October Aung Gyi, what are you doing?

ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္ အတြဲ(၂)၊ အမွတ္(၁၀)၊ စာမ်က္ႏွာ-၂၂ တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိသည့္ ေအာက္တိုဘာေအာင္ႀကီး ဘာေတြလုပ္ေနလဲ ကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။ သေဘာက်ႏွစ္ၿခိဳက္စရာ၊ ဆပြားေတြးေတာစရာ အေတြးမ်ား ပါ၀င္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဖတ္႐ႈခံစားၾကပါကုန္။

Our President U Thein Sein

..........

....................

...........................................................

ဒီေန႔ သံုးပတ္ေတာင္ ရွိသြားၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ရခိုင္ဘက္က ဆူပူမႈသတင္းေတြပဲ ေန႔စဥ္ ၾကားေနရပါတယ္။ ဒီသတင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မတို႔ရဲ မထိိရဲတဲ့ သတင္း။

အမွားမခံတဲ့ သတင္း။

အဂၤလိပ္လိုေတာ့ Highly Sensitive Issue ေပါ့ခင္ဗ်ာ။

ျမန္မာျပည္သူတစ္ရပ္လံုးကလည္း ဒီသတင္းေတြ နားေထာင္ၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္သမွ် ဒီျပႆနာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး မီဒီယာမွာ လံုး၀မပါေအာင္ ေရွာင္ၾကေျပးၾကပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္း ဒီျပႆနာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး မီဒီယာက ေမးၾက ျမန္းၾကတာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ သံုးေလးႀကိမ္ ေတြ႔လိုက္မိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ကိုေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို တည့္တည့္မေျဖဘူး။ သူေျဖသင့္ေျဖထိုက္တဲ့ အေျဖကိုပဲ ပါးနပ္လိမၼာစြာ ေျဖသြားပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။

သူမ.... မမွားပါဘူး။ ေျဖသင့္ေျဖထိုက္တဲ့အေျဖကိုပဲ ေပးမွာေပါ့ဗ်ာ။ သူ႔ကုိယ္သူကေတာ့ ဘယ္အပတ္ခံမွာလဲ။

ျမန္မာစကား ရွိတယ္မဟုတ္လား။

ဘုန္းႀကီးအမႈ ရြာပတ္ဆိုတာ။

အဲ.... မေျဖမျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္။

သူကေတာ့ ႏုိင္ငံရဲ႕ အျမင့္ဆံုးတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့၊ တာ၀န္ယူေနရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီျပႆနာမွာ ေခါင္းေရွာင္ေနလို႔ မရေတာ့ဘူး။

၀င္ကိုင္ရတယ္။

၀င္အေျဖေပးရတယ္။

၁၀-၆-၂၀၁၂ ရက္ေန႔က သူေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းက ဒီျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သူေပးခဲ့တဲ့ အေျဖပါပဲ။

သူ႔မိန္႔ခြန္းကို ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္ၿပီး အလြန္အံ့ၾသတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေမာ္လၿမိဳင္မွာ မြန္ေတြေျပာေလ့ရွိတဲ့ အာေမဋိတ္ စကားႏွင့္ဆိုလွ်င္ "ဆလံဘာဘာ" လို႔ေတာင္ ေအာ္ၿပီး ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

ဒီအေျဖမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ မေပးတတ္ဘူး။

ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ဆလံေတာင္ေပးလိုက္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။

သူေျပာသြားတာ သိပ္လိမၼာတယ္။

လံုး၀ အစြန္းမေရာက္ဘူး။

ဘာသာေရးအစြန္းလည္း မေရာက္ဘူး။

လူမ်ိဳးေရးအစြန္းလည္း မေရာက္ဘူး။

ျမန္မာေတြေျပာေလ့ရွိတဲ့ ပညာရွိစကားဆိုတာ ဒီမိန္႔ခြန္းမွာ သူေျပာသြားတဲ့ စကားေတြပါပဲ။

အံ့ၾသစရာပါပဲ။

သူဟာ စစ္ဗိုလ္ဘ၀က ႏုိင္ငံေရးေလာကကို ၂ ႏွစ္ေလာက္ပဲ ေရာက္ခဲ့ေသးေပမယ့္ သူႏုိင္ငံေရးပါး အလြန္၀သြားပါၿပီ။

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳၿပီးေတာ့ ေဟာကိန္းထုတ္လိုက္ပါမယ္။

သူ ယခုလိုသာ တုိင္းျပည္ကိုေျပာတဲ့စကားေတြကို ဆင္ျခင္ပါ။ လိမၼာပါ။ အေသအခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ ေျပာပါ။

သူ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေခတ္ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြအထဲမွာ ထိပ္ဆံုးမွာ ရပ္တည္မယ့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလို ျဖစ္လာပါေစလို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းပါတယ္။

သူဒီလို ျဖစ္လာမွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုိင္းျပည္ အေျခအေန ေကာင္းလာမွာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္မွာေတာ့ ဒီေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ သူ႔အေပၚမွာ အဓိကတည္ေနသို ျဖစ္ေနပါတယ္။

သူမွားလို႔ မရပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အေတာ္ဆံုးလူေတြႏွင့္ ၀ို္င္းရံထားေစခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ သူဘယ္လိုမွ စြယ္စံုမေတာ္ႏုိင္ပါဘူး။ Perfect မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူလုပ္မိတဲ့ အမွားဆိုတာ ရွိလာႏိုင္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အေျခအေနက အမွားလုပ္လို႔ မရတဲ့ေနရာ။ ေမာင္ေသာ္ကႀကီး ေျပာသြားသလို သူ႔အမွားကို မွန္ဘီလူး (Microscope) ႏွင့္ ၾကည့္ၿပီး ၀ိုင္းရွာေနၾကမွာပဲ။

ေတြ႔ခဲ့ၿပီဆိုတာႏွင့္.....။

စာ႐ႈသူ.....။

ႏုိင္ငံမွာ ဘာေတြျဖစ္လာေတာ့မယ္ဆိုတာ ဆက္သာေတြးယူပါေတာ့ခင္ဗ်ာ။

..............

........................

....................................

ဒီေန႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အဆင့္ကို မေရာက္ေသးေပမယ့္ လမ္းမွန္ေပၚကို ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီဆိုတာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်နပ္နယ္ခင္ဗ်ာ။
မွန္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့ပံုကို အေမရိကန္သမၼတႀကီး အိုဘားမားကေတာင္ ေက်နပ္သေဘာက်ၿပီး ဒီေန႔ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အုပ္စိုးမႈဘ၀က မလြတ္ေျမာက္ေသးတဲ့ ႏုိင္ငံေတြ ဒီေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြကို အတုယူသင့္ပါတယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့ၿပီး မဟုတ္လား။
အဲ.... ဒါေၾကာင့္ ခုလမ္းမွန္ေပၚေရာက္ေအာင္ တင္ေပးႏိုင္တဲ့ အဆင့္ကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်နပ္တယ္လို႔ ေျပာတာပါ။
အဲ... ဒါေပမယ့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္စည္းလံုးညီၫြတ္ေရး လုပ္ငန္းေတြႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူးခင္ဗ်ာ။
ဘြင္းဘြင္းရွင္းရွင္း ျမန္မာစကားႏွင့္ ေျပာရ၊ ေရးရရင္ေတာ့ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြရဲ႕ ျပႆနာ။ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပႆနာ.....။ 
 ဒီျပႆနာ မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့အတြက္ ဆိုးက်ိဳးအျဖစ္ ေန႔စဥ္ ၾကားေနရတဲ့ သတင္းေတြကို နားေထာင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ေန႔တိုင္း စိတ္မခ်မ္းသာပါဘူး။ ဒီျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တာ၀န္ယူေျဖရွင္းေနရတဲ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ဆိုရင္ ပိုေတာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနဦးမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္မွာ ဒီျပႆနာကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏုိင္တဲ့ အေျဖရွိပါတယ္။
ဒီေန႔ ျပႆနာက ျပည္ပနဲ႔ ျဖစ္တဲ့ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။
ျပည္တြင္းမွာ ကုိယ့္အမ်ိဳးသားခ်င္း ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ျပႆနာ။ ကုိယ့္အမ်ိဳးသားခ်င္း ျဖစ္ၾကတဲ့ ျပႆနာမွာ ေျဖရွင္းလို႔ မရတဲ့ ျပႆနာဆိုတာ မရွိပါဘူး။
မိသားစုအတြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာပါ။ အဲဒီ မိသားစုတစ္ခုရဲ႕ ျပႆနာမွာလည္း ျပႆနာျဖစ္ရပ္ခ်င္း တူညီေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အဘုိးေခတ္က ကၽြန္ေတာ့္အဘိုး ႀကံဆေျဖရွင္းခဲ့တဲ့ နည္းလမ္း၊ ကၽြန္ေတာ့္အဘိုး ေတြးပံု၊ စဥ္းစားပံုႏွင့္ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ့္ သားသမီး၊ ကၽြန္ေတာ့္ေျမးေတြရဲ႕ ျပႆနာကို ကၽြန္ေတာ္ ေျဖရွင္းခ်င္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။
ေခတ္ႏွင့္ဆီေလ်ာ္တဲ့ နည္းသစ္လမ္းသစ္ေတြကို ေတြးရဲရပါမယ္။ ႀကံဆရပါမယ္။ ခ်သံုးရဲရပါမယ္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္ ၂ ႏွစ္ေလာက္ အခ်ိန္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို လုပ္ႏုိင္ခဲ့တာ၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္လမ္းမွန္ေပၚ တင္ေပးႏိုင္ခဲ့တာ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။
သူ႔ေရွ႕က ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြ မလုပ္၀ံ့တာကို သူလုပ္၀ံ့တဲ့အတြက္ပါ။
သူ႔ကို ျပဳျပင္ေရးသမား Reformist စစ္စစ္ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးက ထုတ္ေဖာ္ေျပာေအာင္၊ ျပည္ပမွ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဥပမာ- အလြန္ေခါင္းမာတဲ့ အေမရိကန္အမတ္ႀကီး Mitchellrne Connell လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးက ဦးေဆာင္ထုတ္ေျပာေအာင္ လုပ္ႏုိင္တာ သူဟာ Reformist စစ္စစ္ ျဖစ္ေနလို႔ေပါ့ခင္ဗ်ာ။
အခု အမ်ိဳးသားျပန္လည္စည္းလံုးေရး အဲ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပဳလုပ္တဲ့ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာလည္း သမၼတႀကီးက reform တစ္ခု ျပဳလုပ္သလိုပဲ စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။ ယခင္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ လက္ခံယံုၾကည္ထားတဲ့ ႐ိုး႐ိုးစင္းစင္း အဲ Orthodox idea ေတြ၊ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြကို ေခါင္းထဲက လံုး၀ ထုတ္ပစ္သင့္ပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ ဒီျပႆနာက သမၼတႀကီးကိုယ္တိုင္ ထလုပ္မွ ၿပီးမယ့္ ျပႆနာပါ။
အတိုက္အခံ ႏုိင္ငံေရးပါတီမွ ၾသဇာရွိသူ၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြရဲ႕ ယံုၾကည္သူရဲ႕ အင္အားကိုလည္း အသံုးခ်သင့္ပါတယ္။ တာ၀န္ေပးသင့္ပါတယ္။ ဒါ ႏုိင္ငံအမ်ားမွာ သံုးခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီမိုကေရစီ က်င့္စဥ္တစ္ခုပါပဲ။

The Voice Weekly Journal အတြဲ (၈)၊ အမွတ္ (၂၉)၊ စာမ်က္ႏွာ-၃၁ တြင္ပါရွိသည့္ ဦးလွ၀င္း (ေလသူရဲတစ္ဦး) ၏ "အားႀကီးေခါင္းစားေနပါတယ္" ေဆာင္းပါးမွ ျပန္လည္ထုတ္ႏုတ္ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

အမ်ိဳးသား စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရး အႀကံေပးေကာင္စီ

၁။ ဦးေမာ္သန္း (နာယက)
၂။ ဦးတင္ထြဋ္ဦး (ဥကၠ႒)
၃။ ေဒါက္တာ ေအာင္ထြန္းသက္ (အဖြဲ႔၀င္)
၄။ ေဒါက္တာ ေဒၚခင္စန္းရီ (အဖြဲ႔၀င္)
၅။ ေဒါက္တာ ေက်ာ္ရင္လိႈင္(အဖြဲ႔၀င္)
၆။ ေဒါက္တာ ေဇာ္ဦး (အဖြဲ႔၀င္)
၇။ ဦးသီဟံမ်ိဳးၫြန္႔ (အဖြဲ႔၀င္)
၈။ ဦးသန္႔ျမင့္ဦး (အဖြဲ႔၀င္)
၉။ ဦးတင္ေမာင္သန္း (အဖြဲ႔၀င္)
၁၀။ ဦး၀င္းေအာင္ (အဖြဲ႔၀င္)
၁၁။ ဦးေသာင္းတင္ (အဖြဲ႔၀င္)
၁၂။ ေဒါက္တာ ကိုကိုႀကီး (အဖြဲ႔၀င္)
၁၃။ ဦးသန္းလြင္ (အဖြဲ႔၀င္)
၁၄။ ဦးခင္ေမာင္ေအး (အဖြဲ႔၀င္)
၁၅။ ဦးလွေမာင္ေရႊ (အဖြဲ႔၀င္)
၁၆။ ဦးမိုးေက်ာ္ (အဖြဲ႔၀င္)
၁၇။ ေဒါက္တာ ေဒၚရင္ရင္ႏြယ္ (အဖြဲ႔၀င္)
၁၈။ ေဒါက္တာ စစ္ေအာင္ (အတြင္းေရးမွဴး)

