Tuesday, September 04, 2012
Monday, September 03, 2012
သူတို႔ကို လြမ္းလုိက္တာဗ်ာ...
အေနာ္ရထာမင္းႀကီးကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ရွိေနေသးရင္ က်န္စစ္သား၊ ငေထြ႐ူး၊ ငလံုးလက္ဖယ္နဲ႔ ေညာင္ဦးဖီးဆိုတဲ့ စစ္သည္ေလးသိန္းကို ရခုိင္ေဒသကို အျမန္သြား၊ က်ဴးေက်ာ္သူေတြကို က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္မက်န္ေအာင္ ႏွိမ္နင္းခဲ့လို႔ အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္မွာ ေသခ်ာတယ္လို႔ ေတြးမိၿပီး ၾကက္သီးေမြးညင္းေတြမ်ားေတာင္ ထမိတယ္။
ကေနာင္မင္းသားႀကီးကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ရွိေနေသးရင္ ငါတို႔ႏိုင္ငံဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ေခတ္မီစက္မႈႏိုင္ငံ ျဖစ္ေနေလာက္ၿပီ၊ ပတ္၀န္းက်င္ႏုိင္ငံေတြက ေလးစားအားက်ရတဲ့ နည္းပညာႏုိင္ငံ ျဖစ္ေနေလာက္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးေနမိတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လြမ္းတယ္....
သူသာ ရွိေနေသးရင္ အခုလို လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ရန္ျဖစ္ေနတာေတြ၊ ဟိုေနရာဆႏၵျပ၊ ဒီေနရာဆႏၵျပ လုပ္ေနတာေတြကိုေတြ႔ရင္ ""က်ဳပ္တို႔ႏိုင္ငံကျဖင့္ သူမ်ားေတြေနာက္မွာ အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ ျပတ္က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီ၊ အခုအခ်ိန္အထိ က်ဳပ္တို႔လူမ်ိဳးေတြက ရန္ျဖစ္ေကာင္းေနတုန္း၊ ေ၀ေလေလလုပ္လို႔ ေကာင္းေနတုန္း၊ သူမ်ားတစ္လွမ္းလွမ္းရင္ ကုိယ္ေတြက ဆယ္လွမ္း၊ အလွမ္းႏွစ္ဆယ္လွမ္းၿပီး ၿပဲကားေနေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါမွ သူတို႔ကိုမီမယ္၊ အခုလိုသာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး ရန္ျဖစ္ေနၾကမယ္၊ ဘာအက်ိဳးမွမရွိတဲ့ ဟိုေနရာစု ဒီေနရာစု၊ ဟိုေအာ္ဒီေအာ္ လုပ္ေနၾကၿပီး အစိုးရကို အက်ပ္႐ိုက္ေအာင္ လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ႏိုင္ငံ ဖာႏိုင္ငံဘ၀ကေန ဘယ္ေတာ့မွ တက္မွာမဟုတ္ဘူး" လို႔ ေျပာဦးမယ္ထင္ပါရဲ႕လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေတြးေနမိတယ္။
ၿမိဳ႕မၿငိမ္းကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ရွိေနေသးရင္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကို တည္ေဆာက္ေနတဲ့ အခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ တုိင္းသူျပည္သားေတြအားလံုး စည္းလံုးညီၫြတ္ေစမယ့္၊ စိတ္ဓာတ္တက္ႂကြေစမယ့္၊ အားအင္ေတြ ျပည့္ၿဖိဳးေစမယ့္ ေတးသီခ်င္းေတြ သီကံုးေရးသားမွာပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေတြးေနမိတယ္။
ေဇာ္ဂ်ီကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ရွိေနေသးရင္ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးကို ေဗဒါလမ္းကဗ်ာ ရြတ္သံေတြနဲ႔လႊမ္းၿခံဳၿပီး ထေလာ့ျမန္မာ၊ ျမန္မာထေလာ့၊ အားမေပ်ာ့နဲ႔လို႔ အားေပးမွာ၊ လံႈ႔ေဆာ္မွာ၊ တိုက္တြန္းမွာ ေသခ်ာတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေတြးေနမိတယ္။
လူထုစိန္၀င္းကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ရွိေနေသးရင္ လိုတစ္မ်ိဳး၊ မလိုတစ္မ်ိဳး သတင္းေဖာ္ျပ ေရးသားတတ္ၾကတဲ့၊ စတုတၳမ႑ိဳင္ မပီသတဲ့ သတင္းစာေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြ၊ မီဒီယာေတြကို ကေလာင္ႀကိမ္လံုးနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ႐ိုက္ႏွက္ဆံုးမမွာပဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေတြးေနမိတယ္။
ေအာင္ထြဋ္ကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ရွိေနေသးရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးလည္း ပန္းတုိင္ေရာက္၊ ျပည္သူေတြလည္း ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ ၿပိဳင္တူတြန္းရင္ ေရြ႕ႏိုင္ပါတယ္လို႔ အားေပးမွာေသခ်ာတယ္၊ အေျပာင္းအလဲအတြက္ လူထုလိုတယ္လို႔ ေလးေလးနက္နက္ေျပာမွာ ေသခ်ာတယ္၊ ကြင္းထဲက ၂၅ ေယာက္ အေရးႀကီးတယ္လို႔ ေျပာမွာေသခ်ာတယ္၊ လာရင္းကိစၥကို မေမ့ဖို႔ သတိေပးမွာ ေသခ်ာတယ္၊ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြ အားေကာင္းဖို႔လိုတယ္လို႔ ႏိႈးေဆာ္မွာေသခ်ာတယ္။
ေမာင္စူးစမ္းကို လြမ္းတယ္...
သူသာ ႏိုင္ငံေရးစာေပေတြ ေရးဦးမယ္ဆိုရင္ လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ အေတြးအျမင္၊ အေရးအသားေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ေတြကို ဆြမွာ၊ မုန္တုိင္းဆင္မွာ ေသခ်ာတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေတြးေနမိတယ္။
......ကို လြမ္းတယ္....
......ကို လြမ္းတယ္...
......ကို လြမ္းတယ္...
လြမ္းစရာေတြ မ်ားလုိက္တာဗ်ာ။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လြမ္းရသလဲဆိုရင္ ကဗ်ာဆရာႀကီး ခင္ေလးေမာင္ရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲက အသံုးအႏႈန္းတစ္ခုကို ကိုးကားရမယ္ဆိုရင္ "လြမ္းလို႔ေခြႏုံး" ပါပဲ။ ဒီမိုကေရစီေခတ္ကို ခ်ီတက္ေနတဲ့ အခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကုိယ့္ႏုိင္ငံအေရး၊ ကုိယ့္ျပည္သူအေရး၊ ကုိယ့္လူမ်ိဳးအေရး၊ ကုိယ့္အနာဂတ္အေရး၊ ကုိယ့္မ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕အေရး ေတြးၾကည့္မိလိုက္တဲ့အခါ လား....လား.... ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ေတာင္ လြမ္းမိပါရဲ႕ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာဗ်....။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
ည ၁၁ နာရီ ၄၀ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
သတင္းေတြေနာက္ကို လုိက္ခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ေမာရတယ္
နိဒါန္း
စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြန္ပ်ဴတာကို ပိတ္လိုက္တာနဲ႔ သတင္းအခ်ိဳ႕ကို သင္လက္လြတ္သြားမွာ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ မနက္ပိုင္းကပဲ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ သတင္းေတြ လုိက္ဖတ္တုန္းက ဘာမွေထြေထြထူးထူး မေတြ႔ခဲ့ရေသာ္လည္း ေန႔လည္ပုိင္း အင္တာနက္ျပန္သံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ သတင္းေတြက နည္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဟူးးးးးးးးးးးးးး အေတာ္ႀကီးကို စိတ္ေမာသြားတယ္၊ ဒီေန႔ေခတ္ႀကီးမွာ သတင္းေတြေနာက္ကိုသာ လုိက္ေနရရင္ လုိက္တဲ့လူသာ ေမာသြားမယ္။ သတင္းကေတာ့ ကုန္မယ္မထင္ပါဘူး။ ကုိယ္ေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သက္ဆုိင္တဲ့ သတင္းေတြ ရွိသလို၊ တုိက္႐ိုက္ပတ္သက္ျခင္း မရွိဘဲ သိသင့္တဲ့ သတင္းေတြလည္း ရွိတာပါပဲ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုလိုမ်ိဳး သတင္းေတြကို စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း၊ မိနစ္ပိုင္းအတြင္း သိခြင့္ရလာတာကပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံရဲ႕ တိုးတက္လာတဲ့ အေျပာင္းအလဲတစ္ခု၊ အေရြ႕တစ္ခုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က မွတ္ခ်က္ခ်ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္မိသမွ် သတင္းေတြကို စုစည္းတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးေတာ့ သတင္းအသစ္ေတြ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ စာဖတ္သူေတြ သိၿပီးဖတ္ၿပီးသား သတင္းေတြမ်ား ပါေနခဲ့ရင္လည္း နားလည္ေပးၾကပါဦး။ အခ်ိဳ႕ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္မ်ားကိုလည္း သည္းခံဖတ္႐ႈေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ။
(က)
ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၀န္ႀကီးအျဖစ္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေ၀လြင္ ကို ေျပာင္းလဲခန္႔အပ္လိုေၾကာင္း တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတထံကို အေၾကာင္းၾကားခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ နာယကထံကို သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ခဲ့တယ္လို႔ သတင္းေတြမွာ ဖတ္ရပါတယ္။ လက္ရွိ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး လွမင္းကိုေတာ့ တပ္မေတာ္မွာ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ တာ၀န္မ်ားကို ျပန္လည္ထမ္းေဆာင္ေစမွာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း သတင္းေတြမွာ ဖတ္ရပါတယ္။
(ခ)
ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္သြားသျဖင့္ လစ္လပ္ေနေသာ ျပည္ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ရာထူးေနရာတြင္ လက္ရွိ သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ဦးသိန္းထိုက္ကို ခန္႔အပ္လိုေၾကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္နာယကထံ သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ခဲ့တယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။ ဦးသိန္းထိုက္သည္ ယခင္က တပ္မေတာ္စစ္ေဆးေရး အရာရွိခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သတင္းေတြမွာ ဖတ္႐ႈရပါတယ္။
(ဂ)
ယခင္က အမွတ္ (၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ၀န္ႀကီးဌာန၊ အမွတ္ (၂) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ၀န္ႀကီးဌာနဟူ၍ ၀န္ႀကီးဌာန ၂ ခုခြဲ၍ ဖြဲ႔စည္းထားခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ အဆိုပါ ၀န္ႀကီးဌာန ၂ ခုကို ေပါင္းစည္း၍ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား၀န္ႀကီးဌာနအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းလိုေၾကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ နာယကထံ သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ထားတယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။
(ဃ)
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုး ဥကၠ႒နဲ႔အဖြဲ႔၀င္ေတြကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ေၾကာင္း အဆိုအား အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြ ျပဳလုပ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ မူလဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔မွာ ပါ၀င္တဲ့ ဥကၠ႒ျဖစ္သူ ဦးနႏၵေက်ာ္စြာနဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ေတြဟာ အမႈမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသူေတြျဖစ္ျခင္း၊ စြပ္စြဲျပစ္တင္ဖို႔ လက္မွတ္ေရးထိုး ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ျခင္း၊ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ တက္ႂကြစြာ အဆိုတင္သြင္းျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ျခင္းတို႔ေၾကာင္း ၎တို႔သာ စံုစမ္းစစ္ေဆးပါက တရားမွ်တမႈရွိမည္ဟု မယူဆပါသျဖင့္ ကန္႔ကြက္ပါေၾကာင္း ခံု႐ံုးက ကန္႔ကြက္စာ ေပးပို႔ခဲ့တယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒အျဖစ္ ဦးနႏၵေက်ာ္စြာ အစား အမ္းမဲဆႏၵနယ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းေဆြ ကို ဥကၠ႒အျဖစ္ ေျပာင္းလဲတာ၀န္ေပးအပ္လိုက္ၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား စတင္ျပဳလုပ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းမ်ားမွာ ဖတ္႐ႈရပါတယ္။
(င)
ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိေနတဲ့ မိုးသီးဇြန္နဲ႔ ျပည္ေတာ္ျပန္အခ်ိဳ႕ဟာ ယေန႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္လို႔ အင္တာနက္သတင္းေတြမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဖာ္ျပထားတာကို ဖတ္႐ႈရပါတယ္။
(စ)
ရခုိင္ျပည္နယ္ အေရးကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သမၼတႀကီးကို ေထာက္ခံေၾကာင္းႏွင့္ ကြင္တားနားကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲကို မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ စက္တင္ဘာ ၂ ရက္ေန႔မွ ၄ ရက္ေန႔အထိ က်င္းပျပဳလုပ္ရန္ အရွင္၀ီရသူဆိုသည့္ သံဃာတစ္ပါးက ေလွ်ာက္ထားခဲ့ရာ သက္ဆုိင္ရာက ခြင့္ျပဳေပးခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စက္တင္ဘာ ၂ ရက္ေန႔ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲတြင္ ခြင့္ျပဳထားသည့္ ပမာဏထက္ အဆမတန္ မ်ားျပားစြာ ပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့ၾကသျဖင့္ ဦးေဆာင္ေလွ်ာက္ထားခဲ့သူ အရွင္၀ီရသူအား တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ေခၚယူေဆြးေႏြးရာ မိမိသေဘာျဖင့္မိမိ လာေရာက္ပူးေပါင္းသူမ်ားအတြက္ တာ၀န္မယူႏုိင္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ မလိုလားအပ္ေသာ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာမ်ား မျဖစ္ေပၚေစရန္အတြက္ သက္ဆုိင္ရာက ခြင့္ျပဳေပးထားခဲ့သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခြင့္အား ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ားႏွင့္အညီ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ သို႔ေသာ္ အရွင္၀ီရသူဦးေဆာင္သည့္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္သူမ်ားသည္ အဆိုပါ တားျမစ္ခ်က္အား လုိက္နာျခင္းမရွိဘဲ ယေန႔တြင္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္မႈမ်ား ဆက္လက္ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ သတင္းမ်ား ဖတ္႐ႈရပါသည္။ (ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ေနာက္ျပန္ဆြဲေနသူမ်ားသည္ မည္သူတို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္သူတို႔က ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိသင့္သည့္ အခ်ိန္တစ္ခုသို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္က ျဖည့္စြက္ေျပာလိုပါသည္။ ယခုအခ်ိန္သည္ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ရမည့္ အခ်ိန္မဟုတ္သည္ကေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။)
(ဆ)
ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ထူးခၽြန္ဆုမ်ားကို ယခင္ကကဲ့သို႔ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက စိစစ္ေရြးခ်ယ္ ဆုခ်ီးျမႇင့္မည္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုးက ေရြးခ်ယ္ခ်ီးျမႇင့္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းမ်ား ဖတ္႐ႈရပါသည္။ အေတာ္ႀကီးကို ပြဲဆူဦးမည့္ အေနအထားဟု သံုးသပ္မိပါသည္။ လူလိုနတ္လို ျဖစ္ၾကပါေစဟုသာ ဆုေတာင္းပါသည္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ေရာက္လွ်င္ေတာ့ တတ္သိပညာရွင္မ်ားျဖင့္ ဘုတ္အဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းကာ ေရြးခ်ယ္သြားမည္ဟု ေနာက္ဆက္တြဲ ဖတ္႐ႈရသည့္အတြက္ေတာ့ သက္ျပင္းတစ္၀က္ ခ်လိုက္မိပါသည္။
