(က)
လာဘ္ေပးလာဘ္ယူေကာ္မတီ
ဒုတိယသမၼတေဒါက္စိုင္းေမာက္ခမ္း၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကိုကုိ၊ ဦးသိန္းၫြန္႔၊ ဦးစိုးေမာင္၊ ဦးစိုးသိန္း၊ ဦးတင္ႏုိင္သိန္း၊ ေဒါက္တာထြန္းရွင္၊ ဦးသန္းေက်ာ္၊ ဦးလွထြန္း တို႔ ၉ ဦးပါ၀င္တဲ့ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေရးေကာ္မတီ ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာဟာ ေျပာစရာေတြ မ်ားလြန္းလွပါတယ္။ တစ္အခ်က္၊ ဒီေကာ္မတီဟာ တကယ္ပဲ အဲဒီကိစၥေတြကို တိုက္ဖ်က္မွာလား။ ပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထားတာေတြက သမၼတ႐ံုးကို မူတည္ၿပီး ဖြဲ႕ထားတယ္လုိ႔ တြက္ဆရပါတယ္။ သမၼတ႐ံုးနဲ႔ လြတ္ကင္းတယ္ေျပာရမလား၊ သမၼတ႐ံုးက မဟုတ္သူလို႔ ဆိုရမလား၊ ထားပါေတာ့ဗ်ာ၊ အဲဒီလို ပါတာဆိုလုိ႔ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး တစ္ဦးတည္းသာ ရွိပါတယ္။ ႏွစ္အခ်က္၊ ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ ဒီေကာ္မတီဟာ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္စရာ မရွိဘူးလို႔ ထင္မိပါတယ္။ နမူနာေျပာရရင္ ေဒါက္တာစိုင္းေမာက္ခမ္းရဲ႕ ပိုင္ဆုိင္မႈ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိရဘူး။ အခု ဒုတိယသမၼတသက္တမ္း ၂ ႏွစ္ေလာက္အတြင္းမွာ သူ႔ရဲ႕ ပိုင္ဆုိင္မႈက ဘယ္ေလာက္ထပ္တိုးသြားသလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ဦးစိုးသိန္းမွာ ဘယ္ေလာက္ပိုင္ဆိုင္မႈ ရွိသလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိဘူး။ စက္မႈ၀န္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့တဲ့ကာလမွာ၊ ျမန္မာ့စက္မႈဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ဥကၠ႒ လုပ္ခဲ့တဲ့ကာလမွာ သူဘယ္ေလာက္ ပိုင္ဆိုင္မႈ ထပ္တိုးခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိဘူး။ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံပိုင္အေဆာက္အအံုေတြနဲ႔ ေျမဧကေပါင္းမ်ားစြာ ေလလံပစ္ခဲ့တဲ့ကိစၥေတြ၊ ကားတင္သြင္းခြင့္ကိစၥေတြ၊ ရန္ကုန္က ခံုးေက်ာ္တံတား ကိစၥေတြမွာ ဦးစိုးသိန္းအေနနဲ႔ ဘာအေပးအယူမွ မရွိဘဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္လို႔ ဘယ္သူက အာမခံေပးမလဲ။ ကဲ.. အဲဒါေတြ ထားပါေတာ့ဗ်ာ... ဒီေကာ္မတီက ၫႊန္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္ေယာက္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒု၀န္ႀကီး တစ္ေယာက္ေယာက္၊ ဒါမွမဟုတ္ ၀န္ႀကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ကို လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ လုပ္ပါတယ္ဆိုၿပီး စစ္ေဆးေတြ႕ရွိပါၿပီတဲ့။ ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ။ အဲဒီလူကေရာ အသာတၾကည္ပဲ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီလို လုပ္ခဲ့ပါတယ္ဆိုၿပီး ထြက္သြားမွာလား။ မေတာ္လို႔မ်ား အဲဒီလူက ခင္ဗ်ားတို႔ ေကာ္မတီထဲက ဘယ္သူဘယ္သူကေတာ့ ဘယ္ကိစၥ ဘယ္ကိစၥေတြမွာ ဘယ္လို မသမာမႈေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ရင္ေရာ ဘယ္လိုဆက္ျဖစ္ၾကမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္အခုလို ေျပာေနျခင္းသည္ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ေျပာဆိုေနျခင္း လံုး၀မရွိပါ။ ေကာ္မတီထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သက္တူရြယ္တူ ၿပိဳင္ဘက္တစ္ဦးမွ် မပါရွိပါ။ ထို႔အတူ ၎တို႔ထဲမွ တစ္ဦးဦးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစု ေဆြမ်ိဳးအ၀ိုင္းအ၀န္းမွ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်လည္း နစ္နာခဲ့ဖူးျခင္း မရွိပါ။ ေကာ္မတီကို အမွန္တကယ္ အသက္၀င္ေစခ်င္၍ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က လႊတ္ေတာ္ေတြက အဂတိလုိက္စားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရး ဥပေဒၾကမ္းကို ေရးဆြဲျပ႒ာန္းႏုိင္ရန္ စီစဥ္ထားၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ သိရွိရပါသည္။ ထိုဥပေဒသာ အမွန္တကယ္ ထြက္လာမည္ဆိုလွ်င္ ယခုေကာ္မတီသည္ ထိုအခ်ိန္တြင္ အလကားသက္သက္ အပိုျဖစ္သြားမည္ျဖစ္သည္။ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိသေလာက္ ေရးျပမိျခင္းပါ။ ဘာပဲေျပာေျပာ အခုဖြဲ႕ထားတဲ့ေကာ္မတီ ဘာလုပ္မလဲဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အင္မတန္ စိတ္၀င္စားပါသည္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ဒီေကာ္မတီသည္ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းစဥ္တပ္ထားသလုိ ျဖစ္သြားလွ်င္ျဖင့္ ေက်ာ္မေကာင္း၊ ၾကားမေကာင္း ျဖစ္မွာကို စိုးရိမ္မိပါသည္။ ေပါ့ေစလို၍ ေၾကာင္႐ုပ္ထိုးလိုက္ကာမွ ေဆးအတြက္ျဖင့္ မေလးေစလိုပါ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၾကားဖူးေနက် ဟာသတစ္ခုကို သတိရမိပါသည္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ စာရိတၱမ႑ိဳင္ ျမႇင့္တင္ေရး အစည္းအေ၀း ျပဳလုပ္သည္တဲ့။ အစည္းအေ၀းအၿပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ဖိနပ္ ၂ ရံ ေပ်ာက္သြားသည္တဲ့။ ကဲ... မခက္ေခ်ဘူးလား။ ေနာက္ထပ္ သတိရမိျပန္ပါသည္။ ကာတြန္းတစ္ကြက္ ျဖစ္ပါသည္။ ေအာက္တြင္ ႐ႈစားအေတြးပြားၾကပါကုန္။