The Voice Weekly Journal အတြဲ (၈)၊ အမွတ္ (၂၉)၊ စာမ်က္ႏွာ (၂၁) မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ဂ်ာနယ္ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာ-၂၁ မွာပဲ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီ အေထာက္အပံ့ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဗဟိုေကာ္မတီ ဖြဲ႔စည္းတာေတြ၊ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီ အေထာက္အပံ့ စီမံခန္႔ခြဲေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ ဖြဲ႔စည္းတာေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအဖြဲ႔ေတြမွာက ပံုမွန္အတုိင္းပဲ သမၼတ၊ ဒုတိယသမၼတမ်ား၊ ၀န္ႀကီးမ်ား နဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အႀကံေပးေကာင္စီမွာေတာ့ အံ့ၾသစရာ လူပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ ပါ၀င္ေနျခင္းေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ပိုၿပီး စိတ္၀င္စားရပါတယ္။ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရး ဆိုတဲ့အတြက္ အင္မတန္မွလည္း က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြက ဘာေတြလဲဆိုတာ မသိရေပမယ့္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူမ်ား ေတြးဆဆင္ျခင္ႏုိင္ဖို႔ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

ဖတ္မိ၊ ၾကားမိ၊ ခံစားမိေသာ သတင္းမ်ား (ဇူလိုင္ ၅ ရက္ေန႔အထိ)

(၁)

ဒုတိယသမၼတ(၁) သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ရာထူးတာ၀န္က အနားယူသြားတဲ့အေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမွာ နာယကႀကီးက ေျပာၾကားခဲ့တယ္။

က်န္းမာေရးအေျခအေနေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ၾကားရသိရတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ ရန္ကုန္မွာ ဘုန္းႀကီး၀တ္ေနတယ္လို႔ သူမ်ားေတြေျပာေနတာကို ကၽြန္ေတာ္သိရတယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း အခုလို ရာထူးက အနားယူတာဟာ ဘယ္သူနဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔၊ ဘယ္ကိစၥမွာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာ စသည္ျဖင့္ တီးတိုးတီးတိုး ေျပာၾကတာလည္း ရွိတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကားသမွ်ကို နားေထာင္လုိက္ပါတယ္၊ သိသမွ်ကို မွတ္သားလိုက္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒုတိယသမၼတႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ ရာထူးတာ၀န္ကေန လံုး၀အနားယူသြားတာပါပဲ။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔အညီ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာ၊ ႏုတ္ထြက္ခဲ့တာျဖစ္လို႔ ဘာမွ် အေထြအထူး ေျပာစရာ မရွိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

(၂)

ႏုတ္ထြက္သြားတဲ့ ဒုတိယသမၼတ(၁) အစား ဒုတိယသမၼတသစ္တစ္ဦး တင္ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးကို တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား အစုအဖြဲ႔က တင္ေျမႇာက္ခဲ့တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခုလည္း လစ္လပ္တဲ့ေနရာကို တပ္မေတာ္သား ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ေရြးခ်ယ္ေပးၾကပါလိမ့္မယ္။ အမ်ားႀကီးစဥ္းစားၿပီးမွ ေရြးခ်ယ္ေပးမွာျဖစ္လို႔ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာ အမွန္ပါပဲ။ သူမ်ားေတြကေတာ့ ဘာကိုဘယ္လို စိတ္၀င္စားၾကတယ္ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကုိဉာဏ္ကျဖင့္ အလြန္အင္မတန္မွကို စိတ္၀င္စားမိေၾကာင္းပါ။ တစ္အခ်က္- ေရြးေပးရမယ့္ ဒုတိယသမၼတကို တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ အသစ္က ေရြးခ်ယ္ေပးမွာ ျဖစ္လို႔ပါ။ ႏွစ္အခ်က္- သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က မလိုလားတဲ့လူကို တပ္မေတာ္သား အစုအဖြဲ႔က ေရြးခ်ယ္ေပးလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူးလို႔ တြက္မိလို႔ပါ။ သံုးအခ်က္- လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူ တပ္မေတာ္အရာရွိႀကီးေတြထဲက တစ္ဦးဦးကို ေရြးခ်ယ္ေပးမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မထင္လို႔ပါ။ ေလးအခ်က္- အားလံုးက တြက္ကိန္းထုတ္ေနတာေတြကို ဘယ္သူမွန္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္လို႔ပါ။ ကဲ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ေခတ္မီပါတယ္ေနာ္။ အၿငိမ့္မွာ လူရႊင္ေတာ္ေတြ ေျပာသလို အင္း... ဒုတိယသမၼတသစ္လား.... ငါထင္တယ္... ငါထင္တယ္... ဆိုၿပီးလည္း ေျပာလုိ႔က မရေသးဘူးဗ်။ အသက္ကန္႔သတ္ခ်က္က ၄၅ ႏွစ္ ျဖစ္ေနေသးတာကိုး။

(၃)

ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းခံခဲ့တဲ့ သတင္းဓာတ္ပံုကို ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့အတြက္ လွ်ပ္တစ္ျပက္ဂ်ာနယ္ကို ထုတ္ေ၀ခြင့္ ပိတ္ထားခဲ့တဲ့အျပင္ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ျမတ္ခိုင္ကိုလည္း တရားစြဲဆိုထားခဲ့တာ လူတုိင္းအသိ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အခုေနာက္ဆံုး ဖတ္ရတဲ့ သတင္းေတြအရ လွ်ပ္တစ္ျပက္ဂ်ာနယ္ကို ဒီအပတ္မွာ ျပန္လည္ထုတ္ေ၀ခြင့္ ျပဳထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ႀကိဳဆိုပါတယ္ဗ်ာ။ အျခားဟာေတြ မေျပာလိုပါဘူး။ ပံုမွန္ထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္တစ္ခု အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ မထြက္ရဘူးဆိုတာဟာ အဲဒီဂ်ာနယ္အတြက္ေရာ၊ အဲဒီဂ်ာနယ္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ေရာ၊ အဲဒီဂ်ာနယ္ကို အားေပးၾကတဲ့ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ မေကာင္းဘူးလို႔ ထင္မိလို႔ပါ။

အြန္လိုင္းေပၚမွာဖတ္ရတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို သတိရမိလုိက္တယ္။ လယ္သမားေတြက လယ္အသိမ္းခံရတယ္၊ စာနယ္ဇင္းသမားက ဂ်ာနယ္အသိမ္းခံရတယ္တဲ့။ ေတြးစရာေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္အရေတာ့ လယ္သမားကလည္း လယ္ကို အသိမ္းမခံရေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္သလို၊ စာနယ္ဇင္းသမားကလည္း ဂ်ာနယ္အသိမ္းမခံရေအာင္ ဂ႐ုစိုက္သင့္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ အပတ္စဥ္ထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္တစ္ရာေက်ာ္လံုးကို စာေပစိစစ္ေရးက ပိတ္သံုးေနတာ၊ အေရးယူေနတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။ အခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္အကုန္ မသိႏုိင္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူမွားတယ္၊ မွန္တယ္ဆိုတာကို မေျပာလိုေတာ့ဘဲ ေဘးကထိုင္ၾကည့္တဲ့ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္သာ လုပ္ေနမိပါေၾကာင္း။

(၄)

ပထမအႀကိမ္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္အစည္းအေ၀း ျပန္လည္စတင္ က်င္းပေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒၾကမ္းေတြ အစီအရီ တင္သြင္းၾကမယ္လို႔ သတင္းေတြအရ ၾကားသိရပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့လကၡဏာျဖစ္လို႔ ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။ ဥပေဒျပဳတဲ့အလုပ္ဟာ လႊတ္ေတာ္ေတြရဲ႕ အဓိကအလုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔အလုပ္ကို သူတို႔ ေက်ပြန္ဖို႔ လိုပါတယ္။ တစ္ခုေလာက္ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တာကေတာ့ ဥပေဒအသစ္ေတြကိုခ်ည္း စဥ္းစားမေနဘဲ ရွိၿပီးသား ဥပေဒေဟာင္းေတြထဲက ေခတ္နဲ႔ မေလ်ာ္ညီေတာ့တဲံ ဥပေဒေတြကို ျပင္ဆင္ႏုိင္ေအာင္ အလ်င္ဆံုး ႀကိဳးစားသင့္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ အခ်ိဳ႕ဥပေဒပုဒ္မမ်ားဟာ အလြန္႔ကို ဟာသျဖစ္စရာ၊ ေမးေငါ့ခ်င္စရာ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဥပေဒအသစ္ေတြလည္းေရး၊ အေဟာင္းေတြကိုလည္း ျပင္ၾကဆင္ၾကပါဦးလို႔ ေတာင္းပန္လိုက္ပါရေစ။ လႊတ္ေတာ္အသက္၀င္ပါေစ၊ က်န္မ႑ိဳင္မ်ားကို အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းႏုိင္ပါေစ။ ျပည္သူ႔အသံ ထင္ဟပ္ပါေစ။ ျပည္သူ႔ဆႏၵမ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ပါေစ။

(၅)

ေၾသာ္... ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အန္တီစုႀကီး ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာေတာ့ ပင္ပန္းေနလို႔ လႊတ္ေတာ္မတက္ဘဲ ခြင့္ယူထားပါသတဲ့။ ေနမေကာင္းလို႔ဆိုတဲ့ သတင္းေတြကို ဖတ္ရလို႔သာ ေျပာရတယ္၊ အင္တာနက္ေပၚမွာေတာ့ အန္တီႀကီးက ေကာ့မွဴးကို ေရာက္လို႔ပါဗ်ာ။ ၿပံဳးလို႔ရႊင္လို႔၊ လန္းလို႔ဆန္းလို႔ပါဗ်ာ။ အလွဴေတြဘာေတြလည္း လုပ္လို႔ခင္ဗ်။ ေကာ့မွဴးက လူေတြကေတာ့ အန္တီစုလာတယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနၾကမွာပါပဲ။ ကုိယ့္ၿမိဳ႕နယ္က ကုိယ္စားလွယ္ကိုး။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔အန္တီစုက ငါတို႔ဆီကို အရင္မလာဘဲ ႏုိင္ငံျခားကို အရင္သြားတယ္လို႔ သူတို႔ေတြးမိရင္ ဘယ္လိုမ်ား ခံစားၾကမလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကုိဉာဏ္က မဆီမဆိုင္ ၀င္ေတြးေနမိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

(၆)

အာရွအဆင့္ အသက္ ၂၂ ေအာက္ ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲ ေျခစစ္ပြဲမွာ ျမန္မာအသင္း ေျခစစ္ပြဲ ေအာင္ျမင္သြားခဲ့တဲ့ ၀မ္းသာမဆံုး ျဖစ္ရေၾကာင္းပါခင္ဗ်။ ကုိယ့္ေျမ၊ ကုိယ့္ေရ၊ ကုိယ့္ကြင္း၊ ကုိယ့္ပရိတ္သတ္ေရွ႕မွာ အေကာင္းဆံုး ကျပအသံုးေတာ္ခံသြားတဲ့ ျမန္မာလူငယ္ေတြကို ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳလို္က္ပါတယ္။ ေတာင္ကိုရီးယား၊ တ႐ုတ္(တုိင္ေပ)၊ မေလးရွား အသင္းေတြနဲ႔ တစ္အုပ္စုတည္း က်ေရာက္ခဲ့တာမို႔ အားလံုးက အုပ္စုအဆင့္ပဲလို႔ တြက္ထားခဲ့ၾကတာ။ အခုေတာ့ ပန္းပန္လ်က္ပါဗ်ာ။ ေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဦးေဇာ္ေဇာ္က ဆုေငြ အနည္းဆံုး ေဒၚလာႏွစ္သိန္း ရေအာင္ သူအာမခံပါတယ္လို႔ ဆိုထားတဲ့အတြက္လည္း အံ့ၾသ၀မ္းသာမိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ၾကားေနဖတ္ေနရတဲ့ သတင္းေတြအရ အသက္ျပႆနာေတြ ေပၚေပါက္ေနတယ္ ဆိုတဲ့အတြက္ စိတ္ပူမိေၾကာင္းပါ။ ၾကားရတဲ့ သတင္းေတြအရ အသင္းေခါင္းေဆာင္ ေက်ာ္ေဇယ်ာ၀င္း အပါအ၀င္ ကစားသမားအခ်ိဳ႕ကို အသက္ေက်ာ္လြန္တယ္ဆိုၿပီး ကန္႔ကြက္ထားတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ပါ။ ၿပိဳင္ပြဲက ထြက္ရတာ၊ မထြက္ရတာေတြကို မေျပာလိုပါဘူး။ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီလိုအက်င့္ေတြ မရွိသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္မိပါတယ္။ ေကာင္းခ်င္လွ်င္ ေကာင္းေအာင္လုပ္ရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးၿပိဳင္ပြဲကို လူႀကီး ၀င္ကန္သင့္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ မထင္မိပါ။ သူ႔ေနရာႏွင့္သူသာ ျဖစ္သင့္ပါသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျခစစ္ပြဲေအာင္ ယူ ၂၂ အသင္းကို ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသည္။ ေၾသာ္... ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ျမန္မာေဘာလံုးပရိသတ္ေတြ အရင္လို မၾကမ္းေတာ့ဘူးဟု ေျပာဆိုေနၾကသည္ကုိ ဖတ္ရ ၾကားရပါသည္။ ၀မ္းသာမိပါသည္။ ျမန္မာေတြ အ႐ိုင္းအစိုင္းမဟုတ္ေၾကာင္း ပါးစပ္ျဖင့္မေျပာဘဲ လက္ေတြ႔ေနထိုင္ က်င့္ႀကံျပျခင္းျဖင့္ သက္ေသျပၾကပါရန္ တိုက္တြန္းလိုပါသည္။ ျမန္မာေဘာလံုး ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

(၇)

အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးမယ္ဆိုတာ ဂ်ာနယ္ေတြေတာင္ မသိလိုက္တဲ့အတြက္ ရင္ထုမနာ ျဖစ္တဲ့ေလသံနဲ႔ ေရးထားတာကို ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာ ဖတ္မိလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာက ဂ်ာနယ္ေတြဟာ သိပ္ကိုအလိုေလာဘ မ်ားၾကတာပဲဗ်ာ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ သူတို႔ေတြကို ႀကိတင္သတိေပးၿပီးမွ လုပ္ရလွ်င္ျဖင့္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္မည္ မထင္မိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။