(ဇ)
ဆက္သြယ္ေရး၊ စာတုိက္ႏွင့္ ေၾကးနန္း၀န္ႀကီးဌာန ဒုတိယ၀န္ႀကီးအျဖစ္ ဦးေသာင္းတင္ ကို ခန္႔အပ္လိုက္ေၾကာင္း သမၼတ႐ံုးစာမ်က္ႏွာတြင္ ဖတ္႐ႈခဲ့ရပါသည္။ ဦးေသာင္းတင္သည္ ဒုတိယ၀န္ႀကီးအျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းမခံရမီ ရက္ပိုင္းအတြင္းကပင္ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခု၌ ဖံုးကတ္ေတြကို ေစ်းေလွ်ာ့ရမွာမဟုတ္ေၾကာင္း၊ အလကားေပးရမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အျခားႏုိင္ငံမ်ားကဲ့သို႔ ဖုန္းကတ္ေပးခ်ိန္တြင္ အခ်ိန္တစ္ခုအထိ အခမဲ့ေျပာဆိုႏုိင္သည္အထိ ေဆာင္ရြက္ေပးရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သာမန္လက္လုပ္လက္စားမ်ားႏွင့္ လစာနည္း ၀န္ထမ္းမ်ားအေနျဖင့္ ဒုတိယ၀န္ႀကီးသစ္ ဦးေသာင္းတင္အား ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
(စ်)
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပုသိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရေဘးကယ္ဆယ္ေရး ကူညီမႈအတြက္ ခရီးသြားေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ဓာတ္ပံုမ်ား ေ၀ေ၀ဆာဆာျဖင့္ အက်ယ္တ၀င့္ တခမ္းတနား ေဖာ္ျပၾကတာကို ဖတ္႐ႈေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ ဒုကၡေရာက္ေနသူမ်ားကို တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီသည္ကုိ သာဓုေခၚမိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပုသိမ္ခရီးစဥ္ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ပါတီတြင္း ျပႆနာမ်ား သြားေရာက္ေျဖရွင္းသည့္ သတင္းကိုမူ သတင္းမီဒီယာမ်ား အားလံုးက တညီတၫြတ္တည္း ႏွာေစးေနၾကသည္မွာ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း ဆိုသည္ကိုမူ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ နားလည္ႏုိင္ျခင္း မရွိပါ။ စတုတၳမ႑ိဳင္သည္ စတုတၳမ႑ိဳင္ ပီသသင့္သည္ဟုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ျမင္မိပါသည္။ ယခုကဲ့သို႔ သတင္းေဖာ္ျပရန္ ပ်က္ကြက္ျခင္းသည္ ျပည္သူကို အေမွာင္ခ်ျခင္းတစ္မ်ိဳးဟုသာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ျမင္မိပါသည္။ မီဒီယာမ်ား သတိျပဳေစႏုိင္ဖို႔ ေစတနာျဖင့္ ေထာက္ျပေ၀ဖန္ျခင္းရယ္ပါ။ အနာေပၚတုတ္က်၍ ခပ္စပ္စပ္ေလး ျဖစ္သြားခဲ့ပါလွ်င္ ေတာင္းပန္လိုက္ပါသည္။
(ည)
ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးဌာနတစ္ခုလွ်င္ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး တစ္ဦးစီျဖင့္ ခန္႔အပ္တာ၀န္ေပးအပ္သြားရန္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက သ၀ဏ္လႊာေပးပို႔ခဲ့သည္ဟု သိရသည့္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္မိပါသည္။ ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀န္ႀကီးမ်ားသည္ စူပါမင္းမ်ား မဟုတ္ၾကသည္ကို သမၼတႀကီး ေကာင္းစြာ သိရွိသြားၿပီဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။ လူတစ္ေယာက္၏ ဦးေႏွာက္သည္ အလုပ္ဘယ္ႏွခုကို တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ စဥ္းစားႏုိင္မလဲဟူသည့္ ေမးခြန္းကို သမၼတႀကီး ေျဖႏုိင္ခဲ့ၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္နားလည္လိုက္ပါသည္။
ဒီမွ်ႏွင့္ နားဦးမည္။ သတင္းေတြက မကုန္ေသး။ ရွိသမွ်သတင္းမ်ား ေရးသားလွ်င္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ထမင္းပင္ စားရမည္မဟုတ္ေခ်။ ျမန္မာ့ေသြးမိတ္ေဆြမ်ား ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္၊ တနလၤာေန႔။
ညေန ၆ နာရီ ၁၇ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
Union Level ဒြိဟ သို႔မဟုတ္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဖြင့္ဆိုျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ ဆန္းစစ္ခ်က္ - ေဒါက္တာ မာလာေအာင္၊ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္၊ ရန္ကုန္အေရွ႕ပိုင္း တကၠသိုလ္
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ပုိင္ ေၾကးမံုသတင္းစာတုိက္၏ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႔ထုတ္ သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပပါရွိသည့္ “ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုး၏ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၈ ရက္ ရက္စြဲပါ ဆံုးျဖတ္ခ်က္” ႏွင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔ထုတ္ သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပပါရွိသည့္ “ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတထံ ေပးပို႔ခဲ့သည့္ သ၀ဏ္လႊာအေပၚ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ျပန္ၾကားသ၀ဏ္လႊာ” သည္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး၏ တာ၀န္ခံမႈ၊ ေဆာင္ရြက္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို က်င့္သံုးရာတြင္ ဆင္ျခင္တံုတရား ႀကီးမားစြာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံ့အႀကီးအကဲမ်ား၌ ေတြ႔ျမင္ရသည့္ အားကိုးအားထားျပဳထုိက္မႈပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဥပေဒသေဘာတရားမ်ားအရ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၌ ျပ႒ာန္းထားေသာ ဥပေဒမ်ားသည္ ဥပေဒ၏ စည္းေႏွာင္မႈဒီဂရီအလိုက္ (Hierarchy of Laws) ဥပေဒမ်ား၏ အဆင့္သတ္မွတ္ျခင္း ရွိပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံတြင္ ျပ႒ာန္းထားေသာ ဥပေဒမ်ား၏ ေၾကးမံုျပင္ (Mirror of the Laws of the Land) ဟု တင္စားေခၚေ၀ၚရေလာက္သည့္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရွိ ဥပေဒမ်ား၏ အခ်ဳပ္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ မည္သည့္ႏိုင္ငံ၏ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးမႈတြင္မဆို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လြယ္လင့္တကူ ျပင္ဆင္သည့္ အေလ့အထမ်ား မရွိခဲ့ပါ။
ဥပေဒထံုးတမ္းစဥ္လာအရ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၌ ျပ႒ာန္းထားၿပီးျဖစ္သည့္ ဥပေဒအရပ္ရပ္၏ ျပ႒ာန္းခ်က္ပါ စကားရပ္မ်း၏ အဓိပၸါယ္သည္ မရွင္းလင္းပါက အနက္အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုျခင္းသည္ တရား႐ံုးမ်ား (Court of Law) ႏွင့္ ဥပေဒျဖင့္ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္းခံရသည့္ ခံု႐ံုးမ်ား (Tribunals) ၌သာ အခြင့္ရွိပါသည္။
ဥပေဒအရလည္းေကာင္း၊ တရားစီရင္ေရးဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ား (Judicial Procedures) အရလည္းေကာင္း၊ တရားၿပိဳင္ဆိုင္ျခင္း အေလ့အထမ်ား (Litigation Practices) အရလည္းေကာင္း တရား႐ံုးမ်ား၊ ခံု႐ံုးမ်ားသို႔ အဆံုးအျဖတ္ရယူရန္ တင္သြင္းေလွ်ာက္ထားျခင္းသည္ အဆိုပါ႐ံုးမ်ား၏ အဆံုးအျဖတ္ကို လိုက္နာပါမည္ဟု သေဘာတူခ်က္ေပးရာ ေရာက္ပါသည္။
ဥပမာ- ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ႏွစ္ႏုိင္ငံအၾကား ေရပိုင္နက္အျငင္းပြားမႈကို ပင္လယ္ေရေၾကာင္းဆိုင္ရာ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာခံု႐ံုး (The International Tribunal for the Law of the Sea) သို႔ အဆံုးအျဖတ္ရယူရန္ တင္သြင္းခဲ့စဥ္ကလည္း တရား႐ံုး၏ အဆံုးအျဖတ္ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ လုိက္နာပါမည့္အေၾကာင္း သေဘာတူခ်က္ ေပးၿပီးျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူျခင္း ခံရၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိအႏုိင္ရသည္ျဖစ္ေစ၊ အ႐ံႈးႏွင့္ ရင္ဆုိင္ရသည္ျဖစ္ေစ တရား႐ံုး၏ အဆံုးအျဖတ္ကို တရား၀င္ျပစ္တင္ေ၀ဖန္ျခင္း ျပဳလုပ္ႏုိင္ျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ ျပဳလုပ္မည္ ဆုိပါက တရား႐ံုးသို႔ မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈ (Contempt of Court) ျဖင့္ တရားစြဲဆုိျခင္း ခံရႏိုင္ပါသည္။
ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံအတြက္ လုပ္ေဆာင္ရမည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို တာ၀န္ယူလုပ္ေဆာင္ၾကသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား (အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ အဖြဲ႔အစည္း အဆင့္ဆင့္ (Heerarchy of Government Organization) သည္ တာ၀န္ခံရမႈ အတိမ္အနက္ (Hierachy of Responsibility) အေပၚ မူတည္၍ အဖြဲ႔အစည္းအဆင့္ (Hierachy of Organization) သတ္မွတ္ျခင္းျဖင့္ လုပ္ငန္းမ်ား သြက္လက္စြာ လည္ပတ္ရန္ ဖြဲ႔စည္းေဆာင္ရြက္ရပါသည္။
လႊတ္ေတာ္ႀကီး ၃ ရပ္၏ လႊတ္ေတာ္ဆုိင္ရာဥပေဒမ်ား၌ ဒြိဟျဖစ္ေစေသာကိစၥ ေပၚေပါက္ေစမည့္ အခ်က္မ်ားကို အထက္ေဖာ္ျပပါ သေဘာတရားမ်ားျဖင့္ ဆန္းစစ္တင္ျပလိုပါသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားပါသည့္ အဓိကလႊတ္ေတာ္ႀကီး ၃ ရပ္၏ ဖြဲ႔စည္းျခင္းကို Chart ျဖင့္ ေဖာ္ျပပါမည္။
အထက္ပါ Chart ကို Common Sense ျဖင့္ ၾကည့္မည္ဆိုပါက ဘဲဥပံုသဏၭာန္အ၀န္း Oval Shape အတြင္းရွိ လႊတ္ေတာ္သံုးရပ္၏ အဆင့္သည္ ေပၚလြင္ပါသည္။
(၁) ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္ေပါင္း၏ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သည္ တာ၀န္ခံမႈအပိုင္းတြင္ အျမင့္ဆံုးျဖစ္ပါသည္။
(၂) ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွ ဖြဲ႔စည္းေသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသာ ပါ၀င္သည့္ လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီ ၄ ရပ္ႏွင့္ ေရးရာေကာ္မတီမ်ားသည္ “ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အဆင့္ ေကာ္မတီမ်ား” သာ ျဖစ္သင့္ပါသည္။
(၃) အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွ ဖြဲ႔စည္းေသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသာ ပါ၀င္သည့္ လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီ ၄ ရပ္ႏွင့္ ေရးရာေကာ္မတီမ်ားသည္ “အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အဆင့္ ေကာ္မတီမ်ား” သာ ျဖစ္သင့္ပါသည္။
(၄) လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္မွ ဖြဲ႔စည္းေသာ “ပူးေပါင္းေကာ္မတီ” သည္ လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္ႏွင့္ တန္းတူညီမွ် သက္ဆုိင္သည့္ အေရးအရာမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ တာ၀န္ခံရသည့္ ေကာ္မတီသာ ျဖစ္ေပသည္။
(၅) ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔မ်ားသည္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႔စည္းသည္ျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႔စည္းသည္ျဖစ္ေစ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား သက္သက္ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းျခင္းမဟုတ္ဘဲ ႏုိင္ငံသားမ်ားျဖင့္ပါ ပါ၀င္ဖြဲ႔စည္းထားပါသည္။
ႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ျပည္သူမ်ား ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားသူမ်ား မဟုတ္သည့္အျပင္ လႊတ္ေတာ္သို႔ တာ၀န္ခံရမႈ အ၀န္းအ၀ိုင္းျပင္ပရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ား (Outsiders) သာျဖစ္၍ ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔မ်ားသည္ မည္သို႔မွ် ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ (Union Level) အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဟု သတ္မွတ္ႏုိင္ျခင္း မရွိပါ။
ယခုတစ္ဖန္ လႊတ္ေတာ္ ၃ ရပ္၏ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားအရ အထက္ပါအခ်က္မ်ား မွန္ကန္ျခင္းကို စိစစ္တင္ျပလိုပါသည္ -
(၁) ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဆုိင္ရာဥပေဒ၌ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ဖြဲ႔စည္းျခင္း၊ ျပ႒ာန္းခ်က္တစ္ခုသာ ရွိၿပီး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ျဖစ္ပါသည္။
အဆိုပါလႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္ ဖြဲ႔စည္းျခင္းမွအပ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းျခင္းဆိုသည့္ ျပ႒ာန္းခ်က္ တစ္စံုတစ္ရာမွ် မပါရွိပါ။
သို႔ျဖစ္ပါ၍ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဥပေဒ ပုဒ္မ ၂ (စ) ျပ႒ာန္းခ်က္ပါ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အဖြဲ႔အစည္း…. ဆိုသည္မွာ… “… ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တို႔က ဖြဲ႔စည္းသည့္ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔တို႔ကိုလည္းေကာင္း ဆိုသည္” ဆိုသည့္ စကားစုမ်ားတြင္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ဟု ေဖာ္ျပထားခ်က္သည္ မွန္ပါ၏လား ဆိုသည္ကို ျပန္လည္ဆန္းစစ္ရန္ လိုပါလိမ့္မည္။
(၂) တစ္ဖန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဥပေဒႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဥပေဒ အသီးသီးတြင္ သက္ဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္ ဖြဲ႔စည္းျခင္းႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ဖြဲ႔စည္းျခင္းကို ျပ႒ာန္းပါသည္။ လႊတ္ေတာ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ဖြဲ႔စည္းျခင္းအျဖစ္ -
- (က) လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီ ၄ ရပ္ႏွင့္ လိုအပ္၍ ဖြဲ႔စည္းသည့္ ေကာ္မတီမ်ား၊ ယင္းေကာ္မတီမ်ားသည္ သက္ဆုိင္ရာလႊတ္ေတာ္ အသီးသီး၏ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းတာ၀န္ခံပါသည္။
- (ခ) ပူးေပါင္းေကာ္မတီမ်ား၊ ယင္းေကာ္မတီမ်ားသည္ လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္၏ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းတာ၀န္ခံပါသည္။
- (ဂ) ေကာ္မရွင္ႏွင့္အဖြဲ႔မ်ား၊ ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔မ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ သင့္ေလ်ာ္သည့္ ႏုိင္ငံသားမ်ား ထည့္သြင္း၍ျဖစ္ေစ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ပါသည္။
