လူသားဆန္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလား

နည္းပညာ အံ့မခန္း တိုးတက္လာမႈက လူသားေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ေျပာင္းလဲသြားေစခဲ့တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ နည္းပညာပစၥည္းေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြရဲ႕ လူေနမႈအဆင့္ေတြ ျမင့္မားလာတယ္၊ အရာရာကို အလြယ္တကူ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ႏုိင္လာတယ္။ သိခ်င္တာေတြကို ခဏခ်င္းအတြင္းမွာ ရွာႏိုင္၊ ေဖြႏိုင္၊ သိႏုိင္ေနၾကၿပီလို႔ ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ အခန္းထဲက အျပင္မထြက္ဘဲ အိမ္ကေန ေစ်း၀ယ္လို႔ ရေနၿပီ။ ကမၻာေျမႀကီးရဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ေရာက္ေနတဲ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ရေနၿပီ၊ စကားေျပာလုိ႔ရေနၿပီ၊ မ်က္ႏွာျမင္လို႔ရေနၿပီ။ လူေနမႈပံုစံေတြ ေျပာင္းလဲသြားတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါနဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေရွာင္လႊဲမရဘဲ ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႕ ေနရတာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ လူသားက လူသားမဆန္ေတာ့ဘူးလို႔ ၿငီးတြားသူေတြလည္းရွိရဲ႕။ လူသားရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလို႔ ၀မ္းနည္းေနၾကသူေတြလည္း မရွား။ ႐ုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ကုန္ၾကေတာ့ သဘာ၀တရားေတြကို ပစ္ပယ္လာၾကၿပီ၊ တန္ဖိုးထားရမွန္း မသိေတာ့ဘူးလို႔ မခ်ိတင္ကဲ ျဖစ္ၾကသူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးေပါ့။

ဒီေန႔ေခတ္ရဲ႕ နည္းပညာေတြအေၾကာင္း အားလံုးက ေနာေက်ေအာင္ သိထားၿပီးသားမို႔ အထူးအေထြ ေျပာျပစရာ မလိုပါဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ နည္းပညာေတြနဲ႔အတူ ေက်နပ္မေနဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့၊ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ကိစၥရပ္ေလးေတြကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ထားသူေတြရဲ႕ လက္ရာေလးေတြကို ၾကည့္႐ႈခံစားၾကည့္ပါဦး။ အေတြးတစ္ခုခု၊ ခံစားမႈတစ္ခုခုေတာ့ ရေကာင္းပါရဲ႕ဗ်ာ။

ႏုိင္ငံေရးကာတြန္းမ်ား (၂၀၁၄ မတ္ ၂၁ စုစည္းတင္ျပမႈ)

ပုိ႔စ္ေတြ မတင္ျဖစ္တာလည္း အေတာ္ၾကာသြားၿပီဆုိေတာ့ ဘယ္ကေနစၿပီး ျပန္ေရးရမလဲ မသိဘူး။ စာေမးပြဲ ကိစၥေတြေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးနဲ႔လည္း ႏွစ္ပတ္ေလာက္ အဆက္ျပတ္သလို ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကိုလည္း မတို႔မထိခ်င္ေသးဘူး။ အခုမွ သတင္းေဟာင္းေတြ၊ ေဆာင္းပါးေဟာင္းေတြ၊ နာမည္ႀကီး ေဖ့စ္ဘုတ္ေတြရဲ႕ အေရးအသားေတြကို ျပန္ဖတ္ေနရတယ္။ ဖတ္လို႔လည္းေကာင္းတယ္၊ စိတ္၀င္စားစရာလည္း ေကာင္းတယ္။ အခုေတာ့ ေဘာ္ခ်က္တယ္ပဲေျပာေျပာ၊ အလြယ္လုိက္တယ္ပဲ ေျပာေျပာ၊ ေျပာခ်င္သလိုသာ ေျပာၾကပါေတာ့။ ပုိ႔စ္တစ္ခု မျဖစ္မေန တင္ခ်င္တဲ့အတြက္ သေဘာက်လို႔ စုစည္းထားတဲ့ ကာတြန္းေလးေတြကို တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဖတ္ဖူးၿပီးသူ အမ်ားစု ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ မဖတ္ဖူးသူေတြအတြက္ သေဘာက် ေက်နပ္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါေၾကာင္း။

အားလံုးပဲ မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ။

(၁) ပထမဆံုးအေနနဲ႔ အေျဖမ်ိဳးစံု ဆိုတဲ့ ကာတြန္းတစ္ကြက္ကို တင္ျပခ်င္ပါရဲ႕။ ဒီေန႔ေခတ္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ အေျဖေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာစရာရွိတဲ့ ေနရာဆိုလို႔ လႊတ္ေတာ္မွာ ေမးခြန္း ေမးျမန္းျခင္း၊ ေျဖၾကားျခင္း ဆိုတဲ့ေနရာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္လုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကာတြန္းဆရာဟာ လႊတ္ေတာ္မွာ အစိုးရအဖြဲ႕ တာ၀န္ရွိသူေတြ လာေျဖၾကတဲ့ အေျဖေတြအေပၚမွာ သေဘာမက်တဲ့အတြက္ ေ၀ဖန္တာလို႔ မွတ္ယူပါတယ္။ မီဒီယာအမ်ားစုကလည္း လႊတ္ေတာ္မွာ ေျဖဆိုၾကတဲ့ အေျဖအမ်ားစုဟာ တိတိက်က် ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိလွဘဲ ဟိုလိုလို ဒီလုိလုိေတြ မ်ားတယ္လို႔ ေ၀ဖန္ၾကၿမဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္အေလ့အက်င့္ ၄ ႏွစ္ပင္ မျပည့္တတ္ေသးတဲ့ ကာလမွာ ယခုလို ျဖစ္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ စိတ္ရွည္သည္းခံ ၾကရမယ္လုိ႔ မွတ္ယူပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေတာ့ ေျပာင္းလဲလာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ ကာတြန္းဆရာရဲ႕ သေရာ္ခ်က္ကလည္း ထိမိပါရဲ႕ဗ်ာ။ ျမန္မာစကားရဲ႕ ေ၀ါဟာရ ႂကြယ္၀မႈေၾကာင့္လည္း စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလို႔ေနျပန္ပါေရာ။

 

(၂) ဒီကာတြန္း တစ္ပုဒ္ကလည္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို သေရာ္ထားတာပါ။ သူတို႔ေတြ ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြ၊ အျခားသူေတြ ေျပာၾကတဲ့ ေကာလာဟလေတြ အေပၚမွာ အေျခတည္ၿပီး ကာတြန္းဆရာက ပံုေဖာ္ထားပါတယ္။ သူ႔စကားနဲ႔ သူ႔ရာဇ၀င္ကို သိသူမ်ားအဖို႔ ဘာကို ဆိုလိုတယ္ဆိုတာ အလြယ္တကူ သိႏုိင္ေပမယ့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ အတန္အသင့္ စိမ္းသူမ်ားအဖို႔ ကာတြန္းဆရာက ဘယ္သူေတြကို သေရာ္ထားတယ္ဆိုတာ သိႏုိင္ဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းမွာ ေနသူေတြပင္လွ်င္ သတင္းဂ်ာနယ္ စံုလင္ေအာင္ မဖတ္ဖူးသူ၊ အင္တာနက္ ေဖ့စ္ဘုတ္ကို အၿမဲတေစ သံုးစြဲသူမဟုတ္သူ ျဖစ္ပါလွ်င္ အားလံုးကို နားလည္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။

 

(၃) ဒါကလည္း အေပၚက ကာတြန္းနဲ႔ သေဘာတရား အတူတူပါပဲ။ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူအခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေျပာစကားေတြကို အေျခတည္ၿပီး ကာတြန္းဆရာက သေရာ္ထားတာပါ။ တာ၀န္ရွိသူေတြရဲ႕ ေျပာစကားေတြဟာ ဟာသေတြပါပဲလုိ႔ အတိအလင္းကို ေ၀ဖန္ထားေလရဲ႕။

(၄) နာမည္ႀကီး အစိုးရတာ၀န္ရွိသူ ၄ ဦးရဲ႕ စကားေတြကို ေပါင္းစပ္ၿပီး ကာတြန္းဆြဲထားတာ သေဘာက်စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ စဥ္းစားတတ္ပါေပ့လို႔ပဲ ေရရြတ္ရမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ထမင္းတစ္နပ္ ေလွ်ာ့စားခုိင္းတာရယ္၊ ေျမမပိုင္ပါဘူးဆိုတာရယ္၊ ပါး႐ိုက္မယ္ဆိုတာရယ္၊ ႏြားႏို႔ေသာက္ပါ ဆိုတာရယ္ကို ေရာသမေမႊ လုပ္လုိက္တဲ့အခါ ေအာက္မွာျမင္ရတဲ့ ကာတြန္းေလး ျဖစ္လာတာပါပဲ။