( ခ )
သမၼတ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူခန္႔အပ္၊ Eleven ၏ ဖြခ်က္
ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူတစ္ဦး ခန္႔အပ္တယ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ ဘာမွ် ထူးဆန္းတဲ့အေၾကာင္းအရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံတုိင္းမွာ အဲဒီလိုမ်ိဳး ခန္႔အပ္ထားၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ႏုိင္ငံတကာသတင္းေတြဖတ္ရင္ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဆိုတဲ့အသံုးအႏႈန္းဆိုတာ မျမင္ခ်င္အဆံုး၊ မဖတ္ခ်င္အဆံုး ျမင္ရဖတ္ရတဲ့ စကားလံုးပါ။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အခုလို ခန္႔အပ္တာဟာ အင္မတန္မွေတာင္ ေနာက္က်ေနတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ခုခုဆိုတာနဲ႔ သမၼတဆီပဲ တိုက္႐ိုက္ေမး၊ သမၼတကပဲ တိုက္႐ိုက္ေျဖ ျဖစ္ေနတာက အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္း မၾကာေသးမီ အခ်ိန္ကာလေတြအတြင္းကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာ သမၼတ႐ံုးက ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူဆိုၿပီး မွဴးေဇာ္ရဲ႕ ဖဘက သတင္းေတြ၊ စကားေတြ၊ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြကို ကိုးကားေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရား၀င္ ခန္႔အပ္ထားတဲ့ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ မဟုတ္တဲ့အျပင္ မွဴးေဇာ္ဟာ ဘာလဲဆိုတာကိုေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိခြင့္မရခဲ့ၾကပါဘူး။ သမၼတႀကီးကပဲ နားလည္မႈနဲ႔ လႊတ္ေပးထားတာလား၊ သူ႔ဟာသူပဲ ၀ါသနာအရ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတာလား၊ သမၼတ႐ံုးရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုအရပဲ သူ႔ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးတာ၀န္ဟာ အဲဒီအလုပ္ လုပ္ရမယ့္ ဌာနကလားဆိုတာ ဘာဆိုဘာမွ်ကို မသိခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အေရးအသားေတြ၊ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြ၊ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြဟာ မီဒီယာသမားေတြအတြက္ အေတာ္ႀကီးကို လႈပ္လႈပ္ခတ္ခတ္ ျဖစ္ခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ အခုေတာ့လည္း ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာန ဒုတိယ၀န္ႀကီး ဦးရဲထြဋ္ကို သမၼတရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူအျဖစ္ တရား၀င္ ခန္႔အပ္ခဲ့ပါၿပီ။ ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သမၼတႀကီးရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူအျဖစ္ ဘာေတြလုပ္မလဲ ဆုိတာကေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာပါ။ သူ႔မွာ ဒု၀န္ႀကီးတာ၀န္ ရွိေနေသးတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္အလုပ္ကိုမွ် ဖိဖိစီးစီး မလုပ္ႏုိင္မွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရးဘက္ကို ေလွ်ာ့ေပးလုိက္ၿပီး ေျပာေရးဆိုခြင့္ဘက္ကို အာ႐ံုစိုက္မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သမၼတရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူအျဖစ္ ပီျပင္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္မလား ဆိုတာဟာ ပေဟဠိပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ ေျပာေရးဆိုခြင့္ ဆိုတဲ့ရာထူးကို သိပ္ၿပီးေတာ့ ပီျပင္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး။ သမၼတႀကီးရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူကို သီးျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးကိုပဲ ခန္႔အပ္သင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ သမၼတႀကီးေဘးမွာ အခ်ိန္ျပည့္ရွိႏုိင္မယ့္၊ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္မယ့္လူ ျဖစ္သင့္တယ္လုိ႔ ထင္တာပါပဲ။ ဒါေတြကတစ္ပိုင္းပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာက ရွိေနပါေသးတယ္။ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ခန္႔အပ္လိုက္ေတာ့ မီဒီယာေတြက ထံုးစံအတုိင္း သတင္းေတြ ေရးသားေဖာ္ျပၾကတာေပါ့ေလ။ အဲဒီအထဲမွာမွ ေက်းဇူးရွင္ ELEVEN မီဒီယာက သတင္းေဖာ္ျပပံုေလးက သိပ္သေဘာက်လြန္းလို႔ ဆဲခ်င္စရာေတာင္ ေကာင္းေသးေတာ့တယ္။ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူဆိုတာ ၀န္ႀကီးကိုပဲ ခန္႔အပ္ရမယ္၊ ၀န္ႀကီးကိုေက်ာ္ၿပီး ဒု၀န္ႀကီးကို ခန္႔အပ္တာဟာ ၀န္ႀကီးကို ေစာ္ကားတာ၊ ေခ်ာင္ထိုးတာ၊ သံုးမရလို႔ မသံုးတာလို႔ သူတို႔ေတြ ထင္ေနရွာတယ္ထင္ပါရဲ႕။ သမၼတႀကီး ေျပာေျပာေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲကို မလိုက္ပါဘဲ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲသူေတြ ဆိုတဲ့အထဲမွာ ELEVEN က ထိပ္ဆံုးကဆိုတာ အခုမွပဲ သိခြင့္ရေတာ့တယ္။ အဲဒီလုိ အေတြးအေခၚ၊ အဲဒီလို ဖြခ်က္နဲ႔ကေတာ့ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ထဲကိုသာ ျပန္သြားပါေတာ့လို႔သာ ေျပာလိုက္ပါရေစ။