ရွင္းလင္းခ်က္ (၁) လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္က ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ေကာ္မတီ ၄ ရပ္ႏွင့္ ေရးရာေကာ္မတီမ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းျခင္းဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား (ဥပမာ-ကာလသတ္မွတ္ခ်က္) သို႔မဟုတ္ တာ၀န္ခံရမႈအဆင့္ () မ်ားျဖင့္ သတ္မွတ္ဖြဲ႔စည္းရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်က္သည္ ၎အဖြဲ႔အစည္း အသီးသီး၏ Level ကို သတ္မွတ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ရွင္းလင္းခ်က္ (၂) ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔မ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ သင့္ေလ်ာ္သည့္ ႏုိင္ငံသားမ်ား ထည့္သြင္း၍ ဖြဲ႔စည္းသည့္အခါ ဖြဲ႔စည္းျခင္းဆုိင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား (ဥပမာ-အဖြဲ႔၀င္ဦးေရ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ ရပိုင္ခြင့္ႏွင့္ သက္တမ္းသတ္မွတ္ခ်က္) မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ မွားယြင္းစြာ အႀကံျပဳမႈအတြက္ ၎တို႔၏ တာ၀န္ကို မည္သူက ခံယူပါမည္လဲ (who will be the responsible person for the sake of the outsiders) ဆုိသည့္အေမး ေပၚေပါက္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ လႊတ္ေတာ္ ၃ ရပ္ႏွင့္ သက္ဆုိင္သည့္ ဥပေဒမ်ားျဖစ္သည့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဆုိင္ရာဥပေဒ အခန္း (၁) ပုဒ္မ ၂ (စ)၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဥပေဒ၊ အခန္း (၁) ပုဒ္မ ၂ (ဇ)၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဥပေဒ၊ အခန္း (၁) ပုဒ္မ ၂ (ဇ)၊ ပါရွိသည့္ ျပ႒ာန္းခ်က္ပါ စကားရပ္မ်ားသည္ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီး၏ အဆင့္သေဘာတရားကို မေရမရာျဖစ္ေစျခင္း၊ ႐ႈပ္ေထြးေစျခင္း၏ အဓိကေသာ့ခ်က္ဟု ဆင္ျခင္၍ ရႏုိင္ပါသည္။ ျပ႒ာန္းခ်က္အတိအက်မွာ -
“ျပည္ေထာင္စုအဆင့္အဖြဲ႔အစည္း ဆိုသည္မွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဖြဲ႔စည္းေသာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႔၊ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၊ ဘ႑ာေရးေကာ္မရွင္၊ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုး၊ ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္၊ ျပည္ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႔ တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တို႔က ဖြဲ႔စည္းသည့္ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အဖြဲ႔တို႔ကိုလည္းေကာင္း ဆိုသည္။”
အထက္ေဖာ္ျပပါစာပိုဒ္သည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ညီၫြတ္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ လက္ေတြ႔အေျခအေနႏွင့္လည္း ကိုက္ညီျခင္းမရွိသည့္အတြက္ ျပင္ဆင္/ဖ်က္သိမ္းရပါမည္။ တည္ဆဲဥပေဒ၏ ျပင္ဆင္/ဖ်က္သိမ္းျခင္းလုပ္ငန္းကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ ၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြး ဆံုးျဖတ္မည္ဆိုပါက တည့္မတ္မွန္ကန္သည့္ ရလဒ္ျဖစ္ပါမည္။
ခံု႐ံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂၄ အရလည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၃ ႏွင့္ ၂၅ အရလည္းေကာင္း အၿပီးအျပတ္ႏွင့္ အတည္ (Final and Conclusive) ျဖစ္သည့္အျပင္ သက္ဆုိင္ရာ ေနရာေဒသအသီးသီး (ယခုကိစၥတြင္ လႊတ္ေတာ္) သို႔ အာဏာသက္ေရာက္ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ယခုထပ္မံ၍ လႊတ္ေတာ္တြင္းျဖစ္ပြားေနသည့္ ကိစၥသည္ ခံု႐ံုးဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳေနျခင္း (Contempt of Court) သို႔ ဦးတည္ေနပါသည္။
ခံု႐ံုးအဖြဲ႔ပုဂၢိဳလ္တို႔အား ႏုတ္ထြက္ရန္၊ အမွား၀န္ခံရန္ ေတာင္းဆိုေနသည့္ အဆိုတင္သြင္းသူမ်ား၊ ေထာက္ခံခ်က္ေပးသူ၊ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဥပေဒ ပုဒ္မ ၈ ႏွင့္ ပုဒ္မ ၁၀ တြင္လည္းေကာင္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ား၏ ပုဒ္မ ၉ ႏွင့္ ပုဒ္မ ၁၁ တြင္လည္းေကာင္း ျပ႒ာန္းထားသည့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၏ တာ၀န္မ်ား၊ က်င့္၀တ္ႏွင့္ စည္းကမ္းမ်ားကို ညီၫြတ္ရမည့္သူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။
အမွန္တကယ္မွာ ခံု႐ံုးအဖြဲ႔၀င္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတို႔သည္ ဥပေဒႏွင့္အညီ (လႊတ္ေတာ္၏အေျခအေနမွန္) ကို မွန္ကန္စြာ ဆံုးျဖတ္ေထာက္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ခံု႐ံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကုိ အေလးထား၍ လႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ား၏ မွားယြင္းေနေသာ ဥပေဒအပိုင္းကို ျပင္ဆင္သတ္မွတ္ရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ပါ၍ အဆိုပါပုဂၢိဳလ္ႀကီးတို႔သည္ ေလးစားအပ္သည့္ အစားထိုးမရႏုိင္ေသာ ပညာရွင္ႀကီးမ်ားျဖစ္ပါေၾကာင္း ေလးစားစြာ တင္ျပအပ္ပါသည္။
[၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ၊ စာမ်က္ႏွာ (၆) ကို ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္။ သတင္းစာပါ မူလ Chart ပံုကို ထည့္သြင္းရာတြင္ အဆင္မေျပသည့္အတြက္ စာဖတ္သူမ်ား ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၾကည့္႐ႈႏုိင္ရန္ ျပန္လည္ေရးဆြဲထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေရးဆြဲထားေသာ္လည္း မသပ္ရပ္မႈအတြက္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။]
Sunday, September 02, 2012
ျဖစ္လာမွာေတြကို ႀကိဳျမင္ေနေလေတာ့ မေနႏိုင္လြန္းလို႔ ေျပာပါရေစေတာ့
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဘုရားရွိခိုးေတြဘာေတြနဲ႔ စေရးတယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ေတာ့ ဘာသာေရးေဆာင္းပါး ေရးေတာ့မလားလို႔ မထင္လိုက္ၾကပါနဲ႔ခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာသာေရးစာေပေတြကို ေရးႏုိင္ေလာက္တဲ့ ၀မ္းစာ မရွိပါဘူး။ မိ႐ိုးဖလာဗုဒၶဘာသာအဆင့္ကေန အနည္းငယ္မွ်သာ ေက်ာ္လြန္ႏိုင္ေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္လူသားတစ္ဦးသာ ျဖစ္ပါေသးတယ္။ အခုလို အစခ်ီလိုက္ရတာက အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ မၾကာေသးခင္ အခ်ိန္ပုိင္းအတြင္းက ဖတ္႐ႈရတဲ့ သတင္းေတြေၾကာင့္ စိတ္ေတြညစ္ျငဴးရလြန္းလို႔ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးကို တ,လိုက္မိတဲ့ သေဘာပါ။
မႏၲေလးက ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တဲ့သတင္း
စာဖတ္သူမ်ား သိရွိၿပီးျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သတင္းအက်ဥ္းကို ထပ္ေျပာပါရေစ။ ရခုိင္ျပည္နယ္ အေရးကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သမၼတႀကီးကို ေထာက္ခံၿပီး ကုလသမဂၢကုိယ္စားလွယ္ ကြင္တားနားကို ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တဲ့ အေနနဲ႔ မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံေတြနဲ႔ သံဃာေတာ္အမ်ားအျပား ပါ၀င္တဲ့ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့သတင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းက နာမည္ႀကီး ဂ်ာနယ္မ်ားရဲ႕ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ ဓာတ္ပံုေတြနဲ႔တကြ သတင္းေဖာ္ျပေပးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးသတင္းသာျဖစ္တယ္
ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အေရးအႀကီးဆံုးတစ္ခုကို သတိေပးပါရေစ။ ယခု မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲ ျပဳလုပ္တဲ့သတင္းသည္ ႏိုင္ငံေရးသတင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာေရးသတင္း မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈကို ဘာသာေရးပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည့္ သံဃာေတာ္မ်ား ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္သည္ကို မေမ့ၾကေစလိုပါ။ ထိုသို႔ နားမလည္ႏုိင္ပါလွ်င္၊ ထုိသုိ႔ မခံယူႏိုင္ပါလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေရးမည့္ စာမ်ားကို ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္ မသင့္ေၾကာင္း ႀကိဳတင္ေမတၱာရပ္ခံလိုပါသည္။
ထုတ္ျပလိုသည့္ ဥပမာ
မိဘဟူသည္ အနေႏၲာအနႏၲဂိုဏ္း၀င္ ေက်းဇူးရွင္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္ကို အားလံုးသိၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ အရက္ေသာက္ေသာ ဖခင္တစ္ဦး၏ သားျဖစ္သူသည္ သူ႔အေဖ အရက္ေသာက္သည္ကို တားျမစ္ျခင္း ျပဳႏုိင္ပါသလား။ ေလာင္းကစား၀ါသနာပါေသာ မိခင္ျဖစ္သူကိုေရာ တားျမစ္ျခင္း ျပဳႏုိင္ပါသလား။ အကယ္၍မ်ား သားျဖစ္သူက ဥပေဒဘက္ေတာ္သားတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္ဆိုပါစို႔၊ ဖခင္ျဖစ္သူက ဥပေဒတစ္ခုကို က်ဴးလြန္ခဲ့ပါလွ်င္ ဥပေဒအတုိင္း အေရးယူမည္လား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ငါ့အေဖပဲဆိုၿပီး လႊတ္ေပးမည္လား။ စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္အား ၀ိုင္း၀န္းကူညီကာ စဥ္းစားေပးၾကေစလိုပါသည္။ မိဘေက်းဇူးသည္ ဆပ္မကုန္သည္မွာ အမွန္ျဖစ္ပါသည္။ မိခင္ဘခင္ ေက်းဇူးရွင္ကို ဘုရားတစ္ဆူ ဂူတစ္လံုးသြင္ ႐ိုက်ိဳးၾကရမည္မွာလည္း အမွန္ပဲျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မိဘဟူသည့္ သံေယာဇဥ္တရား၊ ေမတၱာတရား၊ ေက်းဇူးတရားတို႔ႏွင့္ အမွန္တရားကို ေရာေထြးျခင္းငွာ မအပ္စပ္ဟု ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ျမင္မိပါသည္။ မိဘသည္လည္း လူသားေတြပင္ ျဖစ္သည့္အတြက္ အမွားကင္းခ်င္မွ ကင္းၾကပါလိမ့္မည္။ မိဘမ်ား လမ္းမွားေရာက္ေန၍ သားသမီးမ်ားက လမ္းမွန္ျပျခင္းသည္ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္း တစ္မ်ိဳးဟုပင္ ကၽြန္ေတာ္ခံယူပါသည္။ မိဘလုပ္သမွ် အကုန္မွန္သည္၊ မိဘကို ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာသင့္ဟူသည့္ အယူအဆကို လက္ကိုင္ထားသူမ်ားအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားသည္ အဆင္ေျပလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါေခ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ေလးစားခ်စ္ခင္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ငယ္စဥ္က သူ႔မိခင္အား ဧည့္သည္မ်ားေရွ႕တြင္ ေျပာခဲ့သည့္ စကားတစ္ခြန္းကို စာဖတ္သူမ်ား ျပန္လည္ဆင္ျခင္ ေ၀ဖန္ၾကေစလိုပါသည္။
ကိုယ့္အလုပ္ ကုိယ္မလုပ္ၾကတာကို ဂုဏ္မယူႏုိင္ပါ
ျမင္းက ျမင္းအလုပ္ လုပ္ရတယ္၊ ေခြးက ေခြးအလုပ္ လုပ္ရတယ္။ အားလံုးၾကားဖူးသည့္ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သူ႔အလုပ္ကုိ သူလုပ္မွ အဆင္ေျပပါလိမ့္မည္။ ေလာကသဘာ၀ႀကီးသည္ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ေစရန္ ဖန္တီးထားၿပီးသား ျဖစ္ပါသည္။ ျမင္းက အိမ္ေပါက္မွာထုိင္ၿပီး တဟီးဟီးေအာ္ကာ ကင္းေစာင့္ေနလို႔လည္း အဆင္ေျပမည္မဟုတ္ပါ။ ထို႔အတူ ေခြးကလည္း အိမ္ထဲမွာ ႂကြက္ခုပ္ေနလွ်င္ အလုပ္ျဖစ္မည္ မဟုတ္ပါေခ်။ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ၊ သူ႔အလုပ္ႏွင့္သူ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ပါမွ ေလာကႀကီးသည္ အဆင္ေျပပါလိမ့္မည္။ ထို႔အတြက္ ယခုကဲ့သို႔ မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ သံဃာေတာ္မ်ား ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ကာ စီတန္းလွည့္လည္ၾကသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ လံုး၀(လံုး၀) ကန္႔ကြက္ပါသည္။ သံဃာေတာ္မ်ား၏ အလုပ္သည္ စီတန္းလွည့္လည္ရန္၊ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ရန္ မဟုတ္ပါခင္ဗ်ား။ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားက ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းထားျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ အဘယ္နည္းဆိုသည္ကို ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းၾက ေစလိုပါသည္ဘုရား။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ အရွင္သူျမတ္တို႔၏ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္မႈကို ဂုဏ္ယူျခင္းမျဖစ္ဘဲ ၀မ္းနည္းပက္လက္ျဖင့္ စိတ္ႏွလံုးမသာမယာ ျဖစ္ရပါသည္ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္တို႔ဘုရား။
ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား သတၱိရွိၾကဖို႔လိုၿပီ
ဟိုးအထက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခဲ့သည့္ ထုတ္ျပလိုသည့္ ဥပမာ ဟူသည့္ စာပိုဒ္ကို နားလည္လက္ခံၾကပါလွ်င္ ယခု ကၽြန္ေတာ္ေပးထားသည့္ ေခါင္းစဥ္ကို ရွင္းျပစရာမလိုေအာင္ နားလည္ၾကလိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ သံဃာဟူသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ အေလးအျမတ္ထားရာ ဘုရားသားေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ားကို ဆည္းပူးသင္ယူ ေလ့လာပြားမ်ားကာ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားအား အၿမိဳက္ေရေအး တုိက္ေကၽြးေနၾကသည့္ ေက်းဇူးရွင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ လူသာမန္တို႔ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည့္ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ားကို ေလ့လာျခင္း၊ သင္ယူျခင္း၊ က်က္မွတ္ျခင္း၊ ပြားမ်ားျခင္း၊ အာဂံုေဆာင္ျခင္း၊ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား နားလည္သိရွိေအာင္ ျပန္လည္ရွင္းျပျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္း၊ လမ္းၫႊန္ျခင္း စသည့္အမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူသားမ်ားက ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ငါတို႔ကိုးကြယ္တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြဟာ လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါတို႔ကုိယ္စား ဆႏၵျပေပးၾကမွာပဲ၊ ငါတို႔ကိုယ္စား စီတန္းလွည့္လည္ၾကမွာပဲ၊ ငါတို႔ကိုယ္စား တုိက္ပြဲ၀င္ၾကမွာပဲ ဟူေသာစိတ္ျဖင့္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္သည့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ကိုယ့္စိတ္ႏွင့္ကုိယ္ႏိႈင္းကာ ယံုၾကည္မိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ သံဃာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ မ်ားျပားက်ယ္၀န္းလွသည့္၊ ေလ့လာ၍ မကုန္သည့္ သာသနာ့တာ၀န္မ်ားကိုသာ ေဆာင္ရြက္ၾကေစလိုပါသည္။ ေဒါသမ်ားလွသည့္၊ ေမာဟမ်ားလွသည့္၊ ေလာဘမ်ားလွသည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို လူသားအမိုက္အမဲမ်ားကို တရားေရေအး အၿမိဳက္ေဆးမ်ားကိုသာ တိုက္ေကၽြးၾကေစလုိပါသည္။ မိဘဘာလုပ္လုပ္ မွန္သည္ဆိုသည့္ မ်က္ကန္းသားသမီးမ်ားကဲ့သို႔ သံဃာေတြ ဘာလုပ္လုပ္ ငါတို႔က ေထာက္ခံမွာပဲဟူသည့္ မ်က္ကန္းဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား မျဖစ္ရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ သတၱိရွိၾကဖို႔ လိုပါၿပီ။