(၅) အေပၚကကာတြန္းမွာ ပါတဲ့စကား ၄ ခြန္းကို ေနာက္ထပ္ ကာတြန္းဆရာတစ္ေယာက္က ေနာက္ထပ္ အုိင္ဒီယာတစ္မ်ိဳးနဲ႔ တင္ျပသေရာ္လုိက္ပံုကလည္း စိတ္၀င္စားစရာပါ။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ကုိယ့္သားသမီး၊ ေျမးျမစ္ေတြက ဒီကာတြန္းေတြကို ေရွးျဖစ္ေဟာင္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္အေနနဲ႔ ျပန္လွန္ၾကၿပီး ကုိယ့္ကိုယ္မ်ား လာေမးၾကရင္ ဘယ္လိုမ်ား ျပန္ေျဖရပါလိမ့္။ ထမင္းတစ္နပ္ ကိစၥရဲ႕ အျပည့္အစံုကို ေျပာျပရမွာလား၊ ေျမတစ္ကြက္မပုိင္ဘူးဆိုတဲ့ ၀န္ႀကီးအေၾကာင္း ရွင္းျပရမွာလား၊ နယ္လွည့္ၿပီး ပါး႐ိုက္ရဲတယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းကိုပဲ ကြက္ၿပီးေတာ့ မီးေမာင္းထိုးျပရမွာလား၊ ႏြားႏို႔ေသာက္ခုိင္းတာကို ဟာသတစ္ခုလုပ္ၿပီး ျပန္ေျပာရမွာလား၊ သို႔ေလာ သို႔ေသာ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေခါင္းေျခာက္မိေၾကာင္းပါ။ ဟာသအေနနဲ႔ ဒီကာတြန္းေတြကို လက္ခံႏုိင္ေပမယ့္ သမုိင္းတစ္ခု ျဖစ္သြားမွာကိုေတာ့ စိုးရိမ္မိတယ္။ အဲဒီေျပာစကားေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု မတင္ျပဘဲ လိုတဲ့အပိုင္းေလးကို ကြက္ၿပီးေတာ့ ေျပာတဲ့အခါ အဓိပၸါယ္ တစ္မ်ိဳးေပါက္ပါတယ္။

 

(၆) သမၼတႀကီးရဲ႕ အရက္မေသာက္နဲ႔၊ ႏြားႏို႔ေသာက္လို႔ ေျပာတဲ့စကားကို မီဒီယာမ်ိဳးစံုမွာ ဟာသအျဖစ္ ေျပာၾက၊ သေရာ္ၾကတာ အေတာ္ႀကီးကို အံ့ၾသစရာ ေကာင္းမိပါတယ္။ အင္တာနက္ေပၚက ျမန္မာစာနဲ႔ ေရးသားျဖန္႔ေ၀ၾကတဲ့ မီဒီယာေတြမွာလည္း ႏြားႏို႔ေတြ အလွ်ံအပယ္၊ ႏြားႏို႔ေတြ တရႊဲရႊဲနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ အျပင္က လဘက္ရည္ဆုိင္ေတြမွာ တကယ္ပဲ သမၼတႀကီး ၀မ္း ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္း တြင္က်ယ္ေနၿပီလားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ အတည္မျပဳႏုိင္ေသးပါ။ အခုထိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိသမွ် လဘက္ရည္ဆုိင္မ်ားတြင္ ထိုကဲ့သို႔ မမွာ၊ မေျပာၾကပါခင္ဗ်ား။

 

(၇) ဒါကေတာ့ ေနာက္ဆံုးထြက္ ဟာသဗားရွင္း အသစ္ေပါ့ေလ။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ ထြက္လာတဲ့ ၫႊန္ၾကားခ်က္တစ္ခုကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကာတြန္းဆရာက သေရာ္ထားတာပါ။ ဆြဲထားတဲ့ ပံုေလးေတြက ဘာမွ် အထူးအေထြ မပါေပမယ့္ ေရးထားတဲ့ စာေလးက ထိေရာက္ပါတယ္။ အိမ္သာေဘးမွာ ေရပံုးေလး ခ်ထားတာကို ျပတယ္။ ေနာက္က သတိေပးစာက ကိစၥၿပီးလွ်င္ ၃ ပံုး ေလာင္းပါတဲ့။ ႐ိုး႐ိုးေလးေတြးရင္ ႐ိုး႐ိုးေလးေပါ့ေလ။ ႏုိင္ငံေရးေလး ထည့္ေတြးေတာ့လည္း သေဘာက်စရာ၊ ၿပံဳးခ်င္စရာေလးဗ်။ ၀န္ထမ္းေတြအေနနဲ႔ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြကို လက္ခံတဲ့အခါ ေငြက်ပ္ ၃ သိန္းေအာက္ပဲ ယူရမယ္လို႔ ၫႊန္ၾကားခ်က္ ထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေလးကို ကာတြန္းဆရာ သေရာ္လိုက္၊ ကလိလိုက္ပံုက ေအာက္မွာျမင္ရတဲ့ အတုိင္းပါပဲခင္ဗ်ာ။

အားလံုးပဲ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၁ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။

နံနက္ ၇ နာရီ ၃၀ မိနစ္။

အခ်ိန္မီသာ ျပင္ဆင္ခြင့္ မရွိခဲ့ရင္.....

ဒီကာတြန္းဟာ ဦးဘဂ်မ္းကာတြန္းပြဲေတာ္မွာ ပထမဆု ရတယ္လို႔ ေရးၾကေျပာၾကတာကို ဖတ္ရပါတယ္။ အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။ အတည္ျပဳခ်က္ မေပးႏုိင္ပါ။ ဒီကာတြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး NLD က မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတယ္လို႔လည္း ေရးၾကေျပာၾကပါသည္။ အဲဒါလည္း ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာမသိပါ။ ကာတြန္းဆရာနဲ႔ ဆုေပးတဲ့ အဖြဲ႕ ႏွစ္ခုလံုးဟာ ဦးေႏွာက္မရွိဘူးဟု ေဒၚစုဂုေဏာမ်ားက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ၾကသည္ဟုလည္း ၾကားရပါသည္။ ထိုသတင္းကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တိတိက်က် မသိပါ။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုသည္က ၂ ခ်က္ရွိပါသည္။

၁။ ကာတြန္းဆရာသည္ ယခုမွ စိတ္ကူးေပါက္၍ ထေရးသူတစ္ဦး မဟုတ္ပါ။ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖတ္ေနက်၊ ျမင္ေနက် ကာတြန္းဆရာ ျဖစ္ပါသည္။ သမၼတအစ လႊတ္ေတာ္အဆံုး အစိုးရအဖြဲ႕မက်န္ သူျမင္သမွ်ကို သေရာ္ေသာ၊ ေ၀ဖန္ေသာ၊ ထိုးႏွက္ေသာ ကာတြန္းမ်ား ေရးဆြဲေနသူတစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ထိုစဥ္က အားလံုး၀ိုင္း၍ လက္ခုပ္တီးခဲ့ၾကပါသည္။

၂။ ယခု ကာတြန္းကို ေကာင္းသည္၊ ဆိုးသည္ ကၽြန္ေတာ္ မေဆြးေႏြး မျငင္းခုန္လိုပါ။ သို႔ေသာ္ ဤကာတြန္းသည္ လက္ေတြ႕ဘ၀မွ ျပည္သူမ်ား၏ အျမင္ကို ထင္ဟပ္ေၾကာင္း ၉၉.၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္း အာမခံပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ မၾကာခဏ ေရးခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ NLD ထိပ္ပိုင္းက ဘယ္လိုပဲ အေၾကာင္းျပျပ တစ္ႏုိင္ငံလံုး နားလည္ထားတာက ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ဆင္လိုျခင္းသည္ ေဒၚစုကို သမၼတေနရာ မရေအာင္ လုပ္ထားျခင္းေၾကာင့္ဟုသာ။ အျခားေသာ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းႏွင့္ ညီသည္၊ မညီသည္၊ တပ္မေတာ္ကို အာဏာ အလြန္အကၽြံေပးထားသည္၊ မေပးထားသည္ စသည္မ်ားကို သာမန္ျပည္သူေတြ မသိပါ။ ဘယ္သူကမွ်လည္း သိေအာင္မလုပ္ေပးၾကပါ။ ေရွ႕ကေရးခဲ့သည့္ ပို႔စ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရပ္ကြက္ထဲမွာ NLD က လူငယ္ပဲလာလာ၊ လူႀကီးပဲလာလာ သူတို႔ေျပာတာ အရွင္းဆံုး။ ေဒၚစုကို သမၼတျဖစ္ေစခ်င္သလား၊ အဲဒါဆိုရင္ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ရမယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဒါမ်ိဳးကို ႀကိဳက္သည္။ က်န္တဲ့ စံႏႈန္းေတြ၊ ဘာႏႈန္းေတြကို သူတို႔မသိ။ သူတို႔သိတာ သူတုိ႔ပါတီရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူ ေဒၚစုသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုကို မျပင္လွ်င္ သမၼတမျဖစ္ႏုိင္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဲဒါႀကီးကို ျပင္မွရမည္။ ဒါပဲ။ ဘယ္လိုျပင္ရမလဲ... လာမေမးနဲ႔ မသိဘူး။ ျပင္ရမယ္ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာသိတယ္။ အဲဒါက ျပည္သူ႔အျမင္နဲ႔ ထပ္တူျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုကာတြန္းသည္ ျပည္သူ႔အျမင္ကို အျပည့္အ၀နီးပါး ထင္ဟပ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ဆိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

သမၼတကို ဒီကာတြန္းဆရာက ေ၀ဖန္ကလိေနတုန္းကေတာ့ အားလံုးက တၿပံဳးၿပံဳး လုပ္ေနခဲ့ၾကၿပီးမွ သူတို႔ကို တစ္ကြက္ကေလး ထိသြားေတာ့ ဆတ္ဆတ္နာသည္ဆိုတာကေတာ့ ဒီမုိကေရစီ မဆန္ဘူးဟု ထင္မိပါသည္။

ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီႏွစ္ ဦးဘဂ်မ္းလမ္း ကာတြန္းျပပြဲကို မသြားျဖစ္ႏုိင္ခဲ့ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ အရင္ႏွစ္ေတြကလို ဟိုကာတြန္းၾကည့္လိုက္၊ လမ္းလယ္ေခါင္မွာ မတ္တတ္ရပ္ရင္း ရယ္လိုက္၊ ဓာတ္ပံုေတြ႐ိုက္လိုက္ မလုပ္ျဖစ္ႏုိင္ခဲ့ပါ။ အခုျမင္ရသည့္ တစ္ပံုဆိုတစ္ပံုဆိုသေလာက္ ကာတြန္းကိုေတာ့ျဖင့္ သေဘာက်မိပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ ၁၉ ရက္၊ အဂၤါေန႔။

ည ၈ နာရီ ၆ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ကာတြန္းထဲက ႏုိင္ငံေရး၊ ႏိုင္ငံေရးထဲက ကာတြန္း

