္ရမွပဲ သိေတာ့တယ္။ ဖတ္ဖတ္ခ်င္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး၏ ႀကီးေလးႀကီး ဆိုတဲ့အသံုးအႏႈန္းကို ျမင္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္းေတာ့ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္မွ ေၾသာ္............ ေၾသာ္............. လို႔ ေရရြတ္ၿပီး ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ ညိတ္လိုက္မိတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွိတုန္းေလး ေရးၾကပါေစ၊ ေျပာၾကပါေစ....။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ ႀကီး ၄ ႀကီး ေတြကေတာ့ -
(၁) ဦးသိန္းစိန္
(၂) သူရဦးေရႊမန္း
(၃) ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္
(၄) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ဒါလည္း မွတ္သားစရာ တစ္ခုဟူ၍ မွတ္ယူမွတ္သားရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဦးသိန္းၫြန္႔တို႔၊ ေဒါက္တာေအးေမာင္တို႔၊ ဦးခြန္ထြန္းဦးတို႔ ဘာေျပာၾကမလဲ ဆိုတာကို အရမ္းစိတ္၀င္စားမိတယ္။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ေနပါၿပီဗ်ာ။

(ဂ) အာရွတုိက္သူ လီနာ အတြက္ ၀မ္းသာဂုဏ္ယူျခင္း


2014 Australian Open တင္းနစ္ၿပိဳင္ပြဲ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးခ်င္း ပြဲစဥ္မွာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသူ လီနာက အႏုိင္ရ ဗို္လ္စြဲသြားခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႀကိမ္တုန္းက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ခ်န္ပီယံဆုနဲ႔ လြဲခဲ့ရၿပီး ဒုတိယဆုနဲ႔သာ ေက်နပ္ခဲ့ရတဲ့ လီနာအတြက္ အခုတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ ခ်န္ပီယံဆုကို လက္၀ယ္ပုိင္ပုိင္ ရရွိသြားခဲ့ပါၿပီ။ တ႐ုတ္ဆိုတဲ့ နာမည္ကို ၾကားလုိက္တာနဲ႔ မုန္းတီးလိုက္မေဟ့လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားသူမ်ားကို စကားတစ္ခြန္း ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတစ္ခု အင္အားႀကီးထြားလာတာ၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာတာကို မုန္းတီးတဲ့ အျမင္သက္သက္နဲ႔ ၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္ ကုိယ့္ႏုိင္ငံအတြက္ ဘယ္လိုအက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်ရမလဲဆိုတဲ့ မူ၀ါဒကို မွန္ကန္စြာ စဥ္းစားတတ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကမၻာ့အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံတစ္ခုရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းအျဖစ္ တည္ရွိေနပါလ်က္နဲ႔ အဲဒီအခြင့္အေရးကို အျပည့္အ၀ မဖမ္းဆုပ္ႏုိင္၊ အသံုးမခ်ႏုိင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကုိယ္ေတြေလာက္ ပညာမဲ့တဲ့သူ၊ အျမင္က်ဥ္းတဲ့လူ ရွိမယ္မထင္ပါဘူး။ လီနာ ၾသစေၾတးလ်အိုးပင္း တင္းနစ္ၿပိဳင္ပြဲ ဗိုလ္စြဲတာကို ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္၊ ၀မ္းသာတယ္၊ ဂုဏ္ယူတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အာရွစိတ္နဲ႔ ခံစားအားေပးတာမို႔ပဲ။ အာရွကလူေတြဆိုရင္ ခပ္ညံ့ညံ့၊ ခပ္ခ်ာခ်ာ၊ အ႐ုိင္းအစိုင္းေတြလို႔ပဲ ထင္မွတ္ထားၾကတဲ့ အေနာက္က အသားျဖဴေတြၾကားမွာ အာရွတိုက္သူ လီနာက ဗိုလ္စြဲေအာင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏုိင္ခဲ့တာကို ဘယ္သူေတြ ဘာပဲေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ဂုဏ္ယူတယ္ဗ်ာ။ ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ... ဒီမိုကေရစီကို လိုခ်င္လုိက္တာလည္း ျမန္မာေတြအျပင္ ႏွစ္ေယာက္မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ Facebook မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ လီနာ ဗိုလ္စြဲတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း Status တင္တာကို မင္းက တ႐ုတ္လိုလားသူလား၊ တ႐ုတ္ခ်စ္ႀကီးေပါ့၊ စသည္စသည္ျဖင့္ ခနဲ႔သလိုလို၊ ရြဲ႕သလိုလို လာေျပာသူမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္က ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်လို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ငေၾကာင္မဟုတ္ေသးဘူးဗ်ာ။ သူတို႔ကို မေက်မနပ္ ျပန္ေျပာေတာ့ အနာေပၚတုတ္က်ေတာ့ နာသြားၿပီဆုိၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏွိပ္ကြပ္ၾကျပန္တယ္။ အင္း... ဒီမိုး၊ ဒီေရ၊ ဒီေလွ၊ ဒီလူေတြနဲ႔ေတာ့ ခက္ရခ်ည္ရဲ႕ဗ်ိဳ႕။

(ဃ) ဆႏၵခံယူျခင္းႏွင့္ စည္း႐ံုးျခင္း
ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႀကီးကို ျပင္ရမယ္၊ ျပင္ရမယ္ဆိုၿပီး NLD ပါတီက အသားကုန္ေအာ္၊ အသားကုန္ေဆာ္၊ အသားကုန္လံႈ႔ေဆာ္၊ အသားကုန္ဆႏၵခံယူ လုပ္ခဲ့ၾကတာ အားလံုးအသိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆႏၵခံယူပြဲေတြ လုပ္တယ္ဆိုၿပီး တက္လာတဲ့ လူ ၃၀၀ ေလာက္ကို လက္ေထာင္ခုိင္း၊ ပါးစပ္နဲ႔ေအာ္ခုိင္းေတြ လုပ္ၿပီးေတာ့ အတည္ျပဳတယ္၊ ျပည္သူက ျပင္ခ်င္တယ္လို႔ ေၾကညာခ်က္ေတြ ထုတ္ခဲ့တာလည္း အားလံုးအသိ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ျပည္နယ္ႏွင့္တိုင္းေတြမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးဆုိင္ရာ ဆႏၵခံယူပြဲေတြကို NLD က ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီးကာမွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဘာျဖစ္လို႔ နယ္တကာလွည့္ၿပီး ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ စည္း႐ံုးေဟာေျပာမႈေတြ လုပ္ေနရတာလဲ။ သူတို႔ပဲ ျပည္သူေတြက ျပင္ခ်င္ပါတယ္၊ ေထာက္ခံၾကပါတယ္လို႔ ေၾကညာခ်က္ေတြ သတင္းေတြ ထုတ္ခဲ့ၿပီးကာမွ အခုလို လိုက္လံစည္း႐ံုး ေဟာေျပာေနတာဟာ ေရွ႕စကားနဲ႔ ေနာက္လုပ္ရပ္ မညီဘူးလို႔ ထင္မိတာပါပဲ။ဆႏၵခံယူပြဲေတြ လုပ္ၿပီးကာမွ ျပင္ဆင္ေရးကို ေထာက္ခံၾကပါဆိုၿပီး ပါတီဥကၠ႒ကုိယ္တုိင္ လုိက္ေျပာေနတာကေတာ့ တစ္ခုခု လြဲေနသလို ခံစားမိေၾကာင္းပါ။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ဆိုတာကလည္း နားလည္ဖို႔ အခက္သား မဟုတ္လား။

(င) ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေရးသားေဖာ္ျပၾကသမွ်
မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕က ေျမႇာက္ေပးၾကတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေရးခ်င္သလို ေရးေနတာေတြ၊ ေဖာ္ျပခ်င္သလို ေဖာ္ျပေနတာေတြအတြက္ မင္းအျမင္ေလးေတြ ေရးပါဦးတဲ့။ အို..... သမၼတႀကီးတို႔၊ လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီးတို႔ေတာင္ မထိရဲတဲ့ အဲဒီမ႑ိဳင္ႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ဆိုတဲ့ ငနဲပမႊားက ဘယ္လိုလုပ္ ေျပာရဲ ထိရဲမွာလဲဗ်။ သူတို႔ဘာသာ သူတို႔ ေရးခ်င္ရာ ေရးၾကပါေစဗ်ာ။ ေဟာင္ခ်င္တဲ့လူကို ေဟာင္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေဟာင္ခ်င္သလို ေဟာင္ခြင့္ ရွိတာကိုက ေခြးရဲ႕ အခြင့္အေရး မဟုတ္ဘူးလား။ နားၿငီးလို႔ မခံႏုိင္တဲ့လူရွိရင္ တုတ္တဲ့ထပစ္လိမ့္မယ္၊ ေလးခြနဲ႔ ထေဆာ္လိမ့္မယ္၊ ေနာက္ဆံုး အခန္႔မသင့္ရင္ အသားတံုးမွာ ေဆးခပ္ၿပီး အပစ္ခံရလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားတဲ့ စာေရးဆရာႀကီး ၂ ဦးရဲ႕ မၾကာခဏ ေျပာစကားေလးေတြေတာ့ ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဆရာႀကီး လူထုစိန္၀င္းက "ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ရွင္ႀကီး၀မ္းလည္း ၀င္ခဲ့ဖူး၊ ရွင္ငယ္၀မ္းလည္း ၀င္ခဲ့ဖူးၿပီ" တဲ့။ ဆရာေမာင္၀ံသကေတာ့ "စာဖတ္ပရိသတ္က ဘယ္ဟာေကာင္းတယ္၊ ဘယ္ဟာမေကာင္းဆိုတာကို သူတို႔ဘာသာသူတို႔ သိၾကတယ္၊ ကုိယ္ေတြက ဆရာလုပ္စရာ မလိုဘူး" တဲ့။ ကဲ... အဲေလာက္ဆို ရွင္းၾကမယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ကေတာ့ ဘာေျပာရဲမွာလဲဗ်။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၀၁ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Thursday, January 23, 2014

ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ၾကရေအာင္


စာအုပ္ေတြထဲမွာ ဖတ္ရတာေတြအရ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ဆိုဗီယက္ေခတ္မွာ ေျပာလြန္းတယ္လို႔ ထင္ခဲ့မိတာ အခုမွ မွားမွန္း သိေတာ့တယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ျမန္မာေတြေလာက္ အဲဒီစကားကို ေျပာတဲ့လူ ရွိမွရွိပါ့မလားလို႔ေတာင္ ထင္ေနမိတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပင္ရမယ္၊ ေျပာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့အသံေတြခ်ည္းပဲ လႊမ္းမိုးေနတယ္။ မေကာင္းတာကို ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲခ်င္တာ၊ အသစ္အသစ္ေတြကို လိုခ်င္ၾကတာ အျပစ္ ေျပာစရာ မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္.....။

အစိုးရရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ့ဖ်င္းလြန္းတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ရမယ္။
ဟုတ္တယ္.... အစိုးရရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္၊ စီမံခန္႔ခြဲေရးစနစ္မွာ အားနည္းခ်က္ေတြရွိတယ္။
အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ တာ၀န္ရွိသူေတြမွာ အားနည္းခ်က္ေတြရွိတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ mind-sets ေတြ ေျပာင္းပစ္ရမယ္။
ဟုတ္တယ္ ေျပာင္းလဲပစ္ရမယ္။
လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ၊ လြဲေနတာေတြရွိတယ္။
ဟုတ္တယ္ ရွိတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲပစ္ရမယ္။
တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္က ယံုၾကည္စရာမရွိဘူး။ အားနည္းခ်က္ေတြနဲ႔ ေျပာစရာျဖစ္ေနတယ္။
ဟုတ္တယ္... ေျပာခ်င္စရာမရွိေလာက္ေအာင္ အားနည္းခ်က္ေတြနဲ႔မို႔ ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ရမယ္။
 
ဒါဆို.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြမွာေရာ အားနည္းခ်က္ေတြ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ မေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြ မရွိဘူးလား။ ျပင္ဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလား။

အတိုက္အခံေတြမွာေရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမယ့္ မေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြ မရွိဘူးလား။

အရပ္ဘက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာေရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမယ့္ဟာေတြ မရွိဘူးလား။

မီဒီယာေတြမွာေရာ အားနည္းခ်က္ေတြ၊ ျပဳျပင္ရမယ့္ အခ်က္ေတြ မရွိဘူးလား။

သူမ်ားကိုေတာ့ ေကာင္းေစခ်င္တယ္၊ ျပင္ေစခ်င္တယ္။ ကုိယ္ကုိ္ယ္တုိင္က်ေတာ့ ေနခ်င္သလိုေနမယ္ ဆိုတဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ေတာင္းဆိုေနၾကတာလား။