မီဒီယာေတြမွာ တာ၀န္ရွိတယ္
မီဒီယာမ်ားအေနျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ စီတန္းလွည့္လည္မႈမ်ားကို သတင္းတစ္ခုအျဖစ္ ေဖာ္ျပသည္ကို ဘာမွ် မေျပာလိုပါ။ သတင္းတစ္ခုကို စာဖတ္ပရိသတ္ထံ ပို႔ေဆာင္ျခင္းအျဖစ္ နားလည္လက္ခံပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထုိသို႔မဟုတ္ဘဲ သတင္းထက္ပိုသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား၊ ဆႏၵမ်ားပါလွ်င္ေတာ့ ကုိယ့္သမုိင္းကို ကုိယ္ေရးျခင္းဟုသာ ေျပာလိုပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကျဖင့္ မီဒီယာမ်ားအေနျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ ကိစၥမ်ားကို မည္သည့္သတင္းမွ် ေဖာ္ျပျခင္းမျပဳဘဲ ေနသင့္ၾကသည္ဟု ထင္မိပါသည္။ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ သံဃာေတာ္မ်ားကို သတင္းလူသားမ်ားအျဖစ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေဖာ္ျပေပးေနၾက၊ ေျမႇာက္ေပးေနၾကလွ်င္ျဖင့္ မုန္႔လံုးကို စကၠဴကပ္သလို ျဖစ္ေနပါလိမ့္ဦးမည္။ တစ္ခုခုဆိုတုိင္း သံဃာေတာ္မ်ား လမ္းေပၚထြက္လာပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊ မေကာင္း၏၊ သင့္၏၊ မသင့္၏ ဆုိသည္ကို အေလးအနက္ထား စဥ္းစားၾကေစလိုပါသည္။ စတုတၳမ႑ိဳင္ဟု ခံယူပါလွ်င္ စတုတၳမ႑ိဳင္ ပီသေအာင္ ရပ္တည္ၾကဖို႔ လိုပါသည္။ ဆႏၵစြဲေတြ၊ ဂတိစြဲေတြ၊ အတၱစြဲေတြ မပါေအာင္ ထိန္းသိမ္းေရးသားၾကေစလိုပါသည္။
သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ားကို ေတာင္းပန္လိုပါတယ္
အမ်ားသိ၊ ႏိုင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာမ်ား၊ သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ားအေနျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ ကိစၥမ်ားကို ႏွာေစးေနျခင္း မျပဳလုပ္ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းပန္လိုပါသည္။ အမွန္ကို အမွန္အတုိင္း ေထာက္ျပေ၀ဖန္ ေျပာဆိုၾကေစလိုပါသည္။ အကယ္၍ သံဃာေတာ္မ်ား ယခုကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ မွန္ကန္သည္၊ ျဖစ္သင့္သည္ဟု ယံုၾကည္လွ်င္လည္း မိမိယံုၾကည္သည့္အတုိင္း ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေရးၾကေစလိုပါသည္။ သို႔မဟုတ္ဘဲ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို လုပ္ေနၾကလွ်င္ျဖင့္ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား အေပၚတြင္သာမက၊ ႏုိင္ငံအေပၚတြင္လည္း တာ၀န္မေက်ဘူးဟု ကၽြန္ေတာ္မွတ္ယူပါသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ကိစၥမ်ားကို သာမန္ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထားၾကေစလိုပါ။ ဂတိတရားကင္းကင္းျဖင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ကာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေဆာင္ရြက္သင့္ေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး မည္သည့္အမွားအယြင္းမွ် မရွိခဲ့ဘဲ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာ ရပ္တည္လာခဲ့သည့္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကို ညစ္ႏြမ္းေအာင္ မလုပ္သင့္ၾကဟု ျမင္မိပါသည္။ အားလံုးက ဘာမွ်မေျပာဘဲ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုျဖင့္ ႏွာေစးေနၾကပါလွ်င္၊ တျဖည္းျဖည္း အပ်က္အပ်က္ျဖင့္ ႏွာေခါင္းေသြးထြက္ကာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ အီရန္ကဲ့သို႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက ႏိုင္ငံေရးကို လႊမ္းမိုးသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးကို ေရာက္လာပါလိမ့္မည္။ ထိုကဲ့သို႔ အေျခအေနမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေရာက္လိုပါသလားဟု ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ေမးၾကည့္ၾကေစလုိပါသည္။
ဘယ္သူေတြ အားေပးေပး ကၽြန္ေတာ္အားမေပးဘူး
ယခုကဲ့သို႔ ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ဘယ္သူေတြ အားေပးေပး ကၽြန္ေတာ္အားမေပးႏုိင္ပါ။ တစ္ရြာလံုးႏွင့္တစ္ေယာက္ သို႔တည္းမဟုတ္ တစ္ကမၻာလံုးႏွင့္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါေစ၊ ကၽြန္ေတာ့္ခံယူခ်က္ကို မေျပာင္းလဲႏုိင္ပါ။ ထိုကဲသို႔ မျဖစ္ႏုိင္ဟုလည္း ယံုၾကည္ပါသည္။ ထင္ရွားေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ပိဋကတ္သံုးပံုကို အာဂံုေဆာင္ထားေသာ သာသနာ့အာဇာနည္မ်ား၊ သီလသိကၡာသမာဓိႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ သံဃာေတာ္မ်ား ယခုကဲ့သို႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ားတြင္ ပါ၀င္ျခင္း မရွိသည္ကိုၾကည့္၍ အားတက္မိပါသည္။ သံဃနာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအေနျဖင့္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ကိစၥမ်ားကို ဆံုးမၾကမည္၊ ဟန္႔တားၾကမည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။ သံဃာေတာ္မ်ားကလည္း ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ဆံုးမစကားကို အေရးတယူ နားေထာင္လုိက္နာၾကလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။ ဓမၼစက္ျဖင့္ အေရးကိစၥမ်ား ၿပီးဆံုးသြားမည္ကိုသာ လိုလားပါသည္။ ေနာက္ဆက္တြဲမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ မျမင္လို၊ မၾကားလိုပါ။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္လိုလွ်င္ အရပ္၀တ္လဲပါ၊ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးပဲလုပ္လုပ္၊ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏိုင္ငံေရးပဲလုပ္လုပ္၊ လုပ္၍ရပါသည္။ ျမင့္ျမတ္သည့္ သကၤန္းေတာ္ကိုၿခံဳ၍ သာသနာေတာ္အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမျပဳဘဲ လူ႔အေရးအရာမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေနပါလွ်င္ အျမင္မေတာ္၊ အ႐ိုေသတန္ပါလိမ့္မည္။ ဘယ္သူေတြ လက္ခုပ္တီးတီး ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ကေတာ့ လက္ခုပ္မတီးႏိုင္ပါ၊ ေလမခၽြန္ႏိုင္ပါခင္ဗ်ား။
ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ေတာ့ ဘာအက်ိဳးရွိသလဲ
ကၽြန္ေတာ္ကပဲ အရင္ဆံုး ေျဖေပးလိုပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ ဘာအက်ိဳးမွ မရွိပါ။ သံဃာေတာ္မ်ား ထိုကဲ့သို႔ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ျခင္းျဖင့္ ရခုိင္ေဒသသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းမသြားပါ၊ ရခုိင္ေဒသမွ ဒုကၡသည္မ်ား မူလအေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္မသြားပါ။ ယေန႔ လုပ္ေနသမွ် ကိစၥရပ္မ်ားသည္ အနာႏွင့္ေဆး တလြဲေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ကုိဉာဏ္ ျမင္ေတြ႔သိရွိေနရပါသည္။ တကယ္လိုအပ္ေနတာကို မလုပ္ၾကဘဲ ခါးေတာင္းက်ိဳက္တျခား ဖင္တျခားခ်ည္းသာ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ၊ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားကို လုိက္လံေလ့လာေနေသာ၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားသို႔သြားကာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကို ေလွ်ာက္ထားေမးျမန္းေနေသာ၊ လံုၿခံဳေရးတာ၀န္ယူထားသည့္ ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနေသာ၊ စစ္ေတြၿမိဳ႕၏ လတ္တေလာ အေျခအေနမ်ားကို အၿမဲမျပတ္ သိရွိေနရေသာ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ရခုိင္ေဒသ၏ အေျခအေနမ်ား၊ လိုအပ္ခ်က္မ်ား၊ ဟာကြက္မ်ား၊ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မ်ားကို သိတန္သေလာက္ သိေနသည္ဟု ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ယံုၾကည္ပါသည္။ (ထိုအေၾကာင္းအရာမ်ားကို သီးျခားေရးသားတင္ျပရန္ အစီအစဥ္ရွိပါသည္။ ယခုေတာ့ ေလ့လာမႈမ်ား မျပည့္စံုေသးဟု ယူဆသည့္အတြက္ မေရးသားလိုေသးပါ။) စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ ယခုကဲ့သို႔ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ မည္သည့္အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား ရရွိသည္ဟု ထင္ပါသနည္းဟု ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ေလးစားစြာေမးျမန္းလိုပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ား၏ အေတြးအျမင္မ်ားကိုလည္း သိလိုလွပါသည္။
ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲ
ယခင္ ရက္မ်ားကတည္းက ယေန႔ျပဳလုပ္မည့္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေနၾကသည္မ်ားကို သတင္းမ်ား ဖတ္႐ႈခဲ့ရပါသည္။ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲအတြက္ ေလွ်ာက္လႊာတင္သည့္သူက အရွင္၀ီရသူဟု သိရပါသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ စုေ၀းခြင့္ႏွင့္ စီတန္းလွည့္လည္ခြင့္ဆိုင္ရာ ဥပေဒသည္ ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြက္ အပ္စပ္၏၊ မအပ္စပ္၏ကို စဥ္းစားၾကေစလိုပါသည္။ ေလွ်ာက္ထားသည္ဆိုသည္က ခြင့္ျပဳမိန္႔ ေတာင္းခံျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား၏ ရွိခိုးမႈ၊ ပူေဇာ္မႈကို ခံယူၾကရမည့္ သံဃာေတာ္မ်ားက ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားထံတြင္ စီတန္းလွည့္လည္ဖို႔ ခြင့္ျပဳပါလို႔ ခြင့္ေတာင္းျခင္းသည္ သင့္ေလ်ာ္၏ မသင့္ေလ်ာ္၏ စဥ္းစားၾကေစလိုပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ လူ႔စည္းအတြင္းသို႔ သူတို႔ဘာသာ ၀င္လာၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤသည္ကိုပင္ သံဃာေတာ္ေတြက တရားဥပေဒနဲ႔အညီ လုပ္တယ္ဆိုၿပီး ဂုဏ္ယူၾကသူမ်ား ရွိလွ်င္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ဘာမွ်မေျပာလိုပါ။ ထားေတာ့၊ ဆက္ေျပာပါမည္။ ခြင့္ျပဳမိန္႔တြင္ စီတန္းလွည့္လည္ရန္ ခြင့္ျပဳလူဦးေရ ၁၀၀ ဦးဟု သိရပါသည္။ အရွင္၀ီရသူက ဦးေဆာင္ၿပီး လူေတြပဲ စီတန္းလွည့္လည္မွာဟု ထင္ခဲ့မိပါသည္။ ယခုေတာ့ သံဃာေတာ္မ်ား လမ္းေပၚသို႔ ထြက္လာၾကသည္။ သံဃာေတာ္ အပါး ၁၀၀၀ ေက်ာ္ရွိသည္ဟု သတင္းဌာနမ်ားက ေဖာ္ျပထားသည္ကို ဖတ္႐ႈရပါသည္။ စာဖတ္သူခင္ဗ်ား၊ စာဖတ္သူႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ ၿမိဳ႕ပတ္ရထား စီးၾကသည္ ဆိုၾကပါစို႔။ လက္မွတ္ ၃ ေစာင္သာ ၀ယ္ထားသည္ဆိုလွ်င္ လက္မွတ္စစ္လာေသာအခါ က်န္သည့္တစ္ေယာက္သည္ လက္မွတ္မပါဘဲ ခိုးစီး (စီးခြင့္မရွိဘဲစီး) သူ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အတြက္ ဒဏ္႐ုိက္တာေတြဘာေတြ လုပ္ပါလိမ့္မည္။ ယခုလည္း ထို႔အတူ ျဖစ္ပါသည္။ ခြင့္ျပဳမိန္႔က လူ ၁၀၀၊ စီတန္းလွည့္လည္ေတာ့ လူ ၁၀၀၀ က်န္သည့္ ၉၀၀ သည္ ခြင့္ျပဳမိန္႔မရရွိသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ထိုသူမ်ားကို ဥပေဒႏွင့္အညီ ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုပါလွ်င္ မည္သို႔ဆက္ျဖစ္လာႏုိင္သည္ကို စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ ဉာဏ္ေရွ႕ပန္း၍ စဥ္းစားၾကေစလုိပါသည္။ ခြင့္ျပဳမိန္႔ေတာင္းစဥ္က လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးကဲ့သို႔ ေတာင္းခံခဲ့ေသာ္လည္း ဥပေဒအရ အေရးယူေဆာင္ရြက္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ ျမန္မာအစိုးရသည္ သံဃာေတာ္မ်ားကို ဘာျဖစ္ေနပါသည္၊ ညာျဖစ္ေနသည္ပါသည္ဟု သတင္းမ်ား လိႈင္းထသြားမည္မွာ ေဗဒင္ေမးစရာမလိုပါ၊ နကၡတ္ၾကည့္စရာမလိုပါ၊ သခ်ၤာတြက္စရာမလိုပါ။ ဤမွ်ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ဆိုရင္းကို နားလည္သည္ဟု ယံုၾကည္မိသည္။
ကၽြန္ေတာ့္သံုးသပ္ခ်က္
- သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ မသက္ဆုိင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးအလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ၾကျခင္းဟု ျမင္မိပါသည္။
- သံဃာေတာ္မ်ားကို ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အသံုးခ်ေနသူမ်ား၏ အျမတ္ထုတ္မႈတစ္ခုဟု ျမင္မိပါသည္။
- ဘုရားသားေတာ္ ဟူသည့္စိတ္မရွိဘဲ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြသူအျဖစ္ ထင္ေပၚလုိသည့္ သကၤန္း၀တ္မ်ား၏ ေသြးတိုးစမ္းမႈဟု ျမင္မိသည္။
- အစိုးရႏွင့္ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားကို တစ္ဖက္လွည့္ျဖင့္ ေသြးတိုးစမ္းျခင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းဟု ျမင္မိသည္။
- သမၼတႀကီးကို ေထာက္ခံသည္ဟု အမည္တပ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈတစ္ခု ျပဳလုပ္ျခင္းဟုသာ ျမင္မိသည္။
- ေနာင္လုပ္လိုသည့္ သံဃာလႈပ္ရွားမႈမ်ားအတြက္ ေထာက္ခံအားေပးမႈ မည္မွ်ရွိသည္ကို စမ္းသပ္ျခင္းဟု ျမင္မိသည္။ (ယခုလသည္ စက္တင္ဘာလ ျဖစ္သည္ကို မေမ့ေစသင့္ပါ။)
ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ဘုရား
တပည့္ေတာ္တို႔ လူသားမ်ားအေနျဖင့္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားျဖင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ပူေလာင္လြန္းလွပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ပူေလာင္လွသည့္ တပည့္ေတာ္တို႔အား အရွင္ဘုရားတို႔လို သံဃာေတာ္မ်ားက ေလာဘကင္းေအာင္၊ ေဒါသကင္းေအာင္၊ ေမာဟကင္းေအာင္ အၿမိဳက္ေရေအး တိုက္ေကၽြးၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္ဘုရား။ ယခုမူ ဆရာေတာ္ဘုရားတို႔ကုိယ္တုိင္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လူသားမ်ား၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကို ပါ၀င္လုပ္ကုိင္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္ကို ျမင္ရသည့္အတြက္ တပည့္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ားအတြက္ပါ ပိုမိုပူေလာင္ရပါသည္ အရွင္ဘုရား။ ကုလသမဂၢကုိယ္စားလွယ္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ မွတ္ခ်က္ထက္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္မ်ား တည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးက ပိုမိုအေရးႀကီးပါသည္ဘုရား။ သမၼတႀကီးကို ေထာက္ခံသည္ထက္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ တရားေတာ္မ်ားကို လိုက္နာက်င့္ႀကံ ေနထုိင္သည္က သာလြန္ျမင့္ျမတ္ပါသည္ဘုရား၊ လူသားမ်ားႏွင့္ အတူတြဲ၍ စီတန္းလွည့္လည္သည္ထက္ သစ္တစ္ပင္ ၀ါးတစ္ပင္ေအာက္တြင္ ဆိတ္ၿငိမ္စြာျဖင့္ တရားကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္းက ပိုမို အက်ိဳးရွိေစပါသည္ဘုရား။ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ား ေႂကြးေၾကာ္ျခင္းထက္ ျမတ္စြာဗုဒၶ၏ ၄၅ ၀ါပတ္လံုး ေဟာၾကားခဲ့သည့္ တရားဓမၼမ်ားကို ႏႈတ္တက္အာဂံုေဆာင္ေနျခင္း၊ က်က္မွတ္ေနျခင္းက ပိုမိုအက်ိဳးမ်ားပါသည္ဘုရား၊ သံသရာလည္ေစမည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကို တပည့္ေတာ္တုိ႔ လူသားမ်ားႏွင့္အတူ ယွဥ္တြဲလုပ္ေဆာင္ျခင္း မျပဳၾကဘဲ ဆရာေတာ္တို႔လည္း သံသရာျပတ္၊ တပည့္ေတာ္တို႔လည္း သံသရာျပတ္ေအာင္ လမ္းျပေဆာင္ေပးၾကေစလိုပါသည္ ဆရာေတာ္ အရွင္သူျမတ္တို႔ဘုရား။ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ အေနျဖင့္ သမၼတႀကီး ေထာက္ခံေၾကာင္း ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ၾကသည္ မွန္ေသာ္လည္း အရွင္ဘုရားတို႔၏ လုပ္ရပ္အတြက္ သမၼတႀကီးဦးေဆာင္ အစိုးရအဖြဲ႔အတြက္ ၀မ္းသာဂုဏ္ယူမႈ ျဖစ္မျဖစ္၊ ရႊင္လန္းအားရမႈ ျဖစ္မျဖစ္ဆိုသည္ကို အရွင္ဘုရားတို႔ စဥ္းစားႏုိင္ၾကလိမ့္မည္ဟု တပည့္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါသည္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္၏ အေရးအသားမ်ားတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအေပၚ အဂါရ၀ျဖစ္ေစမည့္ အမွားမ်ားပါရွိခဲ့ပါလွ်င္ လက္အုပ္ခ်ီမိုး၍ ရွိခိုးေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ဘုရား။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ထိန္းၾကပါဦး