(က)

တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုန္းက ေဟာ္ေလတႀကိဳး ဟိုးေလးတေၾကာ္ နာမည္ေက်ာ္ခဲ့တဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံတစ္ခုကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ စာဖတ္သူလည္း ၾကားဖူး၊ သိဖူးၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ ဘာတဲ့... ျမင္းခြာတစ္ခ်က္ေပါက္လွ်င္ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေစရမည္ တဲ့။ ကဲ.. ဘယ္ေလာက္မ်ား အားပါလုိက္သလဲ၊ ဘယ္ေလာက္မ်ား ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္ တက္ႂကြေစခဲ့သလဲ။ က်ဳပ္ဆိုတဲ့ ကိုဉာဏ္ျဖင့္ ငယ္ငယ္တုန္းက က်န္တဲ့ဟာေတြသာ မမွတ္မိရင္ေနမယ္၊ ကိုဗဟိန္းရဲ႕ ေႂကြးေၾကာ္သံျဖစ္တဲ့ ျမင္းခြာတစ္ခ်က္ေပါက္လွ်င္ ဆိုတာေတာ့ျဖင့္ သိပ္ကိုလႊတ္ၿပီး မွတ္မိတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီသင္ခန္းစာကို သင္ခါစကမ်ားဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႕တုိင္း ျမင္းစီးဟန္လုပ္ၿပီး ႀကံဳး၀ါးခဲ့ဖူးတာ အမွတ္ရမိတယ္။ ေဟာ... အခုမ်ားေတာ့ နည္းပညာေခတ္ႀကီးထဲကို ေရာက္လာၿပီေလ။ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြလည္း ေျပာင္းသြားရွာၿပီ။ ၂၁ ရာစုေခတ္ရဲ႕ ျမန္မာ့ေႂကြးေၾကာ္သံက Enter တစ္ခ်က္ေခါက္လွ်င္ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေစရမည္ တဲ့။ ကဲ.. ဘယ္ေလာက္မ်ား ေခတ္မီၿပီး စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းသလဲ။ ေခတ္နဲ႔အံက်မွ တကယ့္ကိုအံ၀င္ခြင္က်။ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ် ပဋိပကၡေတြမွာ တကယ့္ေျမျပင္လက္ေတြ႕ထက္ အင္တာနက္တိုက္ပြဲ၊ တစ္နည္းေျပာရရင္ ဆိုက္ဘာတိုက္ပြဲေတြက ပိုမိုျပင္းထန္တယ္ဆိုတာကို ကာတြန္းဆရာ ေတြးတတ္၊ ေရးတတ္လုိက္ပံုက အဲဒီကာတြန္းကို ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ မသိမသာ ေခါင္းကေလးေတာင္ ေရွာင္လုိက္မိပါေသးရဲ႕။ :D

( ခ )

ဒီရက္ပုိင္းအတြင္း အင္တာနက္ေပၚမွာ ၿမိဳ႕ေမတၱာေတြ အတံုးလိုက္အတစ္လိုက္ ခံယူေနတဲ့ မင္းသားေလးျဖစ္တဲ့ ႐ိုတကို ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြေတြ သိၾကမွာေပါ့။ ထူးထူးျခားျခား ဘယ္သူမွ မလုပ္ရဲတဲ့ စက္ဆီပို႔စ္ဆိုတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြေၾကာင့္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း အင္တာနက္မင္းသားႀကီး ျဖစ္သြားရပါေရာလား။ အဘယ္သို႔ေသာ ႏႈတ္ခမ္းနီမေလးေတြက သေဘာက်သလဲဆိုတာ မသိေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ ၀ိုင္း၀န္း ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ႐ိုတဘက္ကေန ခုခံေျပာဆိုၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ျမန္မာ့မ်က္စိ၊ ျမန္မာ့ဓေလ့၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ေတာ့ ႐ိုတရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြဟာ အလွၾကည့္ရဲစရာ မရွိေသးဘူး ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီဓာတ္ပံုေတြပါတဲ့ ဂ်ာနယ္ကို အိမ္ကဧည့္ခန္းထဲမွာ မိသားစု အတူဖတ္ႏုိင္ပါ့မလား၊ ၾကည့္ႏုိင္ပါ့မလား စဥ္းစားၾကည့္႐ံုနဲ႔ မလြယ္လွပါဘူးဗ်ာ။ ကဲ... ေလေၾကာမရွည္ေတာ့ပါဘူး။ ႐ိုတရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြ ေပၚလာတဲ့ေန႔မွာပဲ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို တက္လာခဲ့တဲ့ အင္တာနက္က ဓာတ္ပံုကလည္း လူႀကိဳက္မ်ားလြန္းလွသဗ်ာ။ မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ၾကည့္ဖူးၿပီးသား ျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ မွတ္တမ္းတစ္ခုအေနနဲ႔ သိမ္းဆည္းခ်င္တဲ့အတြက္ ျပန္လည္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဆြဲထားတဲ့ ကာတြန္းပံုေလးကို ေသခ်ာၾကည့္ေလ ရင္ထဲမွာ သေဘာက်ၿပီး ရယ္မိၿပံဳးမိေလပါပဲ။ ဆြဲတတ္ပါေပ့ ကာတြန္းဆရာရယ္လို႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ ေ၀ါ့ ဆုိၿပီး အန္ေနတဲ့ေခြးကလည္း ဘာသ႐ုပ္ပါသလဲ မေမးပါနဲ႔။ ရယ္ၾကၿပံဳးၾကရမွာပါ။ :D

( ဂ )

အျခားႏုိင္ငံေတြမွာ အဲဒီစကားဟာ ဘာမွ်ဆန္းတဲ့စကား မဟုတ္ပါဘူး။ သာမန္ေျပာ႐ိုးေျပာစဥ္ စကားတစ္ခုပါပဲ။ အကိုးအကားတစ္ခုအေနနဲ႔ ေျပာတယ္ဆိုရင္လည္း ကိုးကားတယ္ဆို႐ံုေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံမွာေတာ့ အဲဒီစကားတစ္ခြန္းဟာ အမ်ားႀကီးကို အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဘက္က မဟုတ္ဘဲ သေရာ္စရာ၊ ခနဲ႔စရာ၊ ဟာသလုပ္စရာအျဖစ္ နာမည္ေက်ာ္တာကို အေနာက္ႏုိင္ငံသားေတြမ်ားသိရင္ ဘယ္လိုေျပာၾကမယ္ မသိပါဘူး။ ဟုတ္တယ္ေလ... သူတို႔ကို အဲဒီစကားရဲ႕ မူလအဂၤလိပ္ဘာသာအတုိင္း ေျပာျပလိုက္၊ သူတို႔က အင္း.. ဟုတ္တယ္ေလ၊ အဲဒါ ဘယ္သူေျပာခဲ့တာေပါ့၊ အဲဒါ ဘာအဓိပၸါယ္ေပါ့၊ အဲဒါအမွန္ေပါ့၊ အဲဒီအတုိင္း ျဖစ္ရမွာေပါ့၊ အဲဒီစကားဟာ လူတုိင္းအတြက္ေလ၊ အဲဒီစကားဟာ... စသျဖင့္ စသျဖင့္ ေျပာ႐ိုးေျပာစဥ္ေတြ ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။ ေၾသာ္... ဘာစကားမ်ားပါလိမ့္ဆိုၿပီး သို႔ေလာ၊ သို႔ေလာ ျဖစ္ေနၿပီထင္ပါရဲ႕။ ေဆာရီးပါဗ်ာ၊ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ေလနည္းနည္း ရွည္တတ္ေလေတာ့ သည္းခံေပးပါဗ်ာ။ အျခားမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးသိတဲ့ "No one is above the Law ဥပေဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွ် မရွိဘူးေပါ့" ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာေတာ့ အဲဒီစကားကို ေျပာလုိက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ ၾကားရမယ့္ဟာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဥပမာေတြ ေျပာျပမယ္။ ဥပမာေတြေနာ္... ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ထြင္ၿပီးေျပာတာ တစ္ခုမွ မရွိဘူး။ ၁။ ဥေပဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူး၊ ေအး... ေျပာတဲ့လူေတာ့ရွိတယ္။ ၂။ ဥပေဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး၊ ေအး.. ဥပေဒေအာက္မွာလည္း ဘယ္သူမွမရွိဘူး။ ၃။ No one is above the law ဆိုတာ ဥပေဒအထက္မွာ နံပါတ္ ၁ ရွိတယ္လို႔ ေျပာတာတဲ့။ ကဲ... ေတာ္ပါၿပီဗ်ာ၊ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ဒီထက္ေရးရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္တစ္ေယာက္ ခန္႔ၿဖိဳးသီခ်င္းကို စာသားေျပာင္းဆိုေနရမယ္။ ခန္႔ၿဖိဳးကေတာ့ ေမ်ာက္ျဖစ္ခ်င္တယ္တဲ့။ ကိုဉာဏ္က ဆိတ္ျဖစ္ခ်င္တယ္လို႔ ေအာ္ေနရဦးမယ္။ ဥပေဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွ် မရွိရဘူးဆိုရင္ လံုး၀ မရွိရဘူးပဲ။ ဘာမွ်လာေျပာမေနနဲ႔။ အဲဒါကို ကာတြန္းဆရာ ေထ့ထားပံုေလးက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ သေဘာက်ဖို႔ေကာင္းသလဲဆိုတာ ခံစားၾကည့္ပါဦး။ :D

(ဃ)

ဆံုးသြားရွာၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာေအာင္ထြဋ္ကိုေတာင္ သတိရမိတယ္။ သူမၾကာခဏ ေျပာေနခဲ့တဲ့ ၿပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ႕ႏုိင္ပါသည္ဆိုတဲ့စကားကို ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္။ သူ႔ခမ်ာလည္း ေသသာသြားရရွာတယ္... ျမန္မာျပည္အေရးအတြက္ စိတ္ေျဖာင့္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အင္း.. ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ တမလြန္ကေန ျမန္မာျပည္ကို လွမ္းၾကည့္ၿပီး သူေက်နပ္ေနမွာပါ။ သူအၿမဲတေစ တုိက္တြန္းခဲ့တဲ့ အေရြ႕တစ္ခုေရာက္ေအာင္ တက္ညီလက္ညီ တြန္းၾကရမယ္ဆိုတာကို အခုလက္ရွိ ျမန္မာအင္စတီက်ဴးရွင္းေတြအားလံုး စိတ္ပါလက္ပါ တြန္းေနၾကပံုမ်ား ေပ်ာ္စရာေတာင္ ေကာင္းေသးေတာ့တယ္။ ျမန္မာ့အေရြ႕အတြက္ ကုိယ္ႏိုင္ရာႏုိင္ရာကို တစ္တပ္တစ္အား က်ရာေနရာကေန တြန္းေနလိုက္ၾကပံုကို ကာတြန္းဆရာ မွတ္တမ္းတင္လုိက္ပံုက သေဘာက်မိ႐ံုတင္မဟုတ္ဘူး၊ လက္ခုပ္မ်ားေတာင္ တီးေပးလုိက္ခ်င္ေသးရဲ႕။ ဘရာဗို... ဘရာဗို...။ ကဲ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြလည္း က်ရာေနရာကေန ၀င္တြန္းလုိက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။ ညီေစေနာ္... စမယ္... ရယ္ဒီ... ၀မ္း... တူူး... သရီး..... တြန္းးးးးးးးးးးးးးးးးးး။ :D

( င )

အင္တာနက္က ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္၊ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ဆိုေပမယ့္ စာပိုဒ္တစ္ပိုဒ္၊ စာပို္ဒ္တစ္ပိုဒ္ဆိုေပမယ့္ စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္း၊ စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းဆိုေပမယ့္ စကားလံုးတစ္လံုး၊ စကားလံုးတစ္လံုးဆိုေပမယ့္ အာ... မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ။ ၾကက္ဥနဲ႔ၾကက္မ ဘယ္ဟာက အရင္စျဖစ္သလဲ ဆိုတာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ သုေတသန လုပ္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားဆိုတဲ့ ဘယ္သူမွန္း မသိတဲ့လူကို (ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိတာကိုေျပာတာပါ၊ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြကေတာ့ အားလံုးသိတယ္ ေျပာၾကတာပဲ) လႊတ္ေတာ္မွာ အေရးတယူလုပ္ၿပီး ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ေျမာက္မ်ားစြာပါ၀င္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္တစ္ရပ္ဖြဲ႕ၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးရသလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ေတြးလည္းမေတြးခ်င္ဘူး၊ ေတြးလည္းမေတြးတတ္ဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က ေျပာဖူးတဲ့ ဟာသစကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ သိပ္ၿပီးေတာ့ သတၱိျပတတ္တဲ့၊ ေဆာင့္ႂကြားႂကြားႏုိင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုရင္ ေျပာတတ္ၾကတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေပါ့။ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေဖာက္သည္ခ်ပါရေစ။ ဒီလိုပါ... ဆင္ဖမ္းမယ္၊ က်ားဖမ္းမယ္၊ ေႁမြေပြးကစ္ဆင္႐ိုက္မယ္၊ ျခေသၤ့ကိုေခါင္းပုတ္မယ္၊ က်ားကိုအၿမီးဆြဲမယ္၊ နဂါးကို သြားၾကားထိုးမယ္၊ ၀က္၀ံကို လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္မယ္ဆိုၿပီး ဟိုတစ္ေန႔က လူေပၚကို အိမ္ေျမာင္ျပဳတ္က်လို႔ အေၾကာက္လြန္ၿပီး ေမ့လဲသြားတာ မနည္းႏွာႏွပ္ယူရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ အခုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လႊတ္ေတာ္ႀကီးက တုိင္းသိျပည္သိ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ဖြဲ႕၊ တိုင္းသိျပည္သိ ဟိုလူ႔ေမး၊ ဒီလူ႔ေမးလုပ္၊ တုိင္းသိျပည္သိ ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ သိပါၿပီေျပာ၊ တုိင္းသိျပည္သိ ဘယ္လိုအေရးယူလို႔ ရပါတယ္လို႔ ေလသံေတြပစ္၊ တုိင္းသိျပည္သိ ဘယ္ေန႔အစည္းအေ၀းမွာ ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာပါမယ္လို႔ ေျပာလိုေျပာ၊ ေဟာ... တကယ္တမ္းလည္းက်ေရာ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္းပဲ။ နဂိုကတည္းက မလိုအပ္တာကို ရွဥ့္အ၀ွာ အနာလုပ္ခဲ့တာဆိုေတာ့ ဒီလိုပဲ အဆံုးသတ္လုိက္တာ သဘာ၀ေတာ့ က်ပါတယ္ေလ။ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေအာက္ကကာတြန္းေလးက ေတြးစရာ ေကာင္းသမို႔ ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတို႔လည္း သေဘာက်မယ္ထင္ပါရဲ႕။ တိုးတိုးေတာ့ ရယ္ၾကပါဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့လည္း မဖြၾကပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာက္တတ္လို႔ပါ။ မထူးပါဘူးဗ်ာ... တစ္ခါတည္းပဲ ေတာင္းပန္ထားလိုက္မယ္။ အေပၚတြင္ ေရးသားခဲ့သည္မ်ား၌ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အာဏာအရွိဆံုး လႊတ္ေတာ္ႀကီးႏွင့္ ျပည္သူ႔ရင္းႏွစ္သည္းျခာ ကုိယ္စားလွယ္ႀကီးမ်ားအေပၚ ထိပါးေစာ္ကားသည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ား ပါ၀င္ေနခဲ့သည္ဆိုပါက အျပစ္ေတာ္မျမင္ဘဲ နားလည္ေပးေစခ်င္ေၾကာင္း ေတာင္းပန္လိုက္ပါသည္။ :D

( စ )

အက္(ဒ္)၀ပ္စႏိုဒန္ဆိုတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ၀ီစီမႈတ္ခ်က္ဟာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းထန္ၿပီး ဘယ္ေလာက္ တာသြားခဲ့သလဲဆိုတာ အားလံုးအသိမို႔ အထူးအေထြ ရွာမရွည္ေတာ့ပါဘူး။ တစ္ေန႔က တင္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာသတင္းပို႔စ္မွာလည္း သူ႔အေၾကာင္း အေတာ္မ်ားမ်ား ေရးထားၿပီးၿပီမို႔ ထပ္ၿပီးေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ကာတြန္းေလးကို သေဘာက်လို႔ ျပန္ေ၀မွ်လိုက္တာပါ။ ၀ီစီမႈတ္လို႔ ထြက္လာတဲ့ အသံလိႈင္းေတြကို ျမင္ရဲ႕မဟုတ္လား။ သေဘာေပါက္... သေဘာေပါက္...။ :D

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္၊ တနလၤာေန႔။

နံနက္ ၂ နာရီ ၁၉ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ကာတြန္းေလးေတြခံစား၊ အေတြးမ်ားပြားၾကရေအာင္

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ကာတြန္းေလးေတြကို စုစုစည္းစည္းနဲ႔ မၾကာခဏ တင္ေပးဖူးပါတယ္။ ဟိုကဒီက ဖတ္ရသမွ်ေတြထဲက ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို လာထိတဲ့ ကာတြန္းေတြ ဆိုပါေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္အႀကိဳက္ တင္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ အႀကိဳက္မတူတာ၊ အျမင္မတူတာေတြလည္း ရွိခဲ့မွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရသတစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကေတာ့ ေပးစြမ္းႏုိင္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ မူလကာတြန္းေတြက ေကာင္းေနၿပီးသားကိုး။ ကာတြန္းေလးေတြတင္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေလးေတြကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း အဲဒီလို ေရးထားတာကို မႀကိဳက္လွဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကာတြန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးထားေလေတာ့ အဲဒီကာတြန္းကို ခံစားတဲ့အခါ ေဘာင္ခတ္ထားသလို ခံစားရတယ္တဲ့။ ဘာမွမေရးထားမွ ကုိယ္ႀကိဳက္သလို ကုိယ့္အေတြးနဲ႔ကုိယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခံစားလို႔ ရပါသတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြအတြက္က်ေတာ့ ေရးထားတာေလးေတြကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ အျခားေသာ ခံစားမႈေတြကို ဆင့္ပြားယူတတ္ၾကတာမို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထည့္ေရးျဖစ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုေတြးမိတယ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ဒီလိုပဲေတြးၾကဗ်ာလို႔ေတာ့ ဆိုလိုတာမဟုတ္မွန္း နားလည္ေပးႏုိင္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ အခုလည္း အခ်ိဳ႕ေသာ ကာတြန္းေလးေတြကို စုစည္းေပးလုိက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဉာဥ္အတိုင္း နည္းနည္းေလးေတာ့ တို႔ထိလုိက္ပါေသးတယ္။

(က)

ႏိုင္ငံေရးသမားေၾကာက္ေရာဂါ ရေနရွာသူရဲ႕ အေတြးလို႔ အမည္ေပးခ်င္တယ္။ မိတ္ေဆြကေရာ ကာတြန္းထဲကလိုလူပဲလား။ 

(ခ)

ကာတြန္းကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ မရယ္ႏုိင္ဘူး။ မအီမလည္ႀကီး ခံစားရတယ္။ အလြန္လိမၼာေသာ လူမိုက္တစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေရးခုိင္းရင္လည္း ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ 

(ဂ)

ဒီကာတြန္းကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာက ငါးမွ်ားေနတဲ့လူဟာ ေအာက္ကတဲေလးထဲမွာသာဆိုရင္ အခုလိုမ်ိဳး ဘယ္မွ်ားႏုိင္မလဲဆိုတာပါပဲ။ အေပၚကိုေရာက္သြားလို႔ မွ်ားေနတာလား၊ အဲဒီလိုမွ်ားရင္းနဲ႔ အေပၚေရာက္သြားတာလားဆိုတာကေတာ့ ကာတြန္းဆရာပဲ သိလိမ့္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ 