ကုိယ္တုိင္က ျပည္သူေကာင္းတစ္ေယာက္၊ ႏုိင္ငံသားေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကုိ္ယ္တုိင္က မီဒီယာသမားေကာင္းတစ္ေယာက္၊ သတင္းေထာက္ေကာင္းတစ္ေယာက္၊ တရားမွ်တစြာ အသိဉာဏ္ေပးတတ္တဲ့ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကိုယ္တုိင္က အသျပာဆရာ၀န္မဟုတ္ဘဲ အမ်ားျပည္သူအတြက္ မရွိမျဖစ္ အားကိုးရတဲ့ ေဆးပညာရွင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကုိယ္တုိင္က မခိုမကပ္နဲ႔ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္တတ္တဲ့ အလုပ္သမားေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကုိယ္တုိင္က ခရီးသြားျပည္သူေတြ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေရးကို အစဥ္ဦးထိပ္ထားတဲ့ ယာဥ္ေမာင္းေကာင္းတစ္ေယာက္၊ ယာဥ္ေနာက္လိုက္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကိုယ္တုိင္က ပညာရွာ ပမာသူဖုန္းစားဆိုတဲ့အတုိင္း အပတ္တကုတ္ သင္ယူအားထုတ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကုိယ္တုိင္က စားသံုးသူေတြကို အဆင္ေျပပါေစ၊ စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေစတနာေရွ႕ထားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေစ်းသည္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကုိယ္တုိင္က လမ္းေပၚမွာ ေတြ႕ရာေနရာ ကြမ္းတံေတြး မေထြးတတ္တဲ့၊ ေတြ႕တဲ့ေနရာ အမိႈက္မပစ္တတ္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္သူ ၿမိဳ႕ေတာ္သားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီလား။
ကုိ္ယ္တုိင္က..................။
ကုိယ္တုိင္က........................။
ကုိယ္တုိင္က..............................။
ကိုယ္တုိင္က.....................................။
ကိုယ္တုိင္က............................................။
ကုိယ္တုိင္က...................................................။

ကဲ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ၾကရေအာင္။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၂၃ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔။
မြန္းလြဲ ၃ နာရီ ၂၂ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Sunday, November 17, 2013

လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ၀ဲဂယက္မ်ား


အခုရက္ပုိင္းအတြင္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသတင္းေတြက စံုလင္လွသည္။ ဂ်ာနယ္မ်ား အႀကိဳက္ေတြ႕သည့္ ရက္သတၱပတ္ဟုပင္ ဆုိရမည္ထင္သည္။

(က) ႏိုင္/က်ဥ္းေတြ ထပ္လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ ဒါက ဘာမွ်မထူးဆန္း။ ထူးဆန္းတာက ဦးေန၀င္းရဲ႕ ေျမး ၂ ဦးပါ လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔လည္း သူတို႔၀ဋ္ေကၽြး ကုန္သြားသည့္အတြက္ လြတ္ေျမာက္သြားတာဟုပဲ ႏွလံုးသြင္းလုိက္ပါသည္။ က်န္တာေတြ ေလွ်ာက္စဥ္းစားေနလ်င္ စိတ္ညစ္ေနရဦးမည္။ အသက္တိုေနဦးမည္။

(ခ) ၂၀၁၅ ေက်ာ္မွ အကူအညီေတြ ေပးပါဟူေသာ ေျပာစကားႏွင့္ပတ္သက္၍ ႏိုင္ငံေရးအသုိင္းအ၀ုိင္း တစ္ခုလံုး ပြက္ပြက္ညံေနသည္။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ေျပာတာလဲကေတာ့ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္းစာေတြရဲ႕ တာ၀န္ဟုထင္သည္။ ေျပာခဲ့သည့္ ကာယကံရွင္ကို ေမးၾကေပါ့။ သူ႔ဘာသာသူ အပိုင္တြက္ၿပီး ေျပာတာလား ဆိုတာကလည္း ဂ်ာနယ္လစ္ေတြကိုပဲ အားကိုးရမည္။ ေမးၾကည့္ၾကပါ၊ ဗ်ဴးၾကည့္ၾကပါ၊ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္းစာေတြမွာ ေရးေပးၾကပါ။ ေစာင့္ေမွ်ာ္ဖတ္႐ႈေနပါသည္။

(ဂ) OIC ကိစၥ အရမ္း ထိလြယ္ရွလြယ္ ျဖစ္ေနသည္။ စဥ္းစားဖို႔ေတာင္ ေကာင္းေသးေတာ့သည္။ ဘယ္သူေတြက ဒီလိုေတြျဖစ္ေအာင္ ႀကံစည္ေနၾကတာလဲ။ သံဃာေတြ သူ႔ဟာသူ ေက်ာင္းတိုက္ေတြမွာ ေအးေအးေဆးေဆး သီတင္းသံုးပါေစ။ စာ၀ါေတြ တက္ပါေစ။ ဘာျဖစ္လို႔ သံဃာေတြကို လမ္းေပၚ ဆြဲဆြဲေခၚေနၾကတာလဲ။ ကုိယ့္ဘာသာသာသနာကို ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ျပန္ဖ်က္ဆီးေနၾကတာလားဟု ေမးခြန္းထုတ္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ကို မြတ္စ္တို႔၊ မ်ိဳးမစစ္တို႔ စြပ္စြဲၾကဦးမည္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ ဘာသာ သာသနာကို ဒီနည္းနဲ႔ ထိန္းသိမ္းရမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာသိသည္။ ဘယ္က်မ္းဂန္ထဲမွာမွ် မိမိဘာသာ သာသနာအတြက္ ဒီလိုေတြ လုပ္ရမယ္ဟု မပါေခ်။ တရားဓမၼႏွင့္ မညီလွ်င္ အဓမၼ၀ါဒီေတြသာ ျဖစ္သည္။ ဒါက ဘာသာေရး႐ႈေထာင့္က ေျပာသည့္ကိစၥ။ ႏိုင္ငံေရး႐ႈေထာင့္က ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ OIC ဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ကမၻာသိ ႏုိင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ႏိုင္ငံအတြင္း ၀င္ခြင့္ေပးသည့္ ကိစၥရပ္သည္ ဘာမွ်အထူးအဆန္း မဟုတ္ေခ်။ အစိုးရတာ၀န္ရွိသူေတြက ခံစားခ်က္ေတြ၊ ဆႏၵေတြႏွင့္ အလုပ္လုပ္ၾကရတာ မဟုတ္၊ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး ဆိုတာကလည္း ရွိေသးသည္။ မိမိစိတ္ႏွင့္ မကိုက္ညီတာမွန္သမွ် မွားသည္ဟု လက္ခံေနေသးသေရြ႕ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ခေရာင္းလမ္းက တက္ႏုိင္ဦးမည္ မထင္ေခ်။

(ဃ) စစ္ေတြမွာ OIC ကို လူ ၈၀,၀၀၀ ေလာက္ ဆႏၵျပသတဲ့။ စံခ်ိန္တင္ေလာက္သည္။ အံ့ၾသရေလာက္သည္။ ဟိုးအရင္ကတည္းကသာ ရခုိင္ေတြ အဲလို စည္း႐ံုးခဲ့လွ်င္၊ အဲဒီလို ညီၫြတ္ခဲ့လွ်င္ ၁၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေအာက္ ေရာက္စရာအေၾကာင္း မရွိပါေခ်။ ဆဲခ်င္သည့္ ရခုိင္မ်ားရွိပါက အခ်က္အလက္ႏွင့္ လာဆဲၾကပါကုန္။ တစ္လက္စတည္း အေကာင့္နာမည္တပ္၍ ကြန္းမန္႔မေရးလွ်င္ေတာင္ ဘယ္မွာေနသည္ကို ထည့္ေရးေစလိုသည္။ အြန္လိုင္းမွာ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္ေနသည့္ ရခုိင္အားလံုး နီးပါးက ႏုိင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္ကခ်ည္းပဲ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာေျပာခ်င္သည္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ သိသည္။ ႀကိဳက္တဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပးၾကေပါ့ဗ်ာ။

(င) ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိစၥက ပါတီတစ္ခုတည္းရဲ႕ ကိစၥမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုကိစၥကို ပါတီအေရးအလား ေမာင္ပုိင္စီးၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနတာေတာ့ နည္းနည္းလြဲေနသည္ ထင္ပါသည္။ ပါတီထိပ္ပိုင္းက ေျပာလိုက္လွ်င္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီ စံႏႈန္းေတြနဲ႔ မကုိက္ညီလို႔ ျပင္ခ်င္တာဟု တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေနသည္။ အဲဒါဆို ဘာျဖစ္လို႔ အသည္းအသန္ လိုက္လုပ္ေနၾကသလဲ။ ဘာလို႔ ၂၀၁၅ မတုိင္မီ ျပင္ခ်င္တာလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ ၂၀၁၅ မွာ NLD က ေသခ်ာေပါက္ ႏုိင္မွာဆို။ အဲဒီက်မွ လုပ္ရင္ ပိုလို႔ေတာင္ အဆင္မေျပဘူးလား။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဖြဲ႕တဲ့အစိုးရဆိုေတာ့ ခြင့္ျပဳခ်က္ကိစၥလည္း ပူစရာ မလိုဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းနဲ႔လည္း ၿငိစရာမရွိဘူး။ အမ်ားႀကီး ေစာင့္ရမွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ၂ ႏွစ္ေလာက္ေလးပဲဟာကို။ အေပၚကေတာ့ ဟိုေျပာဒီေျပာနဲ႔၊ ရပ္ကြက္ထဲမွာ လိုက္စည္း႐ံုးတဲ့ NLD ေတြကေတာ့ ျပတ္သားတယ္။ ေဒၚစု သမၼတျဖစ္တာကို ျမင္ခ်င္တယ္မလား။ အဲဒါဆိုရင္ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပင္ဖို႔လုပ္ေနတာကို ေထာက္ခံၾကတဲ့။ ေအးေရာ... ဘယ္ေလာက္ ရွင္းသလဲ။ အဲလို တဲ့(ဒဲ့)ေျပာ၊ တဲ့လုပ္စမ္းပါ။ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းေတြ၊ ဘာအခြင့္အေရးေတြ ညာအခြင့္အေရးေတြ ေလွ်ာက္ေျပာမေနစမ္းပါနဲ႔။ NLD ထဲမွာေရာ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္း အျပည့္အ၀ ရွိလို႔လား။ အာဏာရွင္ ေဒၚစုရဲ႕ စကားမွန္သမွ် NLD မူဆိုၿပီး လုပ္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာေနၿပီလဲ။ NLD ကို လြတ္လပ္စြာ ေ၀ဖန္သူတိုင္းကို ဘာျဖစ္လို႔ အဖြဲ႕၀င္အျဖစ္က ထုတ္ပစ္ၾကသလဲ။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ဘာမွ်မသိတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ႏုိင္ငံေရးက ႐ႈပ္ေထြးတယ္ဗ်။ ညစ္ပတ္တယ္လို႔ေျပာရင္ ပိုမွန္မယ္ထင္တယ္။

(စ) လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီးရဲ႕ အာဏာခ်ဲ႕ထြင္မႈေတြကလည္း တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပိုပိုၿပီး ဆိုးလာပါလားဗ်ာ။ ေျပာျပန္ရင္လည္း ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားလို သန္းရွာခံရဦးမယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ျပင္လိုက္ဗ်ာ။ လႊတ္ေတာ္ေတြက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိစၥလုပ္၊ အစိုးရအဖြဲ႕က ဥပေဒေတြ ေရးလိမ့္မယ္။ ၿပီးေရာ... အဲဒါမွ ဒီ Check and balance အေၾကာင္းျပၿပီး အာဏာလြန္ဆြဲေနတာေတြ တစ္ခန္းရပ္မွာ။ အခုေတာ့ ဘာေတြမွန္းကို နားမလည္ေတာ့ဘူး။ ဥပေဒကို နားလည္တယ္ဆိုတုိင္း ဥပေဒကို လက္တစ္လံုးျခား လုပ္တာမ်ိဳးကေတာ့ မလုပ္ေကာင္းဘူး ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။

(ဆ) သမၼတ လစာေလွ်ာ့ယူတာကို ဘာျဖစ္လို႔ အနာလုပ္ေနရသလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို လာမေမးနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ သိခ်င္ရင္ အနာလုပ္တဲ့လူေတြကို သြားေမးၾကည့္။ ခဏခဏေမးလာရင္ ေပါက္ကရ ေျဖပစ္လိုက္မယ္။ လႊတ္ေတာ္ကလူေတြက လစာတိုးၿပီး လိုခ်င္ေနတာ၊ သမၼတနဲ႔အဖြဲ႕က ေလွ်ာ့ယူေနေတာ့ ျပည္သူက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို တစ္မ်ိဳးျမင္မွာေၾကာက္လို႔ ေနမွာေပါ့ကြလုိ႔။ ဟုတ္တယ္ေလ...။ ဘာျဖစ္လဲ... ကုိယ္ေတြက အျမင့္ဆံုး အာဏာပိုင္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြပဲ။ သမၼတနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ေတြ မယူတဲ့ ဥပေဒအရ ေပးထားၿပီးသား လစာေတြကို အညီအမွ်ခြဲၿပီး ကုိယ္စားလွယ္ေတြအတြက္ ေထာက္ပံ့ေၾကးအျဖစ္ ေပးႏိုင္မယ့္ ဥပေဒတစ္ခု အတည္ျပဳလိုက္ေပါ့။ ရွင္းရွင္းေလးဟာကို အလကားေနရင္း ေခါင္းေျခာက္ခံေနၾကတယ္။ ကုိယ့္မွာ ႀကိဳက္တဲ့ဥပေဒ ျပ႒ာန္းခြင့္ ရွိေနတာပဲ... လုပ္လိုက္ပါေတာ့လား။