အခုေတာ့ နားဦးမည္။ ဆက္ပါဦးမည္။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ ၀၅ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔

Land Use, Land Speculation of our country, Myanmar

ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ စေနေန႔က ကၽြန္ေတာ္တင္ခဲ့တဲ့ "ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအဖြဲ႔၀င္မ်ားအား ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္မ်ား" ဆိုတဲ့ပို႔စ္ရဲ႕ ပဥၥမေျမာက္စာပိုဒ္မွာ ေျမအသံုးခ်မႈနဲ႔ ေျမကစားမႈ စတဲ့ေျမယာျပႆနာေတြကို သမၼတႀကီးက ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အရိပ္အေယာင္ေတြ ေျပာလာတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေရးသားလုိက္မိပါတယ္။ ေျမကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာအေတြ႔အႀကံဳ၊ ဘာဗဟုသုတမွ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြဟာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးမွာရွိတဲ့ ၿမိဳ႕တိုင္း၊ နယ္တုိင္းမွာ လက္ညႇိဳးထိုးမလြဲ ေျမကြက္ေတြ၀ယ္၊ လူလည္းမေန၊ သူလည္းမေန၊ စိုက္လည္းမစိုက္၊ ပ်ိဳးလည္းမပ်ိဳး၊ သံုးလည္းမသံုး၊ လိုလည္းမလို ဆိုသလိုပဲ ျဖစ္ေနတာေတြကို ျမင္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဒါဟာ မေကာင္းတဲ့အလုပ္၊ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥ၊ မလုပ္သင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာရယ္လို႔ေတာ့ နားလည္မိတာ အမွန္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာ ဆရာသမားေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ မိသားစုေတြမွာကို အဲဒီလို လုပ္ေနတဲ့လူေတြကို ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ျမင္ဖူး၊ ေတြ႔ဖူးေနေလေတာ့ အခ်ိဳ႕ေသာ ေျမကိစၥေတြမွာေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး တီးမိေခါက္မိ ရွိပါတယ္။ အထက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သိတယ္ဆိုတဲ့ လူတုိင္းဟာ ေျမကြက္ေတြသာ လက္ညႇိဳးထိုးမလြဲတယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ လစဥ္၀င္ေငြ (တစ္နည္း) လခဟာ က်ပ္ ႏွစ္သိန္းထက္ ပိုတဲ့လူ တစ္ဦးမွ မေတြ႔ဖူးပါဘူး။ ေယာက္်ားလုပ္တဲ့လူက ၀န္ထမ္းမို႔ အဲဒီလို လခနည္းတယ္ပဲ ထားပါေတာ့။ မိန္းမလုပ္တဲ့လူက ေရႊဆိုင္ပိုင္ရွင္မို႔၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ ခ်မ္းသာသူမို႔ ဆိုရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္နားလည္းႏုိင္ပါေသးတယ္။ အခုေတာ့ ေယာက္်ားက ၀န္ထမ္း၊ မိန္းမက မွီခို၊ သားသမီးေတြက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ၊ တခ်ိဳ႕ဆို အလုပ္မရွိ၊ အကိုင္မရွိ တစ္ရာ့ကိုး တစ္ရာ့တစ္ဆယ္ေတြ၊ အဲဒီလိုအေျခအေနကေန ေျမကြက္ေတြဆိုတာ ၀ယ္လိုက္တာမ်ား ေဟာတစ္ကြက္၊ ေဟာတစ္ကြက္နဲ႔။ ေျမကြက္တစ္ခု တန္ဖိုးကလည္း သံုးေလးသိန္းဆိုရင္ စုေဆာင္းထားတဲ့ေငြနဲ႔ ၀ယ္တာလို႔ ျဖည့္ေတြးလို႔ ရပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔၀ယ္ထားတဲ့ ေျမကြက္ေတြကို ျပန္ေရာင္းလုိက္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း သိန္းဘယ္ႏွေထာင္ ဆိုတာခ်ည္းပဲ ၾကားေနရေတာ့ ၀ယ္ေစ်းဟာ ႏွစ္သိန္း၊ သံုးသိန္းေတာ့ ဟုတ္တန္ရာမတူဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္နားလည္မိပါတယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ မျဖစ္ညစ္က်ယ္ေလးပါ။

ေဟာ.... ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အမ်ားႀကီးသိတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္က ေရးခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္က်မွ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ၾကက္သီးေမြးညင္းေတြထၿပီး တဆတ္ဆတ္ေတာင္ တုန္လာရတဲ့အထိပါပဲဗ်ာ။ ဒါေတာင္မွ စာေရးတဲ့သူဟာ အျပည့္အစံုမဟုတ္ဘဲ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းနဲ႔ ေရးသြားတာပါ။ စာရင္းဇယားေတြနဲ႔မ်ား ျပည့္ျပည့္စံုစံု  ေဖာ္ျပ လိုက္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္လာႏုိင္တဲ့ ျပႆနာေတြကို ေတြးမိၿပီး ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ရင္တုန္လိႈက္ေမာၿပီး သက္ျပင္းရွည္ႀကီး ခ်မိပါရဲ႕ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြမွာ ဒီလိုေတြ ႀကံဳေနရတာဟာ လူေၾကာင့္လား၊ မူေၾကာင့္လား ဆိုတာကိုေတာင္ ေ၀ခြဲမရေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ မူေတြေၾကာင့္ လူေတြကို အသားစီးရေစသလို၊ လူေတြေၾကာင့္လည္း မူေတြေျပာင္းခ်င္သလို ေျပာင္းေနတာေတြကို ျမင္ေနရေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက အဘိုးေတြ၊ အဘြားေတြေျပာျပတဲ့ ပံုျပင္ေတြထဲကလို သိၾကားမင္းဟာ မေနသာေတာ့ဘဲ ဆိုတာမ်ိဳး သိၾကားမင္းကုိယ္တုိင္ ဆင္းလာၿပီး ကယ္တင္မွပဲ လြတ္ေတာ့မွာလားလို႔ ေတြးပူမိၿပီး ရင္ေတြေမာမိပါရဲ႕ဗ်ာ။

အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ၫႊန္းခဲ့တဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ ေရးခ်လိုက္တယ္ဆိုတာ ဆရာ သန္းထြဋ္ေအာင္ ပါ။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၇ ရက္ေန႔ထုတ္ Weekly Eleven News Journal, Vol 7, No 38, Page 27 မွာ ေရးထားတဲ့ "........ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ (၄)" ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးမွာပါ။ အဲဒီဂ်ာနယ္ကို ဖတ္ရတဲ့ေန႔ ကတည္းက တင္ေပးဖို႔ ျဖစ္ေပမယ့္ အင္တာနက္သံုးလို႔ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပတဲ့အတြက္ အခုမွပဲ တင္ေပးျဖစ္လုိက္ပါတယ္။ ဆရာသန္းထြဋ္ေအာင္ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးထဲက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့ ေျမယာေတြနဲ႔ ဆုိင္တဲ့အေၾကာင္းအရာကို ထုတ္ႏုတ္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

........
................

(၅)

ဟိုတစ္ေန႔က သမၼတႀကီးအေနနဲ႔ ေျမယာစနစ္တက် စီမံခန္႔ခြဲေရးနဲ႔ ေျမယာစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး တို႔ေျပာတာ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ဒီဘက္ သုံးေလးႏွစ္အတြင္းမွာ ေျမေစ်းကစားမႈေတြ၊ လယ္ယာေျမ အဓမၼ သိမ္းယူမႈေတြေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ဘယ္ေလာက္ နစ္နာခဲ့ရတယ္။ ဒီေနာက္ကြယ္မွာ အဂတိတရားလိုက္စားမႈေတြ၊ ေငြေၾကးခ၀ါခ်မႈေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ရေပါက္ရလမ္း မေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ ေျမ၀ယ္ယူမႈေတြအတြက္ ၁၂ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ ၁၅ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲ အခြန္ေဆာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာ ထြက္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး ေျမေစ်းဟာ ေလးဆကေန ခုနစ္ဆၾကား တက္သြားခဲ့ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အခ်က္အခ်ာက အစိုးရပိုင္ေျမ၊ ႐ုံးဌာနေတြ၊ စက္႐ုံေတြဟာ ခ႐ိုနီေတြနဲ႔ တာ၀န္ရွိသူအခ်ဳိ႕ရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ေျမေစ်းကစားသူေတြ လက္ထဲကို တရား၀င္ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ အရင္အစိုးရ လက္ထက္မွာမကဘဲ အခုအစိုးရ လက္ထက္မွာပါ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးက ေျမေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေကာ္မရွင္ရဲ႕ တရား၀င္ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ေရာက္ရွိသြားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ တရား၀င္ ေၾကညာတာမ်ဳိး၊ ေစ်းႏႈန္းတင္ဒါ ပုံစံမ်ဳိး မေတြ႔ရသေလာက္ပါ။ အထူးသျဖင့္ အခု ဒီ ၆ လအတြင္းမွာ Transparency မရွိပါဘူး။ ဒီစာရင္းေတြရဲ႕ အတိအက်ကေတာ့ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေကာ္မရွင္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္၊ အိုးအိမ္ဦးစီးဌာနတို႔မွာပဲ ရွိႏုိင္ပါတယ္။ နမူနာအေနနဲ႔ ၀န္ႀကီးဌာန႐ုံးတစ္ခုကို ၾကား၀င္ အက်ဳိးေဆာင္တဲ့သူေတာင္ ေဒၚလာ ၅ သန္း ရခဲ့တာဆိုေတာ့ ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ ဒီေျမကြက္၊ ႐ုံးေတြကေန ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ေတြ ရၾကမလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က အဓိကေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားပိုင္တဲ့ သူေဌးႀကီးေတြဆိုရင္ ၀ယ္ေတာ့လည္း ေစ်းခ်ဳိတယ္။ ေစ်းကလည္း ၅ ဆေလာက္တက္ေတာ့ သူတို႔ပိုင္ဆိုင္မႈက ၅ ႏွစ္အတြင္း ၈ ဆကေန ၁၀ ဆေလာက္ ခ်မ္းသာကုန္ပါတယ္။ အရင္ ေဒၚလာသန္း ၅၀ ေလာက္ ခ်မ္းသာသူက သန္း ၅၀၀ ေလာက္ ေနရင္းထိုင္ရင္း ခ်မ္းသာကုန္တာမ်ဳိးေတြပါ။ အဂတိတရားရယ္၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရယ္၊ ေငြေၾကးရယ္၊ အခြန္ အမိန္႔ ေၾကာ္ျငာစာေလးတစ္ခုရယ္နဲ႔ ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာ ကြာဟကုန္တာပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေငြေၾကးခ၀ါခ်မႈကို ကာကြယ္တဲ့ ဥပေဒရွိေပမယ့္  မူးယစ္ေဆး၀ါးက တရားမ၀င္ရတဲ့ေငြ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈက တရားမ၀င္ရတဲ့ ေငြေတြဟာ ဒီအမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာေၾကာင့္ တရား၀င္ေငြေတြျဖစ္ၿပီး မူးယစ္ရာဇာေတြ ေျမေစ်းကြက္မွာ စိတ္ႀကိဳက္၀င္ကစား သြားခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြ အဂတိတရား လိုက္စားခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္သူေတြ တာ၀န္ရွိတယ္ဆိုတာေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြပဲ သိၾကမွာပါ။ ေဒၚလာဘီလ်ံနဲ႔ခ်ီၿပီး အက်ဳိးအျမတ္ေတြရွိတဲ့ ဒီေျမေစ်းကစားမႈကိုၾကည့္ရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဂတိတရားလိုက္စားမႈမွာ ပိရမစ္ေဇာက္ထိုးပုံစံနဲ႔စၿပီး အေရးယူမႈ စသင့္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျမေစ်းေတြတက္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူေတြအတြက္ အခက္ႀကဳံရတာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္နစ္နာပါတယ္။ ေျမေစ်းတက္တာ ဆင္းရဲသားေတြနဲ႔ ေျမမ၀ယ္ႏုိင္တဲ့ သူေတြအေပၚ ဆိုင္သလားဆိုရင္ ဆိုင္ပါတယ္။ ေျမေစ်းတက္ေတာ့ တိုက္ခန္းေစ်း၊ တိုက္ခန္းငွားခ၊ အိမ္ငွားခ တက္ပါတယ္။ ဒီ ၅ ႏွစ္အတြင္း အိမ္ငွားခ ႏွစ္ဆေက်ာ္ သုံးဆနီးပါး တက္ခဲ့တဲ့အတြက္ လူလတ္တန္းစားေတြရဲ႕ Cost of Living တက္ေစပါတယ္။ ေစ်းဆိုင္ငွားခေတြတက္ရင္ စားသုံးသူေတြ ထိခုိက္နစ္နာတာပဲ မဟုတ္လား။ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးမွာ Cost of Living တက္ရင္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး ပ်ံ႕ႏွံ႔ထိခိုက္ပါတယ္။ ဒီေျမကေနရသြားတဲ့ ေဒၚလာဘီလ်ံနဲ႔ခ်ီတဲ့ အျမတ္ဟာ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘယ္သူ႔ဆီက ရတဲ့အျမတ္လဲဆိုတာ စဥ္းစား႐ုံနဲ႔ ေပၚႏုိင္ပါတယ္။

တျခားမၾကည့္ပါနဲ႔ ကမၻာမွာ လူေနမႈအႀကီးဆုံး တိုက်ဳိေနာက္က အင္ဂိုလာၿမိဳ႕ေတာ္ ကမ္ပါလာရဲ႕ ဘ၀ကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ တစ္ဦးခ်င္း၀င္ေငြက နည္းပါး၊ Cost of Living က ျမင့္၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိ၊ ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ အေရာက္ခံလို႔ မျဖစ္ဘူး။ ေျမေစ်း၊ အိမ္ေစ်းဟာ အာဆီယံမွာ စင္ကာပူရဲ႕ေနာက္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ရွိေနတယ္ဆိုတာ စိတ္ပ်က္စရာပါ။ ဒီေျမေစ်းေတြနဲ႔ ဘယ္လူလတ္တန္းစားေတြ ေနေပ်ာ္မွာလဲ။ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာပညာရွင္ေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ လူတန္းေစ့ ဘယ္လိုေနမွာလဲ။ ဘယ္လိုျပန္လာမွာလဲ။ ဒါဟာ အဂတိ လုိက္စားမႈနဲ႔ ခ႐ိုနီစီးပြားေရး ေပါင္းစပ္မႈေၾကာင့္ ႏုိင္ငံနဲ႔ျပည္သူ ဘယ္ေလာက္ နစ္နာခဲ့ရတယ္ဆိုတာျပတဲ့ ဥပမာေလး တစ္ခုပါ။

လယ္ယာေျမ နဲ႔ ေျမလြတ္ ဧကႏွစ္သန္းေက်ာ္ကို ခြဲယူခဲ့တာ၊ ကခ်င္ျပည္နယ္က ဧက သိန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ေျမကိစၥ၊ ရန္ကုန္-မႏၲေလးလမ္း တစ္ေလွ်ာက္က ေျမကြက္ခြဲေ၀မႈေတြရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ေပါင္းၾကည့္ရင္ မေမွ်ာ္မွန္းႏုိင္တဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ ရလာပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။

..............
............................

ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူေတြအေနနဲ႔ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ေျမယာကိစၥေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ ႐ႈပ္ေထြးမႈ ရွိေနသလဲဆိုတာကို တြက္ဆႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး အတြင္းက်က်သိတဲ့ လူေတြလည္း ရွိေကာင္းရွိႏုိင္ပါတယ္။ မေျပာၾကလို႔သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိခြင့္မရွိတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ခ်စ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယံုၾကည္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားကိုးတဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ကေတာ့ ဒီျပႆနာေတြကို အၿပီးအျပတ္ မဟုတ္ရင္ေတာင္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း၊ ထုိက္သင့္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခု အထိေရာက္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္ လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ ေျဖရွင္းႏိုင္ပါေစလို႔လည္း ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ အဲဒီလိုဆိုရင္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သမၼတႀကီးလည္း သမုိင္းမွတ္တမ္းေကာင္း က်န္ရစ္၊ ျပည္သူေတြအတြက္လည္း သက္ျပင္းခ်ေစႏုိင္မယ့္ တကယ့္ကုသိုလ္ရမယ့္ အလုပ္ႀကီးတစ္ခုလို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ကျဖင့္ မွတ္ယူမိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၃၀ ရက္၊ စေနေန႔။

မြန္းလြဲ ၂ နာရီ ၃၈ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ဒီမိုကေရစီကႏုႏု မုန္တုိင္းကထန္ထန္ - ေက်ာ္၀င္း

 ဒီမိုကေရစီကႏုႏု မုန္တုိင္းကထန္ထန္
(ေဘးမွရပ္ၾကည့္မေနႏိုင္ေတာ့သည့္လူတစ္ေယာက္၏ အထူးစုိးရိမ္ေသာက)
ေက်ာ္၀င္း

အခါလည္လြန္ ရင္တမမ
ျမန္မာ့ေႏြဦး အခါလည္ေက်ာ္လာသည္ႏွင့္ ေဘးမွ ရပ္ၾကည့္ေနၿမဲ စာေရးသူမွာ ရင္မေနရေတာ့သည္။ ဤအခိုက္မွာပင္  ဘယ္လ္ဂ်ီယံ၊ ဘရပ္ဆဲလ္ အေျခစိုက္ International Crisis Group  ၏ ၂၀၁၂ ဧၿပီ ၁၁ ရက္ ရက္စဲြျဖင့္ ထုတ္ျပန္လုိက္ေသာ “  Reform in Myanmar: One Year On ”  အမည္ရွိ စာတမ္းကိုဖတ္လိုက္ရရာ ပို၍ပင္ ဂ႐ုဓမၼထားေစာင့္ၾကည့္ေနမိသည္။ အဆုိပါ စာတမ္းက ျမန္မာ့ဒီမုိကရက္တုိင္ေဇးရွင္း၏ အံ့ဖြယ္ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကို မီးေမာင္း ထုိးျပထားသလို ျဖစ္တန္ရာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားကိုလည္း ေဖာ္ထုတ္သတိေပးထားသည္။ ဆုိခဲ့ပါ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားထဲမွ တစ္ခုမွာ ယခုလုိ “အေျပာင္းအလဲမ်ားေၾကာင့္ လူထု၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားျမင့္မားလာခ်ိန္၊  ကာလတာရွည္ ရွိေနခဲ့ေသာ ထိန္းခ်ဳပ္မႈမ်ားလည္း ေလ်ာ့ပါးလာခ်ိန္၊ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ အေျခအေန အခ်ိန္ အခါမ်ဳိးတြင္ မတည္ၿငိမ္မႈမ်ား ထြက္ေပၚလာႏုိင္စရာ  အလားအလာရွိေပသည္...”စသျဖင့္။

အားလံုးသိၾကသည့္အတုိင္း အလုပ္သမားမ်ား၏ သဘာ၀က်ေသာ လိုလားေတာင္းဆုိမႈမ်ား၊ ၿမိဳ႕ျပလူထု၏ ဖေယာင္းတုိင္မီးကုိင္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္မႈမ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၏ အႏွစ္ႏွစ္အလလ မျပည့္၀ခဲ့ရေသာခ်ဥ္ျခင္း. .. စသည္ စသည္မ်ားကို ဆက္တိုက္ဆုိသလို ၾကားေနျမင္ေနရရာ အရာအားလံုးကို စာနာနားလည္ႏုိင္ေသာ္လည္း စုိးရိမ္မကင္းျဖစ္ရသည္မ်ားကိုမူ မတားႏုိင္။ ႏုိင္ငံတကာအေတြ႕အႀကံဳ မ်ားအရ ႏုနယ္ေသာဒီမုိကေရစီ၏ ကတိမ္းကပါးျဖစ္ႏုိင္ေျခမ်ားႏွင့္ႏိႈင္းယွဥ္ခ်င့္တြက္ၿပီး ဘုရားတေနရေတာ့သည္။ သို႔ႏွင့္တုိင္ စာေရးသူစုိးရိမ္သလုိကား မျဖစ္ခဲ့ပါ။ အခါလည္စ ကေလးငယ္မွ်သာရွိေသးေသာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီမွာ ဆုိခ့ဲပါ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားကို အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ လွလွပပျဖတ္ေက်ာ္ႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ ဤအတြက္ ဒီမုိကရက္တစ္ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈကို လက္ေတြ႕ျပသ
ခဲ့ၾကေသာ အစုိးရေရာ လူထုကိုပါ ခ်ီးက်ဴးေက်းဇူးတင္မိသည္။

ဤသုိ႔ သက္မခ်လို႔မွ မဆံုးတတ္ေသးမီမွာပင္ ေနာက္ထပ္စိန္ေခၚခ်က္ႀကီးတစ္ခုႏွင့္ ရင္ဆုိင္လုိက္ရျပန္သည္။ ယခုတစ္ႀကိမ္တြင္ကား ယခင္ကလို မဟုတ္ေလေတာ့။

ဒီမုိကရက္တစ္စည္း ေဘာင္မ်ားကိုေက်ာ္ကာ အၾကမ္းဖက္အသြင္အျဖစ္  ဦးတည္လာသည္။ သာမန္တုိးမိတိုက္မိသည့္ ၀ိေရာဓိေလးမွာ မၿပီးႏုိင္၊ မစီးႏုိင္ ေျပခ်ိန္တန္လို႔မွ မေျပႏုိင္ျဖစ္ေလရာ ဆက္စပ္စဥ္းစားစရာေတြ မနည္းမေနာရွိလာေတာ့သည္။ ဤကိစၥမွာ သမုိင္းႏွင့္ဆုိင္သလိုလက္ရွိ ႏုိင္ငံတကာအခင္းအက်င္းႏွင့္လည္း  ဆက္စပ္ႏုိင္သည္ျဖစ္ရာ ျမန္မာ့ဇာတ္ပြဲတစ္ပြဲမွ သံဆန္းတစ္ပုဒ္လို “မေျပးေသာ္ ကန္ရာရွိေန၍၊  ေဒြးႏွစ္ေဖာ္ သံ၀ါညိႇ” ၾကသည္မ်ဳိးပင္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေလမည္လား   စဥ္းစားဖုိ႔ရွိလာသည္။ အကယ္၍မ်ား ညီေနာင္သားခ်င္းခ်င္း အေက်အလည္ညိႇၾကရမည့္ ဒီမုိကရက္တုိင္ေဇးရွင္း ထက္ေက်ာ္ၿပီး အမ်ဳိးသားေရးျပႆနာျဖစ္လာမည္ဆုိလွ်င္ ခါတိုင္းလုိ ေဘးမွရပ္ၾကည့္မေနႏုိင္ေတာ့ပါ။ ႏုိင္ငံသားတစ္ဦး၏ အထူးစိုးရိမ္ေသာကဟု ဆုိရေတာ့မည္ျဖစ္ပါသည္။

- ဇာစ္ျမစ္ႏွင့္ ဆက္စပ္အေျခအေနမ်ား

နာမည္ေက်ာ္ အနာဂတိၱ ဆရာေဂ်ာ့ဖရီးမင္းက သူ၏ အေရာင္းသြက္စာအုပ္  “ The Next 100 Years ”  စာအုပ္တြင္  ၂၁ ရာစုအတြင္း ေပါက္ကြဲလွ်ံက်လာႏုိင္စရာရွိသည့္ “ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး အႏၲရာယ္လမ္းေၾကာင္းမ်ား” ( Geopolitical Fault Lines) မ်ားကို ေရတြက္ျပရာ “ထိစပ္နယ္ေျမမ်ား” ( Borderlands ) ကို အထူးအႏၲရာယ္တစ္ခုအျဖစ္ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထိစပ္နယ္ေျမ ဆုိသည္မွာ သာမန္နယ္စပ္ေဒသ ( Frontier ) ႏွင့္မတူပါ။ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံႏွစ္ခု၏ ဆက္စပ္နယ္ေျမျဖစ္သည့္တုိင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပုိင္ဆုိင္မႈ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္အေျပာင္းအလဲရွိသည့္ေဒသမ်ဳိးကို ဆုိလိုသည္။ ဤေဒသမ်ဳိးတြင္ ေထြျပားေသာယဥ္ေက်းမႈေပါင္းစံု ရွိေနတတ္သလို သစၥာခံမႈအမ်ဳိးမ်ဳိးလည္း ရွိေနတတ္ရာ မတည္ၿငိမ္မႈ၏ ေရခံေျမခံမ်ား အျပည့္ရွိေန သည္ဟုဆုိပါသည္။  ႐ႈပ္ေထြးေသာ ႏုိင္ငံတကာဆက္စပ္အေျခအေနႏွင့္ဆံုမိႀကံဳမိလွ်င္ ဤေဒသမ်ဳိးရွိ သာမန္ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရးအဓိက႐ုဏ္းမ်ားသည္ပင္ ဆုိးဆုိးရြားရြားအေျခအေနထိ ဦးတည္သြားတတ္သည္ဟုဆုိခဲ့ပါအနာဂတိၱဆရာက သတိေပးထားသည္။ ဥပမာ-ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီၾကားမွ အဲလ္ဆက္ႏွင့္ေလာ္ရိန္း၊ အိႏိၵယႏွင့္ပါကစၥတန္ၾကားမွ ကက္ရွ္မီးယား၊ ဆားဘီးယားႏွင့္ အယ္လ္ေဘးနီးယားၾကားမွ  ကုိဆုိဗိုစသည္တုိ႔ျဖစ္သည္။ လက္ရွိမကၠဆီကိုႏွင့္ အေမရိကန္နယ္စပ္မွာလည္း အလားတူ အႏၲရာယ္ထိစပ္နယ္ေျမဟု ေထာက္ျပပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္လည္း ဤသို႔ေသာ ထိစပ္နယ္ေျမမ်ဳိး ရွိသေလာက္ရွိသည္။ ယေန႔ျပႆနာ ႀကံဳေနရေသာ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာေဒသမွာ ဤလိုနယ္ေျမမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္မွာလည္း ကိုလုိနီစနစ္၏ အေမြဆုိးဟု ဆုိရပါလိမ့္မည္။ ေျပာရလွ်င္ ဇာတ္၏အစမွာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲပင္ျဖစ္သည္။

ဤစစ္ပြဲအၿပီးမွာပင္ ရခုိင္ျပည္နယ္တစ္ခုလံုးမွာ အဂၤလိပ္ကိုလုိနီျဖစ္သြားခဲ့ရေတာ့သည္။ဤသည္ႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ အဂၤလိပ္အစုိးရက ေျမ႐ုိင္းေ၀ငွသည့္ဥပေဒမ်ားျပ႒ာန္းလိုက္ေသာအခါ စစ္တေကာင္းနယ္မွ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္မ်ား အလံုးအရင္းႏွင့္ ၀င္ေရာက္လာၾကၿပီး ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာ၊ေက်ာက္ေတာ္၊ မင္းျပား၊ ေျမပံု စသည့္ေဒသတို႔တြင္ ရြာမ်ားတည္ေထာင္ေနထုိင္လာၾကသည္။ ကနဦးကာလကမူ ႐ိုးသားေအးေဆးေသာ ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ မည္သည့္ျပႆနာမွရွိခဲ့သည္ မဟုတ္ပါ။ ေအးအတူပူအမွ် ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္စြာ ေနထုိင္ခဲ့ၾကသည္သာျဖစ္ပါသည္။ သို႔တေစ လူမ်ဳိးသဘာ၀အရ ေမြးႏႈန္းမတူသည့္ အခ်က္ကေရရွည္တြင္ အကြာအေ၀းတစ္ခုျဖစ္တည္လာေစခဲ့သည္။ ၁၈၃၂ ခုႏွစ္က စစ္ေတြခ႐ုိင္၏လူဦးေရမွာ တစ္သိန္းေက်ာ္သာရွိခဲ့ရာမွ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္တြင္ ေျခာက္သိန္းေက်ာ္ရွိလာၿပီး ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တြင္မူ ခုနစ္သိန္းခြဲေက်ာ္အထိတုိးပြားလာခဲ့သည္။ ဤသို႔ တိုးပြားလာသည္မွာလည္း အဓိကအားျဖင့္ စစ္တေကာင္းသားမ်ားပင္ျဖစ္ရာ
၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာ၏ စစ္တေကာင္းသားလူဦးေရမွာ သံုးေသာင္းေက်ာ္အထိျဖစ္လာၿပီး မူလ တုိင္းရင္းသားရခုိင္တုိ႔မွာ အနည္းစုျဖစ္လာေတာ့သည္။