(ဃ)

ကာတြန္းထဲက က်ည္ဆန္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္လည္းေၾကာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆီးရီးယားလမ္းၫႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေနရာမွာ ကမၻာ့ေျမပံုကိုေတာင္ ေျပာင္းၿပီးေတာ့ တပ္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္။

(င)

ေတြးရင္ေတြးသေလာက္၊ ျမင္ရင္ျမင္သေလာက္ သေဘာက်တဲ့ ကာတြန္းေလးပါ။ ကာတြန္းထဲမွာ အားလံုးပါၿပီးသားမို႔ အထူးအေထြ ရွင္းျပဖို႔ကို မလိုတာပါ။ 

(စ)

ႀကိဳးကိုင္၊ လက္ရွိ စတဲ့စကားလံုးေလးေတြနဲ႔ ကာတြန္းဆရာရဲ႕ ေထ့ေငါ့သြားပံုေလးက ေျပာင္ေျမာက္ပါေပ့ဗ်ာ။ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရမို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ၂၀၁၀ မတုိင္မီ ကာလမ်ားဆိုရင္ေတာ့ ဒါမ်ိဳးကာတြန္းက ဘယ္ေျပာေကာင္းလိုက္မလဲ။ တစ္ဆက္တည္း အၿငိမ့္ေတြမွာ လူရႊင္ေတာ္ ျပက္လံုးထုတ္တတ္တဲ့ ဟာသတစ္ခုကို သြားသတိရတယ္။ တစ္ေယာက္က မေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြ ေလွ်ာက္ေျပာတယ္။ အျခားလူေတြက ေအးေအးေဆးေဆးပဲ။ ၿပီးေတာ့မွ ေျပာခဲ့တဲ့လူက မင္းကိုေျပာေနတာကြ ဆိုေတာ့မွ ေအာ္... ငါ့ကိုေျပာေနတာလား၊ ငါ့ကိုေျပာလို႔ေျပာမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ စသျဖင့္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကို ဆက္ေတြးၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ။

(ဆ)

ေခါင္းစဥ္နဲ႔တင္ အမွတ္ျပည့္ေပးလုိက္တယ္။ ဘာတဲ့... ေညႇာ္လစီ တဲ့။ ေရးထားတာကလည္း ပညာသား ပါပါေပ့ဗ်ာ။ ေတြးၾကည့္ ခံစားၾကည့္ပါဦး။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၁၂ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။

မြန္းလြဲ ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ဦးဘဂ်မ္း ရွိေသးလွ်င္ျဖင့္....

ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ သိမ္းထားတဲ့ ဦးဘဂ်မ္းကာတြန္းေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ကို ညေနပိုင္းက ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက ဦးဘဂ်မ္းရဲ႕ ကာတြန္းေတြကို ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ ဖတ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ အခုလို တစ္စုတစ္စည္းတည္းကေတာ့ အခုမွပဲ တစ္ထုိင္တည္း ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမွန္း မသိေပမယ့္ ဒီလိုစာအုပ္ေတြကို အြန္လိုင္းက ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္ေတြ ဖတ္ခြင့္ရေအာင္ လုပ္ေပးေနတဲ့ သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ဦးစြာေျပာလိုပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႕၊ မဂၢဇင္းအခ်ိဳ႕မွာ ဦးဘဂ်မ္းရဲ႕ ကာတြန္းလက္ရာအခ်ိဳ႕ကို ေဖာ္ျပၾကတာ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သေဘာက်ခဲ့ရပါတယ္။ ေလးစားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိတဲ့ ဦးဘဂ်မ္းလက္ရာ ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ ၂ အုပ္ကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္က်မွပဲ အရင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်ခဲ့တာဟာ တကယ့္ကို ဘာမွ်ေသေသခ်ာခ်ာမသိဘဲ သေဘာက်ခဲ့တာပါလားလို႔ သိခြင့္ရပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးသမွ် ဦးဘဂ်မ္း ကာတြန္းေလးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ထိတဲ့အတြက္ သေဘာက်ခဲ့တာပဲ ရွိပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ဦးဘဂ်မ္းဆိုတာ ဘယ္လိုလူလဲဆိုတာကိုပါ ျမည္းစမ္းခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကာတြန္းေတြဖတ္ၿပီး အံ့ၾသမႈျဖစ္ရ၊ ရင္သပ္႐ႈေမာျဖစ္ရ၊ ေလးစားမႈျဖစ္ရ၊ စတဲ့ ခံစားမႈေပါင္းစံုနဲ႔ အေတာ္ႀကီးကို ဗေလာင္ဆူသြားခဲ့ပါတယ္။ ဦးဘဂ်မ္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးဟာ သူ႔ေခတ္သူ႔အခါက ျဖစ္ပ်က္သမွ် ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အေျခအေန အ၀၀ကို ကာတြန္းေတြထဲမွာ ေျပာခဲ့ပါလားဆိုတာ သိခြင့္ရခဲ့တယ္။ သမိုင္းစာအုပ္ ျပန္ဖတ္စရာမလိုဘဲ အဲဒီကာတြန္း ေရးခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနဟာ ဘယ္လိုလဲဆိုတာကို အကဲခတ္ႏုိင္ေလာက္တဲ့အထိ သူ႔ကာတြန္းေတြက စကားေတြေျပာခဲ့ပါတယ္။ ကဲပါဗ်ာ... ဦးဘဂ်မ္းကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ခ်ီးက်ဴးမွမဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ဟာသူ နာမည္မေသတဲ့ ျမန္မာပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္တစ္ဦးအျဖစ္ သမုိင္းကမၺည္း ေရးထိုးၿပီးသားပါ။ ဦးဘဂ်မ္း ကာတြန္းေတြဟာ အစြန္းလြတ္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အစိုးရဘာလုပ္လုပ္ ေ၀ဖန္မယ္ဆိုတဲ့လူ မဟုတ္သလို၊ ျပည္သူေတြ ဘာလုပ္လုပ္ မွန္တယ္လို႔ မ်က္စိစံုမွိတ္ၿပီး ေျမႇာက္ပင့္ခဲ့သူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ထို႔အတူပါပဲ သကၤန္း၀တ္ထားတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြ အျမင္မေတာ္တာေတြကိုလည္း ကာတြန္းေတြကတစ္ဆင့္ ပညာရွိနည္းနဲ႔ ေထာက္ျပေ၀ဖန္ခဲ့သူပါ။ ေျပာရရင္ သူဟာ သူျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာ အျမင္မေတာ္သမွ် အားလံုးကို ကာတြန္းေတြကတစ္ဆင့္ ဆံုးမပဲ့ျပင္ခဲ့တာ၊ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပခဲ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အစိုးရကိုလည္း မညႇာပါဘူး၊ ျပည္သူေတြကိုလည္း ခ်န္မထားပါဘူး၊ ရဟန္းသံဃာလည္း မလြတ္ပါဘူး၊ အမ်ိဳးသမီးလည္း ပါတာပါပဲ၊ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အဖြဲ႕အစည္းအားလံုး၊ လူသားအားလံုးရဲ႕ မေတာ္တေရာ္ေတြ၊ အျမင္မေတာ္တာေတြ အားလံုးကို ေဆာ္ႏွက္ခဲ့တာပါပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေန႔အထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ တေလးတစား ဖတ္ေနရတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ အမွန္တရားဆိုတဲ့ ေနရာကရပ္ၿပီး ေထာက္ျပေ၀ဖန္တဲ့လူဆိုတာ အေတာ္ႀကီးကို ရွားသြားပါၿပီ။ ဒီေန႔ေခတ္ နာမည္ႀကီး ကာတြန္းဆရာ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာလည္း အစိုးရရယ္၊ စီးပြားေရးသမားေတြရယ္၊ စနစ္ႀကီးရယ္ကို ေ၀ဖန္တာေလာက္ပဲ အဓိကထားၿပီး ေရးေနသားေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အင္း... ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ကာလမွာ ဦးဘဂ်မ္း ရွိေသးလွ်င္ျဖင့္....။

ဆရာႀကီး ဦးဘဂ်မ္းကို ဒီပို႔စ္နဲ႔ ကန္ေတာ့လုိက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ဟာ ျမင္းထိန္းငတာ ျဖစ္ေနလွ်င္ျဖင့္ နားလည္ေပးၾကေစလိုေၾကာင္းပါ။ ဦးဘဂ်မ္းရဲ႕ ကာတြန္းလက္ရာအခ်ိဳ႕ကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၂၅ ရက္၊ စေနေန႔။

ည ၈ နာရီ ၂၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ကာတြန္းႀကိဳက္သူေတြအတြက္ေတာ့ ကာတြန္းပါပဲ၊ ႏိုင္ငံေရး႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ေတာ့လည္း