(ဇ) ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို စိတ္ပ်က္တဲ့အထဲမွာ ဒီလို ဓာတ္ပံုေတြေၾကာင့္လည္းပါတယ္။ ဘာမွတ္ခ်က္မွ် မေရးခ်င္ေတာ့ဘူး။ စာဖတ္သူတို႔ပဲ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ႀကိဳက္သလို ခံစားၾကပါကုန္။




အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ ၁၇ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔။
နံနက္ ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Monday, September 30, 2013

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးျဖစ္တာေလးေတြပါ (၁)


ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အခုေနာက္ပိုင္း တည့္(ဒဲ့)ေတြ ေျပာလာတယ္ေနာ္။ အဲဒါ မင္းအျမင္ ဘယ္လိုရွိလဲ။

ဘယ္လိုမွ မရွိဘူး။ သူေျပာတာေတြကို သူတာ၀န္ယူဖို႔ပဲ လိုတယ္။ ခက္တာက ငါတို႔ဆီက မီဒီယာေတြကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘယ္လိုေျပာတယ္သာ ေရးၾကေျပာၾကတာ။ ဘယ္တုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့တာကေတာ့ လက္ရွိအေျခအေနအရ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး၊ ပကတိ အရွိတရားနဲ႔ ကင္းကြာတယ္၊ ဘယ္တုန္းက ေျပာခဲ့တာကတစ္မ်ိဳး၊ အခုေျပာတာက ေနာက္တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနျပန္တယ္ စသျဖင့္ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ ေရးသားတင္ျပရဲတဲ့သူ မရွိသေလာက္ ျဖစ္ေနတာပဲ။ တကယ္တမ္းကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ဟာကြက္၊ ေပ်ာ့ကြက္၊ ေရွာ္ကြက္၊ ေခ်ာ္ကြက္ေတြကို မီဒီယာေတြ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ ဒါပေမယ့္ ဘယ္သူမွ မေျပာၾကဘူး။ ေခတ္ကာလ အေျခအေနက ေဒၚစုကိုမထိနဲ႔၊ ေဒၚစုကိုထိရင္ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သား မဟုတ္ဘူးလို႔ ခံယူထားၾကသူ မ်ားေနတာကိုး။ အဲဒီေတာ့ မီဒီယာေတြက စာဖတ္သူရဲ႕ ၀ိုင္းက်ဥ္တာကို မခံဘူး။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ႏွာေစးေနလိုက္ၾကတယ္။ စီးပြားေရးဆန္တာေပါ့ေနာ္။ စီးပြားေရးအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒင္းတို႔ေတြ မွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လိပ္ေခါင္းထြက္ေအာင္ ေအာ္ေနၾကတဲ့ စတုတၳမ႑ိဳင္တို႔၊ တည့္မတ္ေပးသူတို႔၊ ထိန္းေက်ာင္းေပးသူတို႔ စတဲ့စကားလံုးေတြ အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ဂ်ာနယ္ အမ်ားစုဟာ ဟိုးေအာက္ဆံုးအဆင့္မွာပဲ ရွိတယ္။ ေျပာခ်င္တာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူဘာေျပာေျပာ ဘယ္သူကမွ ေ၀ဖန္မယ့္သူ မရွိတဲ့အတြက္ ေျပာခ်င္ရာေျပာတယ္။ အခုလိုေျပာတာ ေသာက္ရမ္းေနရင္း အမုန္းစိတ္နဲ႔ ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး။ ေဒၚစုေျပာသမွ် အကုန္လံုး မဟုတ္ေပမယ့္ ရတတ္သမွ်ကို နားေထာင္တယ္၊ သိမ္းထားတယ္။ အဲဒီအေတြ႕အႀကံဳအရ ေျပာျပတာ။ ေဒၚစုမိန္႔ခြန္းမ်ားဆိုၿပီး ေဘာ္ခ်က္တဲ့စာအုပ္ကိုလည္း ၀ယ္ထားလိုက္တာပဲ။ တမင္ကို အကိုးအကားျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္ထားတာ။ အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္လြတ္ခ်င္း ေျပာတဲ့ပံုစံေတြ၊ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ အႀကိဳကာလမွာ အျမႇဳပ္ထြက္ေအာင္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြ၊ လႊတ္ေတာ္ထဲကို ေရာက္ကာစက ေျပာခဲ့တဲ့ အထာေတြ၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးေကာ္မတီမွာ ဥကၠ႒ျဖစ္ေတာ့ ဟိုေျပာဒီေျပာ ေျပာခဲ့တာေတြ၊ အခုေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံတကာလွည့္ၿပီး သူ႔ပါတီအတြက္၊ သူ႔အတြက္ ပိုက္ဆံလိုက္ယူေတာ့ လူေရွ႕သူေရွ႕ေတြမွာ ေျပာခဲ့တာေတြ စတာစတာေတြကို နားေထာင္ၿပီး၊ ဖတ္႐ႈၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မွတ္ခ်က္စကားကို ေျပာတာ။ ခင္ဗ်ားမယံုရင္ ေစာင့္သာၾကည့္၊ ေဒၚစုကို တြယ္တဲ့ေန႔ ေရာက္လာဦးမွာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ ျမန္မာမီဒီယာေတြ ေဒၚစုအေၾကာင္းကို ဘယ္လိုေရးၾကမလဲဆိုတာ။ ေမးခြန္းကို တည့္တည့္ေျဖရရင္ ေဒၚစုက အခုအခ်ိန္မွာ လုပ္ႏုိင္တာဆိုလို႔ စကားေျပာတာပဲ ရွိတာကိုး။ အဲဒီေတာ့ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာပါေစ။ လႊတ္ထားလိုက္ပါကြာ။ ထင္သာျမင္သာတဲ့ ဥပမာတစ္ခု ေပးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေဒၚစုခေရဇီေတြ၊ ေဒၚစုဂုေဏာေတြေတာင္ ငါတို႔ေလာက္ ေဒၚစုမိန္႔ခြန္းေတြကို နားမေထာင္ဖူးဘူးကြ။ ႀကိဳက္ေၾကးသာေလာင္းကြာ။ အကုန္လံုးကို မေျပာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ေဒၚစုမွေဒၚစုဆိုတဲ့ ရဲရဲေတာက္ ၁၀ ေယာက္ ေခၚလာခဲ့။ ၈ ေယာက္က ေဒၚစုမိန္႔ခြန္းေတြေျပာတာ ဘယ္ႏွခုရွိမွန္းေတာင္ သိမွာမဟုတ္ဘူး။ စိတ္သာခ်။ ေဒၚစုကို လူေတြက အဲဒီလိုခ်စ္ၾကတာကြ။ အဲဒါကို ေဒၚစုက သေဘာက်ေနရင္ေတာ့လည္း ရွိပါေစကြာ။ :D

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြကိစၥ အေတာ္ေလးကို အသံထြက္လာတာ ေတြ႕ရတယ္ေနာ္။ ဘယ္လိုျမင္လဲကြ။

အမွန္အတုိင္း ေျပာရရင္ သိပ္သေဘာမက်ဘူး။ အခုလုပ္ေနတာက တကယ္ေရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရမွာလား။ အခုလုပ္ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္က ဘာလဲ။ အဲဒါက အေရးႀကီးတယ္။ ငါဆိုလိုတာကကြာ... ကခ်င္ျပည္နယ္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္မွတ္ထိုးတယ္ဆိုပါေတာ့။ ကခ်င္ေဒသမွာ ဘယ္လိုအေျခအေနေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာကို ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္လို႔ ေခၚဆိုအဓိပၸါယ္ဖြင့္မွာလဲ။ အစိုးရေက်ာင္းေတြ ေနရာတုိင္းမွာ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္တာ၊ ကေလးတုိင္း သူ႔ေဒသအလုိက္ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္တာ၊ မည္သူမဆို ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း သြားလာႏုိင္တာ၊ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဆိုလို႔ တပ္မေတာ္တစ္ခုတည္းပဲ ရွိေတာ့တာ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ဖို႔အတြက္ ဆက္ေၾကးတို႔၊ လုိင္းေၾကးတို႔ ေပးစရာမလိုေတာ့ဘဲ သာမန္လုပ္ေနက် လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တာ၊ စတာေတြဆိုရင္ေတာ့ အက်ိဳးရွိတယ္။ ဒီအစိုးရလက္ထက္မွာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ခုခု အေနနဲ႔ ျပခ်င္တာဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းအႏၲရာယ္မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမယ္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ သူပုန္ေတြအားလံုး KNU လို ႐ိုးသားမႈ၊ စိတ္ျပတ္မႈ မရွိၾကရင္ မၿငိမ္းခ်မ္းႏုိင္ေသးဘူးလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ တစ္ခုျဖတ္ေျပာခ်င္တာက ဦးေအာင္မင္းတို႔ကို လက္နက္ကုိင္ေတြနဲ႔ အရင္မေဆြးေႏြးဘဲ တပ္မေတာ္နဲ႔ အရင္ေဆြးေႏြးေစခ်င္တယ္။ မဟုတ္ရင္ သူတို႔က စကားေတြလြန္ၿပီး တကယ္တမ္း ေအာက္ေျခမွာ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ တပ္မေတာ္အတြက္က်ေတာ့ အခက္အခဲေတြ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ တစ္ဘက္က လက္နက္ကုိင္ေတြအတြက္လည္း အဲဒီလိုပဲ။

သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမးတာေတြထဲက အခ်ိဳ႕ကုိ အခ်ိန္ရသေလာက္ ျပန္ေရးလုိက္တာပါ။ ေနာက္ထပ္ ေဆြးေႏြးထားတာေလးေတြကို အခ်ိန္ရရင္ ေရးတင္ပါ့မယ္။ စိတ္၀င္တစားရွိၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူရပါတယ္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ျမန္မာေတြစိတ္၀င္စားတာ ႀကိဳဆိုရမယ့္ ကိစၥရပ္ပါ။ အခ်ိဳ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ႏုိင္ငံေရးအျမင္ က်ယ္ၾကတယ္၊ အသိပညာေတြ ရွိၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔စာမေရးၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိက္တြန္းေပမယ့္ သူတို႔ဆီက ျပန္ၾကားရတာ တစ္ခြန္းပဲ။ စာမေရးတတ္ဘူးကြတဲ့။ မေတာက္တေခါက္ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ ကၽြန္ေတာ္က ဟိုေရးဒီေရး ေရးေနတာဟာ အႏၲရာယ္မ်ားတယ္။ သူတို႔ကို ေရးေစခ်င္တယ္။ ေရးၾကပါ၊ ေဆြးေႏြးၾကပါ။ ေ၀မွ်ၾကပါ။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၃၀ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
ည ၈ နာရီ ၅၈ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Friday, September 06, 2013

ဖ်က္ဆီးဖို႔ထက္ ပိုအေရးႀကီးတဲ့အရာ


ဒီေန႔ အခ်ိန္အားေလးရတဲ့အတြက္ ေန႔စဥ္သတင္းစာေတြကို အေႂကြးနဲ႔ အတိုးခ်ၿပီး ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္သတင္းစာကို ပို႔တဲ့လူက တစ္ရက္ေနာက္က်ၿပီး ပို႔ပါတယ္။ ဖတ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္က တစ္ပတ္တစ္ခါပဲ စုၿပီးေတာ့ ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။ သတင္းစာေတြ ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ သတင္းေလးတစ္ပုဒ္ကို အမွတ္ထင္ထင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ အျခားမဟုတ္ပါ။ ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ ဆင္ဆာမဲ့ ဗီဒီယိုေခြေတြကို ဖ်က္ဆီးတဲ့ အခမ္းအနား လုပ္တဲ့သတင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဓာတ္ပံုေလးပါ ပါေလေတာ့ သတင္းကိုဖတ္ရတာ အသက္၀င္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ စီဒီေခြေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ အေပၚကေန လမ္းႀကိတ္စက္နဲ႔ တက္ႀကိတ္ေနတဲ့ပံု ျဖစ္ပါတယ္။

လမ္းႀကိတ္စက္နဲ႔ႀကိတ္၊ မီးေတြ႐ိႈ႕
အားလံုးသိဖူး၊ ျမင္ဖူး၊ ေတြ႕ဖူးတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မၾကာခဏဆိုသလို ဖ်က္ဆီးတဲ့ အခမ္းအနားေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံေလာက္ မူးယစ္ေဆး၀ါး မိတဲ့ႏုိင္ငံ၊ ဖ်က္ဆီးတဲ့ႏုိင္ငံ ရွိမွရွိရဲ႕လားလို႔လည္း တစ္ခါတစ္ေလ ေမးခြန္းထုတ္မိပါတယ္။ ဒီေလာက္ဖမ္းဆီး ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ ၾကားထဲကမွ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား မူးယစ္ေဆး၀ါး အမႈအခင္းေတြ၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပႆနာေတြက ဒီေန႔အထိ ယုတ္ေလ်ာ့သြားျခင္းမရွိဘဲ ပိုပိုၿပီး တိုးလာရပါသလဲခင္ဗ်ာ။