စာဖတ္သူ ျမန္မာ့ေသြးမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္အေနျဖင့္ အေသမနာလိုသည့္အတြက္ အသာမေနႏုိင္သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ရင္ထဲမွာ ေျပာစရာမ်ားရွိေနပါလ်က္ မၿမိဳသိပ္ႏုိင္သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ မိမိယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ကြဲလြဲေနလွ်င္ ေသြးဆူလြယ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ စသည့္စသည့္ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ မေနႏိုင္လြန္း၍ ဤစာမ်ားကို ေရးသားလိုက္ရပါသည္။ မိမိကုိယ္မိမိ ဟုတ္လွၿပီ၊ မွန္လွၿပီ၊ သိလွၿပီ၊ တတ္လွၿပီဟု မခံယူပါ။ မွားယြင္းေနမႈမ်ား၊ ခၽြတ္ေခ်ာ္ေနမႈမ်ား ရွိေနပါလွ်င္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အမိုက္အမဲေလးအား သနားငဲ့ညႇာေသာအားျဖင့္ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ သြန္သင္ဆံုးမၾကပါရန္ စာဖတ္သူမ်ားလက္သို႔ အပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။
အမွတ္တရ
ကုိဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔။
မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၂၀ မိနစ္တြင္ စတင္ေရးသား၍ ညေန ၆ နာရီ ၁၁ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
Saturday, September 01, 2012
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္ (၁)
ပထမဦးစြာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ အေခၚအေ၀ၚမ်ားကို ရွင္းလင္းတင္ျပလိုပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ား အားလံုးသိရွိၿပီး ျဖစ္သည့္အတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ၃ ခု ေရးဆြဲျပ႒ာန္းခဲ့ၾကပါသည္။ အဆိုပါ ဥပေဒမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္ၾကပါသည္ -
(၁) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ (၁၉၄၇ ခုႏွစ္)
(၂) ျပည္ေထာင္စုဆိုရွယ္လစ္သမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၁၉၇၄ ခုႏွစ္)
(၃) ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈ ခုႏွစ္)
အထက္ပါအခ်က္မ်ားကို ျပန္ေျပာင္းေျပာဆိုေနရျခင္းမွာ အေၾကာင္းရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို သာမန္ျပည္သူမ်ားကို အသာထား၍ ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္မ်ားဟု ဆိုသူမ်ားပင္လွ်င္ လက္ရွိ တည္ဆဲဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အမည္နာမ မွန္ကန္စြာ မေခၚဆိုၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ Sky Net မွ ထုတ္လႊင့္ျပသသည့္ လႊတ္ေတာ္တြင္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို ၾကည့္႐ႈနားေထာင္ရင္း တစ္ခါတစ္ရံတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက လက္ရွိက်င့္သံုးေနသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ရည္ၫႊန္းေျပာဆုိၾကရာတြင္ အမွားမွားအယြင္းယြင္း ေျပာဆိုေနၾကသည္ကို ေတြ႔ျမင္ေနရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ စာဖတ္သူ၏ အမည္သည္ ေမာင္ျမဟု ဆိုပါစို႔။ အျခားလူတစ္ဦးက သင့္အား ေမာင္လွဟု ေခၚေ၀ၚၿပီး အၿမဲတေစ ေျပာဆိုဆက္ဆံေနပါလွ်င္ စာဖတ္သူ မည္သို႔ ခံစားရမည္နည္း။ ထို႔ျပင္ စာဖတ္သူအေနျဖင့္ မိမိအမည္ကို မွန္ကန္စြာ မေခၚဆိုႏိုင္သည့္ အဆိုပါပုဂၢိဳလ္အား မည္သို႔ သေဘာထားပါမည္နည္း။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုသည္မွာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ပင္ အမည္နာမဟူသည္ ထိုမွ် အေရးႀကီးလွေပရာ တစ္ႏိုင္ငံလံုးက၊ ျပည္သူအားလံုးက ေလးစားလုိက္နာၾကရသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုလွ်င္ မည္သို႔ရွိမည္ကို စဥ္းစားၾကေစလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
လြတ္လပ္ေရးမရမီ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးရရွိရန္အတြက္ သူ႔ကၽြန္ဘ၀တြင္ ေရးဆြဲရသည့္ ထိုအေျခခံဥပေဒတြင္ သမၼတ ဟူေသာ စကားရပ္ မပါရွိေသးပါ။ ထို႔ျပင္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒဟု အသံုးျပဳထားပါသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ပံု ဟူသည့္စကားရပ္ ထည့္သြင္းထားသည္ကို အေလးဂ႐ုျပဳၾကေစလိုပါသည္။
တစ္ဖန္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒကို ျပည္ေထာင္စုဆိုရွယ္လစ္သမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဟု အမည္ေပးခဲ့ၾကပါသည္။ မူၾကမ္းသံုးႀကိမ္အထိ ေရးဆြဲၿပီး ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူကာ ေရးဆြဲခဲ့သည့္ အဆိုပါအေျခခံဥပေဒတြင္ ဆိုရွယ္လစ္ ဟူေသာ စကားရပ္ကို ထည့္သြင္းထားသည္ကို ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ ဆိုရွယ္လစ္လူ႔ေဘာင္သို႔ ခ်ီတက္မည္ဟု ေမွ်ာ္မွန္းေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ (တပ္မေတာ္အစိုးရ) သည္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံေတာ္သစ္ဆီသို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရန္ စိတ္ရည္သန္ၿပီးသကာလ ႏိုင္ငံေတာ္ေရွ႕ဆက္သြားရမည့္ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ ၇ ရပ္ကို ေၾကညာခဲ့ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ႏိုင္ငံေတာ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔က ေၾကညာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါလမ္းစဥ္ ၇ ရပ္တြင္ ပထမအဆင့္မွ စတုတၳအဆင့္အထိသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတစ္ခု ေရးဆြဲျပ႒ာန္းႏုိင္ေရးအတြက္ ဦးတည္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ က်န္သည့္အဆင့္မ်ားကေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရမည့္ လုပ္ငန္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ တပ္မေတာ္အစိုးရသည္ လမ္းစဥ္ ၇ ရပ္အတုိင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး လက္ရွိက်င့္သံုးေနသည့္ အေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲျပ႒ာန္းေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုဥပေဒ၏ အမည္နာမမွာ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
အေတာ္အသင့္ ရွင္းျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည့္အတြက္ ျမင္ေတြ႔ၾကားသိေနရသည့္ အမွားမ်ားကို ေျပာျပလိုပါသည္။ ကုိယ္စားလွယ္အခ်ိဳ႕က လႊတ္ေတာ္တြင္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ားတြင္ ေျပာဆိုတတ္ၾကသည့္ အမွားအခ်ိဳ႕ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႔ရွိရပါသည္။ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္လည္း ေတြ႔ရတတ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ဂ်ာနယ္မ်ားေပၚတြင္လည္း ဖတ္႐ႈရတတ္ပါသည္။ နာမည္ႀကီး ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးမ်ားတြင္လည္း ထိုအမွားမ်ားကို အသံုးျပဳတတ္ၾကပါသည္။ ေလ့လာၾကည့္ပါမည္။
- ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈
- ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ
- ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ
- ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ
- ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈
အထက္ပါသာဓကမ်ားသည္ မွားယြင္းေနေသာ အေခၚအေ၀ၚမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးသည့္ ဥပေဒပညာရွင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက Sky Net မွ လႊတ္ေတာ္ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို အတူၾကည့္ေနစဥ္ ေျပာၾကားဖူးတာ ရွိပါသည္။ ကုိယ္စားလွယ္ေတြကလည္းဗ်ာ၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဘာျဖစ္လို႔ ခုႏွစ္ေတြ ထည့္ေျပာရတာလည္း မသိဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ တည္ဆဲက်င့္သံုးေနတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိတယ္ေလဗ်ာတဲ့။ အဲဒါကို မလိုအပ္ဘဲ ၂၀၀၈ တို႔၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တို႔ ထည့္လုိက္ေတာ့ နားေထာင္ရတာ အဆင္မေခ်ာဘူးဗ်တဲ့။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲမွာ အဲဒီလို ခုႏွစ္ေတြ ထည့္ေရးထားတဲ့ေနရာ တစ္ေနရာမွ မရွိပါဘူးဗ်ာ၊ ၿပီးေတာ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ကတိသစၥာျပဳခ်က္ထဲမွာလည္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ဘယ္ႏွခုႏွစ္ကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္လို႔ မေရးထားပါဘူးဗ်ာတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေမးမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ၃ ခုေတာင္ ရွိခဲ့ေတာ့ အဲဒါကို မမွားေစခ်င္လို႔ ျဖစ္မွာေပါ့ဟု။ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြက ျပန္ေျဖပါသည္။ ကိုဉာဏ္ေရ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေတြက ခုႏွစ္ထည့္ေျပာစရာ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အမည္တူေနတာ တစ္ခုမွ် မရွိပါဘူး၊ ေသခ်ာလည္း ျပန္ေလ့လာၾကည့္ပါဦးတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ၃ ခုဟာ အမည္နာမေတြ တစ္ခုမွ် တူညီေနတာ မရွိပါ။ သူ႔သ႐ုပ္သကန္ႏွင့္သူ၊ သူ႔အဓိပၸါယ္ႏွင့္သူ ရွိေနၾကသည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြက ထပ္ေျပာပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ကိုးကားတယ္ဆိုရင္ လက္ရွိတည္ဆဲ အသက္၀င္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ရည္ၫႊန္းတယ္ဆိုတာ လူတုိင္းသိပါတယ္ဗ်ာ၊ မကြန္႔ၾကပါနဲ႔တဲ့။ ဟုတ္ကဲ့ မွတ္သားမိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြအေနနဲ႔ အေျခခံဥပေဒကို အလြယ္ေခၚမယ္ဆိုရင္လည္း အေျခခံဥပေဒ သို႔မဟုတ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒလို႔ ေခၚလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒလို႔ေတာ့ မေခၚသင့္ဘူးထင္ပါရဲ႕။ လက္ရွိကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေျခခံဥပေဒအမည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ပံုဆိုတဲ့ စကားလံုး မပါရွိပါဘူး။ ဒါေတြက အေျခခံဥပေဒရဲ႕ အေခၚအေ၀ၚေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္သိနားလည္သမွ်ကို ျပန္လည္တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဒီလိုေျပာတာေတြက အမွန္ေတြပဲ၊ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ အမွားေတြပဲဟုလည္း ကၽြန္ေတာ္မေျပာလိုပါ။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ မိန္႔မွာခ်က္ျဖစ္သည့္ ၀ိဘဇၨ၀ါဒျဖင့္သာ ခ်ိန္ထိုးသံုးသပ္ ေ၀ဖန္ဆင္ျခင္ၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္သည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါေန႔တြင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ စတင္အာဏာတည္ခဲ့ပါသည္။ ဥပေဒျပဳလႊတ္ေတာ္မ်ား စတင္အသက္၀င္ခဲ့ပါသည္။ ဒီမုိကေရစီစနစ္ဆိုသည့္ စည္း၀ိုင္းအတြင္းသို႔ စတင္ေျခလွမ္းခ်ခဲ့သည့္ေန႔ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအခ်က္မ်ားအားလံုးသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ထိုအခ်က္ကို မေမ့ၾကေစလိုပါ။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထားၾကေစလိုပါ။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို သိရွိနားလည္ၿပီး ေလးစားလိုက္နာေသာ ႏုိင္ငံ့သားေကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳလိုက္ပါသည္။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္၊ စေနေန႔။
မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၄၃ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
စာႂကြင္း။ ယခုစာမ်ားကို ငါသိငါတတ္စိတ္ျဖင့္ ေရးသားျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာလိုပါသည္။ မိမိသိထားသမွ်ကို အျခားသူမ်ားလည္း သိစိမ့္ေသာငွာ၊ ေ၀ဖန္စိမ့္ေသာငွာ ေရးသားတင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မွလည္း မိမိနားလည္ထားသမွ်တြင္ အမွားမ်ားရွိပါက ဆင္ျခင္ႏိုင္မည္၊ ျပဳျပင္ႏုိင္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရးသားမႈမ်ားတြင္ အမွားအယြင္းမ်ား ရွိေနပါမူ ကၽြန္ေတာ့္ေစတနာမ်ားကို ေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ ေျပာဆိုၾကေစလိုပါသည္။ တတ္သိပညာရွင္ မဟုတ္သည့္အတြက္ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မ်ား၊ အမွားအယြင္းမ်ား ရွိေနမည္ဟု ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလည္း ဆက္လက္ေရးသား တင္ျပသြားပါမည္။
ဆက္စပ္ဖတ္႐ႈရန္မ်ား
ႏိုင္ငံသားတိုင္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဖတ္ၾကရမည္
ေရာမေရာက္လွ်င္ ေရာမလို က်င့္ရသည္။
ဥပေဒကို မသိနားမလည္ဟု ဆိုကာမွ်ျဖင့္ ဥပေဒက သင့္အား ခြင့္လႊတ္လိမ့္မည္မဟုတ္။