( ဂ )
႐ုပ္ျမင္သံၾကား သတင္းထုတ္လႊင့္ခ်ိန္မ်ား ေျပာင္းလဲ
ျပည္တြင္းသတင္း ထုတ္လႊင့္ခ်ိန္မ်ား ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္သြားပါၿပီခင္ဗ်ား -(၁) ညေန ၆း၀၀ မွ ၆း၁၅ အထိ
(၂) ည ၇း၀၀ မွ ၇း၁၀ အထိ
(၃) ည ၈း၀၀ မွ ၈း၁၅ အထိ
(၄) ည ၁၀း၀၀ မွ ၁၀း၃၀ အထိ
ဇန္န၀ါရီလ ၉ ရက္ေန႔ကစၿပီး ေျပာင္းလဲထုတ္လႊင့္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေၾကညာခ်က္ထဲမွာ သတိထားမိတာက (သတိထားမိေအာင္လည္း သူတို႔က ေသေသခ်ာခ်ာ ေရးထားတာမို႔ပါ) အမ်ားျပည္သူ ၀န္ေဆာင္မႈ အသံလႊင့္ဌာန ဆိုတဲ့စကားလံုးရယ္၊ ျပည္သူဗဟိုျပဳမူ၀ါဒ ဆိုတဲ့စကားလံုးရယ္ပါ။ အဲဒီ စကားႏွစ္လံုးဟာ ၀န္ႀကီးဌာနအတြက္ ေျပာရတာ၊ ေရးရတာ သိပ္လွသလုိ၊ ဖတ္ရတာလည္း သိပ္သေဘာက်စရာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို တကယ္ျဖစ္ႏုိင္သလား၊ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား ဆိုတာကေတာ့ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ။ အဲဒီစကားလံုး ႏွစ္လံုးဟာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ရွိတယ္၊ အဲလိုတကယ္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ပညာရွင္ေတြ ေျပာၾကဆိုၾကပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ရဲ႕ အရာမဟုတ္ဘူးလို႔ နားလည္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ အစီအစဥ္ေတြ ေျပာင္းလဲေဆာင္ရြက္ေနတာကို ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ မေကာင္းဘူးဆိုေတာ့လည္း ထပ္ျပင္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ အဓိကကေတာ့ ျပည္သူေတြ လက္ခံလာေအာင္၊ ျပည္သူေတြ သေဘာက်ေအာင္ လုပ္ဖို႔ပဲ မဟုတ္ပါလား။ ေၾသာ္... ဒီေနရာမွာ တစ္လက္စတည္း လွ်ာရွည္လုိက္ပါရေစဦး။ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားကေန သတင္းေတြလႊင့္၊ အက်ိဳးျပဳသီခ်င္းေတြ ထပ္ခါထပ္ခါဆိုျပ၊ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ခဏခဏျပ၊ အက်ိဳးျပဳဇာတ္ကားႀကီးေတြ ခဏခဏ ႐ိုက္ျပေနမွ ၀ါဒျဖန္႔တာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါ။ သိၿပီးသားေတြမို႔ အက်ယ္မခ်ဲ႕ေတာ့ဘဲ လိုရင္းကိုပဲ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေဟာလီး၀ုဒ္က ႐ိုက္ေနတဲ့ ဇာတ္ကားေတြဟာ အေမရိကန္ရဲ႕ ကမၻာလံုးခ်ီတဲ့ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး ယႏၲယားေတြဆိုတာပါပဲ။ ျမန္မာေတြက အတံုးလုိက္ အတစ္လုိက္ ၀ါဒျဖန္႔တယ္၊ စည္း႐ံုးတယ္၊ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးလုပ္တယ္။ အေမရိကန္ေတြကေတာ့ ပညာနဲ႔ ပါးပါးေလး၊ ပါးပါးေလး ထည့္သြားတာပါပဲ။ ျမန္မာ့အသံႏွင့္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား ဆက္လက္ေအာင္ျမင္ပါေစဗ်ာ။ ျပည္သူႀကိဳက္ ၀န္ေဆာင္မႈဌာန ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။
(ဃ)
ညႇိဳ႕မဂၢဇင္း ထုတ္ေ၀ခြင့္ပိတ္ပင္။ အျခားဂ်ာနယ္ ၆ ေစာင္အား ေခၚယူသတိေပး
ဒါပဲေလ... ဒီလိုပဲ ျဖစ္ရမွာေပါ့။ ျမန္မာ့မီဒီယာမွာ ဒါမ်ိဳးျဖစ္တာကေတာ့ ဘာမွ် မဆန္းပါဘူး။ ေသခ်ာတစ္ခုကို အရင္ေျပာပါရေစ။ ညႇိဳ႕မဂၢဇင္း အပိတ္ခံလိုက္ရတာကို ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ေဖာ္ျပတဲ့ဂ်ာနယ္ တစ္ခုမွ် မရွိဘူး၊ ဘယ္စာနယ္ဇင္းသမားကမွလည္း အခုလို အပိတ္ပင္ခံရတဲ့အတြက္ အရင္ကလို ဟိုေလးတေၾကာ္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တာ၊ အက်ႌဆင္တူ၀တ္တာ၊ ဦးထုပ္ဆင္တူေဆာင္းတာ၊ အားအားလ်ားလ်ား လမ္းေလွ်ာက္တာ၊ လက္မွတ္လိုက္ထိုးခိုင္းတာ မရွိၾကဘူး။ ျမန္မာ့မီဒီယာေလာက တစ္ခုလံုးသည္ ညႇိဳ႕မဂၢဇင္းကို သေဘာမက်လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ညီမွ်ျခင္း ထုတ္လုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ မူလ ေလွ်ာက္ထားစဥ္တုန္းက ဖက္ရွင္မဂၢဇင္းအျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့တာလို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ ထုတ္ေ၀တဲ့အခ်ိန္ကေတာ့ လိင္ပညာေပး မဂၢဇင္းအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သတဲ့။ (ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ လိင္ပညာေပးမဟုတ္ပါ။ လိင္လံႈ႕ေဆာ္ေရးပါ။) မူလလွ်ာက္ထားတာနဲ႔ တကယ္ထုတ္တာ သိပ္ေတာ့ မလြဲပါဘူးေနာ္။ တစ္ခုဘာေတြးမိလဲဆိုေတာ့ အဲဒီမဂၢဇင္းထုတ္ေ၀သူနဲ႔ အယ္ဒီတာေတြဟာ ႐ုပ္ေသးပြဲေတြမွာ "အခု႐ႈစားရမွာကေတာ့ မင္းသားကပါခင္ဗ်ား" ဆိုၿပီး တကယ္ထြက္လာေတာ့ ဘီလူး႐ုပ္ႀကီး ထြက္ကသလုိမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိတာပါပဲ။ အခုေတာ့လည္း သူ႔လမ္းသူ သြားရွာၿပီးလို႔ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မူလေလွ်ာက္ထားစဥ္က ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ ဂ်ာနယ္ ၆ ေစာင္ကိုလည္း ေခၚယူသတိေပးမႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသတဲ့ဗ်ာ။ အဲဒီ ၆ ေစာင္ကေတာ့