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဟာ အင္မတန္မွကို ႐ႈပ္ေထြးပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာေျပာဖို႔နည္းၿပီး စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္႐ႈပ္စရာ၊ စိတ္ညစ္ညဴးစရာမ်ားသာ ေျပာစရာမ်ားပါတယ္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ တစ္ခုခုေတာ့ စိတ္ညစ္ရမွာ၊ အလိုမက်ျဖစ္ရမွာ၊ စိတ္တိုရမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေပ်ာ္စရာေတြခ်ည္းပဲ ႀကံဳခ်င္၊ ေျပာခ်င္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္ေနတာေတြက ျဖစ္သင့္တာထက္ပိုၿပီး အႏုတ္သေဘာေဆာင္ေန သလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို မၾကာခဏ ေတြးမိေနလို႔ပါ။ ကဲပါေလ.... ႏိုင္ငံေရးက ႐ႈပ္ေထြးတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသူေတြက ႐ႈပ္ေထြးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏုိင္ငံေရး စိတ္၀င္စားသူေတြ အတြက္ကေတာ့ အေၾကာင္းအရာတုိင္းက စိတ္၀င္စားစရာ၊ ေလ့လာစရာ၊ သင္ခန္းစာယူစရာ ျဖစ္မွာပါပဲ။ တစ္ပတ္တာလံုး ႏုိင္ငံေရးအေတြးေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသတင္းေတြနဲ႔ မြန္းၾကပ္လာခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္လြန္းလို႔ သိမ္းထားမိတဲ့ ကာတြန္းေလးေတြ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဖတ္ဖူးၿပီးသား ျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ခံစားေတာ့လည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳးမ်ား ခံစားရမလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ျပန္တင္ေပးတာလည္း ပါပါတယ္။ မဖတ္ဖူးေသးသူေတြ အတြက္ကေတာ့ သေဘာက်မွာ အေသအခ်ာပါ။ ေခတ္ကိုထင္ဟပ္တဲ့ ကာတြန္းေလးေတြပါ။ ေၾသာ္... ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ရဲ႕ အျမင္၊ အေတြးေလးေတြကိုလည္း ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။ အျမင္မတူတာေတြ ေသခ်ာေပါက္ ရွိမွာပါပဲ။ အဲဒီလို ရွိခဲ့ရင္လည္း ကုိယ့္အျမင္နဲ႔ကုိယ္သာ ခံစားႏိုင္ၾကပါေၾကာင္းခင္ဗ်ာ။ ကာတြန္းႀကိဳက္သူေတြအတြက္ေတာ့ ကာတြန္းေလးေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံေရး႐ႈေထာင့္က ျမင္ၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့လည္း....။

(က) 

အဆိုအမိန္႔ေတြ.... အဆိုအမိန္႔ေတြ...

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ထဲထဲ၀င္၀င္ သိသူတုိင္းကေတာ့ ကာတြန္းမွာပါတဲ့ စကားလံုးေတြအားလံုးကို နားလည္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒီဘက္ေခတ္က်မွ ေမြးဖြားလာတဲ့ ညီငယ္၊ ညီမငယ္ေတြဆိုရင္ေတာ့ စာဖတ္နာသူေတြကလြဲရင္ က်န္တဲ့လူေတြဟာ အကုန္လံုးကို နားလည္ႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စားသူမ်ား ဆိုရင္ေတာ့ အကုန္ေလာက္နီးနီး နားလည္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ကာတြန္းဆရာရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ဘယ္လိုဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ သာမန္အားျဖင့္ေတာ့ ဒီကာတြန္းကို ႏုိင္ငံေရးကာတြန္းအျဖစ္ မွတ္ယူႏုိင္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ရဲ႕ အျမင္ကေတာ့ အစိုးရကိုဆန္႔က်င္ရင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္လို႔ ခံယူထားတဲ့ ကာတြန္းဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ရာလို႔ပဲ သံုးသပ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အခုကာတြန္းမွာပါတဲ့ အဆိုအမိန္႔ဆိုတဲ့ စကားေတြအားလံုးဟာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူေနရာက တာ၀န္ယူခဲ့သူေတြ၊ လက္ရွိလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြ၊ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ေတြရဲ႕ စကားေတြသာ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ကာတြန္းဆရာဟာ တကယ္ပဲ ေျပာစမွတ္ျဖစ္တဲ့ စကားေတြကို သေရာ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အနည္းဆံုးေတာ့ ကာတြန္း ၄ ကြက္ေလာက္ ဆြဲရပါလိမ့္မယ္။ အခုကာတြန္းထဲမွာ မပါဘဲ ဟာသေျမာက္တဲ့ အဆိုအမိန္႔ေတြကို ေျပာခဲ့တဲ့ အတိုက္အခံေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ ဒီမိုလုပ္စားေတြ၊ စာေရးဆရာေတြရဲ႕ စကားေတြလည္း ရွိေသးတာမို႔ပါ။ တခ်ိဳ႕စကားေတြဆို အခုကာတြန္းမွာ ပါတာထက္ေတာင္ ေျပာင္ေျမာက္ပါေသးတယ္။ ဖတ္တဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ ရယ္ရပါလိမ့္မယ္၊ ၿပံဳးရပါလိမ့္မယ္၊ ေဒါသထြက္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အတြက္ကေတာ့ ဒီကာတြန္းဟာ မျမင္မစမ္းနဲ႔ ဆင္ကိုစမ္းၿပီး ကိုယ္ထင္ရာကို ကာတြန္းေရးထားတဲ့ ပု႑ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ရာလို႔ပဲ ေ၀ဖန္ခ်င္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ဗဟုသုတနဲ႔ စိတ္ကူးအတြက္ေတာ့ ခ်ီးက်ဴးလုိက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ အဆိုအမိန္႔ေတြ စံုလင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူ႔လိုမ်ိဳး ပု႑ားကာတြန္းဆရာ ေနာက္ထပ္ ၅ ေယာက္ လိုေသးေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

( ခ )

အတိုက္အခံဆိုတာ ဒီလိုမ်ိဳးလား

ဆရာႀကီးဦးဘဂ်မ္းရဲ႕ ကာတြန္းလက္ရာပါ။ ဦးဘဂ်မ္းဟာ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီေလာက္ နာမည္ေက်ာ္ရသလဲဆိုတာ ဒီကာတြန္းတစ္ကြက္တည္းနဲ႔တင္ သိႏုိင္ေလာက္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ကာတြန္းတစ္ကြက္ဟာ ဒီေန႔အထိ မွန္ကန္ေနဆဲ၊ ထင္ဟပ္ေနဆဲ၊ မီးေမာင္းထိုးျပႏုိင္ေနဆဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာက ႏုိင္ငံေရးဆိုတဲ့ သေဘာတရားကိုက အဲဒီလိုမ်ိဳးလား ဆိုတာကိုပါ။ ဉာဏ္မမီတာကို မစဥ္းစားဘဲ စာေတြ႕၊ ကိုယ္ေတြ႕နဲ႔ ကုိယ္လက္လွမ္းမီသေလာက္ပဲ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခုကာတြန္းထဲက အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနေတြနဲ႔ ကြက္တိဒက္ထိပါပဲဗ်ာ။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစ ကာလကတည္းက မွန္ကန္ခဲ့တဲ့ ကာတြန္းထဲက ဒႆနဟာ ယေန႔ ၂၁ ရာစုေခတ္၊ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ေခတ္၊ ဒီမိုကေရစီလမ္းေပၚကို လွမ္းတက္ေနတဲ့ ေခတ္အထိ မွန္ကန္ေနဆဲ ျဖစ္ေနတာကေတာ့ ကာတြန္းဆရာႀကီး ဦးဘဂ်မ္းကို ခ်ီးက်ဴးရမွာလား၊ ဒီႏုိင္ငံေရး mind-set ကို မေျပာင္းလဲႏုိင္ေသးတဲ့ ကုိယ့္လူမ်ိဳးေတြကိုပဲ အျပစ္တင္ရမွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဥေပကၡာျပဳၿပီး ဒီအတုိင္း လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရမွာလား ဆိုတာကေတာ့ စာဖတ္သူတို႔ရဲ႕ အေတြးအႀကံမ်ား အတုိင္းသာ ျဖစ္ပါေစဗ်ာ....။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ေျပာတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး mind-set ကို ကာတြန္းထဲမွာ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ အဲလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ကိုဉာဏ္ဆုိတဲ့ နလပိန္းတံုးေကာင္ဟာ ႏုိင္ငံေရးမွာ အတိုက္အခံမရွိရဘူးလို႔ ေျပာေနတယ္ဆုိၿပီး စာဖတ္သူေတြအတြက္ ေဒါသပြားစရာ ျဖစ္ေနမွာ စိုးရိမ္လို႔ရယ္ပါ။ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္ အတိုက္အခံဆိုတာ ႀကံဳၾကရမွာပဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က သိပ္လက္ခံသေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လက္မခံတာက ဦးဘဂ်မ္းေျပာတဲ့ အတိုက္အခံေတြကိုပါ။ အားလံုးျမင္ႏုိင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္းပါဗ်ာ....။

( ဂ )

ေခတ္သစ္ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမိုင္း

ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ရွင္းျပစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ကို နားလည္လြယ္တဲ့ ကာတြန္းေလးပါဗ်ာ။ ဆရာဟာက်ဴလီကို ဒီေနရာကေန ခ်ီးက်ဴးလိုက္ပါတယ္။ လက္ရွိျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ဘယ္လိုနားလည္သလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ား လာေမးခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္က ဒီကာတြန္းေလးကို ျပလိုက္ခ်င္တယ္။ စကားေပါင္း တစ္သိန္း၊ စကားေပါင္း တစ္သန္း၊ စကားေပါင္း ကုေဋ ေျပာေနတဲ့ ကာတြန္းေလးပါဗ်ာ။ လက္ရွိျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာႀကီး တစ္ခုလံုးကို ဒီကာတြန္း တစ္ကြက္တည္းနဲ႔ ေဖာ္က်ဴးထားတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေျပာရင္ ကိုဉာဏ္ဆိုတဲ့ေကာင္ဟာေလ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေသာက္ပိုေျပာတတ္တာပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက ၾသဘာေပးၾကမွာကို ျမင္ေယာင္ပါေသးရဲ႕ဗ်ာ။ ေစ့ေစ့ေတြးရင္ ေရးေရးေပၚတယ္ဆိုတဲ့ စကားပံုရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီကာတြန္းကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေစ့ေစ့ေတြး ရွင္းရွင္းေပၚလို႔ စကားပံုအသစ္တစ္ခု သံုးလိုက္မိပါသဗ်ိဳ႕။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကတဲ့ stakeholders ေတြအားလံုး သတိျပဳမိႏုိင္ေကာင္းရဲ႕လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ဗ်ာ။