ဤအခ်ိန္ေလာက္မွစ၍ အနည္းစု အမ်ားစု တိုးမိတုိက္မိသည္မ်ား စတင္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဤအေျခအေနကို ပို၍ ဆုိးရြားေစသည္မွာ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးပင္ျဖစ္သည္။ စစ္အစပုိင္း အဂၤလိပ္တပ္မ်ား အဆုတ္တြင္ စစ္ေတြခ႐ိုင္အတြင္း လက္နက္ခဲယမ္းအေျမာက္အျမား က်န္ရစ္ခဲ့ရာမွ သာမန္ ၀ိေရာဓိမ်ားမွာ လက္နက္ကုိင္အၾကမ္းဖက္ အဓိက႐ုဏ္းမ်ားအထိ အေျခအေနဆိုးလာေလေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုး ရခုိင္တုိင္းရင္းသားအေျမာက္အျမား စစ္တေကာင္းနယ္ထဲသို႔ ဒုကၡသည္မ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕သြားရသည္မ်ားပင္ရွိသည္။ စစ္ႀကီးအၿပီး အဂၤလိပ္တပ္မ်ား ျပန္အေရာက္ အဆုိပါ ရခုိင္ဒုကၡသည္ မ်ားကို မူလေနရာေဟာင္းသို႔ ျပန္လည္အေျခခ်ေပးခဲ့ေသာ္လည္း အာဃာတအမုန္းမီးပြားမ်ားကိုကား မၿငိႇမ္းသတ္ႏုိင္ေတာ့ပါေခ်။

စစ္ၿပီးေခတ္ အ႐ႈပ္အေထြးမ်ားေအာက္တြင္ ျပႆနာမွာ အၾကမ္းဖက္ႏုိင္ငံေရးသေဘာေဆာင္လာၿပီး မူဂ်ာဟစ္အမည္ျဖင့္ လွ်ဳိ႕၀ွက္လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားေပၚထြက္လာခဲ့ သည္။ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦး ရန္ကုန္ အစုိးရကာလ ၁၉၄၉-၅၀ မွာဆုိလွ်င္ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ရေသ့ေတာင္တုိ႔မွာ မူဂ်ာဟစ္သူပုန္မ်ားလက္ေအာက္တြင္က်ေရာက္ခဲ့ရသည္။ မူဂ်ာဟစ္တိ႔ု၏ရည္မွန္းခ်က္မွာ သီးျခားအစၥလာမ္မစ္ႏုိင္ငံတည္ေထာင္ေရးပင္ျဖစ္သည္။ (Hugh Timker:The Union of Burma-Page 34)ထိုေနာက္ပုိင္း (၁၉၅၁-၅၂ ႏွင့္ ၅၄) ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ စစ္ဆင္ေရးမ်ားျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ႏွိမ္နင္းၿပီး မွသာ တစ္စံုတစ္ရာ တည္ၿငိမ္ေျခကိုျပန္လည္ရယူႏုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္
သည္။ သုိ႔တေစ ျပႆနာကို အၿပီးအျပတ္ေျဖရွင္းႏုိင္ခဲ့သည္ကား မဟုတ္။ စစ္ေအးလြန္ေခတ္၏ အေျခအေနသစ္ေအာက္တြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာဆုိေသာ အမည္သစ္ျဖင့္ျပန္လည္လႈပ္ရွားလာျပန္သည္။ ယခုတစ္ႀကိမ္ ထူးျခားခ်က္ကား ဒီမုိကေရစီခ်န္ပီယံဆိုေသာ မီဒီယာအခ်ဳိ႕ကုိယ္တုိင္က မီးေလာင္ရာေလပင့္လုပ္လာၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

အမွန္စင္စစ္ ယေန႔ရခုိင္အေရးမွာ အဆုိပါမီဒီယာအခ်ဳိ႕ စြပ္စြဲေျပာဆုိေနသလို လူနည္းစု ဘာသာ၀င္မ်ား၏အေရးမဟုတ္။ လူနည္းစုတုိင္းရင္းသားမ်ား၏ အေရး ပို၍ပင္မဟုတ္။ ကိုလိုနီအေမြဆုိးမွ အေၾကာင္းခံေပၚ ထြက္လာေသာ အတိမ္းအေစာင္းမခံသည့္ ထိစပ္နယ္ေျမျပႆနာပင္ျဖစ္သည္။  ဤျပႆနာကို မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႏုိင္ငံတကာ အခင္းအက်င္းမွ ထြက္ေပၚလာ တန္ရာေသာ အေမွာင့္ပေယာဂမ်ားႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္စဥ္းစားလိုက္လွ်င္ ႏုနယ္လွေသးေသာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္သာမက ျမန္မာ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာအတြက္ပါ မထိတ္သာမလန္႔သာ အက်ဳိးဆက္မ်ား ခုနစ္စဥ္အမွ်င္အတန္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လာႏုိင္ ေလမလား စဥ္းစား
စရာေတြရွိေနသည္။ အထူးသျဖင့္ စစ္ေအးလြန္ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း၏ ႏုိင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္၀ါဒအႏၲရာယ္။ ဤအႏၲရာယ္မွာ ေလ်ာ့ပါးသက္သာသြားၿပီဆုိၾကေသာ္လည္း တကယ္ေတာ့ ပစ္မွတ္ေျပာင္းသြားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ယခင္ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ေရွ႕တန္းေရာက္ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားမွ အားနည္းခ်ည့္နဲ႔ေသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံမ်ားသို႔
ခ်ိန္ရြယ္ခ်က္ ေျပာင္းသြားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ပစ္မွတ္ေရြးခ်ယ္ၾကရာတြင္လည္း အစုိးရႏွင့္လူထုၾကား ယံုၾကည္မႈမေကာင္းလွေသာ ႏုိင္ငံငယ္ေလးမ်ားကိုဦးစားေပးေလ့ရွိ သည္ကို သတိခ်ပ္ၾကဖုိ႔လုိမည္ထင္ပါသည္။

- ျမန္မာ့စိတ္ရင္း

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္၏ ေနာက္ထပ္ ထူးျခားျဖစ္စဥ္တစ္ရပ္မွာ “ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္ၾကသည္မ်ား”
( Migration)  ေရွ႕ေရာက္လာျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ တစ္ႏုိင္ငံမွ တစ္ႏုိင္ငံသို႔ သမား႐ုိးက် ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္ၾကသည္ႏွင့္ ထိစပ္နယ္ေျမအတြင္း စိမ့္၀င္ပ်ံ႕ႏွံ႔ၾကသည္တုိ႔မွာ သေဘာသဘာ၀ခ်င္းမတူၾကပါေခ်။ ထိစပ္နယ္ေျမျပႆနာမ်ား သစၥာခံမႈေထြျပားသည္သာျဖစ္၍ အႏၲရာယ္လမ္းေၾကာင္းဟု သတ္မွတ္ၾကရေသာ္လည္း သမား႐ုိးက်ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္မႈမွာျဖစ္႐ုိးျဖစ္စဥ္သေဘာ မွ်သာျဖစ္ပါသည္။ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္ၾကသူမ်ားဘက္မွ ၎တုိ႔ ေရာက္ရွိရာႏုိင္ငံအေပၚ သစၥာခံၾကသလုိ သက္ဆုိင္ရာႏိုင္ငံမ်ားဘက္မွလည္းသူတို႔တစ္ေတြကို ႏုိင္ငံသားအခြင့္အေရးအဆင့္ ဆင့္ေပးၾကသည္သာျဖစ္ ပါသည္။ သို႔တုိင္ေအာင္္္္္္္္္္္္္္္္္္အျဖစ္သာ သေဘာယူၿပီး   Nationality အျဖစ္ကား မည္သည့္ႏုိင္ငံကမွ သေဘာထားၾကသည္မဟုတ္ပါ။ ယေန႔ အရင့္က်က္ဆံုး ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံ အေမရိကမွာပင္ ဤအတုိင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာ့သမုိင္းကို ျပန္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ပုဂံေခတ္ဦးေလာက္က ပင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားႏွင့္ ကူးလူးဆက္ဆံမႈမ်ား ရွိသေလာက္ရွိခဲ့သည္သာျဖစ္ပါသည္။  ဥပမာ-ဗ်တ္၀ိ၊ ဗ်တၱဇာတ္လမ္းကုိပင္ၾကည့္..။ သူတို႔ညီေနာင္မွာ ပင္လယ္ျဖတ္၍ေရာက္ရွိလာေသာ တစ္ေျမရပ္ျခားမွ ဘာသာျခားေတြျဖစ္သည္။ သို႔တေစ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ပုဂံသားေတြက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို သူရဲေကာင္းအျဖစ္ ခ်စ္ၾကသည္။ သူတုိ႔ ကြယ္လြန္သည္အထိပင္ သံုးဆယ့္ခုနစ္မင္းစာရင္းသြင္း ကိုးကြယ္သည္အထိ ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္။
ထားေတာ့-ဤဇာတ္လမ္းမွာ သမုိင္းမဟုတ္၊ ပံုျပင္မွ်သာဟု ဆိုေစဦး၊ အျခားအေထာက္အထားေတြ မနည္းမေနာရွိသည္။ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ကဆုိလွ်င္ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္တစ္ဦးကိုပင္ ဘုရင္ကုိယ္တုိင္က ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္အျဖစ္ ေျမႇာက္စားဖူးသည္။ အမရပူရၿမိဳ႕၀န္ဘုိင္ဆတ္။ ထုိ႔ထက္ ယေန႔ထက္တုိင္ ျမန္မာလူထုမေမ့ႏုိင္ၾကေသးသည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ႏွင့္အတူ က်ဆံုးခဲ့ရေသာ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္မွာ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးျဖစ္သည္။ ဤတြင္ ေျပာလိုသည္မွာ လူမ်ဳိး၊ဘာသာ မခြဲျခားဘဲ သူရဲေကာင္းဆုိလွ်င္ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးတတ္သည့္ ျမန္မာ့အစဥ္အလာ ျမန္မာ့စိတ္ရင္းအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။

ဤအစဥ္အလာ ဤစိတ္ရင္းကို ျမန္မာေတြထိန္းသိမ္းၾကရပါလိမ့္မည္။ လက္ေတြ႕က်က် ျပသရပါလိမ့္မည္။ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာလူမ်ဳိးျဖစ္ေၾကာင္းကမၻာက  သိေစရပါမည္။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပင ္႐ႈပ္ေထြးေပြလီ မာယာမ်ားလွေသာ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရးက်ားကြက္တြင္ အမ်ဳိးသား ေရးသတိမေမ့မေလ်ာ့ရွိၾကဖုိ႔လည္းလိုမည္ထင္ပါသည္။ ဂရိတ္ပါ၀ါယွဥ္ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ႏုိင္ငံငယ္ေလးမ်ားေျမဇာပင္ျဖစ္ၾကရသည့္ သာဓကေတြ၊ သမုိင္း၊ ဇာတ္ခံုထက္တြင္ မျမင္ခ်င္အဆံုး ေတြ႕ခ့ဲရၿပီ
မဟုတ္ပါေလာ။ ဒုတိယကမၻာစစ္အႀကိဳကာလက ၿဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ ခ်ိန္ဘာလင္၏ ဟစ္တလာ ေခ်ာ့ျမႇဴေရးေပၚလစီအရ အဲလ္ဆက္ႏွင့္ ေလာ္ရိန္းဖက္ဆစ္က်ားစာျဖစ္ခဲ့ရသည္ကို သတိခ်ပ္ၾကရပါလိမ့္မည္။ လာေတာ့မည့္ လႊတ္ေတာ္အေနႏွင့္ အဆုိပါသတိ၊ အဆုိပါအသိျဖင့္ အခါလည္သား ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ပါေစသတည္း။          ။

စာၫႊန္း -
၁ ။ ကိုလိုနီေခတ္ ဘားမားဂဇက္တီးယားစာေစာင္မ်ား
၂ ။ The Union of Burma (Myanmar) by - Hugh Timker
၃ ။ The Next 100 Years by - George Friedman

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး၏ ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေဆာင္ရြက္သြားမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအား ရွင္းလင္းေျပာၾကားသည့္မိန္႔ခြန္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္မ်ား

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အဖြဲ႔အစည္း၀င္ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ တိုင္းေဒသႀကီး/ျပည္နယ္ အစိုးရအဖြဲ႔ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ား၊ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ တိုင္း/ေဒသ ဥကၠ႒မ်ား၊ ဒုတိယ၀န္ႀကီးမ်ား၊ ဌာနဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲမ်ားအား ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေဆာင္ရြက္သြားမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအား မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားျခင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။

သမၼတႀကီး၏ မိန္႔ခြန္းသည္ ယခင္မိန္႔ခြန္းမ်ားကဲ့သို႔ နားလည္လြယ္၊ သေဘာေပါက္လြယ္သည့္ မိန္႔ခြန္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ဘာသာရပ္သေဘာဆန္ဆန္ ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ခံစားမိပါသည္။ အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္ အသံုးအႏႈန္းမ်ား ေပါေပါေလာေလာ သံုးႏႈန္းထားျခင္းကို ၀မ္းနည္းမိပါသည္။ ျမန္မာေတြအတြက္ ေျပာၾကားသည့္မိန္႔ခြန္းအား ျမန္မာစကားလံုးမ်ားသက္သက္ျဖင့္ ေျပာၾကားရန္ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလားဟု အေတြးပြားမိပါသည္။ ႏိုင္ငံ၏ အႀကီးဆံုးဦးေသွ်ာင္ အႀကီးအကဲျဖစ္သည့္ သမၼတႀကီးေျပာၾကားသည့္ မိန္႔ခြန္းအား ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ျမန္မာစကားနားလည္သူ မည္သည့္ႏုိင္ငံသားျဖစ္ေစ နားလည္ႏိုင္ပါမွ၊ ခံစားႏုိင္ပါမွ သမၼတႀကီး ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရအဖြဲ႔၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကို ျပည္သူျပည္သားမ်ားက သိရွိနားလည္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထင္မိပါသည္။ သို႔မဟုတ္ပါမူ စီးပြားေရးဘြဲ႔ရၿပီးသူမ်ား၊ အမ္ဘီေအဘြဲ႔ ရထားသူမ်ားသာ နားလည္ႏုိင္မည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ား၊ သေဘာတရားမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနၿပီး ျပည္သူလူထုႏွင့္ ကင္းကြာသြားမည္ကုိ စိုးရိမ္မိေသာေၾကာင္ ျဖစ္ပါသည္။