(၁) ေၾကာ္ျငာကမၻာ(၂) ျမနႏၵာ
(၃) ေသြးသစ္
(၄) Media One
(၅) The Farmer
(၆) High Speed Car
ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ကလည္း အေတာ္ကို တံုးလြန္းပါတယ္ဗ်ာ။ အဲဒီဂ်ာနယ္ ၆ ေစာင္ကို ဖတ္ဖူးဖို႔ေ၀းစြ ကၽြန္ေတာ္ၾကားေတာင္ မၾကားဖူးဘူးခင္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္လိုေတြ မူလအေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ေသြဖီၿပီး ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့တယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္မေျပာႏုိင္တဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္းမိေၾကာင္းပါ။ အခုလို ေခၚယူသတိေပးမွပဲ အဲဒီလိုနာမည္နဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြ ရွိမွန္းသိရေတာ့တယ္။ ျမန္မာ့ဂ်ာနယ္ေလာကႀကီး ဒီထက္ စည္ပင္ပါေစဗ်ာ။
( င )
ေဒၚစုက ကခ်င္ကိစၥ ၀င္ပါခ်င္ျပန္ၿပီတဲ့
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကခ်င္ကိစၥကို ၀င္ပါခ်င္တယ္လို႔ သတင္းေတြဖတ္ရပါတယ္။ အလကားေနရင္း အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကို မေ၀ဖန္ခ်င္ေပမယ့္ သိပ္ေတာ့ အလုပ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ... ဟိုေနရာလည္းပါခ်င္၊ ဒီေနရာလည္းပါခ်င္၊ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ဖိုးပါခ်င္ ျဖစ္ေနရတာတုန္းဗ်။ အရင္တုန္းက အဲဒီလိုအလုပ္ကို ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေတြပဲ လုပ္တယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့မိတာ။ အခုမွပဲ ေဒၚစုကလည္း အဲဒီလို တစ္ဂိုဏ္းတည္းဆိုတာ တျဖည္းျဖည္း သိလာေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အလကားေနရင္း တိုက္ခိုက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ... သူ႔မွာ အခုတကယ္လုပ္ေနရတဲ့ တရား၀င္အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဥပမာေျပာရေအာင္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အလုပ္၊ ေနာက္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးနဲ႔ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ကိစၥ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒။ အဲဒီ အလုပ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပည္သူေတြ စိတ္တုိင္းက်ေလာက္တဲ့ ရလဒ္တစ္ခုခု ဘယ္ေနရာကမ်ား ျပႏုိင္သလဲဗ်ာ။ စကားသိပ္မ်ားမ်ား ေျပာတဲ့လူေတြထဲမွာ ေဒၚစု ထိပ္ဆံုးကပါတယ္။ စကားေျပာမယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ။ သူေျပာသမွ်ထဲမွာ ဘယ္သူမွ မေျပာဖူးတဲ့၊ ဘယ္သူမွ မသိေသးတဲ့စကား ဘယ္ႏွခြန္းမ်ား ပါသလဲဗ်ာ။ ေျပာတယ္ဆုိတာ သိပ္လြယ္တဲ့ အလုပ္ပါဗ်ာ။ ေဆးလိပ္ေသာက္တာ က်န္းမာေရးကို ထိခုိက္ႏိုင္တယ္လို႔ လူတိုင္းေျပာတတ္တယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္ေတြကိုယ္တုိင္ ေဆးလိပ္ေသာက္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဒၚခင္ၾကည္ ဒီမိဘႏွစ္ပါးကေန အတူတူ တစ္၀မ္းတည္းေမြးထားတဲ့ ေမာင္ႏွမခ်င္းေတာင္ မတည့္ဘဲနဲ႔ ကခ်င္ကိစၥကို ၀င္ပါခ်င္တယ္၊ ေဆာင္ရြက္ခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ကျဖင့္ မၿပံဳးဘဲ ၀ါးလံုးကြဲသာ ရယ္လုိက္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာပါရေစခင္ဗ်ာ။
( စ )
ဂ်ီအက္စ္အမ္ ဖုန္းကို ေစ်းႏႈန္းေလွ်ာ့ခ်မယ့္ကိစၥ
စာဖတ္သူေတြက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ သိၿပီးသားလူေတြမို႔ ဘာမွ်မေျပာလိုေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးက တာ၀န္ရွိသူေတြကိုသာ ေမးခ်င္ေတာ့တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔တစ္ေတြ ျပည္သူေတြဆီကေန ဟိုလိုတစ္မ်ိဳး၊ ဒီလိုတစ္မ်ိဳး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ဖုန္းကတ္ျပၿပီး ဓားျပတိုက္ေနတာ မရပ္ၾကေသးဘူးလား။ တစ္ဘ၀ တစ္ခႏၶာနဲ႔ပဲ ၿပီးသြားမွာဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ေလ။ ဘ၀ေတြ၊ သံသရာေတြ ရွိဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဆက္သြယ္ေရးက တာ၀န္ရွိသူေတြ ေနာင္ဘ၀က်ရင္ လူေတာင္ ျဖစ္ၾကပါ့မလားလို႔ ေတြးမိၿပီး သူတို႔ကို သနားမိလိုက္ပါဘိေတာ့တယ္။ ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းဆိုတာ အျမတ္တင္ရမယ့္၊ ပိုက္ဆံရွာရမယ့္ လုပ္ငန္းထက္စာရင္ အမ်ားျပည္သူအတြက္ အဆင္ေျပေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရမယ့္ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းတစ္ခုဆိုတာ နားလည္သင့္ၿပီ ထင္တာပဲဗ်ာ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေစ်းေတြေလွ်ာ့ေပးေလွ်ာ့ေပး သတ္မွတ္လိုက္တဲ့ တန္ဖိုးဟာ လူတန္းစားတစ္ရပ္ရပ္ကို လက္လွမ္းမမီ ျဖစ္မွာမ်ိဳးကို မလိုလားေတာ့ဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတုိင္း