စီဒီေတြကို ဖ်က္ဆီးျပန္ၿပီ
အခုလည္း တရားမ၀င္အေခြေတြကို ဖ်က္ဆီးတယ္ဆိုၿပီး လုပ္ၾကျပန္ပါၿပီ။ ဖတ္မိတဲ့သတင္းအရ အေခြေပါင္း နည္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ အေခြေပါင္း ႏွစ္သိန္းနီးပါးတဲ့။ ဇာတ္ကားေခြ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ မတြက္ခ်က္ဘဲ စီဒီအလြတ္ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ပဲ တြက္ဆၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ စီဒီ/ဒီဗီဒီ တစ္ခ်ပ္ကို ၁၀၀ က်ပ္ နဲ႔ပဲ တြက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ တန္ဖိုးေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ။ စဥ္းစားသာၾကည့္။ အေခြေတြကို ဖ်က္တဲ့တန္ဖိုးနဲ႔ အခမ္းအနားလုပ္ဖို႔ ကုန္က်ေငြ ဘယ္ဟာက ပိုမ်ားသလဲ ဆိုတာကိုေတာင္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေသးေတာ့တယ္။

အျခားဖ်က္ဆီးမႈမ်ား
ဆိုးေဆးေတြ ေခတ္ထတုန္းကလည္း ဖ်က္ဆီးၾကတာပဲ၊ ႏို႔မႈန္႔ေတြ ျပႆနာတက္ေတာ့လည္း ဖ်က္ဆီးၾကတာပဲ၊ မွတ္ပံုမတင္ဘဲ ၀င္လာတဲ့ ေဆး၀ါးအတုေတြလည္း ဖ်က္ဆီးၾကတာပဲ။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဥပေဒနဲ႔မညီလို႔ ဖ်က္ဆီးရတဲ့ ကိစၥရပ္ေပါင္းက မနည္းမေနာပါပဲ။ ေျပာမကုန္ေအာင္ ရွိမွာပါပဲ။

ရပ္သြားသလား၊ ေလ်ာ့သြားသလား၊ တန္႔သြားသလား
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အခုလို ဖ်က္ဆီးမႈေတြ လုပ္တဲ့အတြက္ အဲဒီလုပ္ငန္းေတြဟာ ရပ္တန္႔သြားပါသလား။ မူးယစ္ေဆးေတြကို မီး႐ိႈ႕လုိက္႐ံုနဲ႔ မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပႆနာ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားပါသလား။ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲမႈ ပေပ်ာက္သြားပါသလား။ ႏို႔မႈန္႔ေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္႐ံုနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ႏို႔မႈန္႔အတုေတြ ထြက္မလာေတာ့ဘူးလား။ ေဆး၀ါးအတုေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္႐ံုနဲ႔ လူသားေတြအားလံုး ေဆး၀ါးတုေတြ ေဘးကေန ကင္းေ၀းသြားပါသလား။ ဆင္ဆာမဲ့ အေခြေတြကို လမ္းႀကိတ္စက္နဲ႔ ဖ်က္ဆီးလုပ္႐ံုနဲ႔ တရားမ၀င္ အေခြကူးတဲ့ ကိစၥေတြ ရပ္တန္႔သြားပါသလား။

ဖ်က္ဆီးဖို႔ထက္ ပိုအေရးႀကီးတဲ့အရာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အေလးထားၿပီး လုပ္သင့္တာက တရားမ၀င္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ေနတာေတြကို ဖမ္းဆီး၊ အေရးယူ၊ ဖမ္းမိပစၥည္းေတြကို ဖ်က္ဆီး၊ ဒါေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေတြကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြကို ျပဳျပင္ရမွာပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ လူတုိင္း လူတုိင္းဟာ သမၼာအာဇီ၀နဲ႔ အဆင္ေျပမယ္ဆိုရင္ မေတာ္တရားေတြကို လုပ္ခ်င္ၾကမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အတၱအရမ္းႀကီးလြန္းတဲ့၊ ေလာဘအရမ္းႀကီးလြန္းတဲ့ လူေတြဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ေလ။ ဒီလုပ္ငန္းေတြကို ဘာျဖစ္လို႔ လုပ္ကုိင္ရသလဲ ဆိုတာကို အရင္ဆံုး ဆန္းစစ္ရပါတယ္။ အေျဖရွာရပါမယ္။ လုပ္ေနတဲ့လူေတြကို ဒီလို လုပ္ျခင္းရဲ႕ အျပစ္ေတြ၊ ဆိုးက်ိဳးေတြ၊ သက္ေရာက္မႈေတြကို နားလည္ေအာင္ စည္း႐ံုးလံႈ႔ေဆာ္ရပါမယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း သံုးစြဲတဲ့လူေတြကို ဒါမ်ိဳးေတြ မသံုးၾကဖို႔ ပညာေပးဖို႔၊ စည္း႐ံုးဖို႔လိုသလို ဒါေတြ မသံုးဘဲ အဆင္အေျပဆံုး ျဖစ္ႏုိင္မယ့္ နည္းလမ္းေတြကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ရပါမယ္။ တစ္ခုခုနဲ႔ အစားထိုးစရာ မရွိဘဲ ဒါႀကီးကိုပဲ ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုရင္လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ မူရင္း ဗီစီဒီေခြက တစ္ေထာင္၊ တစ္ေထာင့္ငါးရာနဲ႔ ေရာင္းေနခ်ိန္မွာ လမ္းေဘးက တရားမ၀င္ကူးေရာင္းတဲ့ အေခြတစ္ေခြက ႏွစ္ရာ၊ သံုးရာဆိုရင္ တစ္ရက္၀င္ေငြ ၃၀၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ပဲရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ဟာကို ၀ယ္ဖို႔စဥ္းစားမလဲ ေတြးၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြက ေပါေပါေလာေလာ သိပ္ႀကိဳက္တယ္လို႔ေတာ့ မေျပာၾကပါနဲ႔။ အင္တာနက္ေပၚမွာ လုိက္ေလ့လာၾကည့္ပါဦး။ ဘယ္ႏုိင္ငံျခားသားကေရာ သီခ်င္းမွန္သမွ်ကို ပိုက္ဆံေပးၿပီး ၀ယ္ပါသလဲ။ အြန္လုိင္းေပၚမွာ Free Download ဆိုတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ မ်က္ႏွာပြင့္သလဲဆုိတာ စာဖတ္သူမ်ား နားလည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တဆိတ္ရွိ ဟိုဟာဖ်က္ျပ၊ ဒီဟာဖ်က္ျပ၊ အခမ္းအနားလုပ္၊ ဓာတ္ပံု႐ုိက္၊ သတင္းေဖာ္ျပ၊ ဒါေတြပဲ လုပ္ေနၾက႐ံုနဲ႔ တရားမ၀င္ဆိုတာေတြ၊ ဆင္ဆာမဲ့ဆိုတာေတြ ပေပ်ာက္သြားမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ျမင္မိေၾကာင္းပါ။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။
ည ၁၀ နာရီ ၄၁ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Wednesday, August 14, 2013

ေရပန္းအစားဆံုး အင္တာနက္မင္းသား ၂ ဦး


(၁)
ပါးစပ္ေသနတ္ တရစပ္ပစ္ခဲ့တဲ့ ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္


ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္ရဲ႕ ေျပာခ်က္ကေတာ့ ေပါက္သလားမေမ့နဲ႔။ အင္တာနက္တစ္ခြင္လံုး ထိန္းမႏုိင္ သိမ္းမရကို ျဖစ္သြားေတာ့တာပဲ။ ဒီလူ႔ႏွယ္…. နာမည္ႀကီးေအာင္ တမင္မ်ားလုပ္ေနသလားလို႔ ေတြးမိပါတယ္။ စာေပနယ္လည္း မလြတ္ဘူး၊ ႏုိင္ငံေရးနယ္လည္း ခ်န္မထားဘူး၊ အကုန္လံုးကို ပတ္ရမ္းေတာ့တာပဲ။ ဆရာေဖျမင့္နဲ႔ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ စင္ထိုးၿပီး ေျပာမယ္တဲ့။ ပြဲစီစဥ္သူ ဒြန္ကင္း ၀င္လုပ္လုိက္ခ်င္ေသးဗ်ာ။ ေမ၀င္းျမင့္က လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးေျပာရေအာင္ ဘာတတ္လို႔လဲတဲ့။ ဘာမွေသာက္သံုးမက်ဘဲနဲ႔ အမတ္ျဖစ္တာတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလိုေျပာတာလဲ မသိဘူး။ အတြင္းသိ၊ အစင္းသိမို႔လား၊ ဒါမွမဟုတ္ မစားရတဲ့ အမဲမို႔ သဲနဲ႔ပက္တာလား။ ဦးသုေ၀လည္း အသက္ႀကီးကာမွ ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြ အကုန္ေပၚကုန္ေတာ့တာပဲ။ ငယ္ငယ္က သူ႔ရည္းစားေတြက သူ႔ကို ကိုကိုၫြန္႔လို႔ ေခၚသတဲ့။ သူမို႔လို႔ အကုန္မွတ္မိတယ္။ တကယ့္ကို ေပါက္ေပါက္ရွာရွာပဲ။ ဦးသုေ၀ႀကီး ဒီလိုေျပာတာေတြ နားေထာင္မိရင္ ငယ္ရည္းစားေတြကိုေတာင္ လြမ္းေနမလား မသိဘူး။ :D ဦးခင္ေမာင္ေဆြက ၈၈ တုန္းက သူခိုးႀကီးမ်ားသမဂၢဆိုၿပီး ေထာင္ခဲ့ဖူးသတဲ့။ သူေမးတဲ့လူေတြက ျပန္မေျဖေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။ မသိဘူးခင္ဗ်။ အခု ကိုေကာင္းျမတ္ထြဋ္ ေျပာမွသိရတာ။ ခိခိ။ NDF ပါတီေထာင္ဖို႔ကိစၥ ကိုေကာင္းျမတ္ထြဋ္ ရဲ႕အိမ္ကေန သြားတာတဲ့။ ဦးသုေ၀ပါတီေထာင္တာ သူလုပ္ေပးခဲ့တာတဲ့။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ပထမဆံုးေသာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသံုးသပ္ေဆြးေႏြးပြဲကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ လုပ္ခဲ့တာ ကိုေကာင္းျမတ္ထြဋ္ ဆိုတာလည္း မွတ္သားခဲ့ရတယ္။ NLD ပါတီကေကာင္ေတြ ဘုရားေလာက္ကိုးကြယ္တဲ့ ေဒၚစုဆိုတာ ပါတီ ျပန္ေထာင္ဖို႔ ငါ ၄၅ မိနစ္ လက္ခ်ာ႐ိုက္ခဲ့တာတဲ့။ ေဒၚစုကို သူဆံုးမခဲ့တာတဲ့။ သူနဲ႔လည္း ေတြ႕ခ်င္ေသးတယ္တဲ့။ ေဒၚစုနဲ႔ ကိုေကာင္းျမတ္ထြဋ္ကို MRTV4 မွာ ဦးကိုကိုလိႈင္တို႔ေျပာသလို ေျပာခုိင္းလိုက္ရရင္ အေတာ္စိတ္၀င္စားၾကမွာဗ်။ ဆရာေဟာင္းနဲ႔ ဆရာမႀကီးနဲ႔ ဘာေတြေျပာၾကမလဲ၊ စိတ္၀င္ စားစရာပဲ။ သူ႔အင္ပါယာ သတင္းစာကိုေတာ့ သူက ေအာင္ျမင္ခ်င္သားဗ်။ သတင္းသည္ နံပါတ္တစ္၊ သတင္းသည္ နံပါတ္ႏွစ္၊ သတင္းသည္ နံပါတ္သံုးတဲ့။ အက်ိဳးမရွိတဲ့ အင္တာဗ်ဴးေတြကို မထည့္နဲ႔တဲ့။ ဒါလည္း ကၽြန္ေတာ္လက္ခံလို႔ရတယ္။ သူ႔ဂ်ာနယ္ကို သူစီမံခန္႔ခြဲတာ ဘာမွ်ေျပာစရာမရွိပါဘူး။ သူ႔ဂ်ာနယ္ကလူေတြကလည္း ေျပာလည္းေျပာခ်င္စရာပဲ။ ဘယ္သူကမ်ား ဂ်ာနယ္ထဲမွာ အေမစု၊ အေမစုဆုိၿပီး သြားေရးလုိက္သလဲ မသိဘူး။ အေမစုလို႔ ေရးခ်င္ရင္ ဒီလိႈင္းဂ်ာနယ္မွာ သြားေရးတဲ့။ အဲဒီလိုဖားခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံေပးခုိင္းတဲ့ သူ႔ကို ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသုခမိန္ႀကီး ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္ ဆိုၿပီး ေရးမလားတဲ့။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ တစ္ေယာက္မွ် ေသာက္သံုးမက်ဘူးဆိုတာ ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္က ေဖာ္ထုတ္လိုက္ၿပီ။ အဲဒီလို အသံုးမက်လို႔ တုိင္းျပည္လည္း အခုလိုအေျခအေန ျဖစ္ေနတာတဲ့။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ ေပၚလာၿပီး သူရဲေကာင္းႀကီးေယာင္ေယာင္၊ ဟိုဟာေယာင္ေယာင္၊ ဒီဟာေယာင္ေယာင္တဲ့။ တြယ္ခ်က္ကေတာ့ ႏုိင္းပြိဳင့္ႏိုင္း ေလာက္ရွိတယ္။ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုတံု႔ျပန္ၾကဦးမယ္ မသိဘူး။ ဘယ္သူကမွ် မထိရဲ မတို႔ရဲ႕ မေျပာရဲ မဆိုရဲတဲ့ ဒီမိုကေရစီ သူရဲေကာင္းအေပါင္းကို ကိုေကာင္းျမတ္ထြဋ္မို႔ မေၾကာက္မလန္႔ ေျပာရဲတယ္။ သတၱိကေတာ့ မေခဘူးေမာင္။ သိပ္စိတ္၀င္စားသဗ်ိဳ႕။ ၀န္ႀကီးဌာနေတြကိုလည္း သူ႔သတင္းစာယူဖို႔ ေျပာထားၿပီးသား၊ ၀န္ႀကီးေတြကလည္း သူ႔သတင္းစာကိုယူဖို႔ ႏႈတ္မိန္႔ေပးထားၿပီးသားတဲ့။ မယူရင္လည္း သြားၿပီး ဂ်စ္တိုက္မွာတဲ့။ ပေတာက္ ပေတာက္သြားလုပ္ရင္ နားၿငီးၿပီး စိတ္ဆင္းရဲၿပီး ယူၾကမွာပဲတဲ့။ အဲဒီနည္းကို တျခားဂ်ာနယ္တိုက္ေတြ၊ သတင္းစာတုိက္ေတြလည္း သံုးၾကည့္ပါလားလို႔ အခၽြန္နဲ႔ တြန္းလိုက္ခ်င္ေသး။ အေဟးေဟးေဟး။ City Star မွာ ဥကၠာကိုကိုတို႔၊ ဦးမင္းသစ္တို႔ကို မိုက္တစ္လံုးကိုင္ၿပီး ခ်ဲခဲ့သတဲ့။ မွတ္သားမိပါသဗ်ာ။ သတင္းစာနယ္ပယ္က ဆရာႀကီး၊ သမၻာႀကီးေတြကို တစ္ေယာက္မွ် ေသာက္ထင္မႀကီးဘူးတဲ့။ မကိုးကြယ္ဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ေလာက္ မေတာ္ဘူး၊ အသံုးမက်ဘူးဆိုတာေတာ့ ၀န္ခံတယ္ဗ်။ ဒါေတာင္ အသံဖမ္းထားတဲ့ဖိုင္က ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္သြားလို႔။ အလြတ္သာ ထိုင္ေျပာခုိင္းရင္ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးလည္း တစ္ေယာက္မွ် က်န္မယ္မထင္ဘူး။ ဘုရား.. ဘုရား… ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို မ်က္စိလည္ လမ္းမွားၿပီး မဖတ္မိ၊ မၾကည့္မိပါေစနဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ… ေနာက္တစ္ခါေျပာရင္ ျမန္မာ့ေသြး ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာလည္း ဘာမွ်ေသာက္သံုးက်တာ မဟုတ္ဘူး။ ဟိုေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ ေလွ်ာက္ေရးထားတာတို႔၊ ကီးဘုတ္ေလး ခပ္သြက္သြက္႐ိုက္တတ္႐ံုနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးတယ္ဆိုၿပီး လုပ္စားေနတာတို႔ အေျပာခံေနရမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ။ ဦးေကာင္းေရ ကၽြန္ေတာ္က ဦးေကာင္းကို ဘာမွ် မေ၀ဖန္ဘူးေနာ္။ ဦးေကာင္းေျပာတာေတြကိုပဲ ျပန္ေရးျပတာ။ စိတ္မဆိုးေၾကး၊ အမွတ္မထားေၾကး၊ ေဒါသမထြက္ေၾကး၊ ေနာ္… ဦးေကာင္း။ :D

ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းဆိုၿပီး တစ္ေနရာမွာေတြ႕လို႔ သိမ္းထားမိတာေလးကို ျပန္လည္ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာေတာ့ အေကာင္းသားဗ်။ သူလည္း ၈၈ မ်ိဳးဆက္ပဲကိုး။ ဒါေပမယ့္ သူက မင္းကိုႏုိင္တို႔နဲ႔ မတူတဲ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ျဖစ္မယ္။ အသက္ ၁၃ ႏွစ္နဲ႔ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုကို ၀င္ႏႊဲခဲ့သူဆိုေတာ့ ေလွ်ာ့တြက္လို႔ေတာ့ မရဘူးဗ်။ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္နားမလည္တာက ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္ နဲ႔ ဦးေကာင္းျမင့္ထြဋ္ ဘယ္နာမည္က အမွန္လဲ။ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး ေရာေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက သူေျပာတဲ့ အသံဖိုင္က တရား၀င္ဖမ္းယူထားတာ ဟုတ္ဟန္မတူဘူး။ သူ႔ဂ်ာနယ္တိုက္က ၀န္ထမ္းေတြကို ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ဦးဦးက ဖုန္းနဲ႔ အသံဖမ္းထားတာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ေတာ့ ျမင္မိတယ္။ တစ္ခါတရံမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ကုိယ့္မိတ္ေဆြေတြအခ်င္းခ်င္း၊ ကုိယ့္ငယ္ေပါင္းေတြအခ်င္းခ်င္း ေတြ႕ၾကဆံုၾကတဲ့အခါ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း၊ ကုိယ္ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာတတ္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြကို အတည္ေတြမွတ္ယူၿပီး တကယ့္ဘ၀ထဲကို ယူလာဖို႔ေတာ့ မသင့္ဘူးထင္ပါရဲ႕။ ဘယ္အခ်ိန္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စကားကို ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္၊ ေျဖာင့္ေျဖာင့္မတ္မတ္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတေလမွာ ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္းမို႔ ေျပာရင္းနဲ႔ လြန္သြားတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ လင္မယားခ်င္း ညအိပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ႐ံုးကလူႀကီးအေၾကာင္း မေကာင္းေျပာခ်င္ ေျပာမိမွာေပါ့။ အဲဒါကို အသံဖမ္းၿပီး ဒီလိုေတာ့ ေျပာတယ္လို႔ ဘယ္လုပ္လို႔ ျဖစ္မလဲ။ မဟုတ္ဘူးလား။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာကို နားလည္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အင္တာနက္ေပၚက ေရႊျမန္မာေတြ မပ်င္းရေအာင္ အခုလိုမ်ိဳး အသံဖုိင္ေလးေတြ၊ ဓာတ္ပံုေလးေတြ ထြက္လာတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရဦးမယ္။

(၂)
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စိန္ေခၚလိုက္ျပန္တဲ့ ငါးမင္းေဆြ


ဦးေကာင္းျမတ္ထြဋ္ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ေတာင္ အင္တာနက္တနံ ၿခိမ္းၿခိမ္းညံ ျဖစ္ေနတဲ့ဟာကို ၀င္ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ဆီေလာင္းတဲ့လူကလည္း ရွိေသးသဗ်။ အျခားလူ ဟုတ္ပါ႐ိုးလားဗ်ာ။ ငါးမင္းေဆြ၊ ငါးမင္းေဆြ။ သူလည္း ကေလာင္စြမ္းေတာ့ အေတာ္ထက္တဲ့လူပဲဗ်။ သူ႔ဟာသူ ေရးခ်င္ရာေရးတာဆိုၿပီး ဘယ္သူကမွ် ဥေပကၡာျပဳမထားႏုိင္ဘူး။ သူကလည္း ေရးလုိက္ရင္ တအံ့တၾသျဖစ္စရာ၊ မင္သက္သြားစရာ၊ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္း ျဖစ္သြားစရာေတြခ်ည္းပဲ။ အဲဒီေလာက္ ေတြးတတ္တဲ့ ဦးေႏွာက္ကိုေတာ့ အေတာ္ႀကီးကို စိတ္၀င္စားမိတာ အမွန္ပဲ။ အခုလည္း ေဒၚစုထံကို အိတ္ဖြင့္ေပးစာ ေပးလိုက္ပါသဗ်ိဳ႕။ အေတာ္လည္း လူရည္လည္တဲ့သူပဲဗ်။ ကုိင္မယ့္ကိုင္ေတာ့ ေခါင္ကိုပဲ တက္ကိုင္တာဗ်ိဳ႕။ ေဒၚစုနဲ႔မွ ေျပာခ်င္သတဲ့။ ရွင္းခ်င္သတဲ့။ အင္တာနက္ေပၚေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ေမတၱာေတာ္ေတြ အနႏၲ သြန္းၿဖိဳးခံေနရရွာသေပါ့ေလ။ ကဲ... ငါးမင္းေဆြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကေလာင္လက္နက္ကို ႐ႈစားၾကပါဦး။ အေရးအသား၊ အေတြးအေခၚ ဘယ္ေလာက္ေျပာင္ေျမာက္ သလဲဆိုတာ စာဖတ္သူကုိယ္တိုင္ သိရမွာပ။ ဖတ္ေတာ္မူ... ဖတ္ေတာ္မူ...။


စာႂကြင္း။ က်န္တဲ့သတင္းေတြကိုေတာ့ သီးသန္႔ေရးပါ့မယ္။ ဒီႏွစ္ေယာက္နဲ႔ဆို က်န္တဲ့သတင္းေတြ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ကို သီးသန္႔ဦးစားေပးတင္လိုက္ပါတယ္။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။
ညေန ၅ နာရီ ၂၀ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Tuesday, August 13, 2013

ျမင္းထိန္းငတာေတြ သိပ္မ်ားတဲ့တုိင္းျပည္


ဒီေန႔ေခတ္က Facebook ေခတ္ဆိုေတာ့ လူအမ်ားစုက သူတို႔ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေတြ၊ အေတြ႕အႀကံဳေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြ စသျဖင့္ ကုိယ့္စိတ္ကူးရွိရာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္၊ လြယ္လြယ္ကူကူ ေရးသားၾကေလ့၊ ျပန္လည္ေ၀မွ်ၾကေလ့ ရွိပါတယ္။ ကုိယ့္ facebook account မွာ ကိုယ့္ဘာသာကုိယ္ ေရးခ်င္ရာ ေရးတာဟာ ဘာျပႆနာမွ မရွိပါဘူး။ အခ်ိဳ႕သူေတြ ေျပာတတ္ၾကသလို မေကာင္းဘူးထင္ရင္ မဖတ္နဲ႔ေပါ့။ သူ႔ wall ေပၚမွာ သူေရးခ်င္ရာေရးမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီအယူအဆကို လက္ခံပါတယ္။ ကုိယ့္စာမ်က္ႏွာမွာ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ခံစားရတဲ့အတုိင္း လြတ္လပ္စြာ ေရးခြင့္ေလးေတာ့ ရွိသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ ပညာရပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြ စတာေတြမွာေတာ့ ကိုယ္ထင္တုိင္း မေျပာသင့္တာေတြ ရွိေနတယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။

အခုလည္း ေရးသင့္၊ မေရးသင့္ အေတာ္ႀကီးကို စဥ္းစားၿပီးမွ ေရးစရာရွိတာကို ေရးပါတယ္။ လူတစ္ဦးရဲ႕ ပုဂၢလိကလြတ္လပ္ခြင့္အရ သူ႔အေတြး၊ သူ႔အျမင္နဲ႔ ေရးသားထားတာကို ေ၀ဖန္ရတာလည္း အားနာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဘာသာသူ လူမသိ၊ သူမသိ ေရးခဲ့တာဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္မိစရာ မရွိသလို၊ ေျပာစရာ၊ ေ၀ဖန္စရာလည္း မရွိပါဘူး။ အခုေတာ့ မူလေရးသားသူက သူ႔ရဲ႕ facebook မွာ သူ႔ဟာသူေရးထားတာကို အျခားလူေတြက ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ အားေပးၾက၊ ျပန္လည္ေ၀မွ်ၾက၊ အခ်ိဳ႕ဆိုရင္ မူလေရးတဲ့သူမပါတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးေတြ ျဖည့္ၿပီးေတာ့ေတာင္ ျပန္လည္မြမ္းမံၾကနဲ႔ အေတာ္ႀကီးကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ႀကီး ရွိလာတာမို႔ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္၊ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးနဲ႔ ေ၀ဖန္ေရးသားရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းပါ။

မူလေရးသားသူရဲ႕ Facebook စာမ်က္ႏွာပါ။ သူေရးထားတဲ့ စေတးတပ္က ဒီလိုပါ -
လႊတ္ေတာ္ကို ေန႕တစ္ပိုင္းလာက္ ေလ႕လာမိတာနဲ႕ ဆဝါးမိတာေလး ေဝမွ် ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေဒၚစုကလြဲလို႕ က်န္တဲ႕ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ေအးေဆးပါ။ ေဒၚစုကေတာ႕ လႊတ္ေတာ္ က်င္းပေနစဥ္ breakေပးတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ထမင္းစားရပါတယ္တဲ႕။ ေန႕လည္ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခား သံတမန္ေတြ ဧည္႕သည္ေတြနဲ႕ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေကာ္မတီ အစည္းအေဝးေတြ ရွိသလို NLDအမတ္ေတြနဲ႕လည္း အစည္းအေဝးက မျပတ္ျပဳလုပ္ေလ႕ ရွိပါတယ္တဲ။ တာဝန္သိေတာ႕ တာဝန္ရွိေတာ႕ တာေပါ႕။ တာဝန္ရွိေတာ႕ မနားရေတာ႕ဘူးေပါ႕။ အသက္အရြယ္နဲ႕ မလိုက္ တက္တက္ႂကြႂကြ ျဖတ္ျဖတ္လတ္လတ္နဲ႕ ေဆာင္ရြက္ေနတာ ေတြ႕ရေတာ႕ ဒီလို ေခါင္းေဆာင္မ်ိဳး ရွိတဲ႕ ျမန္မာျပည္ တိုးတာလာမွာ ဧကန္မလြဲပါဗ်ာ။ လႊတ္ေတာ္ ဝန္ထမ္းေတြကလည္း အံတီ အံတီနဲ႕ အေတာ္ေလး ကရုစိုက္ၾက တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ စိတ္ဝင္စား စရာ မေကာင္းတဲ႕ ေမးခြန္းနဲ႕ အေျဖေတြ ျပဳလုပ္ ေနၾကစဥ္ တစ္ျခား လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အိပ္ငိုက္ ေနၾကခ်ိန္မွာ ေဒၚစုကေတာ႕ ေလ႕လာစရာ ရွိတဲ႕ စာအုပ္ စာတန္းေတြကို ဖတ္မွတ္ေလ႕လာ ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေဒၚစုကို ဘာျဖစ္လို႕ အထင္ႀကီး ေလးစား အားကိုး ၾကတယ္ဆိုတာကို ျဖတ္ကနဲ ေလ႕လာလိုက္ တာနဲ႕ကို သိရွိလိုက္ ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