သမၼတႀကီး၏ေဘးတြင္ ပညာရွင္မ်ား အမ်ားအျပား ရွိေနလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ အဆိုပါပညာရွင္မ်ား အားလံုးသည္လည္း ျမန္မာစကားေျပာေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသာ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ အဆိုပါ ပညာရွင္မ်ားအားလံုး ပူးေပါင္းၿပီး ျမန္မာျပည္သူလူထုအားလံုး နားလည္္ေစမည့္ ျမန္မာမိန္႔ခြန္းတစ္ခုကို မေရးသားႏုိင္ဘူးလားဟု က႐ုဏာေဒါသ ျဖစ္မိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္သက္သက္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္။ သေဘာထားအျမင္ မတိုက္ဆုိင္သူမ်ားအတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္နားလည္ေပးႏုိင္ပါသည္။

သမၼတႀကီး၏ မိန္႔ခြန္းတြင္ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးစံု ပါ၀င္သည္ကုိ ေတြ႔ရပါသည္။

- အမ်ိဳးသားစီမံကိန္း (မူၾကမ္း)

- ႏုိင္ငံ့ ဂ်ီဒီပီကိစၥ

- အရ-အသံုး ေငြစာရင္း

- ပုဂၢလိကပုိင္ျပဳလုပ္ေရးေကာ္မရွင္

- ေဒသႏၲရဖြံ႔ၿဖိဳးေရး စီမံကိန္းမ်ား

- ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အပံ့အကူအညီကိစၥ

- ကုန္သြယ္မႈႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈကိစၥ

- ၿမိဳ႕ရြာမ်ားဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး

- အမ်ိဳးသား စြမ္းအင္စီမံခန္႔ခြဲမႈေကာ္မတီ (လွ်ပ္စစ္မီးကိစၥ)

- စသည္ျဖင့္ ကိစၥမ်ိဳးစံု၊ က႑မ်ိဳးစံု၊ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးစံုပါပဲ။

သမၼတႀကီးရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိၿပီး အမွတ္ရရ ျဖစ္ေနတာတစ္ခုကေတာ့ ေျမအသံုးခ်မႈ ႏွင့္ ေျမကစားမႈ စတဲ့ ေျမယာျပႆနာမ်ားအေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတႀကီးကုိယ္တုိင္ ေျပာလာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေလေတာ့ မျဖစ္သင့္၊ မျဖစ္ထုိက္တဲ့ ဒီျပႆနာေတြကို အစိုးရအဖြဲ႔အေနနဲ႔ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းမယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ျဖင့္ အလြန္စိတ္၀င္စားစြာ ေစာင့္ၾကည့္ေနမိေၾကာင္းပါခင္ဗ်။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သမၼတႀကီးအေနနဲ႔ ဒုတိယႏွစ္အတြင္းမွာ ဘာေတြကို အဓိကထားၿပီး ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆိုတာကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ကတိေပး ေျပာၾကားတယ္လို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္က ျမင္မိပါတယ္။ အစိုးရအဖြဲ႔ ဘာလုပ္ေနမွန္း မသိခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ကေန အခုလို ဘာေတြလုပ္မယ္ဆိုတာကို သိခြင့္ရတဲ့ဘ၀အတြက္ သမၼတႀကီးကို ေက်းဇူးတင္ဦးၫြတ္မိပါေၾကာင္း.....။

သမၼတႀကီးရဲ႕ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစံုကို PDF format ျဖင့္ ဤေနရာတြင္ ကူးယူဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၃ ရက္၊ စေနေန႔။
ညေန ၄ နာရီ ၂၂ မိနစ္။

ဆရာလူထုစိန္၀င္းအတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါေၾကာင္း

ဆရာလူထုစိန္၀င္း ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည့္အတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါေၾကာင္းႏွင့္ ေကာင္းရာသုဂတိေရာက္ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းအပ္ပါသည္။

၀မ္းနည္းစြာျဖင့္

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

ဖတ္မိ၊ ၾကားမိေသာ သတင္းမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးမ်ား

(၁)
မၿငိမ္သက္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့၊ ဆူပူအၾကမ္းဖက္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွာ အေျခအေနေတြ ၿငိမ္သက္စ ျပဳေနၿပီလို႔ သိရပါတယ္။ တပ္မေတာ္သားေတြနဲ႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔ ပူးေပါင္းထိန္းသိမ္းေနတာမွ မၿငိမ္းခ်မ္းရင္လည္း စစ္ျဖစ္ဖို႔ ရွိေတာ့တယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။ ဒါေတာင္မွ ဟိုဘဂၤါလီက ဟိုရြာကို မီး႐ိႈ႕လုိက္၊ ဒီရြာကို ဒါလုပ္လုိက္ဆိုတဲ့ အသံေတြ ၾကားေနရေသးတယ္။ စစ္ေတြမွာ ဘယ္လိုရွိသလဲ ေသခ်ာမသိ၊ မျမင္ရေပမယ့္ အင္တာနက္ေပၚမွာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြ အေတာ္ျပင္းထန္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သတင္းတစ္ခုတက္လာတုိင္း ကြန္းမန္႔ေပးသူေတြက ေဆာ္ဟ၊ ခ်ဟ၊ သတ္ဟ၊ ျဖတ္ဟ၊ ပစ္ဟ၊ ခတ္ဟ ဆိုတာခ်ည္းပါပဲ။ ကုိယ္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဆိုတာလည္း ေမ့မထားၾကပါနဲ႔ဦး။ ေမတၱာတရားတို႔၊ သည္းခံမႈတို႔၊ စိတ္ရွည္မႈတို႔ကို သတိရေပးၾကပါဦး။ အမ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ ဇာတိမာန္စိတ္နဲ႔ စိတ္ပါလက္ပါ ျဖစ္ၾကတာကို နားလည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မျဖစ္ဘူးမဟုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္တာမွ သိပ္ျဖစ္တာပါပဲ။ ေတြ႔ရာလက္နက္ဆြဲၿပီး ရခုိင္ကို သြားလုိက္ခ်င္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ဘေဆြ ေရးတဲ့ ျမန္မာျပည္သား၀တၳဳထဲကဇာတ္ေကာင္ ဘုရားရွိခိုးတဲ့ စာသားေလးေတြကိုေတာင္ ျပန္သတိရမိလုိက္ပါေသးတယ္။ အတိအက် ျပန္ေရးျပခ်င္လုိ႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ ျမန္မာျပည္သား ၀တၳဳစာအုပ္ကို လုိက္ရွာတာ ဘယ္မွာမွ မေတြ႔ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ပဲ ျပန္ေရးျပပါရေစ။ မွားေနရင္လည္း နားလည္ေပးပါ။ "..... ငါ့၌ တာ၀န္ေတြမ်ားစြာ ရွိေသးသည္၊ ကုန္းမွာပဲေနေန၊ ေရမွာပဲေသေသ၊ ေလမွာပဲ ေၾကေၾက၊ အထြတ္အထိပ္၌သာ ငါေနမည္၊ အိမ္သည္ကို ဧည့္သည္မေစာ္ကားရ၊ က်ဴးေက်ာ္လာေသာ ရန္သူကို လက္စားေခ်ေလာ့၊ အာမဘေႏၲ" ဆိုတာပါ။ ျမန္မာျပည္သားစာအုပ္ေလးမ်ား ရွိခဲ့ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို လက္တို႔ၾကဖို႔ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ အစိုးရဟာ ရခုိင္ျပည္နယ္အေရးကို သတိရွိရွိနဲ႔ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ကုိင္တြယ္ေနတယ္လို႔ ယံုၾကည္ေပးထားၾကဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ၾကားထဲကေန အခမဲ့အက်ိဳးေဆာင္ၿပီး ေျပာပါရေစ။

(၂)
ေက်ာက္နီေမာ္ေက်းရြာမွာ ရခုိင္တုိင္းရင္းသူ မသီတာေထြးကို လူမ်ိဳးျခား လူငယ္ ၃ ဦးက အဓမၼျပဳက်င့္ၿပီး သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့သတင္းကို ေရးသားေဖာ္ျပရာမွာ စာေပစိစစ္ေရးကို မတင္ျပခဲ့တဲ့ မႈခင္းျဖစ္ပြားရာေနရာဓာတ္ပံုကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့အတြက္ လွ်ပ္တစ္ျပက္သတင္းဂ်ာနယ္ကို ထုတ္ေ၀ခြင့္ ရပ္စဲထားတယ္လို႔ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကို မေျပာလုိေတာ့ပါ။ သူ႔ဘက္နဲ႔သူ မွန္ေနတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ သတင္းသမားဆိုတာက ျမင္သမွ်၊ ေတြ႔သမွ်ကို ေရးခ်င္ပါတယ္။ အစိုးရပိုင္းဆိုတာက်ေတာ့ မသင့္ေလ်ာ္ဘူးထင္ရင္၊ တစ္ခုခုကို ဦးတည္သြားေစႏုိင္တယ္လုိ႔ထင္ရင္ မေဖာ္ျပေစခ်င္ပါဘူး။ စာဖတ္သူေတြကပဲ ကုိယ့္အယူအဆနဲ႔ကုိယ္ ျမင္ၾက၊ ေတြးၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အရိယာပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြဟာ နတ္ေတြ၊ နာနာဘာ၀ေတြ၊ သူရဲတေစၧေတြ၊ မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြကို ျမင္ႏုိင္ေတြ႔ႏုိင္တယ္လို႔ ၾကားဖူး၊ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတြကိုေတာ့ အဲဒီျမင္ကြင္းေတြ ေပးမျမင္ၾကပါ။ ေျပာမျပၾကပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာကိုေတာ့ ရွင္းျပရန္မလိုဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ ေတြးဆဆင္ျခင္ၾကပါကုန္။

(၃)
ဦးသိန္းစိန္ ထိုင္းႏုိင္ငံမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ကမၻာ့စီးပြားေရးဖုိရမ္ကုိ မတက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သတင္းဟာ အခုအခ်ိန္အထိ မီးမေသေသးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဦးသိန္းစိန္ဘက္က အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံလိုက္ပါသည္ခင္ဗ်ား။ သံခင္းတမန္ခင္းဆိုင္ရာ က်င့္၀တ္မ်ားတြင္ ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံရာ၌ လိုက္နာရသည့္ က်င့္၀တ္မ်ား ရွိၾကပါသည္။ မည္သည့္အခ်က္ေတြသည္ မည္သုိ႔အဓိပၸါယ္ေဆာင္ေနသည္ ယခုစာဖတ္ေနသူမ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ပိုမိုနားလည္ၾကသည္ဟု ယံုၾကည္သည့္အတြက္ မိေခ်ာင္းမင္းကို ေရခင္းမျပလိုေတာ့ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေျပာစကားမ်ားသည္လည္း မည္သည့္အဓိပၸါယ္သို႔ သက္ေရာက္သြားေစခဲ့ေၾကာင္း အားလံုးေတြးဆဆင္ျခင္ ႏုိင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တင္ေပးထားသည့္ ျမန္မာ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားသို႔ ဟူသည့္ ေမာင္ေအးခ်မ္း ၏ ေဆာင္းပါးကိုလည္း ဖတ္ၾကည့္ၾကေစလိုပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ားကို တစ္ခုေလာက္ အႀကံျပဳခ်င္ပါသည္။ ထိုင္းခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ သတင္းမ်ားကို ဖတ္ရၾကားရတုိင္း ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး၏ ေနရာမွ ၀င္ေရာက္ခံစားေပးၿပီး "ငါသာ သမၼတႀကီးဆိုရင္......" ဆိုသည့္အေတြးျဖင့္ နားလည္ေပးၾကေစလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

(၄)
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဥေရာပခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သည့္မွတ္ခ်က္မွ မေပးလိုပါ။ သူ႔အလုပ္ သူလုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟုသာ နားလည္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၀မ္းနည္းပက္လက္ ဆုိၾကပါသည္။ ရခုိင္မွာ ဒီေလာက္ ျဖစ္ေနတာ၊ တို႔အန္တီစုက ႏုိင္ငံျခားကိုေတာင္ ခရီးထြက္ေနလုိက္ေသးတယ္ ဟု။ ဟုတ္ကဲ့၊ စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ား၊ အန္တီစုသည္ သမၼတႀကီး မဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ခရီးစဥ္ကုိ ဖ်က္ရေလာက္ေအာင္ သူ႔တြင္ တာ၀န္မရွိပါ။ သူ႔သားသမီးအရင္းေတြႏွင့္ ေတြ႔ဖို႔ရအတြက္သာ ပိုမိုလုိလားပါလိမ့္မည္။ ကင္မ္အဲရစ္မ်ား စစ္ေတြမွာ ေနရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ပါေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ရခုိင္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒၚစုေျပာသမွ်ေတြသည္ အျငင္းပြားစရာမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ၾကပါသည္။ သီးသန္႔စုစည္း၍ တင္ေပးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါဦးမည္။ တစ္ခုပဲ စိုးရိမ္ပါသည္။ ေရာက္ေနတာက ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား၊ ျဖစ္ေနတာက ရခုိင္ျပည္တြင္၊ သတင္းေပးပို႔သူေတြက သူ႔လက္ေအာက္ခံေတြ၊ အခမ္းအနားမ်ားတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွတ္ခ်က္မ်ား၊ အျမင္မ်ား ေျပာၾကားသည့္အခါ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ားအတြက္ အခံရခက္ေစမည့္၊ စိတ္တိုေဒါသထြက္ေစမည့္ အဆင္အျခင္မဲ့ စကားမ်ားကို မေျပာျဖစ္ပါေစနဲ႔ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ေဒၚစု စိတ္ႏွလံုးၾကည္ၾကည္လင္လင္နဲ႔ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း စကားေျပာႏုိင္ပါေစ။

(၅)
ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္လ္ဆု ရေစခ်င္ၾကသည္ဟု တီးတိုးတီးတိုး ေျပာေနၾကပါသည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကို ေမးၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခြန္းပဲ ျပန္ေျဖလုိက္ပါသည္။ "လုပ္ရပ္ေတြ၊ အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔ ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဦးသိန္းစိန္ကို ရွိသမွ်ဆုေတြ အကုန္လံုး ေပးလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေပးမယ့္လူေတြနဲ႔၊ ေပးမယ့္လူေတြကို လႊမ္းမိုးေနတဲ့လူေတြက ဦးသိန္းစိန္ကုိ ရေစခ်င္သလား၊ မရေစခ်င္ဘူးလားဆိုတဲ့ အေျခအေနအေပၚမွာပဲ မူတည္တယ္" ဟု ျဖစ္ပါသည္။ လူတုိင္းတြင္ ကုိယ့္အေတြးႏွင့္ကုိယ္ ရွိၾကပါလိမ့္မည္။

ျမန္မာ့ေသြးမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး စိတ္ႏွလံုး ရႊင္ၿပံဳးႏုိင္ၾကပါေစ...