ဖုန္းကိုင္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိသူတိုင္း ဖုန္းကိုင္ႏုိင္ခြင့္ ရွိကုိရွိရမယ္။ ဒါ ၂၁ ရာစုေခတ္ဗ်။ ဖုန္းကို အေဆာင္အေယာင္ တစ္ခုအေနနဲ႔ သတ္မွတ္သေဘာထားၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ရမယ့္ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဖုန္းကတ္ကိုေတာင္ အျမတ္တင္ၿပီး ေရာင္းေနေသးတဲ့ အစိုးရနဲ႔ေတာ့ သူမ်ားတုိင္းျပည္ေတြကို အမီလုိက္ဖို႔ မေျပာနဲ႔ မွန္ေျပာင္းနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ရင္ေတာင္ ျမင္ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္သာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ တုိက္ဖ်က္ေရးေကာ္မတီမွာ ပါတယ္ဆိုရင္ ဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနကို အရင္ဆံုး စစ္ေဆးေရးလုပ္မယ္။ PCO ေတြ ေပးထားတဲ့ကိစၥ၊ ဖုန္းကတ္ေတြ ထုတ္ေရာင္းဖို႔လုပ္တုိင္း ခြဲတမ္းခ်တဲ့ကိစၥ၊ ျပည္ပဆက္သြယ္ေရး ကုမၸဏီေတြနဲ႔ စာခ်ဳပ္ေတြ ခ်ဳပ္တဲ့ကိစၥ၊ စတဲ့စတဲ့ ကိစၥေတြမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ ဆက္သြယ္ေရးက သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္းကို ေမးရင္ေတာင္မွ သိတဲ့ဟာေတြပါဗ်ာ။ အဲဒါကို ႏွာေစးျပေနရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ မ်က္စိမွိတ္လို႔ ပါးစပ္ပိတ္ ေနလုိက္ပါၿပီဗ်ာ။
( ဇ )
လႊတ္ေတာ္ေတြ ျပန္စၿပီ
ဟုတ္သည္... လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းေတြ ျပန္စေခ်ၿပီ။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊြတ္ေတာ္တို႔၏ ဆ႒မပံုမွန္အစည္းအေ၀းေတြ ျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ေတြ တစ္ႀကိမ္ထက္တစ္ႀကိမ္ အေျပာေတြ ပိုေကာင္းလာတာကိုေတာ့ လက္ခံရမည္။ ခက္တာက လက္ေတြ႕ဘ၀ထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ကဥပေဒေတြ၊ ေမးခြန္းေတြ၊ အဆိုေတြက ထင္သေလာက္ အက်ိဳးမသက္ေရာက္ေသးတာ ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ လုိက္လုပ္ရမယ့္ ကာယကံရွင္ေတြ လူးသာလြန္႔သာ လုပ္ႏုိင္ေလာက္မွာကိုပဲ လႊတ္ေတာ္ေတြက တိုက္တြန္းသင့္သည္။ အခုေတာ့ ငါက ဥပေဒျပဳအမတ္ပဲ၊ သင္းတို႔က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကေကာင္ေတြ၊ ျပည္သူနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ပေစကြ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျမင္ေနၾကားေနရတာ သိပ္မေကာင္းလွ။ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လႊတ္ေတာ္တစ္ခုတည္းက လုပ္ႏုိင္ျခင္းမရွိသည္ကို လက္ခံဖို႔လိုသည္။ အားလံုး ညီညီၫြတ္ၫြတ္၊ တစ္စိတ္တစ္၀မ္းတည္း (ဤေနရာတြင္ တစ္ညီတစ္ၫြတ္တည္းသည္ တုိင္းျပည္ေကာင္းက်ိဳး၊ ျပည္သူျပည္သားမ်ား ေကာင္းက်ိဳးကို ရည္ၫႊန္းပါသည္။ တုိင္းျပည္ေကာင္းက်ိဳးဟု ခုတံုးလုပ္ၿပီး ပညာရွင္ဆန္ဆန္ ဦးခ်ိဳအားကိုး၊ အဆိပ္အားကိုး ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခိုက္မႈမ်ားကို မဆိုလိုပါ) တက္ညီလက္ညီ ေဆာင္ရြက္ၾကမွ တိုးတက္မႈေတြကို ျမင္ရမွာျဖစ္သည္။ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ "ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တြင္ အဆင့္အျမင့္ဆံုး အဖြဲ႕အစည္း" ဆိုသည့္ မဟုတ္သည့္ မာနေတြ၊ အားၿပိဳင္မႈေတြနဲ႔ ခါးေတာင္းက်ိဳက္တစ္ျခား၊ ဖင္တစ္ျခား ျဖစ္ေနဦးမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အခုေတာ့ လႊတ္ေတာ္သတင္းေတြ ေစာင့္ၾကည့္၊ သတင္းစာေတြ ေစာင့္ဖတ္ရဦးမည္။ ထံုးစံအတုိင္း ျမင္တာေတြ ေထာက္ျပေ၀ဖန္ရဦးမည္။ လႊတ္ေတာ္ကခ်ည္းပဲ သူမ်ားကို ထိန္းေနတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္။ ေဘးကေန သူတို႔ကိုလည္း ၀င္ထိန္းမွရမည္။ ထိုသို႔ေျပာသည့္အတြက္ စာဖတ္သူမ်ား မဆိုထားႏွင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ေတာင္ ရယ္ခ်င္မိသည္။ မတတ္ႏုိင္၊ သူတို႔ေတြ သိသည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ျဖစ္ေစ၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ျမင္တာေတြကို ေ၀ဖန္ေနဦးမည္သာ ျဖစ္သည္။ ခက္တာက ဂ်ာနယ္ေတြက လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းကို မရမက ရန္တုိက္ေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။ သတင္းဖန္တီးျခင္းဟု အမည္တပ္ခ်င္သည္။ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ခ်င္း ၿငိၾက၊ ကလိၾကလွ်င္ သတင္းက ပိုထူးသည္ မဟုတ္ပါလား။ သတိႏွင့္ေစာင့္ၾကည့္ ေ၀ဖန္ျပပါဦးမည္။
( စ် )
ၿဗိတိန္ေတြ၊ အေမရိကန္ေတြ၊ ၿပီးရင္ဘာေတြ လာဦးမလဲ