ဥပေဒဟူသည္ ႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ တာ၀န္မ်ားကို သတ္မွတ္ေပးသည့္ စည္းကမ္းနည္းဥပေဒစုပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းတို႔၏ တာ၀န္ႏွင့္ အခြင့္အေရးတို႔ကို ႏိုင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္ေသာအခါျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္ေသာအခါျဖစ္ေစ အခြင့္အေရးႏွင့္ တာ၀န္ကို ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္သည္။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဟူသည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခံျပည္သူလူထုအၾကား ခ်ဳပ္ဆိုထားသည့္ ပဋိဉာဥ္စာခ်ဳပ္ျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ့္တြင္ ေျပာစရာအေၾကာင္းမ်ား ရွိေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း သက္ဆုိင္သည့္ အဆိုအမိန္႔အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ႏုတ္တင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာ့ေႏြဦးသည္ မေ၀းေတာ့ေသာ အခ်ိန္တစ္ခုတြင္ ၂ ႏွစ္တာကာလ ျပည့္ေျမာက္ေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ၁ ႏွစ္ခြဲေက်ာ္ကာလကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ သြားေနသည့္ အရွိန္ႏႈန္းသည္ မည္သို႔ရွိသည္ကို တစ္ခါတစ္ရံ မွန္းဆရခက္ပါသည္။ အရွိန္ျမန္လြန္းလွ်င္ ရပ္ေနသကဲ့သို႔ ခံစားရတတ္သည္ကို အားလံုးအသိ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ျမန္မာတို႔၏ ဒီမိုကေရစီေရာင္နီဦးသည္ မပီ၀ိုးတ၀ါးမွ မလင္းတလင္းသို႔ ေရာက္ရွိလာသည္ကေတာ့ မျငင္းႏုိင္သည့္အခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အျပည့္အ၀ စိတ္ခ်ရသည္ေတာ့ မဟုတ္ေသးေခ်။ လင္းသထက္လင္းလာၿပီး အလွ်ံတၿငီးၿငီး ထြန္းလင္းေတာက္ပမည္လား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ တိမ္တိုက္တိမ္စိုင္တို႔ေၾကာင့္ ခပ္မွိန္မွိန္သာ ျမင္ရမည္လား၊ သုိ႔တည္းမဟုတ္ မိုးသားတိမ္လိပ္တို႔ေၾကာင့္ အေမွာင္ထုကို အ႐ံႈးေပးရမည္လား၊ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိႏုိင္ေသးသည့္ အေျခအေန ျဖစ္ပါသည္။ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွာ မိုးေလ၀သသတင္း ေၾကညာသလို "က်န္းမာေတာ္ မူၾကပါစခင္ဗ်ာ... ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ မနက္ျဖန္အထိ ခန္႔မွန္းခ်က္ကေတာ့ ေနသာပါ့မယ္" ဟု မည္သူကမွ် ေၾကညာေျပာဆိုႏိုင္ျခင္း မရွိေခ်။
စကားမ်ား ေဘးေခ်ာ္သြားပါသည္။ လိုရင္းကို ျပန္ဆက္ရပါလွ်င္ ဒီမိုကေရစီေခတ္သို႔ ကူးေျပာင္းကာစ ယခုကဲ့သို႔ အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ကၽြန္ေတာ္မၾကားခ်င္ဆံုးေသာ၊ ၾကားရလွ်င္ နားခါးေသာ စကားတစ္ခြန္း ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္မွ ထိေတြ႔ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေနရသူမ်ား၊ အြန္လိုင္းေပၚမွ သိကၽြမ္းခင္မင္ ရင္းႏွီးရသည့္ မိတ္ေဆြမ်ား၊ နီးစပ္ရာအေပါင္းအသင္းမ်ား စသည္စသည္တို႔၏ ပါးစပ္မ်ားမွ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္သည့္ စကားမ်ားကို ေျပာဆိုၾကသည့္အခ်ိန္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ သက္ျပင္းခ်မိပါသည္။ ထို႔အတူ မ်ားစြာလည္း ရင္ေလးမိပါသည္။ အျခားမဟုတ္ပါ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္ပါသည္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးမို႔ သူတို႔ေျပာေသာ စကားမ်ားကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ၾကပါသည္။ သူတို႔ေျပာတတ္သည့္ စကားမ်ားကို ေအာက္တြင္ေလ့လာၾကည့္ပါမည္ -
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို တစ္ခါမွကို မဖတ္ဖူးဘူး။ တမင္ကို မဖတ္တာ။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာ အရင္စစ္အစိုးရက သူတို႔ေရးခ်င္သလုိ ေရးခဲ့တာပဲ၊ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ဖတ္မေနႏုိင္ပါဘူး။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ရမယ္။ (ကၽြန္ေတာ္က ဘာေတြျပင္မွာလဲဟု ျပန္ေမးတတ္ပါသည္။ ထိုအခါ အင္း၊ အဲ သာ လုပ္ေနတတ္ပါသည္။ ဘာေျပာရမွန္း မသိၾကပါ။)
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ဘာေတြပဲ ေရးထား၊ ေရးထား အစိုးရက သူတို႔လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တာပဲမလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ဘာမ်ားအေရးပါလို႔လဲ။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဖတ္ဖို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္မရေသးလို႔ မဖတ္ျဖစ္ေသးတာပါ။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို NLD က ျပင္မယ္လို႔ေျပာတယ္ေလ။ အဲဒါ လုပ္ကို လုပ္သင့္တဲ့ အလုပ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေထာက္ခံတယ္။ (ကၽြန္ေတာ္က သူတုိ႔ေတြက ဘာေတြျပင္မယ္လို႔ေျပာသလဲဟု ျပန္ေမးလွ်င္ သူတို႔ျပန္ေျဖတတ္တာက တပ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြကို ျဖဳတ္ပစ္မယ္ဟု ေျဖတတ္ၾကပါသည္။ အျခားအခ်က္ေတြကိုေရာဟု ေမးလွ်င္ေတာ့ ေယာင္၀ါး၀ါးမ်ားသာ ျဖစ္ကုန္ၾကပါသည္။ NLD ပဲ ျပင္လို႔ရတာလား၊ အျခားလူေတြေရာဟု ေမးလွ်င္ေတာ့ ဘုၾကည့္ ျပန္ၾကည့္တတ္ၾကပါသည္။)
အထက္ပါစကားမ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံသူမ်ားက ေျပာတတ္ၾကသည့္ စကားမ်ားထဲမွ အခ်ိဳ႕ ျဖစ္ပါသည္။ အကုန္အစင္ မဟုတ္ေသးပါ။ လူတစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ အင္မတန္မွ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ကို ေျပာတတ္ၾကပါသည္။ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးမ်ားပင္ သံုးတတ္ၾကပါသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ၊ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ဦးတည္း၏ အေတြ႔အႀကံဳ၊ အေတြးအျမင္အရ ေကာက္ခ်က္ခ်ရပါလွ်င္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္႐ႈေလ့လာဖူးသူဟူ၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ ၁၀% ပင္ မျပည့္ပါေခ်။ သေဘာကေတာ့ လူတစ္ရာတြင္ ဆယ္ေယာက္သာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဖတ္႐ႈေလ့လာသည့္သေဘာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုပမာဏသည္ အေကာင္းျမင္စိတ္ လြန္လြန္ကဲကဲျဖင့္ ေကာက္ခ်က္ခ်ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္တမ္းတြင္ ဒီထက္အမ်ားႀကီး ေလ်ာ့နည္းႏုိင္ပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာ ဘာမွန္းမသိသည့္ လူမ်ား၊ ေဒသမ်ား၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒစာအုပ္ကိုပင္ မျမင္ဖူးသည့္ လူမ်ား၊ ေဒသမ်ား၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ ဘာေတြပါမွန္းပင္ မသိေသာ လူမ်ား၊ ေဒသမ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ မ်ားစြာရွိေနပါေသးသည္။ ထိုအခ်က္သည္ ၀မ္းသာရမည့္ အခ်က္မဟုတ္ပါ။ မိမိတို႔ႏုိင္ငံ၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဘာမွန္းမသိသည့္ ႏိုင္ငံသားမ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ပံုေဖာ္ေနေသာ ႏုိင္ငံတစ္ခုသည္ မည္ကဲ့သို႔ေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္မလဲဆိုတာ စာဖတ္သူမ်ား စဥ္းစားၾကည့္ေစလိုပါသည္။
စာဖတ္သူမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ ေမးခြင့္ျပဳေစလိုပါသည္။ စတင္ေရးဆြဲကာ အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းၿပီးကတည္းက ေနာက္ထပ္ျပဳျပင္ရန္၊ ျဖည့္စြက္ရန္၊ ျပင္ဆင္ရန္၊ ႏုတ္ပယ္ရန္ မလိုအပ္သည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ မည္သည့္ႏိုင္ငံတြင္ ရွိသည္ကို ေျဖၾကားေစလိုပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ မျဖစ္စေလာက္ ဗဟုသုတျဖင့္ ယေန႔အခ်ိန္အထိ မၾကားမိေသး၊ မေတြ႔ရွိေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ေမးခြန္းကို အေငၚတူးကာ ျပန္ေျဖႏိုင္ပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ မရွိဘဲ ရပ္တည္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြလည္း ရွိေနတာပဲဟု။ ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္မျငင္းလိုပါ၊ လက္ခံပါသည္၊ သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔ေတြမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသာ မရွိတာျဖစ္ပါသည္၊ အစိုးရက ဘာလုပ္ရမည္၊ ျပည္သူေတြက ဘာေတြကို လိုက္နာရမည္ စသည့္ ဥပေဒမ်ားေတာ့ ရွိပါသည္။ ထိုဥပေဒမ်ားသည္ပင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ သေဘာေတြဟု ကၽြန္ေတာ္က ယူဆခ်င္ပါသည္။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမရွိဘဲ တုိင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္သည္ႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံေရးဆြဲျပ႒ာန္းၿပီး တုိင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္သည္တို႔တြင္ မည္သည့္အခ်က္က ပိုေကာင္းသနည္းဟူသည့္ ေမးခြန္းကို စာဖတ္သူတုိင္း မွန္ကန္စြာ ေျဖၾကားႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါသည္။ ရွိတဲ့ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက မေကာင္းဘူးထင္လွ်င္ ေကာင္းေအာင္လုပ္ၾကရပါမည္၊ လိုအပ္ေနေသးသည္ဟုထင္လွ်င္ ျပင္ဆင္ရပါမည္၊ ျဖည့္စြက္ရပါမည္၊ ဒါေတြသည္ပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ တာ၀န္မ်ား မဟုတ္ပါေလာ။ သူမ်ားေရးထားတာ ငါတို႔အတြက္ အဆင္မေျပဘူးဆိုလွ်င္ အဆင္ေျပေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ စဥ္းစားရမည္၊ အေျဖရွာရမည္၊ ေဆာင္ရြက္ရေပမည္၊ သို႔ေသာ္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းက ျဖစ္ရမည္၊ အမ်ားအတြက္လည္း အဆင္ေျပတာ ျဖစ္ရမည္။ အားလံုးအတြက္ အဆင္ေျပၿပီး ငါတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ အဆင္မေျပတာ ဆိုလွ်င္ေတာ့ျဖင့္ အားလံုး၏ အမွားမဟုတ္တာ ေသခ်ာပါသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒရွိတာ ႏိုင္ငံအတြက္၊ ျပည္သူေတြအတြက္ ပိုေကာင္းပါသည္။
မိမိတို႔ ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတို႔ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ လက္မခံသည္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတို႔ သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ၊ သေဘာမတူသည္ျဖစ္ေစ ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ လက္ရွိတည္ဆဲျဖစ္သည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေလးစားရမည္၊ လုိက္နာရမည္မွာ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦး၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။ အျခားမိတ္ေဆြတစ္ဦး၏ အိမ္သို႔ သြားလည္လွ်င္ပင္ ထိုအိမ္၏ စည္းကမ္းမ်ားကို၊ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားကို လိုက္နာရပါလွ်င္ ကုိယ့္ႏိုင္ငံ၏ တည္ဆဲဥပေဒတစ္ရပ္ကို မလိုက္နာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါေခ်။ ထိုသို႔ မျဖစ္မေန လိုက္နာေလးစားရမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို နကန္းတစ္လံုးမွ် မသိနားမလည္ဟု ဆိုလွ်င္ေတာ့ ကုိယ္စီးေနတာ ဘာအေကာင္မွန္းပင္ မသိသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။ အထီးအမ ဆိုသည္က ေ၀းလြန္းပါေသးသည္။
စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေျပာလိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို မသိသူေတြ၊ မဖတ္ဖူးသူေတြ၊ စိတ္မ၀င္စားသူေတြ မ်ားျပားေနပါေသးသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိုမွ် မဖတ္ဖူးသည့္ လူတစ္ေယာက္က ႏိုင္ငံတိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းကို မည္သို႔မည္ပံု စဥ္းစားေတြးေခၚကာ ေဆာင္ရြက္မည္နည္းဆိုသည္ကို စဥ္းစားစရာ ျဖစ္ပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုမသိလို႔ ႏုိင္ငံအက်ိဳး မသယ္ပိုးႏုိင္ဘူးဟု ဆိုလိုေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ မသိလွ်င္ေတာ့ ႏုိင္ငံသားတစ္ဦးအေနျဖင့္ ရွက္စရာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ သူမ်ားေယာင္တုိင္း လိုက္ေယာင္ရပါလိမ့္မည္။ သူမ်ားေျပာသမွ် နားေထာင္ရပါလိမ့္မည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္၊ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ အနာဂတ္ေတြ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႀကီးထဲမွာ ရွိေနသည္ဆိုသည္ကို လူတုိင္းလူတုိင္း နားလည္သေဘာေပါက္ၾကမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
အသက္ရွင္ ရပ္တည္မႈအတြက္ အစားအစာကို စားၾကရပါသည္။ ေရကို ေသာက္ၾကရပါသည္။ ထို႔အတူ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦး ပီသေစရန္အတြက္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဖတ္ၾကရပါမည္။ သို႔မွသာ မိမိတို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူမ်ား၏ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ညီမညီ သံုးသပ္ႏုိင္ၾကပါလိမ့္မည္၊ ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ၾကပါလိမ့္မည္။ လြဲေခ်ာ္ေနလွ်င္ ေထာက္ျပေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္၊ တည့္မတ္ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ မဟုတ္ပါမူ သူမ်ားေျပာသမွ်ကို ေခါင္းညိတ္႐ံုသာ လိုက္ညိတ္ေနရပါလိမ့္မည္။ လတ္တေလာ ျဖစ္ပြားေနသည့္ ခံု႐ံုးျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္၍ အြန္လိုင္းေပၚေရးသားထားသည့္ ကြန္းမန္႔မ်ားတြင္ ထိုအခ်က္ကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမင္ပင္မျမင္ဖူးပါဘဲ မိမိတို႔ စိတ္ထဲထင္ရာ ေရးသားထားသည္မ်ားကို ျမင္ေတြ႔ဖတ္႐ႈရတုိင္း ရင္ေလးမိပါသည္။
ျမန္မာတို႔၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမန္မာေတြမွ မဖတ္ပါလွ်င္ ဘယ္သူေတြ ဖတ္မည္နည္း။ ျမန္မာတို႔၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမန္မာေတြမွ မေလးစားလွ်င္ ဘယ္သူေတြ ေလးစားမည္နည္း။ ျမန္မာတို႔၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမန္မာေတြမွ မလိုက္နာလွ်င္ ဘယ္သူေတြ လိုက္နာမည္နည္း။ ျမန္မာတို႔၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမန္မာေတြမွ မထိန္းသိမ္းလွ်င္ ဘယ္သူေတြ ထိန္းသိမ္းမည္နည္း။ ျမန္မာတို႔၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမန္မာေတြမွ မကာကြယ္လွ်င္ ဘယ္သူေတြ ကာကြယ္မည္နည္း။ ျမန္မာတို႔၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျမန္မာေတြမွ တိုးတက္ေအာင္ မလုပ္လွ်င္ ဘယ္သူေတြ လုပ္မည္နည္း။ အို...... မိတ္ေဆြ၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို မေႏွးအျမန္ မျဖစ္မေန ဖတ္႐ႈပါေလာ့ဟု တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္လုိက္ပါသည္။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္၊ စေနေန႔။