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၁၄ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔။
နံနက္ ၁၀ နာရီ ၁၂ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

U Nu and his moral

.................
...................................................

တကယ္သန္႔ရွင္းတဲ့ ဦးႏု
ဦးႏုအေၾကာင္းေျပာရင္ သန္႔ရွင္းဖဆပလ ဆိုတဲ့ နာမည္လည္း တြဲလ်က္ပါတယ္။ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါဆိုသလို ဦးႏုရဲ႕ ကုိယ္က်င့္သိကၡာ သန္႔ရွင္းမႈနဲ႔ ကုိယ္က်ိဳးစီးပြား သန္႔ရွင္းမႈကိုလည္း အထူးျပဳ ေျပာစရာရွိတယ္။

ဦးႏု ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ဖဆပလကေန သန္႔ရွင္းနဲ႔ တည္ၿမဲ ကြဲၿပီးခ်ိန္ သတင္းစာေတြက အေလးထား ေဖာ္ျပခဲ့ၾကဖူးတယ္။ "ကၽြန္ေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးက ထြက္ခြာသြားခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ ဥစၥာပစၥည္းေတြကို စစ္ေဆးပါ။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မျဖစ္ခင္ကထက္ တစ္က်ပ္ပိုရွိေနတာ ေတြ႔တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူခိုးလို႔ ေၾကညာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္ ခံပါ့မယ္" ဆိုၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေျပာဆိုခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ သူေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ ဦးႏုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူရဲ႕ အတိုက္အခံေတြဘက္က တျခား မေက်နပ္တာေတြ ရွိရင္ ရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ အက်င့္ပ်က္ျခစားတဲ့ ဦးႏု ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲမႈမ်ိဳးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားလည္း မၾကားဖူး၊ ဖတ္လည္း မဖတ္ဖူးဘူးဗ်။

ကၽြန္ေတာ္တို႔တုိင္းျပည္မွာ အဲသလို သီလကို အစစ္ေဆးခံဖို႔ စိန္ေခၚရဲတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ မ်ားမ်ား ေပၚထြန္းလာေစခ်င္ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်။

[ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ၂၊ အမွတ္-၉၈၊ စာမ်က္ႏွာ-၃ ပါ ေမာင္၀ံသ ၏ သီလကို အစစ္ေဆးခံဖို႔ စိန္ေခၚရဲတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ မ်ားမ်ား ေပၚထြန္းပါေစ ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။]

ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ မိဘျပည္သူမ်ားသို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္

လက္တေလာ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ဆူပူအၾကမ္းဖက္မႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ က ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွတစ္ဆင့္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားခဲ့သည္။ အဆိုပါမိန္႔ခြန္းတြင္ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ားတြင္ မိဘျပည္သူအားလံုး ပါ၀င္ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးၾကရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရသည္။

မိန္႔ခြန္းအျပည့္စံုကို ဤေနရာတြင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္၊ ေဒါင္းလုဒ္ခ်ႏုိင္ပါသည္။

ျမန္မာ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားသို႔ - ေမာင္ေအးခ်မ္း (ဟားဗတ္တကၠသိုလ္)

ေအာက္ပါေနရာတြင္ ေဒါင္းလုဒ္ခ်ႏုိင္၊ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္။
Here

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

New 10000 Kyats Note

ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ဗဟုိဘဏ္မွ တစ္ေသာင္းက်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ အမ်ိဳးအစားသစ္ကုိ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ထုတ္ေဝပါမည္။ ေငြစကၠဴကုိ ျပည္သူမ်ားအား ဘဏ္ဖြင့္ခ်ိန္အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ဗဟုိဘဏ္ ေငြေၾကးဌာနတြင္ လည္းေကာင္း၊ ဘဏ္မ်ားႏွင့္ အစုိးရ ေငြတုိက္မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ထုတ္ေပးပါမည္။ လက္ရိွ တရားဝင္ လွည့္လည္ သံုးစဲြလ်က္ ရိွေသာ ေငြစကၠဴမ်ားႏွင့္ ေငြအေႂကြမ်ားသည္လည္း တရားဝင္ သံုးစဲြေငြ အျဖစ္ ဆက္လက္ တည္ရိွေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ေငြစကၠဴ အသစ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္ပါသည္ -

တစ္ေသာင္းက်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ
အရြယ္အစား။        ၁၅ x ၇ စင္တီမီတာ
ေပၚလြင္ေသာအေရာင္။    အျပာေရာင္
မ်က္ႏွာစာဘက္။    ထိပ္ပုိင္းတြင္ "ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ဗဟုိဘဏ္" စာတမ္း ရုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။ အလယ္ပုိင္းတြင္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ေျမပံု၊ ၎ကုိ ဝန္းရံထားေသာ သေျပခက္ ႏွစ္ခက္၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ တည္ရိွေနသည့္ ျမန္မာ့ အနုပညာ လက္ရာေျမာက္ ဆင္ျဖဴေတာ္ နွစ္စီးႏွင့္ ထိပ္တြင္ ၾကာျဖဴတစ္ပြင့္ ရုိက္ႏိွပ္ထား ပါသည္။ ေငြစကၠဴ တန္ဖုိးကုိ ေဖာ္ျပထားသည့္ ျမန္မာစာတန္း "တစ္ေသာင္းက်ပ္" ကုိလည္း ရုိက္ႏိွပ္ထား ပါသည္။ လက္ယာဘက္ပုိင္းတြင္ ျမန္မာ့ အနုပညာလက္ရာေျမာက္ ကႏုတ္ပန္းခက္ မ်ားကုိ ရုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။ ေထာင့္သံုးေထာင့္တြင္ ေငြစကၠဴ တန္ဖုိးကုိ ဂဏန္းမ်ားျဖင့္ ရုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။ ေငြစကၠဴ တန္ဖုိးကုိ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ရုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။ လက္ဝဲဘက္ပုိင္းတြင္ ၾကာျဖဴပြင့္ပံု ေရစာ ပါရိွပါသည္။ ေငြစကၠဴတြင္ လံုၿခံဳေရးႀကဳိး တစ္ေခ်ာင္းကုိ ေဒါင္လုိက္ ထည့္သြင္းထားပါသည္။

ေက်ာဘက္။    ထိပ္ပုိင္းတြင္ "CENTRAL BANK OF MYANMAR" စာတန္းကုိ ရုိက္ႏိွပ္ထားျပီး ၎စာတန္း၏ ေအာက္တြင္ "TEN THOUSAND KYATS" ဟူေသာ စာတန္း ပါရိွပါသည္။ အလယ္ပုိင္းတြင္ ရတနာပံု မႏၲေလးနန္းေတာ္၏ ၿမိဳ႕ရုိးႏွင့္ က်ံဳးပံုကုိ ႐ုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။ ေဘးေဘာင္မ်ားတြင္ ျမန္မာ့အႏုပညာ လက္ရာေျမာက္ ကႏုတ္ပန္းခက္မ်ားကုိ ရုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။ ေထာင့္သံုးေထာင့္တြင္ ေငြစကၠဴ၏ တန္ဖုိးကုိ ဂဏန္းမ်ားျဖင့္ ရုိက္ႏိွပ္ထားပါသည္။

Hints of a Rift Between Myanmar’s Political Reformers By THOMAS FULLER

MAE SOT, Thailand — The first trip abroad in more than two decades by Myanmar's opposition leader, Daw Aung San Suu Kyi, appears to have strained her crucial relationship with President U Thein Sein, who is leading the country's transformation from military dictatorship to embryonic democracy.

Soon after Ms. Aung San Suu Kyi returned home on Sunday from Thailand, an adviser to Myanmar's president criticized her for lacking "transparency" in carrying out her trip and for her comments warning international investors against "reckless optimism" about Myanmar.

"Personally, I really admire her, but I have a doubt," the adviser, U Nay Zin Latt, said in an e-mail. Public criticism of Ms. Aung San Suu Kyi, even in its mildest forms, is rare, partly because she is such a popular figure in the country.

Mr. Nay Zin Latt's comments were the first by one of President Thein Sein's advisers — who serve as spokesmen — since the president canceled a trip to Thailand on Friday. The Thai news media are portraying the cancellation as a reaction to Bangkok's handling of Ms. Aung San Suu Kyi's visit.

The fact that Ms. Aung San Suu Kyi was allowed back into the country on Sunday was a milestone on Myanmar's road to national reconciliation. During the periods when she was not under house arrest in the past two decades, she chose not to travel abroad for fear of being denied re-entry by Myanmar's military rulers.

Yet the discontent over her six-day visit to neighboring Thailand underlines the fragility of her country's transition.

The complicated and delicate relationship between the president and Ms. Aung San Suu Kyi, a newly elected lawmaker, is in some ways the bedrock of the current reform process in Myanmar, formerly known as Burma. Their meeting in August accelerated the changes sweeping the country and helped persuade Ms. Aung San Suu Kyi to rejoin the political system.

"Most of the improvements in Burma these days are because of the relationship between Thein Sein and Aung San Suu Kyi," said Win Min, a senior researcher at the Vahu Development Institute, an organization set up by Harvard-trained Burmese exiles that studies issues related to Myanmar.

"I'm a little bit worried about their personal relations," Mr. Win Min said. "If this relationship is strained, it could hurt national reconciliation."

The abrupt cancellation on Friday of Mr. Thein Sein's visit to Thailand appears to have been a message to Bangkok — and other governments across the region — that Myanmar's leader will not tolerate being overshadowed by Ms. Aung San Suu Kyi's star power.

Thailand and its neighbors are jockeying to participate in the opening up of Myanmar, an almost virgin market that investors hope will offer good returns amid the global economic slowdown.

Underlying the Thai government's sensitivities toward Myanmar is a huge project for a seaport and joint economic zone in Myanmar that would connect to Thailand and provide access to the Indian Ocean.

Thai Rath, the largest newspaper in Thailand, reported Sunday that Prime Minister Yingluck Shinawatra said in an interview that she was concerned that Ms. Aung San Suu Kyi's visit had damaged Thailand's relationship with Myanmar.

Mr. Thein Sein was "irritated" by Ms. Aung San Suu Kyi's trip, the newspaper said, adding that Ms. Yingluck had ordered the Thai Foreign Ministry to "clarify" details of the visit to the public.

Myanmar's government appears to have been most annoyed by Ms. Aung San Suu Kyi's visit on Saturday to a refugee camp along the Thai-Burmese border, where Myanmar's government has battled ethnic rebels for decades, and the opposition leader's remarks at a business conference in Bangkok on Friday at which she urged potential investors in Myanmar to proceed with caution.

Despite the turbulence caused by her trip, it is possible that relations between Ms. Aung San Suu Kyi and the president will remain on an even keel. Many analysts believe that she and Mr. Thein Sein have a rapport, and Ms. Aung San Suu Kyi has said on numerous occasions that she considers the president to be sincere in his desire for political change.

But the potential for discord between them worries people in Myanmar. So far, political change has been a personality-driven process rather than an institutional one, and as Ms. Aung San Suu Kyi told reporters during her visit to Thailand, Mr. Thein Sein does not have an obvious successor. Both she and Mr. Thein Sein are in their late 60s and have health concerns. (Mr. Thein Sein has a heart ailment, and Ms. Aung San Suu Kyi has been forced to rest by her doctors twice in recent weeks.)

The changes in Myanmar have been sudden and with few parallels — military juntas rarely voluntarily yield to civilian control — so analysts hesitate when asked to predict the country's immediate future. But it seems unlikely that Ms. Aung San Suu Kyi will be placed under house arrest again or forced out of politics, because she retains considerable leverage. Her popularity is overwhelming, and sidelining her would be perilous for any government that tried.