ၿဗိတိန္ေတြ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္လာၾကျပန္ၿပီ။ ဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းက ျမႇဳပ္ႏွံထားခဲ့တဲ့ တိုက္ေလယာဥ္ေတြကို ျပန္တူးေဖာ္ဖို႔တဲ့။ အဲဒါေတြကို ျပန္တူးေဖာ္ၿပီးရင္ ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။ ဘယ္လို ျပန္သယ္ၾကမွာလဲ။ အခုလို လာတူးေဖာ္တဲ့အတြက္ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ဘာသေဘာတူညီမႈေတြ ရွိသလဲ။ ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာ... ဟုတ္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး ထင္ပါရဲ႕။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ကုိယ့္ႏုိင္ငံကိုလာၿပီး ကၽြန္ျပဳတာ၊ ကုိယ့္ေရေျမသယံဇာတေတြ၊ အဖိုးထိုက္ အဖိုးတန္ ဘိုးဘြားအေမြေတြကို အပုိင္စီးတာ၊ ခိုးထုတ္တာ၊ ယူသြားတာကိုလည္း ခံခဲ့ရေသးတယ္။ အခုက်ေတာ့ အဲဒီတုန္းက ေလယာဥ္ေတြကို ျပန္တူးေဖာ္ခ်င္သတဲ့။ တစ္ခါတစ္ခါက်ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြကပဲ အင္မတန္ကို ခြင့္လႊတ္သည္းခံစိတ္ ႀကီးမားၾကတာလား၊ အမွတ္သည္းေျခ မရွိၾကတာလား၊ နာရေကာင္းမွန္း မသိတာလားဆိုတာကိုပါ။ အခုလို ကိစၥမ်ိဳးဟာ တ႐ုတ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဂ်ပန္၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုရီးယားမွာ ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ ဇာတ္လမ္းက တကယ့္ကိုလွၿပီ။ ဆႏၵျပလိုက္ၾကမယ့္ျဖစ္ျခင္း၊ ဆူပူလိုက္ၾကမယ့္ျဖစ္ျခင္း၊ ကန္႔ကြက္လုိက္ၾကမယ့္ျဖစ္ျခင္း၊ ေျပာကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကမွ ဒီလို တူးေဖာ္တာကို ကန္႔ကြက္တယ္၊ သေဘာမတူဘူး၊ စသည္ျဖင့္ ကန္႔ကြက္တာ၊ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တာ၊ စီတန္းလွည့္လည္တာ မေတြ႕မိဘူးခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူးအရျဖင့္ ေလယာဥ္တစ္စင္းေတြ႕တုိင္း ေက်းရြာတစ္ရြာမွာ စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ေဆာက္ေပးမယ္ဆိုရင္ အေတာ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေတြးေနမိတယ္။ ေနာက္တစ္ခု စိုးရိမ္မိတာက အဲဒီ ကုလားျဖဴေတြကို သိပ္မယံုတာပါပဲ။ ေလယာဥ္ေတြ တူးေဖာ္တယ္ဆုိၿပီး သူတို႔ျမႇဳပ္ခဲ့တဲ့ ေရႊေငြလက္၀တ္ရတနာေတြကို တိတ္တဆိတ္ လာတူးတာဆိုရင္ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္မလဲေပါ့။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔ မေျပာႏုိင္ပါ။ အဂၤလိပ္ဆီက ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔မွာ လြတ္လပ္ေရး ရတယ္ဆိုတာ ကေလးကအစ ေသခါနီးအဆံုး အကုန္သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာ့နန္းစဥ္ ရတနာေတြ ဘယ္ေလာက္ပမာဏမ်ားမ်ား သိမ္းယူခံခဲ့ရသလဲဆုိတာ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။ တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာ့နန္းတြင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာ သလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ အတိအက် မသိလို႔ပါပဲ။ အားမနာတမ္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အခုလက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံက ျပတုိက္ေတြထဲမွာ ျပသထားတဲ့ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ပစၥည္းေတြဆိုတာ သမုိင္းတန္ဖိုးအရလြဲရင္ ေသာက္ဖိုးမတန္တာေတြခ်ည္းပဲ။ သေဘာမတူသူေတြ ရွိခဲ့ရင္ ျမန္မာ့ျပတုိက္ေတြမွာရွိတဲ့ ပစၥည္းေတြစာရင္းနဲ႔ အဂၤလန္က ျပတိုက္ေတြမွာရွိတဲ့၊ အဂၤလိပ္ သူေဌးႀကီးေတြရဲ႕ အိမ္ဧည့္ခန္းေတြမွာရွိတဲ့ ျမန္မာ့အေမြအႏွစ္ေတြ စာရင္းကို တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆး ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ အခုလည္း ေလယာဥ္လာတူးတဲ့ အဂၤလိပ္ေတြကို သတိထားေစာင့္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေမာင့္ဘတ္တန္တို႔အမ်ိဳးေတြကို သိပ္မယံုဘူးဗ်ိဳ႕။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အဂၤလန္ေတြနဲ႔အၿပိဳင္ အေမရိကန္ေတြကလည္း ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွာ က်ဆံုးခဲ့တဲ့ အေမရိကန္တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းေတြကို ျပန္ရွာမတဲ့။ တိုက္ပဲတုိက္ဆုိင္လြန္းတယ္ဗ်ာ။ အဂၤလန္နဲ႔အၿပိဳင္ ရွာၾကေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႀကံႀကံဖန္ဖန္ စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ ကင္း၀န္မင္းႀကီးတို႔ သြားခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံျခားတုိင္းျပည္ေတြကို ရွာေဖြေရးအဖြဲ႕ေတြ ေစလႊတ္ၿပီး ကင္၀န္မင္းႀကီး က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေပါင္းတို႔၊ ေရလဲေတာ္တို႔၊ ကြမ္းအစ္တို႔၊ ေဆးလိပ္တိုတို႔ သြားရွာခိုင္းရင္ မေကာင္းလားလို႔။ အခုေတာ့ ကုိယ့္ေျမေပၚမွာ စိတ္ႀကိဳက္တူးၾက၊ ဆြၾက၊ ဖြၾက၊ ရွာၾကေစဗ်ား။ (ဒါနဲ႔ စကားမစပ္... ရခုိင္မွာေရာက္ေနတဲ့ ဘဂၤလီကုလားေတြကမ်ား သူတို႔ေတြဟာ တစ္ခ်ိန္က သူတို႔ေဘးဘိုးေတြ လယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ တူရြင္းေတြ၊ ေပါက္ျပားေတြ၊ တံစဥ္ေတြကို လာရွာတာပါလို႔ ေျပာခဲ့ရင္ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ၾကမလဲဗ်ာ။ :D )
(ည)
Times မဂၢဇင္းႏွင့္ ဦးသိန္းစိန္
တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ခက္တယ္။ ကာယကံရွင္ကျဖင့္ ဘာမွ်ကို မေျပာရပါဘဲ ေဘးကလူေတြက ျဖစ္ေနၾကတာ သိပ္ရယ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ကေလးေမြးတဲ့ မီးေနသည္က ဘာမွ်မျဖစ္ဘဲ ေဘးကလူက အား... အီး... အမေလး အေမရဲ႕... နာလိုက္တာေတာ့... လို႔ ေအာ္ေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ တုိင္းမ္မဂၢဇင္းမွာ ေဖာ္ျပခံရတာ နိဗၺာန္ေရာက္တာ မွတ္လို႔ဗ်ာ။ ျဖစ္ေနလိုက္ၾကတာမ်ား...။ အန္တီေရာ၊ ပ႐ိုေရာ ႏွစ္ဖက္စလံုးဟာ တကယ့္ကို သည္းသည္းလႈပ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ အလကားေနရင္း အရည္မရ အဖတ္မရ ဟိုဟာကို သန္းရွာသလို ျဖစ္ေနၾကတယ္။
( ဋ )
လက္ပံေတာင္းေတာင္စီမံကိန္း စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ကို စိန္ေခၚသူရွိၿပီ
လက္ပံေတာင္းေတာင္စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာက စီမံကိန္းဟာ ဆက္လုပ္သင့္ပါတယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ရင္ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပမႈေတြ ဆက္လုပ္သြားမယ္လို႔ မီဒီယာေတြ၀ိုင္း၀န္ၿပီး သိဒၶိတင္ေပးထားတဲ့ သူရဲေကာင္းမႀကီး ေဒၚသြဲ႕သြဲ႕၀င္းက ေျပာခဲ့သတဲ့။ ကမၻာေက်ာ္ ၀က္ေမွးရြာသူႀကီးက အဲဒီလိုေျပာေနတာကို ေဒၚစုဂုေဏာ အနေႏၲာဆိုတဲ့ ဘယ္ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါကမွ် နာရေကာင္းမွန္းမသိ၊ တံု႔ျပန္ရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ကဲ... မေကာင္းၾကေခ်ဘူးလား။ ပိုဆိုးတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေကာ္မရွင္ထဲမွာ ပါ၀င္ေနတဲ့ ရြာခံဆိုတဲ့ လူႀကီးကိုယ္တုိင္က စီမံကိန္းရပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေျဖမထြက္ရင္ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပမႈေတြ ဆက္လုပ္မယ္လို႔ ေျပာေနတာပါပဲ။ ဘုိျဖဴရဲ႕ ေလသံေလးနဲ႔ သီခ်င္းေလးေတာင္ ညည္းလိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕ဗ်ာ။ ကဲ... အခုေတာ့ ဘာေျပာမလဲ။
( ဌ )
သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနက The VOICE Weekly ကို ေက်ေအးေပးလိုက္ၿပီ
The VOICE နဲ႔ သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနတို႔ ကာလအေတာ္ၾကာ အမႈရင္ဆုိင္ေနခဲ့ၾကတာကို သတၱဳတြင္း ၀န္ႀကီးဌာနက ေက်ေအးေပးလိုက္ၿပီလို႔ သိရပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ အမႈရင္ဆုိင္ရမယ့္ အလုပ္ေတြ ဆက္မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ပဲ VOICE ကို တုိက္တြန္းခ်င္ေတာ့တာပါပဲ။ ဆရာေအာင္ထြဋ္ ေသဆံုးသြားျခင္းနဲ႔အတူ သည္ဗြိဳက္(စ္)လည္း က်ဆံုးသြားၿပီလို႔ ခံစားေနရပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မဖတ္မျဖစ္ ဂ်ာနယ္စာရင္းမွာ သည္ဗြိဳက္(စ္) မပါတာ ရက္သတၱပတ္ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ သြားေလသူကို အေသမေျဖာင့္ေအာင္ လုပ္တဲ့လူေတြအျဖစ္ ဆရာေက်ာ္မင္းေဆြတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ မွတ္တမ္းတင္လုိက္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရး ဂ်ာနယ္ေကာင္းတစ္ေစာင္ ေလ်ာ့ပါးသြားတဲ့အတြက္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေၾကာင္းပါ။ အမ်ားႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ကုိယ့္မူနဲ႔ုကိုယ္ ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ေထာက္ခံသူေတြေရာ၊ ကန္႔ကြက္သူေတြကပါ ဂ႐ုတစိုက္ ေစာင့္ဖတ္ခဲ့ရတယ္ဆုိတာ ကိုေက်ာ္မင္းေဆြ ေမ့သြားတယ္ထင္ပါရဲ႕။ အခုေတာ့ ဟိုေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္နဲ႔ ဂ်ာနယ္ရဲ႕ မူ၀ါဒက ဘာမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ေကအိုင္ေအဂ်ာနယ္လိုလို၊ အမႈပြဲစား ဂ်ာနယ္လိုလို၊ အယ္ဒီတာ့ထံေပးစာ ဂ်ာနယ္လုိလိုနဲ႔ ဘာမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ ေဘာလံုးစကား၊ လက္ေ၀ွ႔စကားနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သည္ဗြိဳက္(စ္) ျပန္လာႏုိင္မလားဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာေပါ့ဗ်ာ။
( ဍ )
ကခ်င္ကိစၥ
ဒီပုိ႔စ္ကို ေရးၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္လုပ္မယ့္ အလုပ္ေတြကို ေျပာပါ့မယ္။ အေမရိကန္မွာ လက္နက္ကုိင္ေဆာင္ခြင့္ကို အလံုးစံုပိတ္ပင္ဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ဆႏၵျပပါ့မယ္။ ဆီးရီးယားသမၼတ အာဆတ္ ရာထူးကေန ႏုတ္ထြက္ေပးဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ပုိစတာတုိက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲပါ့မယ္။ ေျမာက္ကုိရီးယားက ႏ်ဴကလီးယားစမ္းသပ္ ေဖာက္ခြဲမႈ လုပ္မယ့္ကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္ကန္႔ကြက္တဲ့အေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ထုတ္ပါ့မယ္။ အိႏၵိယမွာ လူမဆန္စြာ မုဒိန္းက်င့္ခံရလို႔ ေသဆံုးသြားရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေလးအတြက္ ၀မ္းနည္းျခင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းကို ၂ မိနစ္ၾကာ မီးပိတ္ထားပါမယ္။ အီဂ်စ္သမၼတေဟာင္း မူဘာရက္ကို ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္ ခ်မွတ္ထားတာဟာ မတရားတဲ့အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေျပာပါ့မယ္။ အဲဒါေတြ အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ထုိင္ရာမထဘဲ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ လုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဒီထက္အဆင့္ျမင့္လာရင္ အင္တာနက္ကေနတစ္ဆင့္ ဆႏၵျပတာတို႔၊ ကြန္ပ်ဴတာေမွာက္တာတုိ႔ (သပိတ္ေမွာက္တာ မဟုတ္ပါ) လုပ္ပါ့မယ္။ ဒီလိုေတြ ဘာေၾကာင့္ေရးတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စာဖတ္သူေတြက ခ်က္ခ်င္းသိလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ရယ္ေတာ့ မရယ္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ။ နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ႏုိင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္မွ အဲဒီေနရာေတြကို တကယ္သြားၿပီး အလုပ္ျဖစ္ေအာင္မွ မလုပ္ႏုိင္တာပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ပါ။ အမယ္... အားေတာ့ မငယ္ရဘူးခင္ဗ်၊ အဲဒီလိုမ်ိဳး ထိုင္ရာမထ၊ ေနရပ္မခြာဘဲ လႈပ္ရွားမႈေတြလုပ္တာ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္ေတာင္ က်ေနေသးသဗ်။ ကခ်င္ျပည္နယ္အေရး ဆူးေလေရွ႕မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာနဲ႔၊ စားေသာက္ဆုိင္မွာ ဘီယာစုပ္ရင္း ေဆြးေႏြးရတာနဲ႔၊ ႐ံုးခန္းထဲမွာ လက္ႏွိပ္စက္စာေရး ထိုင္႐ိုက္ခိုင္းၿပီး ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ရတာနဲ႔၊ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြဆိုတာ အဲဒီလိုလည္း လုပ္လုိ႔ရတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မွတ္သားမိပါတယ္။ ကဲ... စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးေရ.. သူမ်ားေတြလုိပဲ ေခတ္မီသြားေအာင္ နည္းနည္းေလာက္ ေအာ္လုိက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ...
ကခ်င္စစ္ပြဲ အခုရပ္
ကခ်င္စစ္ပြဲ အခုရပ္
ကခ်င္စစ္ပြဲ အခုရပ္
ေနဦးဗ်... အခုရပ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို ရပ္ခုိင္းတာတုန္း။ ေစာေစာကပဲ လူစီးရထားကို ေကအုိင္ေအက ဗံုးခြဲလို႔ ရထားတြဲပ်က္စီးတာ၊ လူေတြထိခိုက္ဒဏ္ရာရတာ၊ ရထားခရီးစဥ္ေတြ ရပ္ဆုိင္းတာ ျဖစ္ကုန္ဆိုပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက စစ္တပ္ကသာ တကယ္ပဲ တစ္ဖက္သတ္ စစ္တိုက္ေနတာဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တာ ကခ်င္တစ္ခုတည္း ရွိသလားဗ်။ စစ္တပ္ဆိုတဲ့ဟာႀကီးက ဘာျဖစ္လို႔ ကရင္ေတြကိုက်ေတာ့ ခန္းမထဲေခၚၿပီး ဖက္လဲတကင္းလုပ္၊ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးႀကိဳ ရွိရသလဲဆိုတာ စဥ္းစားစရာ မေကာင္းဘူးလား။ တပ္မေတာ္က လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္း အားလံုးကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကမ္းလွမ္းခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ ေကအိုင္ေအကို ႁခြင္းခ်က္နဲ႔ မထားခဲ့ပါဘူးဗ်ာ။ အားလံုးကို ကမ္းလွမ္းခဲ့တာပါ။ သူ႔သေဘာသူေဆာင္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနတာကို စစ္တပ္က ဒီအတုိင္း အလွၾကည့္မေနတာ သဘာ၀က်တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ခု ေျပာစရာရွိေသးသဗ်။ ေကအိုင္ေအက ရထားေတြကို မုိင္းေထာင္ရေအာင္ အဲဒီရထားေတြေပၚမွာ စစ္သားေတြ၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ပါလို႔လားဗ်။ ေမးၾကည့္ၾကစမ္းပါဦး။ နလပိန္းတုန္း ျပည္သူေတြ ရွိေနေသးတဲ့ ႏုိင္ငံမို႔ အမွန္ကို မျမင္ႏုိင္တာ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဒါေတြဟာ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေတြပဲ။ ေကအိုင္ေအဆုိတာ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕အစည္းပဲ။ ျပည္သူေတြ၊ ရထားတြဲေတြ၊ တံတားေတြ၊ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးစက္႐ံုေတြ ဒါေတြကို မုိင္းေထာင္ဖ်က္ဆီးတဲ့ လူေတြကိုမွ အၾကမ္းဖက္သမားလို႔ မေခၚရင္ ဘယ္သူ႔ကို ေခၚမွာတုန္းဗ်။ က်ဳပ္က VOICE မဟုတ္ေလေတာ့ ေကအိုင္ေအကို ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ေလးဘာေလးနဲ႔ လံုး၀ (လံုး၀) မေခၚႏုိင္ဘူး။ က်ဳပ္အတြက္ကေတာ့ ေကအုိင္ေအဆိုတာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အယ္ေကဒါပဲ။ က်ဳပ္အမွန္တကယ္ ရင္ထဲကေန ေအာ္ခ်င္ေနတဲ့ဟာရွိတယ္။ ေအာ္ပါရေစ...
မိုင္းေထာင္လူသတ္လုပ္ေနတဲ့ ေကအိုင္ေအရဲ႕လုပ္ရပ္ ခ်က္ခ်င္းရပ္
သေဘာထားမတုိက္ဆုိင္တာမ်ား ရွိခဲ့ရင္၊ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္း စကားလံုးေတြမ်ား ပါသြားခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က လြန္တာရွိ ၀ႏၵာမိပါေနာ္။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၄ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
နံနက္ ၁ နာရီ ၀၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