နံနက္ ၀၁ နာရီ ၁၆ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
စာႂကြင္း။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ ေလ့လာထားသမွ်ကို စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ တင္ျပေပးသြားႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေနပါသည္။ မျပည့္စံုေသးသည့္အတြက္ ေလ့လာေနဆဲ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေျခအေနအရ အျမန္ဆံုးတင္ျပသင့္သည္ဟု ယူဆသည့္အတြက္ တင္ျပသြားပါမည္။ ႀကိဳတင္ေၾကာ္ျငာျခင္းဟု မမွတ္ယူဘဲ ႀကိဳတင္အသိေပးျခင္းဟုသာ မွတ္ယူၾကေစလိုပါသည္။
Thursday, August 30, 2012
ခံု႐ံုးကိစၥသည္ ျပည္သူ႔အသံ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ၊ ျပည္သူ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မဟုတ္ပါ
ျပႆနာ၏ ပစၥဳပၸန္အေျခအေန
လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ မတူညီသည့္ ဥပမာအခ်ိဳ႕
သမိုင္းမွာ ဥပမာေတြ မ်ားစြာရွိတယ္
ျပည္သူေတြ စိတ္၀မ္းကြဲရၿပီ
ဒီမိုကေရစီ အႏုိင္က်င့္မႈ
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာ
ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုး
ခံု႐ံုးျပဳတ္သြားရင္ ဘာျဖစ္မလဲ
ခံု႐ံုးဆံုးျဖတ္ခဲ့သမွ်
သမၼတႀကီးက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔ ခံု႐ံုးကို ေလးစားတယ္
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ခ်င္တာလဲ
သမၼတႀကီးကို သူရဦးေရႊမန္း ဘာေျပာခဲ့ဖူးသလဲ
ဒါေတြကို ဘယ္သူလုပ္မွာလဲ
အလုပ္မဟုတ္တာကို အလုပ္ မလုပ္ၾကပါနဲ႔
လြန္တာရွိက ၀ႏၵာမိပါ....။
အားလံုးသိၿပီးျဖစ္တဲ့အတိုင္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုး ဥကၠ႒နဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ေတြကို လႊတ္ေတာ္ေတြက စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈေတြ ျပဳလုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျငင္းပြားတုန္းကေတာ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အေခ်အတင္ ျဖစ္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္လို႔ တကယ့္တကယ္ ခံု႐ံုးကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ဖို႔ အဆိုတင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္က လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါကလည္း အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က စြပ္စြဲျပစ္တင္ေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္းလိုက္ရင္ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႔ရမွာကိုး။ သူရဦးေရႊမန္း ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အဖြဲ႔က အဲဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္မွာကို မလိုလားပါဘူး။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကို မယံုၾကည္ပါဘူး။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွာ စြပ္စြဲျပစ္တင္ေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္းၿပီး အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာ စံုစမ္းစစ္ေဆးခိုင္းလုိက္ကာမွ အျပစ္မရွိပါဘူးဆိုတဲ့ ရလဒ္ထြက္လာမွာကို ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အဖြဲ႔ေတြ သိပ္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ မနည္းမေနာ ရွိပါတယ္။ နမူနာတခ်ိဳ႕ ထုတ္ျပပါ့မယ္။
လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ မတူညီသည့္ ဥပမာအခ်ိဳ႕
ခံု႐ံုးကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ဖို႔အတြက္ သည္းသည္းလႈပ္ ျဖစ္ေနၾကသူေတြ၊ ေဒါသတႀကီး ျဖစ္ေနၾကသူေတြ၊ တဆတ္ဆတ္တုန္ၿပီး မေက်ႏိုင္မခ်မ္းႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကသူေတြကိုၾကည့္ရင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အမ်ားစုျဖစ္တာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ထဲက အဲဒီကိစၥအေပၚ အ႐ူးအမူးျဖစ္တာဆိုလို႔ အၿမဲတမ္း အတိုက္အခံ လုပ္ခ်င္ေနတဲ့ ေဒါက္တာေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ၾကားက ကတၱီပါရန္ညႇိဳးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးသိၿပီးျဖစ္တဲ့အတုိင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တို႔ဟာ သိပ္ၿပီးေတာ့ အေစးကပ္လွတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တို႔သည္ အဆင့္အတန္းခ်င္း တူညီၾကသည္လို႔ အတိအလင္း ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း တကယ့္လက္ေတြ႔တြင္ေတာ့ ထိုသို႔မဟုတ္ပါေခ်။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္၏ အင္အားခ်ိန္ခြင္လွ်ာသည္ ညီမွ်မႈမရွိပါေခ်။ ၄၄၀ ဦးေသာ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္သည္ ၂၂၄ ဦးျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အေပၚ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ဗိုလ္က်အႏုိင္ယူခဲ့ေၾကာင္း ပညာရွင္အမ်ား သိရွိၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဥပေဒၾကမ္းမ်ား ေဆြးေႏြးျပင္ဆင္ ျဖည့္စြက္ၾကရာတြင္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ သေဘာကြဲလြဲခဲ့သည့္ အခ်ိန္တိုင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ဒီမုိကေရစီနည္းက် အႏိုင္ယူခဲ့သည္ကို ႏိုင္ငံေရးေလ့လာသူတိုင္း သိရွိၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္တြင္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္သည္ ပို၍ တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္သည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခင္အစိုးရလက္ထက္မွ အႀကီးအကဲအမ်ားစုက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တြင္ ေရာက္ရွိေနသည့္အတြက္ ၎တို႔အေနျဖင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကို မတူမတန္သလို သေဘာထားျခင္း၊ အျဖည့္ခံသက္သက္သာ သေဘာထားျခင္းမ်ားကို လႊတ္ေတာ္မွတ္တမ္းမ်ားရွိ သူတို႔၏ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈမ်ားက သက္ေသခံၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အကယ္၍မ်ား ယခုခံု႐ံုးကိစၥကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကမ်ား စံုစမ္းစစ္ေဆးခဲ့လွ်င္ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈသည္ မွန္ကန္မႈမရွိေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အဖို႔ ဘယ္လိုမွ ေက်နပ္ႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ယခုေတာ့ သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ အခြင့္အေရးကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးႏိုင္ခြင့္ ရွိသြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
သမိုင္းမွာ ဥပမာေတြ မ်ားစြာရွိတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမိုင္းကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ တစ္၀က္ေလာက္က အကြဲအၿပဲ ဇာတ္လမ္းမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္ကို စာဖတ္သူမ်ား သိရွိၾကၿပီး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ စင္ကာပူက ေက်ာင္းတစ္ခု၏ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား သႀကၤန္အၿငိမ့္တစ္ခုမွ သံခ်ပ္တစ္ခုကို ျပန္သတိရမိပါသည္။ သံုးေယာက္ရွိရင္ ေလးဖြဲ႔ကြဲတာ တို႔ျမန္မာ ပါတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူမ်ိဳးသည္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ေနလို႔မရသည့္ လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ေနေခ်ၿပီလားဟု စိတ္ပူမိပါသည္၊ စိုးရိမ္မိပါသည္။ ဘာအသင္းဖြဲ႔ဖြဲ႔ ကြဲၾက၊ ၿပဲၾကတာ အစဥ္အလာတစ္ခုကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္ေနေလၿပီလားဟုလည္း သံသယျဖစ္ေနမိပါသည္။ ဒီမိုကေရစီေခတ္ကို ကူးေျပာင္းတာ ၂ ႏွစ္ပင္ မျပည့္ေသးပါ။ အကြဲအၿပဲ ဇာတ္လမ္းေတြက မနည္းမေနာ ၾကားခဲ့ၾကရၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ သေဘာကြဲလြဲသည္။ အစိုးရအဖြဲ႔ႏွင့္ သေဘာကြဲလြဲသည္။ သမၼတႀကီးႏွင့္ သေဘာကြဲလြဲသည္။ ေဟာ... အခုတစ္ခါ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးႏွင့္ ကြဲၾကၿပဲၾက ျပန္ေလၿပီ။ ယခင္ အစိုးရလက္ထက္ကတည္းက အတူလက္တြဲ၍ အလုပ္လုပ္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ တစ္နည္းေျပာရလွ်င္ ယေန႔လို အခ်ိန္အခါကို ေရာက္ရွိဖို႔အတြက္ အတူတူ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ညႇိညႇိႏိႈင္းႏိႈင္း၊ တိုင္တုိင္ပင္ပင္၊ ေဆြးေဆြးေႏြးေႏြး၊ ေအးေအးေဆးေဆး၊ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ လုပ္ခဲ့လွ်င္ျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ ျဖစ္လာႏိုင္စရာပင္ မရွိပါ။ အခုေတာ့ အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းမႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေတြ႔သမွ်လူကို ရန္လုိက္လုပ္ေနသည္ႏွင့္ တူေနေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ေခတ္သစ္ ဒီမိုကေရစီသမုိင္းကို ယခင္သမုိင္းမ်ားကဲ့သို႔ အကြဲအၿပဲမွတ္တမ္း မေရးထိုးလိုပါ။ စဥ္းစားဆင္ျခင္၍ ေဆာင္ရြက္ၾကေစလိုပါသည္။
ျပည္သူေတြ စိတ္၀မ္းကြဲရၿပီ
လႊတ္ေတာ္ေတြ၊ အစိုးရေတြ၊ တရားစီရင္ေရးေတြ ကြဲၾကၿပဲၾက၊ ၿငိၾကထိၾက၊ ေဆာ္ၾကႏွက္ၾက၊ ေအာ္ၾကဟစ္ၾက ျဖစ္ၾကတာက အေၾကာင္းမဟုတ္။ ၾကားထဲက ျပည္သူေတြကပါ စိတ္၀မ္းကြဲမႈေတြ ျဖစ္လာရသည္ကေတာ့ ေကာင္းသည့္လကၡဏာမဟုတ္ေခ်။ ျမစ္ဆံုအေရးတြင္ သမၼတႀကီး၏ မွန္ကန္သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ ေသြးစည္းညီၫြတ္ခဲ့ၾကသည့္ ျမန္မာျပည္သူလူထု၊ ရခုိင္အေရးတြင္ သမၼတႀကီး၏ သတၱိရွိရွိ၊ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ စကားသံႏွင့္အတူ စည္းလံုးခဲ့ၾကေသာ ျမန္မာျပည္သူလူထု၊ အခုေတာ့ ခံု႐ံုးကိစၥေၾကာင့္ စိတ္၀မ္းေတြ ကြဲစျပဳၾကရေလၿပီ။ ျပႆနာျဖစ္ၾကသူေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က ျဖစ္ရပ္မ်ားက မည္သို႔ရွိသည္ မသိရ။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူေတြကေတာ့ ကုိယ့္အေတြး၊ ကုိယ့္အျမင္ႏွင့္ကုိယ္ သူလည္းသူ႔အေတြး၊ ကိုယ္လည္းကုိယ့္အေတြးျဖင့္ ျငင္းခုန္ၾကရ၊ ရန္ျဖစ္ၾကရ၊ စကားမ်ားရ၊ စိတ္၀မ္းကြဲရ ျဖစ္ကုန္ရပါသည္။ ငါကခံု႐ံုး၊ ငါကလႊတ္ေတာ္ စသည္ျဖင့္ ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ၾကရသည္မွာ သန္႔ရွင္းတည္ၿမဲကိုပင္ ေျပးျမင္မိပါေသးေတာ့သည္။
ဒီမိုကေရစီ အႏုိင္က်င့္မႈ
ကၽြန္ေတာ္မၾကာခဏ ေရးသားတင္ျပခဲ့သလို လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ေပးအပ္ထားသည့္ အခြင့္ထူးမ်ားကို ခံစားရရွိေနပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ ရန္တစစ၊ မာန္တ၀င့္၀င့္ ျဖစ္ေနရသည္ကို ကၽြန္ေတာ္နားမလည္ႏိုင္ပါ။ အျခားေသာ မ႑ိဳင္ႏွစ္ရပ္ႏွင့္ ႏိႈင္းစာလွ်င္ ဥပေဒျပဳေရးမ႑ိဳင္သည္ အခြင့္ထူးခံ ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ မ႑ိဳင္မ်ားႏွင့္ မတူညီသည့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက လႊတ္ေတာ္မ်ားအား အပ္ႏွင္းထားပါသည္။ ထိုအခ်က္ကို လႊတ္ေတာ္မ်ားကလည္း သိရွိၾကပါသည္။ သိေသာေၾကာင့္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ေမာက္ေမာက္မာမာ ျဖစ္ေနၾကတာ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု သံုးသပ္မိပါသည္။ ဦးခ်ိဳရွိသည့္ သတၱ၀ါသည္ ဦးခ်ိဳကို အားကိုးသကဲ့သို႔ လႊတ္ေတာ္မ်ားကလည္း သူတို႔မွာရွိသည့္ အဆိပ္ကို သူတို႔အားကိုးၾကေခ်ၿပီ။ တစ္နည္းဆိုရလွ်င္ ဒီမိုကေရစီနည္းက် အႏိုင္က်င့္မႈကို က်ဴးလြန္ဖို႔ အသင့္ျဖစ္ၾကေခ်ၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ သံုးသပ္လိုပါသည္။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာ
ဥပေဒ႐ႈေထာင့္၊ ပညာရွင္႐ႈေထာင့္မွ မည္သုိ႔ပင္ ျငင္းခုန္ေနၾကသည္ျဖစ္ေစ ကၽြန္ေတာ္မေျပာလိုုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုသည္က ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ဥပေဒအားလံုး၏ မူလရင္းျမစ္ ျဖစ္ပါသည္။ မည္သည့္ ဥပေဒကမွ် ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေက်ာ္လြန္ျခင္း၊ လႊမ္းမိုးျခင္း မျပဳရပါ။ ဥပေဒတစ္ခုခု၏ ျပ႒ာန္းခ်က္တစ္ခုခုသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ကြဲလြဲလွ်င္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္အတိုင္း လုိက္နာရမည္ကို ကုိယ္စားလွယ္မ်ား အားလံုးအသိ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔သိပါလ်က္ ဘယ္ဥပေဒေၾကာင့္၊ ညာဥပေဒေၾကာင့္ဟု မ်က္စိစံုမွိတ္ကာ ေအာ္ေနလွ်င္ေတာ့ တစ္ခုခု လြဲမွားေနၿပီဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုး
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုးသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ညီၫြတ္ျခင္း ရွိ၊ မရွိကိုသာ ဆံုးျဖတ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ အျခားဥပေဒမ်ားကို သူတို႔ ဂ႐ုစိုက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ခံု႐ံုး၏ အမည္ကပင္ ရွင္းလင္းၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုပါစို႔၊ ဥပေဒတစ္ခုတြင္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို A ဟု ျပ႒ာန္းလိုက္သည္၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္လည္း ထိုအေၾကာင္းအရာသည္ A ျဖစ္ရမည္ဟု အဓိပၸါယ္ထြက္လွ်င္ ထိုအရာသည္ ျပႆနာမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ B ဟု အဓိပၸါယ္ထြက္ေနလွ်င္ေတာ့ ထိုအခ်က္သည္ ျပႆနာျဖစ္ပါသည္။ ဥပေဒမ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွ ေသြဖည္ျခင္းငွာ၊ ေက်ာ္လြန္ျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ ယခုကိစၥက ထိုသို႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မဟုတ္ပါ။ လႊတ္ေတာ္မ်ားက A ဟု ျပ႒ာန္းလုိက္သည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ ထုိသို႔ျပ႒ာန္းရမည္ဟု ေဖာ္ျပထားျခင္းမရွိ။ ထို႔အတြက္ ခံု႐ံုးက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ ထိုသို႔ မျပ႒ာန္းထားသည့္အတြက္ A ဟု ျပ႒ာန္းျခင္းသည္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ မညီၫြတ္ဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ဒါကို လႊတ္ေတာ္ေတြက မေက်နပ္ေခ်။ သမၼတႀကီးဆီ အကူအညီေတာင္းေတာ့ သမၼတႀကီး၏ အေျဖကလည္း ရွင္းပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ A ဟု ျပ႒ာန္းထားျခင္းေတာ့မရွိ၊ သို႔ေသာ္ အေျခခံဥပေဒတြင္ ခံု႐ံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ အၿပီးအျပတ္ ျဖစ္သည္ဟု ေရးသားထားသျဖင့္ လုိက္နာၾကရမည္၊ အကယ္၍ လႊတ္ေတာ္မ်ားက ျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတုိင္း A ဟု ျပ႒ာန္းလိုပါက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္လုိက္ပါ။ ထိုသို႔ ျပင္ဆင္ခြင့္ကလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္သာ ရွိေနသည္ မဟုတ္ပါလား။ ထိုကဲ့သို႔သာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲတြင္ ထိုအခ်က္သည္ A ျဖစ္သည္ဟု ျပ႒ာန္းလုိက္လွ်င္ ခံု႐ံုးကလည္း ထိုအခ်က္သည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ကိုက္ညီသည္ဟု ဆံုးျဖတ္မည္မွာ အေသအခ်ာ ျဖစ္ပါသည္။ လြယ္လြယ္ေလးကို ႐ႈပ္ေအာင္လုပ္ေနၾကျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