Source: The New York Times

Daw Su & Thailand

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ယေန႔ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ၉ နာရီခြဲခန္႔တြင္ ထိုင္းႏုိင္ငံ သု၀ဏၰဘူမိေလဆိပ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပမည့္ ကမၻာ့စီးပြားေရးဖိုရမ္ World Economic Forum on East Asia 2012 သို႔ တက္ေရာက္မည္ဟု သတင္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

Photo from EMG

ထူးျခားသတင္းမ်ား

(၁)
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္ သံအမတ္ႀကီးအျဖစ္ ဒဲရစ္မစ္ခ်ယ္ကို ခန္႔အပ္လိုက္ေၾကာင္း သမၼတ အိုဘားမားက ေၾကညာခဲ့သည္။
Source: http://www.whitehouse.gov/the-press-office/2012/05/17/statement-president-burma

(၂)

So today, we say to American business: " Invest in Burma and do it responsibly "

- Hillary Rodham Clinton _ Secretary of State
[ May 17, 2012 ]

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အေမရိကန္ကုမၸဏိမ်ား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မျပဳလုပ္ရန္ ပိတ္ဆို႔အေရးယူထားမႈအား ေျဖေလွ်ာ့ေပးလုိက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အေမရိကန္သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားက ေၾကညာခဲ့သည္။
Source: http://www.abc.net.au/news/2012-05-18/us-eases-burma-sanctions/4018916

(၃)
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ သည္ ဖ်ားနာေနသျဖင့္ ေနအိမ္တြင္ အနားယူလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။
Source: http://abcnews.go.com/International/wireStory/myanmar-president-feeling-ill-resting-home-16374269

တိုင္းျပည္စည္ပင္ရာ အေၾကာင္း ၁၀ ပါး

၁။ ေနလၿဂိဳဟ္သြားမွန္သည္။
၂။ မိုးမွန္စြာရြာသည္။
၃။ ေျမၾသဇာရွိ၍ အသီးေကာင္းသည္။
၄။ သစ္က်ားစေသာ အႏၲရာယ္မရွိသည္။
၅။ မုဒိန္းတႏၲၿငိမ္းသည္။
၆။ စစ္မက္မရွိသည္။
၇။ အခ်င္းခ်င္း မညႇင္းဆဲသည္။
၈။ တရားေျဖာင့္သည္။
၉။ ရတနာသံုးပါးကို ႐ိုေသၾကသည္။
၁၀။ ရဟန္းတို႔ သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္သည္။

စာေတြျပန္ရွာဖတ္ရင္းနဲ႔ ေတြးေနမိတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ေလးေတြပါ။ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ မျဖစ္ညစ္က်ယ္ဉာဏ္ေလးနဲ႔ အခ်ိဳ႕အခ်က္ေတြကို သေဘာမတူခ်င္ေပမယ့္ အားလံုးနီးပါးက အခုအခ်ိန္အထိ မွန္ကန္ေနဆဲဆိုတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေရွးပညာရွိေတြရဲ႕ ဉာဏ္ႀကီးရင့္မႈကို အံ့ၾသမဆံုး ျဖစ္ရတယ္။ သဘာ၀နကၡတ္ပါတယ္၊ ရာသီဥတုပါတယ္၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပါတယ္၊ ရဟန္းရွင္လူေတြပါတယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ။ ဆက္ေတြးမိေတာ့ အခုလက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံေရာ အဲဒီအခ်က္ ၁၀ ခ်က္ထဲက ဘယ္ႏွခ်က္နဲ႔မ်ား ညီၫြတ္ေနၿပီလဲလို႔ ေတြးမိတယ္။ ဟူး ဆိုတဲ့ သက္ျပင္းတစ္ခု ခ်မိတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ႏုိင္ငံကို စည္ပင္ေစခ်င္တာကိုး၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးေစခ်င္တာကိုး၊ တိုးတက္ေစခ်င္တာကိုး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ တိုင္းျပည္စည္ပင္ဖို႔အတြက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ တစ္ဖြဲ႔တစ္ပါတီကသာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တာမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆက္ေတြးမိတယ္။ ကုိယ့္တာကို ကုိယ္လံုေအာင္ ေစာင့္ၾကလွ်င္ျဖင့္ ...................။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၈ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။
နံနက္ ၁ နာရီ ၃၃ မိနစ္။

Windows Genuine ျပႆနာမ်ားတက္ခဲ့ရင္

မနက္တုန္းက ကြန္ပ်ဴတာေလးဖြင့္ အင္တာနက္ေလး သံုးေနတုန္းက အေကာင္းသားခင္ဗ်။ ဒီေန႔ညေနပိုင္း ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ သတိေပးခ်က္ ေပၚလာပါေလေရာ။ ကၽြန္ေတာ္လက္ရွိသံုးေနတဲ့ Windows ဟာ Genuine Windows မဟုတ္တဲ့အတြက္ပါတဲ့။ ထံုးစံအတုိင္း ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြလည္း ပါေလေတာ့ သူေျပာတဲ့ လင့္ခ္ေတြအတိုင္း ေလွ်ာက္ႏွိပ္ရတာေပါ့ေလ။ update files ဆိုတာ ေဒါင္းလုပ္ဒ္ခ်ခိုင္းလို႔ ခ်လိုက္တယ္။ အဆင္ေျပတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ Genuine Windows ကို ၀ယ္သံုးဖို႔ဆိုတဲ့ စာမ်က္ႏွာကို ေရာက္သြားပါေလေရာ။ သံုးမ်ိဳးသံုးစား ခြဲထားေပးတယ္။ Ultimate, Professional, Home Edition ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။ တစ္ခုမွ ေဒၚလာ ၁၀၀ ေအာက္မွာ မရွိဘူး။ ဒီကေကာင္က ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ၀ယ္သံုးႏုိင္မွာတုန္း။ အခုသံုးေနတဲ့ ၀င္းဒိုးအေခြကိုေတာင္ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက ျပန္ၿပီးကူးထားရတာ။ ဆုိင္က၀ယ္ထားတာမဟုတ္။ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိဘူး။ Desktop ေပၚမွာလည္း တင္ထားတဲ့ Wallpaper က မရွိေတာ့ဘဲ ညာဘက္ေအာက္ေျခမွာ ဒီ၀င္းဒိုးဟာ ပြားယူ (ခိုးယူ) သံုးစြဲထားတဲ့ ၀င္းဒိုးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း စာသားေတြက အခ်က္ေပးေနေလရဲ႕။ ၀င္းဒိုးက ျပႆနာတက္႐ံုတင္ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္သံုးေနတဲ့ Microsoft Security Essential ကလည္း ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းပဲ အေရာင္ေတြေျပာင္းၿပီး "မင္းရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာကို မကာကြယ္ေပးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ မင္းရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာဟာ ဗိုင္းရပ္စ္ေတြ၊ ဘာေတြရဲ႕ အႏၲရာယ္ရွိပါတယ္" ဆိုၿပီး လုပ္ပါေလေရာ။ အေတာ္ခက္တဲ့ MS ပဲဗ်။ အဲဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ေက်ာ္ေက်ာ္ဆီကို လွမ္းေမးရတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္မွာသာ ျပႆနာအႀကီးႀကီးျဖစ္ၿပီး စိတ္ေတြညစ္ေနရတာ၊ ေမာင္မင္းႀကီးသားကေတာ့ ေအးေဆးပဲဗ်။ ခ်က္ခ်င္းပဲ Windows7 Activator ေဒါင္းလုပ္ခ်ၿပီး Run လုိက္ပါတဲ့။ ကဲ... မလြယ္ဘူးလား။

ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္က နည္းပညာေတြနဲ႔ အင္မတန္ အလွမ္းေ၀းေနေလေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာက မက္ေဆ့ခ်္တစ္ခုခုေပၚလာရင္ေတာင္ ဘာျဖစ္တာမွန္း သိတာမဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားေတြကို ေမးရေတာ့တာ။ ဘာျဖစ္တာလဲ၊ ဘာလုပ္ရမွာလဲ၊ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္လုိမ်ိဳး အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ မိတ္ေဆြမ်ား အခက္အခဲေတြ႔ခဲ့ရင္ အဆင္ေျပေစခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ ဒီပုိ႔စ္ေလးကို တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။ သိၿပီးသူေတြအတြက္ေတာ့ ေဆာရီးပါ။ သည္းခံေလာ့ေပါ့ခင္ဗ်ာ။

Your Windows is not Genuine ဆိုၿပီးမ်ား ေပၚခဲ့ရင္ ဒီလိုလုပ္ပါလားခင္ဗ်ာ။
၁။ ဒီလင့္ခ္ကို သြားပါ။ အဲဒီစာမ်က္ႏွာက Download Remove WAT v2.2.6 ဆိုတာကို ေဒါင္းလုပ္ခ်ပါ။ တစ္ေနရာမွာ သိမ္းထားလိုက္ပါ။
၂။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ Anti-Virus တို႔၊ Firewall တို႔ကို ပိတ္ထားလုိက္ပါ။ သို႔မဟုတ္ Disable ေပးထားလိုက္ပါ။
၃။ ေဒါင္းလုပ္ခ်ထားတဲ့ Zip ဖိုင္ကို Extract လုပ္ပါ။ Text file တစ္ခုနဲ႔ Rar file တစ္ခု ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။
၄။ Text file ကိုဖြင့္ပါ။ Rar file ကို ဖြင့္ဖို႔အတြက္ လိုေနတဲ့ Password ဘယ္ေနရာမွာ ရႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ လင့္ခ္တစ္ခု ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီလင့္ခ္ ဆီကို သြားလုိက္ပါ။
၅။ ေပၚလာတဲ့ စာမ်က္ႏွာမွာ Download Password Now ဆိုတာကို ႏွိပ္ပါ။ Password ကို ျပပါလိမ့္မယ္။
၆။ အဲဒီ Password ကို ေကာ္ပီလုပ္ပါ။ Rar file ကို Extract လုပ္ပါ။ Password ေတာင္းတဲ့အခါ ေစာေစာက ေကာ္ပီလုပ္ထားတာကို paste လုပ္ေပးလုိက္ပါ။
၇။ Remove WAT 2.2.6 ဆိုတဲ့ exe file ကို Right Click ႏွိပ္ပါ။ Run as administrator ကို ေရြးပါ။
၈။ ေပၚလာတဲ့ ၀င္းဒိုးမွာ Remove WAT ဆိုတဲ့ ခလုတ္ေလးတစ္ခုကိုပဲ ႏွိပ္လုိက္ပါ။

ဒါဆိုရင္ အားလံုးအဆင္ေျပသြားပါၿပီ။ ကြန္ပ်ဴတာကို restart လုပ္စရာလည္း မလိုေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ သူငယ္ခ်င္း ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ဒီပို႔စ္နဲ႔ ေက်းဇူးတင္လိုက္ေၾကာင္းပါ။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၆ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။
ည ၉ နာရီ ၂၅ မိနစ္။

GSM Internet

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏွစ္သိန္းတန္ ဂ်ီအက္စ္အမ္ဖုန္းေလး အင္တာနက္ ရပါၿပီခင္ဗ်ား။ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ အင္တာနက္ေလွ်ာက္ၿပီး ၂-၃ ရက္အၾကာတြင္ စတင္သံုးစြဲႏုိင္သည္ဟု ဖတ္ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္တယ္လီဖုန္းကျဖင့္ ၅ ရက္ေလာက္ ေစာင့္လုိက္ရပါတယ္ဗ်ာ။ အင္တာနက္ အျမန္ႏႈန္း အင္မတန္ေႏွးေကြးပါေသာ္လည္း မရွိတာထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးပိုေကာင္းသည္ဟု မွတ္ယူပါသည္။ သတင္းမ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ သိခြင့္ရသည္။ အီးေမးလ္ေတြ စစ္လို႔ရသည္။ ဘေလာ့ဂ္ကို ကလိလို႔ရမည္ေပါ့ခင္ဗ်ား။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အမ္ပီတီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မလည္း လူတကာကို လုိက္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေနရေတာ့တာပါပဲ။ ပိုက္ဆံေပးၿပီး သံုးရတဲ့ အင္တာနက္ကိုေတာင္ သံုးခြင့္ရလို႔ဆုိၿပီး ေက်းဇူးတင္ရေသးသကိုး။ ေမာင္မင္းႀကီးသားမ်ား က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၅ ရက္၊ အဂၤါေန႔။

ပို႔စ္ေတြတင္တာ နည္းခဲ့လွ်င္ျဖင့္

ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ခရီးလြန္ေနပါသည္။ ထို႔အတြက္ ပို႔စ္တင္တာ နည္းပါးႏုိင္ပါသည္။ အင္တာနက္သံုးစြဲရန္ အခက္အခဲ ရွိပါသည္။ သံုးခြင့္ရသည့္ အခ်ိန္ေလးမ်ားတြင္ေတာ့ အခ်ိန္ေပး၍ ပို႔စ္မ်ား တင္ေပးလိုပါသည္။ ေျပာခ်င္သည္မ်ား၊ ေဆြးေႏြးတင္ျပလိုသည္မ်ား အမ်ားအျပား ရွိေနပါသည္။ ထို႔အတြက္လည္း အခ်ိန္ေအးေအးေဆးေဆး ပို႔စ္မ်ားေရးလိုပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ဦးမည္ မထင္ေသးပါ။ မရွိသည့္ အခ်ိန္ကို ခြဲေ၀သံုးစြဲေနရသည့္ ကာလတစ္ခုကို ျဖတ္သန္းေနရ၍ ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္တာ၀န္ဟု ေျပာႏုိင္သလို၊ သင္တန္းတစ္ခုဟုလည္း ေျပာႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ လူပင္ပန္းသည္ မဆိုႏုိင္ေသာ္လည္း စိတ္ပင္ပန္းမႈကေတာ့ အျပည့္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေလ့လာစရာ၊ သင္ယူစရာ၊ မွတ္သားစရာမ်ား ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ျဖစ္ေနရပါသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၾကားဖူးေနက်စကားျဖစ္သည့္ “အလုပ္႐ႈပ္ပံုမ်ားေတာ့ ယားတာေတာင္ မကုတ္အားဘူး၊ ထံုးတို႔ၿပီး ေနရာမွတ္ထားရတယ္။ အိမ္ေရာက္မွ ျပန္ကုတ္ရတယ္” ဆိုသကဲ့သို႔ပင္ ယားတာပင္ မကုတ္အားပါ။ တင္စားေျပာဆိုတာျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႔တြင္လည္း ထိုသို႔မလုပ္ရ႐ံုတမယ္ ပင္ပန္းရပါသည္။ ဟုတ္ကဲ့၊ ရသည့္အခ်ိန္ေလးမ်ားတြင္ တတ္ႏုိင္သမွ် ပို႔စ္မ်ား ေရးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစား၍ ေရးသားပါမည္။အင္တာနက္သံုးရန္ အေျခအေနေပးသည္ႏွင့္ ပို႔စ္မ်ား တင္ျပသြားပါမည္ခင္ဗ်ား။