(ဃ)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုမ်ား ေစာင္းေျပာေလေရာ့သလား

အင္း... ကိုဉာဏ္ဆိုတဲ့ေကာင္က ဘာမဟုတ္၊ ညာမဟုတ္၊ မေလာက္ေလး၊ မေလာက္စားနဲ႔ ဒီကာတြန္းကို ခ်ီးက်ဴးျပန္ရင္လည္း ျမင္းထိန္းငတာေတာ့ ျဖစ္ေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူး။ တစ္ခုပဲေျပာခ်င္တယ္ ဒီကာတြန္းဟာ ျမန္မာေတြအတြက္တင္မဟုတ္ဘူး၊ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမွန္တရားတစ္ခု ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါ။ ဒီကာတြန္းရဲ႕ စကားေျပာေတြကို အဂၤလိပ္လို ေျပာင္းလုိက္ရင္ ဘယ္ႏုိင္ငံ၊ ဘယ္လူမ်ိဳးကျဖစ္ျဖစ္ နားလည္တဲ့၊ လက္ခံတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုပါ။ ကာတြန္းဆရာကေတာ့ ျမန္မာေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးဆြဲထားတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းကို အမွန္တရားနဲ႔ နီးစပ္ၿပီး ရသေျမာက္ေနတဲ့အတြက္ အဖိုးတန္လြန္းလွပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းအတြက္၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခ်င္းအတြက္၊ ေဒသတစ္ခုခ်င္းအတြက္၊ ႏုိင္ငံတစ္ခုခ်င္းအတြက္ အားလံုးအတြက္ သက္ဆိုင္တဲ့ ကာတြန္းတစ္ကြက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ၫႊန္းဆိုပါရေစ။ ကာတြန္းထဲအတိုင္း မျဖစ္ေအာင္ေတာ့ျဖင့္.....။

( င )

သူမ်ားေယာင္လို႔ လုိက္ေယာင္တာ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ

အေတာ္ေတြးတတ္တဲ့ ကာတြန္းဆရာဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဖတ္တဲ့အႀကိမ္တိုင္း ၿပံဳးရရယ္ရတာခ်ည္းပဲ။ ဘယ္အခ်ိန္ဖတ္ဖတ္ သေဘာက်ေနမိတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာစုေ၀းခြင့္ႏွင့္ စီတန္းလွည့္လည္ခြင့္ဆုိင္ရာ ဥပေဒကို ကလိလိုက္ပံုေလးက တကယ့္ကို ေျပာင္ေျမာက္ပါေပတယ္ ေကာ့မွဴးဖိုးေက်ာ္ရယ္။ ဒီလိုဆြဲဖို႔ ရခဲ့တဲ့ အိုင္ဒီယာကိုလည္း သေဘာက်မိပါတယ္၊ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။ အတင္းကလိထိုး၊ အတင္း၀ါဒျဖန္႔တဲ့ ကာတြန္းေတြထက္စာရင္ ဒီလိုမ်ိဳး တစိမ့္စိမ့္ေတြးရတဲ့၊ ဒီလိုမ်ိဳး မသိမသာသေရာ္တဲ့ ကာတြန္းေတြကို သိပ္သေဘာက်တယ္။ အထူးသျဖင့္ ကာတြန္းထဲက လူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေပးေတြက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ပီျပင္သလဲဆိုရင္ ကာတြန္းကိုၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ ဒင္းတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာလာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေျပာျပ၊ ၿပံဳးျပေနသလားေတာင္ ထင္မိတယ္။ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္မိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား...။

( စ )

အတုျမင္ အတတ္သင္တဲ့ ကေလးအေတြး

အတုျမင္ အတတ္သင္ဆိုတဲ့ စကားပံုကို ခ်က္ခ်င္းသတိရတယ္။ ျဖစ္ေနတဲ့ေခတ္ကို သာမန္ ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အစားထိုးလိုက္တဲ့အခါ အရမ္းကို သေဘာက်စရာ ျဖစ္သြားတယ္။ ကေလးအေတြးေလးေတြမို႔ ဖတ္မိသူကို ၿပံဳးေစေပ်ာ္ေစႏုိင္သလို၊ ကာတြန္းဆရာ ေျပာခ်င္တဲ့စကား၊ ေပးခ်င္တဲ့ message ကို ျမင္ေယာင္မိျပန္ေတာ့လည္း ရင္ေမာမိေစပါတယ္။ ဒီကာတြန္းေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာကို သိမ္းထားရမယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ သာမန္ရယ္႐ံု၊ ၿပံဳး႐ံုျဖစ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြ လက္ထက္က်ရင္ ဒီကာတြန္းေလးေတြျပၿပီး ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ ဒီလိုမ်ိဳး ေခတ္တစ္ေခတ္ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ ေျပာျပရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔ေလးေတြကို ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲ ပြဲစားေတြရွိခဲ့ဖူးတယ္၊ စီတန္းလွည့္လည္ပြဲ တစ္ပြဲလုိက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ဆုိၿပီး လုပ္ကုိင္စားေသာက္တဲ့လူေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္၊ တစ္ေနရာရာမွာ တစ္ခုခုျဖစ္တာနဲ႔ ဆုိင္ဆုိင္ မဆုိင္ဆိုင္ ဗီႏိုင္းထုတ္ၿပီး ကန္ထ႐ိုက္သြင္းတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္၊ ႏုိင္ငံမွာ ဘယ္အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္တာနဲ႔ ဘယ္ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ဖို႔၊ စီတန္းလွည့္လည္ဖို႔ အခါေတာ္ေပးခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးပေရာဟိတ္ေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္၊ လူစုစုျမင္တာနဲ႔ လူစုလူေ၀းျမင္တာနဲ႔ ခါေတာ္မီေရာက္လာ၊ အစိုးရမေကာင္းေၾကာင္းေျပာၿပီး အမွတ္ယူ၊ အျမတ္ထုတ္တတ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ စတဲ့စတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေျပာျပလိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြက အေတာ္ႀကီးကို အံ့ၾသၾကမယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးဗ်ာ... အေပၚက ကာတြန္းကို ျပရင္ေတာင္မွ အဲဒါဘာေျပာတာလဲလို႔ ျပန္ေမးၾကမလား မသိပါဘူးဗ်ာ။ ဒီကာတြန္းကို ကေလးေတြ နားလည္တဲ့ေခတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အိမ္ေထာင္မက်ေသးတာ၊ သားသမီး မရွိေသးတာဟာ အေတာ္ႀကီးကို ကုသိုလ္ကံႀကီးမားပါေပတယ္လို႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အားေပးမိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား....။ :D

(ဆ)

ဒက္ထိမွန္တဲ့ ဒဲ့ကာတြန္းပဲ

ကာတြန္းအခင္းအက်င္းေလးကို ၾကည့္တာနဲ႔ ေနရာက ဘယ္မွာဆိုတာ သိႏုိင္သလို၊ ဇာတ္ေကာင္ရဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္ပံုကို ျမင္တာနဲ႔တင္ ဘယ္လူတန္းစားဆိုတာ ခ်က္ခ်င္း သိႏုိင္တဲ့အေၾကာင္းအရာပါ။ ဟာက်ဴလီကေတာ့ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႕နဲ႔ အစစ္ခံခ်င္ၿပီလား မသိဘူးလို႔ ေတြးမိပါတယ္။ သူမို႔ မေၾကာက္မလန္႔ ေျပာရဲ၊ ေရးရဲတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ဆိုရင္ ေျပာကိုမေျပာရဲေတာ့ဘူး။ ဟုတ္တယ္ေလ... ကၽြန္ေတာ္က အလကား အသံုးျပဳလို႔ရေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္စေပါ့ဆိုတဲ့ စာမ်က္ႏွာကေန ဟိုေရးဒီေရး ေတာင္ေရးေျမာက္ေရး ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာေတြ၊ ျမင္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးေနတာေတြကို သူတို႔က အတည္အခန္႔ေတြ ေတြးၿပီးေတာ့ သိကၡာခ်တယ္တို႔၊ ေစာ္ကားတယ္တို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ဟိုရွာဒီရွာ၊ ဟိုစစ္ဒီစစ္ လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ မေကာင္းလွဘူး မဟုတ္လား။ ေရွ႕မွာလည္း သာဓကေတြ ရွိေနတာကိုး။ သိတယ္ဟုတ္...။ ဆိတ္ေလဆိတ္... ကိုဆိတ္ဖြားကို ေျပာတာ..။ သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္လို အလကားရတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကို ေရးတာပဲ၊ သူျမင္ရာ သူေရးတဲ့ကိစၥကို စံုခံုေတြဘာေတြ အဖြဲ႕ခံလိုက္ရပါေရာလား။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ လႊတ္ေတာ္ႀကီးကို ေၾကာက္အားပိုမိတာကို နားလည္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဆရာ ဟာက်ဴလီကေတာ့ တကယ့္အာဂပဲဗ်ိဳ႕။ သူ႔ေလသံနဲ႔ ေျပာလုိက္ဦးမယ္။ ဒို႔ဟာက်ဴလီကေတာ့ ဒီမိုကေရစီေခတ္ ေရာက္ၿပီဆိုၿပီး ဒဲ့ကာတြန္းေတြဆြဲၿပီး ဒက္ထိအမွန္ေတြ ေျပာေနတာက အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး၊ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ဒီမိုကေရစီကသတ္သတ္ ဒို႔လႊတ္ေတာ္ကသတ္သတ္ကြ ဒဲ့လာေျပာရင္ ဒဲ့ဖဲ့မယ္ဆိုၿပီး ဒုတ္ထမ္းၿပီး လုိက္ရွာမွျဖင့္ ဒိုက္ဦးလည္း ေျပးလုိ႔မလြတ္၊ ေဒးဒရဲလည္း မသြားႏုိင္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာ္ဟိန္းရဲ႕ ဒိုးရေတာ့မယ္အခ်စ္ေရ သီခ်င္းကို ဒိုးလံုးေလသံနဲ႔ဆုိၿပီး ဒြန္ေမာင္းေလဆိပ္ကတစ္ဆင့္ ဒိန္းမတ္ကိုသြားရမလား၊ ဒူဘုိင္းကိုဒိုးရမလား ေ၀ခြဲမရျဖစ္ၿပီး ေဒြးေနာက္ကိုပဲ လိုက္ေတာ့မယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ ဒိုင္ယာစီပင္ေတြေသာက္ၿပီး ဒန္႔သြားမွာစိုးလို႔ ဒီက စိုးရိမ္မိတာပါ ဆရာဟာက်ဴလီရယ္။ :D