နည္းနည္းေလး ထပ္ကေညာ့ၿပီး သိဒၶိတင္ေပးထားတာေလး ေနာက္တစ္ခုေလာက္ ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီေနရာမွာ သြားဖတ္ပါ။

ေနာက္ထပ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ယေန႔အႀကိဳက္ဆံုး သတင္းဓာတ္ပံုဆိုၿပီး MyanmarDaily.Net က တင္ထားတဲ့ စာသားေတြနဲ႔ ဓာတ္ပံုကလည္း စိတ္၀င္စားစရာပါပဲ။ စာေရာ၊ ဓာတ္ပံုေရာကို ဒီေနရာမွာ ျပန္ေဖာ္ျပပါရေစ။
ယေန႔အျကိုက္ဆုံး သတင္းဓါတ္ပုံ=================
လႊတ္ေတာ္ကို ေန႔တစ္ပိုင္းေလာက္ ေလ့လာမိတာနဲ႕ ဆဝါးမိတာေလး ေဝမွ် ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေဒၚစုကလြဲလို႕ က်န္တဲ႕ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ေအးေဆးပါ။ ေဒၚစုကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ က်င္းပေနစဥ္ breakေပးတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ထမင္းစားရပါတယ္တဲ့။ ေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခား သံတမန္ေတြ ဧည္႕သည္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေကာ္မတီ အစည္းအေဝးေတြ ရွိသလို NLDအမတ္ေတြနဲ႔လည္း အစည္းအေဝးက မျပတ္ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိပါတယ္တဲ့။
Ref : Kaung Naing

အျခားေသာ ျပန္လည္မွ်ေ၀သူေတြကေတာ့ ဒီသတင္းေတြကို အေျခခံၿပီး အခ်ိဳ႕ေသာ စကားလံုးေလးေတြ ထပ္ျဖည့္စြက္တာ၊ ခ်ဲ႕ကားတာေတြသာ လုပ္ၾကတာမို႔ အထူးအေထြလုပ္ၿပီး ျပန္မေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး။

မူလေရးသားတဲ့ ကိုေကာင္းႏုိင္ ဆိုသူရဲ႕ အေရးအသားေတြကေန စေျပာပါရေစ။ သူေရးသမွ်ဟာ လႊတ္ေတာ္ကို ေန႔တစ္ပုိင္းေလာက္ ေလ့လာမိတာနဲ႔ ဆ၀ါးမိတာေလးကို ေရးထားတာဆိုေတာ့ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလြန္းမေနဘူးလား။ ေန႔တစ္ပုိင္းေလာက္ လႊတ္ေတာ္ကို ေလ့လာ႐ံုနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲက အေျခအေနေတြ အားလံုးနီးပါးကို သိနားလည္သြားတဲ့ သူ႔ရဲ႕ပါရမီဉာဏ္ ရင့္သန္မႈကို မေလးစားဘဲ၊ အားမက်ဘဲ မေနႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ရပါတယ္။ တကယ္ေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကုိဉာဏ္ဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္ ဆိုတာႀကီးကို တစ္လေလာက္ ေလ့လာတာေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ေလာက္မယ္ မထင္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း အခုလိုမ်ိဳး သူမ်ားကို ေ၀ဖန္တာေလာက္ပဲ လုပ္ႏုိင္တာလား မသိပါဘူး။ သူမ်ားကို ေ၀ဖန္တယ္ဆိုတာ ဘာပညာမွ မလိုဘူးမဟုတ္လား။ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔မေတြ႕ရင္၊ ကုိယ္နဲ႔သေဘာထား မတူရင္ မေကာင္းဘူးေျပာလုိက္႐ံုေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား။ :D

လႊတ္ေတာ္ကုိ ေန႔တစ္ပိုင္းေလာက္ အေပၚထပ္ကေန ထိုင္ၾကည့္ဖူး႐ံုနဲ႔ ေဒၚစုကလြဲရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲက က်န္တဲ့ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အကုန္လံုးက ေအးေဆးပါပဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို နားလည္ရမလဲ။ တကယ္မသိလို႔ ေမးတာပါ။ ေအးေဆးပါဆိုတာ ဘာေျပာတာတုန္း။ ေဒၚစုက မေအးေဆးဘူးဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီးနဲ႔ ဥကၠ႒ေတြက ေဒၚစုကို လႊတ္ေတာ္အေဆာက္အအံုကို ပတ္ၿပီးေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ခုိင္းထားလို႔လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္မွမသြားနဲ႔ ကုိယ့္ေနရာမွာပဲ ကုိယ္ထုိင္ေနလို႔ တံုးထုၿပီး ဆံုးျဖတ္ထားလို႔လား။ ခက္ၿပီေရာဗ်ာ... က်ဳပ္ကလည္း SkyNet က လာတဲ့လႊတ္ေတာ္ကိုုသာ သိတာကိုး။ သူ႔လိုလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲကို ေန႔၀က္ေလာက္အသာထား၊ နာရီ၀က္ေလာက္ေတာင္ ေရာက္ဖူးတာမဟုတ္ေခ်ေတာ့ ဘာကိုေျပာခ်င္မွန္း နားမလည္ဘူးဗ်။

ေဒၚစုက လႊတ္ေတာ္ break ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ထမင္းစားရတယ္ဆုိေတာ့ က်န္တဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ဘယ္အခ်ိန္ စားၾကတုန္းဗ်။ တကယ္မသိလို႔ပါဗ်။ ၾကည့္ရတာ ေဒၚစုတစ္ေယာက္ပဲ break ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ထမင္းစားၿပီး က်န္တဲ့ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ဗိုက္ဆာတဲ့အခ်ိန္ အဆင္ေျပသလို ထြက္စားၾကတယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔မ်ား ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြေျပာတဲ့ တစ္ခါတေလ ထမင္းစားခ်ိန္က ေန႔လည္ ၁ နာရီ၊ ၂ နာရီေတြ ျဖစ္သြားလို႔ အသက္ႀကီးတဲ့လူေတြ ဒုကၡေရာက္ၾကရတယ္ဆိုတာ အလကားေပါ့ဗ်။ က်ဳပ္ဆိုတဲ့ေကာင္က တကယ္ေတြမွတ္ၿပီး ကုိယ္စားလွယ္ႀကီးေတြကို သနားလုိက္ရတာ။ သူတို႔ခမ်ာ တုိင္းေရးျပည္ေရးအတြက္ ထမင္းစားခ်ိန္မမွန္၊ ေရေသာက္ခ်ိန္မမွန္၊ အေပါ့သြားခ်ိန္မမွန္နဲ႔ အေတာ္ပင္ပန္းၾကရွာတာပဲေပါ့။ အခုမွပဲ သိေတာ့တယ္။ ဒင္းတို႔က စားခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ထမင္းစားေနတာကိုး။

ႏိုင္ငံျခားသံတမန္ေတြ၊ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ေတြ႕ရတယ္ဆိုတာကို နားမလည္ဘူး။ ဘာကိုေျပာျပန္တာလဲဗ်ာ။ ေဒၚစုက ထမင္းစားရင္းနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ စကားေျပာတာကို ေျပာတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔နဲ႔အတူတူ ထမင္းစားတာလား။ မရွင္းလင္းဘူးဗ်ာ။

ေကာ္မတီအစည္းအေ၀းေတြ ရွိသလို၊ NLD အမတ္ေတြနဲ႔လည္း အစည္းအေ၀းက မျပတ္ျပဳလုပ္တယ္တဲ့။ ေကာ္မတီအစည္းအေ၀းက ေဒၚစုတစ္ေယာက္တည္း လုပ္ရတာလား။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္ေပါင္းမွာ ေကာ္မတီေပါင္းက ၄၀ နီးပါးေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒီေကာ္မတီေတြထဲက ေဒၚစု ဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္တဲ့ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ေကာ္မတီတစ္ခုပဲ အစည္းအေ၀းလုပ္သလား။ လက္စသတ္ေတာ့ အျခားေကာ္မတီေတြက ဖြဲ႕သာဖြဲ႕ထားၿပီး ဘာအလုပ္မွ် မလုပ္ၾကတဲ့သူေတြကိုးဗ်။ ဒါနဲ႔မ်ား SkyNet က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို လိမ္စဥ္ႀကီး လႊင့္ျပေနေသးတယ္။ ဘာတဲ့... ဘာေရးရာေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းတို႔၊ ဘာေကာ္မရွင္ အစည္းအေ၀းတို႔ဆုိၿပီး တစ္ႏုိင္ငံလံုးကို ျပေနလိုက္ေသးတယ္။ အခုမွ အကုန္ဗူးေပၚသလို ေပၚေတာ့တယ္။

NLD အမတ္ေတြနဲ႔ အစည္းအေ၀းမျပတ္လုပ္ရတယ္တဲ့။ အျခားပါတီေတြကေရာ မစည္းမေ၀းၾကဘူးလားဟ။ အေတာ္ခက္တဲ့လူေတြပဲ။ အစည္းအေ၀းေတြဘာေတြ မလုပ္ဘဲနဲ႔ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုမ်ား တုိင္ပင္ၾက၊ ေဆြးေႏြးၾကသလဲ မသိဘူးေနာ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဆံုးျဖတ္ရင္ ကုိယ္ထင္ရာကုိယ္ ဆံုးျဖတ္ေနၾကတယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ တကယ္ဆိုရင္ အေမစုလို လုပ္ရမွာေပါ့။ ဒီေန႔ဘယ္အဆိုကိုေတာ့ ကန္႔ကြက္၊ ဘယ္အဆိုကိုေတာ့ ေထာက္ခံ၊ ဘယ္သူတင္ရင္ေတာ့ ၾကားေနလိုက္ စသျဖင့္ေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား။ မနက္က အဲဒီကိစၥကိုေ၀ဖန္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာတာေလးကို ထပ္ျဖည့္စြက္ၿပီး ေျပာပါရေစဦး။ ေဒၚစုက လႊတ္ေတာ္က်မွ အစည္းအေ၀း လုပ္ရတာေပါ့ကြ။ သူက သူ႔ပါတီ၀င္ေတြနဲ႔ အတူတူေနတာမွ မဟုတ္တာတဲ့။ သူ႔ဟာသူ သီးျခားေနတာဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြ႕လို႔ရတာ လႊတ္ေတာ္မွာပဲ ရွိတာေပါ့တဲ့။ အျခားပါတီေတြက တည္းခိုတဲ့ေနရာမွာ တစ္ေနရာတည္းေတြမွာ ေနၾကတာ မ်ားတယ္တဲ့။ အစည္းအေ၀းကိုလည္း ညပိုင္းေတြမွာ စုေ၀းၿပီး လုပ္ၾကတာတဲ့။ ဟုတ္မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။ စဥ္းစားစရာမို႔ ျပန္ေျပာျပရတာပါ။

လႊတ္ေတာ္၀န္ထမ္းေတြကလည္း အံတီ အံတီနဲ႔ အေတာ္ေလး ဂ႐ုစိုက္ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္တဲ့။ ဟားဟားဟား အျခားပါတီေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ကို လႊတ္ေတာ္၀န္ထမ္းေတြက အဲဒီလိုမ်ိဳး အန္ကယ္၊ အန္ကယ္တို႔၊ အဘ၊ အဘတို႔ဆိုၿပီး ဂ႐ုစိုက္ၾကရင္ အဲဒီလူ ဘာေျပာမလဲလို႔ က်ဳပ္ကိုဉာဏ္ျဖင့္ အရမ္းကို သိခ်င္မိတာပါပဲဗ်ာ။ တကယ္ပါပဲ.... :D :D :D