( ဇ )

တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း မေျပာေၾကး၊ မေရးေၾကးေနာ္

ျမန္မာျပည္က သတင္းစာေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ အဲဒီလို တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ေရးထားလို႔သာ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေစာင္းရေၾကးဆိုရင္ တစ္ႏုိင္ငံလံုး အေစာင္းႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားေတြျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံနာမည္ကိုလည္း ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ဇက္ေစာင္းႏုိင္ငံေတာ္လို႔ ေျပာင္းရမယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ အစိုးရသတင္းစာလည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသာ လုပ္ေနတာ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ႏွာေစးေနတာ အမ်ားႀကီး ရွိေသးတယ္။ အလြယ္ဆံုး သခ်ၤာနည္းနဲ႔ပဲ တြက္ျပမယ္ဗ်ာ။ သတင္းစာမွာ စာမ်က္ႏွာ ၂၄ ခု ပါတယ္။ ၁၂ ရြက္ကို တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းေရးၿပီး က်န္ ၁၂ ရြက္ကို အတည့္ေရးရင္ေတာင္ ဟိုဖက္ဒီဖက္ ေက်ပါတယ္ဗ်။ အဲဒါဆို ဖတ္ရတဲ့လူလည္း ေစာင္းလုိက္၊ တည့္လိုက္နဲ႔ ကာတြန္းထဲကလို တစ္ဖက္ႀကီးေတာ့ ေစာင္းမေနေတာ့ဘူးေပါ့။ ဟိုယိမ္းဒီယိမ္းေတာ့ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ဗ်။ ေနာ္...။ :D ထားပါေလ... ျပဳျပင္ရင္းနဲ႔ ေကာင္းသြားမယ္ မွန္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ပုဂၢလိကဂ်ာနယ္ေတြကိုတာ့ ေျပာကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဂ်ာနယ္ေတြ တစ္ဖက္ေစာင္းတာကိုသာ ေ၀ဖန္ရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာအလုပ္မွ် လုပ္ရမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ကိုပဲ ထိုင္ေ၀ဖန္တာနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္လိမ့္မယ္။ အခ်ိန္က ကုစားသြားလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနမိပါတယ္။ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ေသာ၊ တည့္မတ္ေသာ စတုတၳမ႑ိဳင္မ်ားႏွင့္ အျမန္ဆံုး ႀကံဳဆံုရပါလို၏လို႔ ဆႏၵျဖစ္မိေၾကာင္းပါ...။

( စ် )

ဆိတ္ဟိုဒင္းေတြ တယ္မ်ားသကိုး

ေတြးပါေလေလာ့ ေတြးေလေလာ့။ ဒီကာတြန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္သေဘာအက်ဆံုးက အေမ၊ အေမဆိုၿပီး ေျပးလုိက္တဲ့လူေတြကိုပါ။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ရင္ ျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ကာတြန္းဆရာဟာ ေခတ္ကို သေရာ္တဲ့ေနရာမွာ သူ႔ေဘးမွာ အနီးဆံုးရွိေနတဲ့ ေလာကသားေတြကို အေတာ္မ်က္စိစပါးေမႊး စူးေနပံုရပါတယ္။ ျဖစ္လည္း ျဖစ္ေလာက္ပါတယ္ေလ။ မၾကာေသးခင္ ၃-၄ ႏွစ္တုန္းကပဲ ကာတြန္းရဲ႕ အေပၚကြက္မွာ ေရးထားသလို ျဖစ္ခဲ့သူေတြက ဒီေန႔အခ်ိန္အခါမွာ ကာတြန္းေအာက္ကြက္လိုမ်ိဳး ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေျပာင္းသြားတာကို ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနရေတာ့ မေနႏုိင္လြန္းတဲ့အတြက္ အခုကာတြန္းကို ေရးလုိက္တယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာက ကာတြန္းဆရာဟာ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ သာကူးလုပ္တာကို ျဖစ္ေနက်ထံုးစံပဲမို႔ အဖက္လုပ္ ေျပာမေနဘဲ ႏုိင္ငံေရးသမားမဟုတ္၊ ဘာမဟုတ္တဲ့ လူေတြက ကုိယ့္အလုပ္ကိုယ္မလုပ္ဘဲ ဆိတ္ဟိုဒင္း လုပ္ေနၾကတာကို ျမင္ျပင္းကတ္သြားပံု ေပၚပါတယ္။ ကိုယ္ကသာ တကယ္ထူးခၽြန္တဲ့ ပညာရွင္ျဖစ္ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ် ကပ္ဖားလွ်က္ဖား လုပ္စရာ မလိုပါဘူး။ ဘယ္သူကပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ကို အားကိုးမွာ၊ အသံုးျပဳမွာပါပဲ။ အခုေတာ့...။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ဖြလိုက္ကာမွ ဒီကာတြန္းကို ျပန္ဖတ္ၾကၿပီး ဂီတအစည္းအ႐ံုးကိုတုိင္၊ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုးကိုတုိင္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုတုိင္ လုပ္ၾကမွျဖင့္ ကိုဉာဏ္ေတာ့ တရားခံ ျဖစ္ဦးေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ ကာတြန္းဆရာေရ... ကၽြန္ေတာ္က ျမင္တာကိုပဲ ေျပာတာေနာ္။ ဆြဲတာက ခင္ဗ်ားပဲ...။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မဆုိင္ဘူး။ တစ္ခါတည္း အျပတ္ေျပာမယ္... အထက္ပါ ကာတြန္းႏွင့္ပတ္သက္၍ မေက်လည္သည္မ်ား၊ မေက်နပ္သည္မ်ားရွိလွ်င္ ကာတြန္းဆရာႏွင့္သာ တုိက္႐ိုက္ဆက္သြယ္ ေျပာဆုိၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ထံ စံုစမ္းေမးျမန္းျခင္း သည္းခံပါ။ :D

(ည)

ငါ့လုပ္တာကမွ အမွန္၊ မင္းလုပ္သမွ်က အမွား

ဦးဘဂ်မ္းကို ဟိုးအေပၚမွာလည္း ခ်ီးက်ဴးထားၿပီးသားမို႔ အထူးအေထြ ခ်ီးက်ဴးမေနေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္မခ်ီးက်ဴးလို႔လည္း ဆရာႀကီးခမ်ာ အလံုးအရပ္ ေလ်ာ့မသြားသလို၊ ဂုဏ္သတင္းလည္း တစ္စက္ကေလးမွ် ေလ်ာ့ပါးသြားႏိုင္ျခင္း မရွိပါ။ သူ႔ဟာသူ အရမ္းေတာ္ေသာ၊ အရမ္းေက်ာ္ၾကားေသာ၊ ဂႏၴ၀င္ ကာတြန္းဆရာႀကီးတစ္ဦး၏ ကာတြန္းလက္ရာေတြကို ဒီေန႔ေခတ္အထိ ပစ္ပယ္လို႔ ရေသးတာကေတာ့ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလွသည္။ ဒီေန႔ေခတ္ ကာတြန္းဆရာေတြထဲကေရာ ေနာင္ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ဆိုလွ်င္ ဒီေန႔ေရးခဲ့တဲ့ ကာတြန္းေတြကို တသသျပန္ဖတ္ေလာက္ေအာင္ ဘယ္သူမ်ား ရွိသလဲမသိ။ ရွိမွာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဒီေန႔ေခတ္ ကာတြန္းေတြ ျပန္ထြက္လာမည္ထင္သည္။ ဦးဘဂ်မ္းကာတြန္းေတြကေတာ့ ေခတ္မီေနဆဲ၊ ပန္းပန္ေနဆဲ၊ မီးေမာင္းထိုးျပေနဆဲ ျဖစ္သည္။ မသိလွ်င္ ဒီေန႔ျမန္မာျပည္က ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနေတြကို ဘံုဘ၀တစ္ခုကေန လွမ္းၾကည့္ေနၿပီး ကာတြန္းေတြ ဆြဲပို႔ေနသလားေတာင္ ေအာက္ေမ့ရသည္။ အဲသည္ေလာက္အထိ ဒီေန႔ေခတ္ကို ထင္ဟပ္ေစသည့္ ကာတြန္းမ်ားပါေပ။ အေပၚတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ကာတြန္းတြင္လည္း ထိုနည္း၎ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ကာတြန္းထဲကလို ျဖစ္ေနၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီႏွင့္ ကုိယ့္မူကုိယ္ အမွန္ဆံုးဟု ၀င့္ႂကြားေနၾကဆဲ မဟုတ္ပါေလာ။ ကုိယ္လုပ္ေနသည္ကသာ အေကာင္းဆံုး၊ ငါနဲ႔မတူ ငါ့ရန္သူ စတဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ေရွ႕ဆက္ေနၾကဆဲ မဟုတ္ပါေလာ။ သတိျပဳဆင္ျခင္ၾကရန္ တိုက္တြန္းလိုပါသည္။ ဆရာေအာင္ထြဋ္ရဲ႕ စကားလံုးကို ယူသံုးရမည္ဆိုလွ်င္ ၿပိဳင္တူတြန္းမွ ေရြ႕မွာျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ တြန္းေနဖို႔ မဟုတ္ပါ။ ေတြးဆဆင္ျခင္ၾကပါကုန္....။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၀ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔။

ညေန ၅ နာရီ ၅၀ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။