စိတ္၀င္စားစရာမေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းနဲ႔အေျဖေတြ ျပဳလုပ္ေနၾကစဥ္ တျခားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အိပ္ငိုက္ေနၾကခ်ိန္မွာ ေဒၚစုကေတာ့ ေလ့လာစရာရွိတဲ့ စာအုပ္စာတမ္းေတြကို ဖတ္မွတ္ေလ့လာေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္တဲ့။ ေသလို္က္ပါေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲက ကုိယ္စားလွယ္ေတြရယ္။ စိတ္၀င္စားစရာမေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းနဲ႔ အေျဖေတြဆိုတာ ဘာေတြမ်ားလဲလို႔ သိခ်င္မိပါရဲ႕။ အေရးအသားကေတာ့ ၀တၳဳေရးလို႔ ရေလာက္တယ္။ တကယ္ပဲ... မင္းသားကလြဲရင္ က်န္တဲ့လူေတြအကုန္လံုးက အရက္သမား၊ ဖဲသမား၊ ဘိန္းစား၊ လူမိုက္ေတြခ်ည္းပဲ။ :D လႊတ္ေတာ္လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကုိယ္ဖတ္ခ်င္ရာစာအုပ္ ဖတ္ေနလို႔ ရမရဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူးဗ်။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တစ္ခါက ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ ဖတ္မိတာကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီး ဦးခင္ေအာင္ျမင့္က လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းခ်ိန္မွာ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြ၊ မသက္ဆုိင္တဲ့ စာအုပ္ေတြ ဖတ္ေနတာဟာ လႊတ္ေတာ္ကို ေစာ္ကားရာေရာက္တယ္၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳရာ ေရာက္တယ္လို႔ ေျပာဖူးတယ္ ဆိုသလားလို႔ပါ။ ႐ံုးေတြ၊ ဌာနေတြမွာ အစည္းအေ၀းလုပ္လုိ႔ ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္တာေတြ ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကာတြန္းစာအုပ္ ဖတ္ေနတာ၊ ဖုန္းကလိေနတာ၊ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ေရးစရာရွိတာ ေရးေနတာေတြဟာ အျပစ္ကင္းသလားဗ်။ အဲဒီမူလေရးသားသူဟာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခု၊ အစည္းအ႐ံုးတစ္ခုခု၊ ဌာနတစ္ခုခုရဲ႕ အႀကီးအကဲအျဖစ္ ဦးစီးဦးေဆာင္လုပ္ၿပီး အစည္းအေ၀း လုပ္ဖူးပံု မရဘူးဗ်။ :D

ေဒၚစုကို ဘာျဖစ္လို႔ အထင္ႀကီး အားကိုး ေလးစားၾကသလဲဆိုတာကို ျဖတ္ခနဲ ေလ့လာလိုက္တာနဲ႔ကို သိရွိလုိက္ရပါတယ္ တဲ့။ ခစ္ခစ္ခစ္ :D :D :D တကယ့္ ဟာသပါပဲဗ်ာ။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ေဒၚစုကို သေဘာက်တယ္ဆို သေဘာက်တယ္ေပါ့၊ ေဒၚစုကို ေလးစားတယ္ဆို ေလးစားတယ္ေပါ့။ ဘာျဖစ္လဲဗ်။ ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ေျပာေနစရာ မလိုပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးကို ေလးစားတာ၊ အားက်တာ၊ အတုယူတာ၊ သေဘာက်တာ ဘယ္သူ႔ကို ဂ႐ုစိုက္ရမလဲဗ်။ မဟုတ္ဘူးလား။ ဘယ္ႏွယ္ဗ်ာ အခုေတာ့ ျဖတ္ခနဲ ေလ့လာလုိက္တာနဲ႔ေတာင္ ေဒၚစုကို ဘာေၾကာင့္ အထင္ႀကီး အားကိုး ေလးစားၾကသလဲ ဆိုတာကို သိရွိလုိက္ရပါတယ္တဲ့။ ေသလိုက္ပါ့လားကြာ... အေတာ္ေနာက္တဲ့လူႀကီး... တကယ္ပဲ။ အဟုတ္မွတ္လို႔ ဖတ္လိုက္ရတာ။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့မွ ေပၚတင္ႀကီးကို ေဒၚစုကို ေၾကာ္ျငာသြားတာကိုး။

ကုိယ့္ေ၀ါေပၚမွာ ကိုယ့္ဘာသာကုိယ္ ေရးတာပဲဗ်ာ။ ေရးစမ္းပါေလ့။ ေဒၚစုကို ကၽြန္ေတာ္ေလးစားတယ္၊ ေဒၚစုကို ကၽြန္ေတာ္အထင္ႀကီးတယ္၊ ေဒၚစုကို ကၽြန္ေတာ္အားကိုးတယ္။ စသျဖင့္ေပါ့။ ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ စကားလံုးေတြ အမႊမ္းတင္တတ္ေသးရင္ တျခားသူေတြလိုမ်ိဳး ေရးပါေလ့။ ဘာတဲ့... ဂႏၴ၀င္ေမေမတို႔၊ အႏိႈႈင္းမဲ့ေမေမတို႔၊ အေမစုတို႔၊ အေမတို႔၊ တို႔ေမေမတို႔၊ သားတို႔ေမေမတို႔၊ သံမဏိေမေမတို႔ စသျဖင့္ေပါ့။ အခုဟာက လႊတ္ေတာ္အေတြ႕အႀကံဳ ေရးတာလိုလို၊ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြကို တိုက္ခုိက္တာလိုလိုနဲ႔ ေဒၚစုကို ဘလိုင္းႀကီး ေလာ္ဘီလုပ္သြားတာပဲ။ အျခားလူတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ား အဲဒီလိုမ်ိဳး အသံုးအႏႈန္းေတြနဲ႔ ဦးသိန္းၫြန္႔တို႔၊ ေဒၚဒြဲဘူတို႔၊ ဦးလွေဆြတို႔ကို ေရးၾကည့္စမ္းပါလား။ ဟားဟားဟား ေဖ့စ္ဘုတ္တစ္ခြင္လံုး ေသာေသာညံသြားမွာေပါ့။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္အေမရိကန္ မေရာက္ဖူးပါ၊ စင္ကာပူ ေျခမဆန္႔ဖူးပါ၊ ၾသစေၾတးလ် တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ် မေရာက္ခဲ့ဖူးပါ။ ဆိုပါစို႔.. အဲဒီႏိုင္ငံေတြကို ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ငတိက တစ္ပတ္စီေလာက္ ေလ့လာေရးခရီးသြားၿပီး အေမရိကန္ဆိုတာ ဘယ္လိုႏိုင္ငံကြ၊ စင္ကာပူကေတာ့ ဘယ္လိုပါကြာ၊ ၾသစေၾတးလ်က ဒီလိုကြဆိုၿပီး ေျပာေနရင္ အဆင္ေျပပါ့မလား။ အဲဒီထက္ပိုၿပီး အေမရိကန္ရဲ႕ လူေနမႈပံုစံက ဘယ္လိုကြာ၊ ႏုိင္ငံသားေတြကေတာ့ သိပ္မဟန္ပါဘူးကြာ၊ စင္ကာပူက ေကာင္ေတြကေတာ့ မေကာင္းတဲ့ေကာင္ေတြခ်ည္းပဲကြ၊ ၾသစေၾတးလ်က ထင္သေလာက္ မစြံပါဘူးကြာ၊ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ကလည္းမေကာင္း၊ လူေတြကလည္း ပ်င္းၾကတယ္ စသျဖင့္ ေ၀ဖန္မယ္၊ မွတ္ခ်က္ျပဳမယ္ဆိုရင္ အမ်ားလက္ခံစရာ ျဖစ္ပါ့မလား။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ အင္တာနက္သံုးတဲ့လူက လဘက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ၿပီး ေဖ့စ္ဘုတ္ဆိုတာ မေကာင္းပါဘူးကြာတို႔၊ ဘေလာ့ဂ္ေရးတယ္ဆိုတာ အလကားအလုပ္ပါ၊ စာ႐ုိက္တတ္ရင္ ကေလးေတာင္ လုပ္လို႔ရပါတယ္တို႔ စသျဖင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ လူရယ္စရာ ျဖစ္မေနဘူးလား။ ႏုိင္ငံသားေတြအားလံုး လုိက္နာက်င့္သံုးရမယ့္ ဥပေဒေတြကို ျပ႒ာန္းေပးေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္တစ္ရပ္ကို  ေန႔၀က္ေလာက္ ေလ့လာၿပီး ေျပာခ်င္ရာေတြ ေျပာသြားတာကေတာ့ တစ္ဆိတ္ျဖင့္ လြန္တယ္လို႔ မထင္မိဘူးလား။

ကၽြန္ေတာ္ ေဒၚစုကို ေ၀ဖန္ေနတာမဟုတ္ပါ။ ဒီလိုကိစၥေတြကိုလည္း ေဒၚစုသိႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ။ အလကားေနရင္ ေဒၚစုကို သိဒၶိတင္ေပးေနေသာ၊ မ်က္စိေနာက္ေအာင္ အမႊမ္းတင္ေနၾကေသာ လူမ်ားကိုသာ ေ၀ဖန္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ ျမင္းထိန္းငတာေတြ သိပ္မ်ားတဲ့တုိင္းျပည္ဆိုတာ တစ္ေန႔တစ္ျခား ကၽြန္ေတာ္သိလာရသည္။ ၀မ္းနည္းရမွာလား... ၀မ္းသာရမွာလား မိသိန္းၾကည္....။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၃ ရက္၊ အဂၤါေန႔။
ည ၁၀ နာရီ ၂၁ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
စာႂကြင္း။ ဘာမွ်မေရးခ်င္ပါဘူးဟု အတန္တန္ေျပာပါလ်က္ ေရးပါကြ၊ ေရးပါကြ၊ မဖတ္ရတာၾကာၿပီကြဟု ေျမာက္ေပးေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္းခင္ဗ်ား၊ အခုေရးခဲ့ေသာစာသည္ ဖတ္လို႔ ေကာင္းလွ်င္ ေကာင္းေနပါလိမ့္မည္။ မိတ္ေဆြတို႔အတြက္ သေဘာေခြ႕စရာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ ခံျပင္းေဒါသထြက္စရာ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေနႏုိင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တအံု႔ေႏြးေႏြး ရွိေနပါေသာ္လည္း မေရးခ်င္ဘဲ ေရးခဲ့ရသည့္ စာတစ္ပုဒ္ရယ္ပါ။ သူတစ္ပါးကို ပုတ္ခတ္ေ၀ဖန္တဲ့စာ၊ ဖတ္တဲ့သူကို ေဒါသထြက္ေစမယ့္စာေတြ မေရးနဲ႔ဟု အၿမဲမျပတ္ ဆံုးမတတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာေတြရဲ႕ စကားကို ယေန႔အထိ နားမေထာင္မိေသးသည့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္လည္း ေဒါသျဖစ္မိပါသည္။ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ ဆရာေတြရဲ႕စကားကို နားေထာင္လိုက္နာႏုိင္မလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိေသးပါခင္ဗ်ား။

Wednesday, August 07, 2013

ပုဂၢလိကေန႔စဥ္သတင္းစာေတြရဲ႕ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္


စာဖတ္သူေတြကို ႀကိဳၿပီးေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္ပိုင္ဘေလာ့ဂ္ဆိုေပမယ့္ အခုဆိုရင္ ေန႔စဥ္ လူ ၅၀၀ နီးပါးေလာက္ လာဖတ္ေနၾကတဲ့အတြက္ တေလးတစား ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္တာပါ။ အခုတေလာ စိတ္ထဲရွိတဲ့အတုိင္း ေရးခ်င္ရာေရးမိရင္ မလိုလားအပ္ဘဲ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္းေတြ ပါသြားမွာစိုးတဲ့အတြက္ မေရးျဖစ္ေအာင္ အျခားဖတ္မိတဲ့ စာေတြကိုပဲ တင္ေပးျဖစ္ပါတယ္။ ပုိ႔စ္အသစ္ေတြ မတင္ဘူးလား၊ စာအသစ္ေတြ မေရးေတာ့ဘူးလားလို႔ ေမးၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကိုလည္း အားနာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမယ္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ မေကာင္းျမင္စိတ္ေတြ မ်ားေနတယ္လို႔ သံုးသပ္ယူဆတဲ့အတြက္ စာမေရးျဖစ္တာပါ။ မေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ ေရးတဲ့စာဆိုရင္ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္သြားမွာစိုးလို႔ပါ။ အဲဒီေတာ့ သတင္းေတြကို ေဘးကေနပဲ နားေထာင္ျဖစ္၊ ဖတ္ျဖစ္၊ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြရဲ႕ လက္ရွိႏုိင္ငံေရး အေျခအေနေတြအေပၚ အျမင္ေတြကိုလည္း နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီရက္ပုိင္းအတြင္း ေျပာသူထက္ နားေထာင္သူလုပ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က ပိုမ်ားခဲ့ပါတယ္။ ထပ္တူထပ္မွ် မဟုတ္ေပမယ့္ အျခားသူေတြမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး တူညီတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ၊ အျမင္ေတြ၊ သံုးသပ္မႈေတြ ရွိေနတာကို မအံ့မၾသ ေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ရွားရွားပါးပါးေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္း အယူအဆေတြ၊ အေတြးအျမင္ေတြ ရွိေနၾကတာကို အသိအမွတ္ျပဳရပါတယ္။ လက္ရွိအေျခအေနေတြကို ေကာင္းတယ္လို႔ မေျပာေပမယ့္ ဆိုးရြားတယ္လို႔ ေျပာဆုိတာကို မႀကိဳက္တဲ့ လူေတြေပါ့။ သူတို႔အျမင္ကလည္း စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အရင္တုန္းက တစ္သက္လံုး ဖိႏွိပ္မႈေအာက္မွာ ေနလာခဲ့ရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခုလို လြတ္လပ္ခြင့္ အသင့္အတင့္ ရွိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာဆိုၾက၊ ေရးသားၾက၊ လုပ္ကိုင္ၾက၊ ေဆာင္ရြက္ၾကတာဟာ အျပစ္ျမင္စရာ မဟုတ္ေၾကာင္း ခုခံၾကပါတယ္။ အဲဒီအျမင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေလးစားပါတယ္။ အခုေတာ့ လိုရင္းကို ျပန္ဆက္ရရင္ မီဒီယာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျမင္ေနရ၊ ၾကားေနရတာေတြထဲက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္စိတ္ရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္တဲ့အတုိင္း ေျပာပါရေစ။ စိတ္ခံစားမႈေတြကို အတတ္ႏုိင္ဆံုး ခ်ိဳးႏွိမ္ေရးသားတဲ့ၾကားက အသံုးအႏႈန္း ရင့္သီးတာေတြ ပါရွိခဲ့ရင္ နားလည္ေပးဖို႔ ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ထားခဲ့ေၾကာင္း သတိရေပးၾကေစလိုပါတယ္။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အစိုးရပိုင္မဟုတ္တဲ့ ပုဂၢလိကသတင္းစာ အခုေလာေလာဆယ္ ၁၀ ေစာင္၀န္းက်င္ ထြက္ေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ခန္႔မွန္းမိပါတယ္။ အကုန္လံုးကို မဖတ္ႏုိင္ေပမယ့္ ၅ ေစာင္၀န္းက်င္ေလာက္ကို အလွည့္နဲ႔ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၃ ေစာင္ေလာက္ကလြဲရင္ က်န္တဲ့သတင္းစာေတြဟာ မူ၀ါဒ တိတိက်က်မရွိဘဲ ႀကံဳရာက်ပန္း လုပ္ေနၾကတယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ သတင္းေဖာ္ျပပံုေတြ၊ သတင္းေရးသားပံုေတြက က်င့္၀တ္နဲ႔ မညီ၊ သိကၡာမရွိ၊ တာ၀န္ယူမႈမရွိ လက္လြတ္စပယ္ ေရးသားၾကတာကို စိတ္မေကာင္းစရာ ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕သတင္းစာေတြဆိုရင္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ အမည္စာရင္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္ အံ့ၾသရတယ္။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ သတင္းစာလုပ္တာ မဟုတ္ဘဲ ၀ါရင့္သမၻာရင့္ သတင္းစာသမားေတြ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကိုယ့္မူနဲ႔ကိုယ္ ခိုင္ခုိင္မာမာ မရပ္တည္ဘဲ သတင္းစာထုတ္တဲ့ ပိုင္ရွင္အလိုက်၊ အဖြဲ႕အစည္းအလိုက် ေရးသားေဖာ္ျပေနၾကတယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္။ ပရိသတ္ကို စိတ္၀င္စားေအာင္ ဆြဲေဆာင္တာဆိုေပမယ့္ မ်က္ႏွာဖံုးစာမ်က္ႏွာမွာ သတင္းေခါင္းစီး ေပးပံုေတြက ေၾကာက္စရာေကာင္းလွပါတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္အလိုက္၊ အဖြဲ႕အစည္းအလိုက္ သေဘာက်ႏွစ္ၿခိဳက္ျခင္းမရွိ၊ လိုလားႏွစ္သက္ျခင္းမရွိတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြကို ေဖာေဖာသီသီ သံုးႏႈန္းၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့အလားအလာ မဟုတ္ပါဘူး။

သတင္းစာေတြဟာ စနစ္ကို ေ၀ဖန္ျပဳျပင္မွာလား၊ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးခ်င္းေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို ငယ္က်ိဳးငယ္နာေဖာ္၊ အပုပ္ခ်၊ ေ၀ဖန္၊ ပုတ္ခတ္၊ တုိက္ခိုက္၊ ေျခထိုး၊ ဓားနဲ႔ထိုး လုပ္မွာလားဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ။ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္းစာေတြ အားလံုးက ျပည္သူအတြက္၊ ျပည္သူအတြက္လို႔ တြင္တြင္ေအာ္ေနၾကေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ကုိယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ စာဖတ္သူ (ျပည္သူ) ေတြကို ခုတံုးလုပ္ေနတာကို အခုရက္ပိုင္း ပိုလို႔ေတာင္ ျမင္လာရပါေသးတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့ဂ်ာနယ္၊ သတင္းစာကို ဖတ္ၾကည့္လုိက္၊ စာဖတ္သူေတြအတြက္ လက္ငင္းအက်ိဳးရွိေစမယ့္ အေၾကာင္းအရာ၊ လက္ရွိႏုိင္ငံေရးအေပၚ စာဖတ္သူေတြ ေတြးဆဆင္ျခင္ေစႏုိင္မယ့္ အေၾကာင္းအရာ၊ လက္ေတြ႕ဘ၀ေတြအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက အက်ိဳးရွိေစမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြထက္ သမိုင္းက်မ္းစာအုပ္ေတြအလား၊ လိပ္ဥတူးစာေစာင္ေတြအလား၊ လံႈ႕ေဆာ္ေရးစာေစာင္ေတြအလား သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္အဆုိင္ ေဆာ္ၾက၊ ႏွက္ၾက၊ ဖဲ့ၾက၊ ရြဲ႕ၾက၊ လံႈ႕ေဆာ္ၾက၊ အခါေတာ္ေပးၾက လုပ္ေနၾကတာဟာ အနာဂတ္အတြက္ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ စတုတၳမ႑ိဳင္ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ျပန္ေမးၾကရေတာ့မယ့္ အေျခအေနပါ။ မီဒီယာေတြ ကိုယ့္ဘာသာကုိယ္ ေမးၾကရမယ့္ အေျခအေန ေရာက္ေနၿပီလို႔ ျမင္မိပါတယ္။

မီဒီယာေတြ (သူတို႔ကုိယ္သူတို႔ စတုတၳမ႑ိဳင္လို႔ ေျပာေနတဲ့လူေတြ) ဟာ အလယ္ကမေနဘဲ၊ အမွန္တရားဘက္ မလိုက္ဘဲ သူတို႔တိမ္းၫြတ္တဲ့ ဘက္ေတြကို သိသိသာသာတစ္မ်ိဳး၊ ေျပာင္တစ္မ်ိဳး တစ္ဘက္ေစာင္းနင္း ေရးေနၾကတာေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံအတြက္ ေကာင္းတဲ့လကၡဏာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို လူတုိင္းသိၿပီးသားမို႔ အထူးအေထြ မေျပာလိုဘူး၊ ဥပေဒျပဳေရးကလည္း အခုမွ ေျမစမ္းခရမ္းပ်ိဳး၊ ဒါ့အျပင္ အာဏာအားၿပိဳင္မႈေတြၾကားမွာ ဦးတည္ခ်က္ေပ်ာက္ေနတယ္၊ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္က ေခါက္႐ိုးက်ိဳးေနဆဲ၊ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အခုအခ်ိန္အထိ ရပ္တည္ရဲေသးပံုမရ။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ စတုတၳမ႑ိဳင္ဆိုတဲ့ မီဒီယာေတြကလည္း ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ကုိယ့္သိကၡာနဲ႔ကုိယ္ ခုိင္ခုိင္မာမာ ရပ္တည္ၿပီး ေဘးကေန ေဖးမထိန္းေက်ာင္း၊ ေ၀ဖန္အႀကံျပဳတာေတြ လုပ္ရမယ့္အစား သူတို႔သည္လည္း အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေရာက္လာေအာင္ ၾသဇာအာဏာ ထူေထာင္လာၾကတာေတြ ေတြ႕လာရတယ္။ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ သတင္းစာေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြကို အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်ၿပီး အားလံုးကို အလုပ္အေကၽြးျပဳရမယ့္အစား က်န္တဲ့လူေတြအေပၚ အသာစီးရထားတဲ့ လက္နက္ေတြပမာ အသံုးျပဳေနၾကတာကို စိတ္မေကာင္းစြာ ေတြ႕ေနျမင္ေနရတယ္။ အဲဒီလိုလူေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘယ္လိုစိတ္ေတြနဲ႔ ေလးစားရမလဲ၊ အားကိုးရမလဲ၊ ယံုၾကည္ရမလဲဗ်ာ။ သမိုင္းက မွတ္တမ္းတင္သြားပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလို မွတ္တမ္းတင္ထားသူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္လည္း တစ္ဦးအပါအ၀င္ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ထပ္ ၂၀၁၆-၂၀၁၇ ခုႏွစ္၀န္းက်င္မွာ အခုေဒါင္းနဲ႔ေမာင္းနဲ႔ ေရးေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္းစာေတြ ဘယ္ေသာက္ခ်ိဳး ေျပာင္းသြားမယ္ဆိုတာ ဒီကေကာင္က အခုကတည္းက ႀကိဳၿပီးေတာ့ ျမင္ေနတာခက္တယ္။ မ်က္ႏွာကို အမဲဆီသုတ္၊ ေခ်ာဆီသုတ္၊ ဖေယာင္းသုတ္၊ စက္ဆီသုတ္ၿပီး မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ၾကဦးမွာ ျမင္ေယာင္ေနေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ႏုိင္ငံေရးပုေရာဟိတ္ မဟုတ္သလို၊ ႏိုင္ငံေရးေရွ႕ျဖစ္ေဟာသူလည္း မဟုတ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ခန္႔မွန္းခ်က္ေတြ မွန္ႏုိင္တဲ့အလားအလာဟာ ဘယ္ေလာက္ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိတယ္ဆိုတာကို တပ္အပ္ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခုဒီဘက္ ၄-၅ ႏွစ္အတြင္းမွာကို ရဲရဲေတာက္ စာနယ္ဇင္းေတြ၊ စတုတၳမ႑ိဳင္ေတြလို႔ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အၿမဲတမ္း သိဒၶိတင္ေနခဲ့သူေတြဟာ ဘယ္သူနဲ႔ေတြ႕ရင္ ဘယ္မူေျပာင္း၊ ဘယ္လူနဲ႔ေတြ႕ရင္ ဘယ္မူေစာင္းခဲ့တယ္ဆိုတာကို သိေနေလေတာ့ အေတာ္ခက္တယ္ဗ်ာ။ အက်ိဳးစီးပြား ဆိုတဲ့စကားလံုး ၄ လံုးကို က်န္တာေတြအားလံုးနဲ႔ လဲလွယ္ကာကြယ္ခဲ့တာေတြဟာ ဆယ္စုႏွစ္ေတာင္ မၾကာေသးပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ကို ယထာဘူတက်က် ဉာဏ္ေရွ႕ပန္းၿပီး ေတြးမိသူတိုင္း သက္ျပင္းေတြ ခ်မိၾကပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ ၁၀ ႏွစ္ မေျပာနဲ႔၊ ေနာက္လထဲမွာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေျခအေန ဘယ္လိုရွိမယ္ ဆိုတာကိုေတာင္ ကံေသကံမ ေျပာလုိ႔မရတဲ့ အေျခအေန၊ သိပ္ၿပီးေတာ့ ထိလြယ္ရွလြယ္ အေျခအေန၊ အခက္အခဲေတြ ေရာႁပြမ္းေနတဲ့ လက္ရွိအေနအထား၊ တက္ညီလက္ညီမျဖစ္ဘဲ ငါ့ေလွငါထိုးေတြ မ်ားေနတာေတြဟာ ႏုိင္ငံ့အနာဂတ္အတြက္ ေကာင္းတဲ့အလားအလာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။

တကယ္ဆိုရင္ ဒီလိုအေျခအေနေတြကို သတင္းစာေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြက ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ၊ အႀကံျပဳ၊ ျပဳျပင္ထိန္းေက်ာင္း လုပ္ၾကရမွာပါ။ ႏုိင္ငံသားေတြအားလံုး ႏုိင္ငံေရးအသိေရခ်ိန္ ျမင့္တက္လာေအာင္၊ တုိင္းျပည္တည္ေဆာက္ေရးမွာ တက္ညီလက္ညီ ပါ၀င္လာေအာင္၊ တစ္ႏုိင္ငံလံုး ညီၫြတ္ၾကရေအာင္ ေဆာ္ၾသႏႈိးေဆာ္၊ ေထာက္ျပေ၀ဖန္ လုပ္ၾကရမွာပါ။ အခုေတာ့ သတင္းစာခ်င္း၊ ဂ်ာနယ္ခ်င္း အက်ိဳးစီးပြားဆုိင္ရာ ပဋိပကၡေတြျဖစ္၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၊ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးရဲ႕ ထီးရိပ္ကိုခိုၿပီး က်င့္၀တ္နဲ႔မညီတဲ့ ဘက္လိုက္မႈေတြေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ တုိက္တြန္းရမယ့္အစား ေတာ္လွန္ေရးေတးသံေတြနဲ႔ပဲ အၿမဲတမ္းတပ္လွန္႔ ျဖစ္ေနလုပ္ေနၾကတာဟာ မေတြး၀ံ့ေလာက္ေအာင္ အႏၲရာယ္မ်ားလွပါတယ္။

ပုဂၢလိကေန႔စဥ္သတင္းစာေတြ၊ အပတ္စဥ္ဂ်ာနယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္လားရာ ဘာလဲ၊ ဘယ္လဲ ဆိုတာကေတာ့....။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၇ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။
နံနက္ ၀၀ နာရီ ၃၁ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

 
Web Statistics