ခံု႐ံုးျပဳတ္သြားရင္ ဘာျဖစ္မလဲ
ထိုေမးခြန္းကို လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကိုသာ ေမးျမန္းလိုပါသည္။ သူတို႔ ယခုလုပ္ေနသည့္ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈ ေအာင္ျမင္သြား၍ ခံု႐ံုးဥကၠ႒ႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ား ရာထူးမွ ရပ္စဲသြားၾကပါလွ်င္ လႊတ္ေတာ္ေတြအတြက္ ဘာအျမတ္ထြက္မည္လဲ။ ဂုဏ္သိကၡာ ျပန္ဆည္ႏုိင္သည္ဟု ေျပာၾကဦးမည္လား။ ထိုသို႔မဟုတ္ ငါတို႔လႊတ္ေတာ္ေတြကို လာမစမ္းနဲ႔၊ ဒီလိုမ်ိဳး ျဖစ္သြားမယ္ဟု အျခားသူမ်ားကို အေမာက္ေထာင္ျပခ်င္တာလား၊ ကၽြန္ေတာ္ မေ၀ခြဲတတ္ပါ။ ယခု ျဖစ္ေနသည့္ အဓိကျပႆနာမွာ လႊတ္ေတာ္အသီးသီးက ဖြဲ႔စည္းသည့္ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မရွင္မ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဟုတ္၊ မဟုတ္ ဆိုသည့္အခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ေတြက ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ျဖစ္ခ်င္သည္။ ဒါပဲျဖစ္သည္။ ခံု႐ံုးတစ္ခုလံုး ရာထူးမွ ရပ္စဲသြားလွ်င္ လႊတ္ေတာ္မ်ားက ဖြဲ႔စည္းသည့္ ေကာ္မတီမ်ား၊ ေကာ္မရွင္မ်ား ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ျဖစ္သြားမည္လားဟု ကၽြန္ေတာ္ေမးခ်င္ပါသည္။ မျဖစ္ပါ၊ မျဖစ္ေရးခ် မျဖစ္ပါခင္ဗ်ား။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို မျပင္ဆင္သေရြ႕ ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ အတည္ျဖစ္ေနမည္ ျဖစ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။ ထိုအခါက်မွ အဲဒါဆိုလည္း ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပင္ၾကတာေပါ့ဟု မလုပ္ၾကပါႏွင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ားခင္ဗ်ား။ အစကတည္းက အဲဒီလို မလုပ္ဘဲ လမ္းေခ်ာ္ၿပီး သူမ်ားေတြျပဳတ္ေအာင္ အရင္လုပ္ခဲ့ၿပီးမွ ဒီလို လုပ္ရင္ေတာ့ ငါတို႔လိုခ်င္တာရတယ္ဟု မ်က္ႏွာေျပာင္ မတုိက္ၾကပါနဲ႔ဟု ႀကိဳတင္ ေတာင္းပန္လိုပါသည္။ ခံု႐ံုးျပဳတ္သည္၊ မျပဳတ္သည္က မေသခ်ာေသး၊ အခုေလာေလာဆယ္ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ ႏွစ္ဖက္လံုးအတြက္ ႐ံႈး-႐ံႈး (lose-lose) ျဖစ္ေနပါသည္။
ခံု႐ံုးဆံုးျဖတ္ခဲ့သမွ်
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုးကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတာ ဒါက ပထမဆံုးအႀကိမ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေရွ႕မွာလည္း တင္သြင္းလႊာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အခုျဖစ္ေနတာနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ျပဆိုလို႔ရေအာင္ နီးစပ္တဲ့ဥပမာကိုပဲ ထုတ္ႏုတ္ျပပါ့မယ္။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေရးရာ ၀န္ႀကီးေတြဟာ သက္ဆိုင္ရာ တုိင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္၀န္ႀကီးမ်ားနဲ႔ အဆင့္တူညီျခင္း ရွိ၊ မရွိ ေဒါက္တာေအးေမာင္ ပါ ၂၃ ဦး ရဲ႕ တင္သြင္းလႊာကုိ ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုးက တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေရးရာ ၀န္ႀကီးေတြဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တုိင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္၀န္ႀကီးေတြပဲ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ တိုင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္အဆင့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ခ်ီးျမႇင့္ေငြ၊ စရိတ္ႏွင့္ အေဆာင္အေယာင္မ်ားဆိုင္ရာ ဥပေဒတြင္ ခြဲျခားျပ႒ာန္းထားျခင္းသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ညီၫြတ္မႈ မရွိေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ သမိုင္း၀င္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
သမၼတႀကီးက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔ ခံု႐ံုးကို ေလးစားတယ္
အမွန္အတိုင္း သံုးသပ္ရရင္ အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သမၼတႀကီးေခါင္းေဆာင္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းက ေက်နပ္မႈ မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တုိင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္၀န္ႀကီးေတြနဲ႔ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳး ၀န္ႀကီးေတြမွာ မတူျခားနားမႈေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနလို႔ပါ။ စာဖတ္သူေတြလည္း သိရွိနားလည္ၿပီး ျဖစ္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ သမၼတႀကီးက အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေပးဖို႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးကို တင္သြင္းလႊာ တင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခံု႐ံုးက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေရးရာ ၀န္ႀကီးေတြဟာလည္း တုိင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္၀န္ႀကီးေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ပါရွိတဲ့အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ အတည္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ခံု႐ံုးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ အၿပီးအျပတ္ အတည္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သမၼတရဲ႕ တင္သြင္းမႈကို ပလပ္လိုက္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ ခံု႐ံုးရဲ႕ သူတို႔အလုပ္အေပၚမွာ အေလးထားမႈနဲ႔ သမၼတႀကီးရဲ႕ ခံု႐ံုးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအေပၚ ေလးစားမႈကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကသာ သမၼတႀကီးက ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး စြပ္စြဲျပစ္တင္တာေတြ ဘာေတြမ်ား လုပ္ခဲ့ရင္ေတာ့ အခုကိစၥကို မေျပာလိုပါဘူးဗ်ာ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ေဒါက္တာေအးေမာင္တို႔တစ္ေတြ ေပ်ာ္တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ ျဖစ္ေနခဲ့ၾကၿပီး အခုလို သူတုိ႔ေတြရဲ႕ ေကာ္မတီေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မဟုတ္ပါဘူးဆိုေတာ့မွ ေမ်ာက္မီးခဲကိုင္ ဆိုသလို ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေနတာကေတာ့ တယ္ၿပီးေတာ့ သဘာ၀က်လွတယ္ မထင္မိပါဘူး။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ခ်င္တာလဲ
လႊတ္ေတာ္ေတြက သူတို႔ဟာ အေဆာင္အေယာင္ေတြ၊ ခ်ီးျမႇင့္ေငြေတြကို မလုိခ်င္ပါဘူး၊ အျပန္အလွန္ ထိန္းညႇိဖို႔အတြက္ပဲ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ျဖစ္ခ်င္တာပါတဲ့။ အျခားသူေတြရဲ႕ သေဘာထားကို ကၽြန္ေတာ္မေျပာလိုပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မယံုေရးခ်မယံုေပါင္။ ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာရရင္ေတာ့ ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ားစုကို လံုး၀ (လံုး၀)ကို အယံုအၾကည္ မရွိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဆိုတဲ့လူေတြက ကားလက္မွတ္မရလို႔ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့လူကို ၿခိမ္းေျခာက္တာတို႔၊ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာလုပ္တဲ့ အခမ္းအနားေတြမွာ သူတို႔ကို မဖိတ္လို႔၊ တခ်ိဳ႕လည္း သူတို႔ကို ေနရာေကာင္းမေပးလို႔ ရန္လုပ္တာတို႔၊ အထက္ကိုတုိင္တာတို႔၊ ၀န္ႀကီးဌာနေတြကေန ေလွ်ာက္လႊာတင္လို႔ ရသမွ်ကို ကုိယ္စားလွယ္ဆိုတဲ့ နာမည္ကို အသံုးျပဳၿပီး အခြင့္အေရးယူေနတာတို႔၊ ရပ္ကြက္ေတြ၊ ၿမိဳ႕နယ္ေတြရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြမွာ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္တာတို႔၊ ၿခိမ္းေျခာက္ေျပာဆိုတာတို႔ကို မျမင္ခ်င္အဆံုး ျမင္ေတြ႔ၾကားသိေနရတာမို႔ပါ။ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေျခလွမ္းသြက္တယ္ဆုိတာ သိခ်င္သပဆိုရင္ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ ကုိယ့္မိတ္ေဆြေတြမ်ား ရွိခဲ့ရင္ စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာနတို႔၊ သစ္ေတာ၀န္ႀကီးဌာနတို႔၊ စီးပြား/ကူးသန္း၀န္ႀကီးဌာနတို႔၊ ဆက္သြယ္ေရးဌာနတို႔မွာရွိတဲ့ သူေတြကိုသာ ေမးၾကည့္ၾကပါဗ်ာ။ ျပည္သူ႔အသံ လႊတ္ေတာ္အသံ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ လႊတ္ေတာ္ဆႏၵဆိုၿပီး ေအာ္ေနၾကေပမယ့္ အခြင့္အေရးဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူေတြထက္ ပိုယူခ်င္တာ မျငင္းႏုိင္တဲ့အခ်က္ပါ။
သမၼတႀကီးကို သူရဦးေရႊမန္း ဘာေျပာခဲ့ဖူးသလဲ
သမၼတႀကီးက လႊတ္ေတာ္ေတြက ဖြဲ႔စည္းတဲ့ ေကာ္မတီေတြ၊ ေကာ္မရွင္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္သာ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အေဆာင္အေယာင္ေတြ၊ စရိတ္ေတြ၊ ခ်ီးျမႇင့္မႈေတြ လုပ္ေပးရေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သိလိုျခင္းေၾကာင့္ ေမးျမန္းျခင္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံက ဆင္းရဲေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ ဘ႑ာေတြ အမ်ားႀကီးသံုးရမွာကို စိုးရိမ္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေကာ္မတီ၀င္ေတြ၊ ေကာ္မရွင္၀င္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ဆိုရင္ သူတို႔ကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္နဲ႔ ထုိက္တန္တဲ့ ခ်ီးျမႇင့္မႈေတြ လုပ္ေပးခ်င္တာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အဖြဲ႔အစည္း၀င္ ဆိုရင္ေတာ့ သူနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ လစာ၊ စရိတ္၊ အေဆာင္အေယာင္ကို စီစဥ္ေပးရမွာ အစိုးရရဲ႕ တာ၀န္ပါပဲ။ ဒီအခ်က္ကလည္း သမၼတႀကီးကို အျပစ္တင္ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီဇာတ္လမ္းကို စခဲ့တာကလည္း လႊတ္ေတာ္ေတြကပါပဲ။ အျခားလူ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႀကီးကိုယ္တုိင္ စခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းပါ။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ တတိယပံုမွန္အစည္းအေ၀းမွာ သူရဦးေရႊမန္းက အစိုးရအဖြဲ႔ကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ခဲ့တဲ့ စကားေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သမၼတႀကီးေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႔၀င္ ၀န္ႀကီးေတြ၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ဥပေဒပါ သတ္မွတ္လစာေတြကို မယူဘဲ ယခင္အစိုးရေဟာင္း လက္ထက္က လစာႏႈန္းထားမ်ားအတုိင္းသာ ခံစားေနၾကတာဟာ ဥပေဒနဲ႔ မညီၫြတ္ေၾကာင္း ေထာက္ျပေ၀ဖန္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ (တစ္ဆက္တည္း ပင္စင္လစာေတြ တိုးေပးတာဟာ ဥပေဒနဲ႔ မညီၫြတ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ၀န္ထမ္းေတြကို သံုးေသာင္းက်ပ္ ထပ္ေဆာင္းေပးတာဟာ ဥပေဒနဲ႔ မညီၫြတ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာခဲ့တာကို စာဖတ္သူမ်ား မွတ္မိၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။) အဲဒီေတာ့ သမၼတႀကီးက ႏုိင္ငံ့အေျခအေနအရ အစိုးရအဖြဲ႔ဟာ ဥပေဒပါ လစာႏႈန္းထားအတုိင္း ခံစားျခင္းမျပဳပါဘူး ဆိုတာကို ဦးေရႊမန္းက ဥပေဒနဲ႔မညီဘူး၊ ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ အဲဒီလို လစာေတြ မယူတာဟာ ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္တာျဖစ္တယ္လို႔ ေ၀ဖန္ခဲ့တာကို စာဖတ္သူမ်ား သိထားၾကေစလိုပါတယ္။ အခုလည္း အဲဒီအတုိင္း ျဖစ္လာပါၿပီ။ သူေျပာသလိုသာဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္ေတြက ဖြဲ႔စည္းတဲ့ ေကာ္မတီေတြ၊ ေကာ္မရွင္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ အေဆာင္အေယာင္ေတြ၊ လစာေတြ၊ စရိတ္ေတြ မခံစားဘူး၊ အျပန္အလွန္ ထိန္းညႇိဖို႔အတြက္သာ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုရင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႀကီး ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြနဲ႔ ေရွ႕ေနာက္ ကုိက္ညီပါရဲ႕လားလို႔ ႏိႈင္းဆဆင္ျခင္ စဥ္းစားေတြးဆ ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ဒါေတြကို ဘယ္သူလုပ္မွာလဲ
- ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ တုိက္ပြဲေတြျဖစ္ပြားေနတဲ့ကိစၥ၊ ဒုကၡသည္ေတြကိစၥ၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးေတြ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတဲ့ကိစၥ။
- အခုလတ္တေလာမွာ ထိလြယ္ရွလြယ္ အျဖစ္ဆံုး၊ အမွားမခံဆံုး အေရးကိစၥျဖစ္တဲ့ ရခုိင္ျပည္နယ္အေရး။
- ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀န္းလံုးမွာ ေရႀကီးမႈေၾကာင့္ ေတာင္သူေတြ ဘ၀ေတြပ်က္ကုန္တဲ့ကိစၥ။
- ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ ရွိတဲ့လမ္းနဲ႔ သြားေနတဲ့ကား မမွ်တတဲ့ကိစၥ။
- ႏိုင္ငံျခားက ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ မ၀င္ေရာက္မီ၊ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အာဆီယံအခြန္ကင္းလြတ္ဇုန္ မစတင္မီ ျပည္တြင္းတုိင္းရင္းသား လုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ကာကြယ္ေပးႏုိင္မယ့္ ဥပေဒေတြ ျပ႒ာန္းဖို႔ကိစၥ။
- ေခတ္မမီေတာ့တဲ့ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဥပေဒေတြကို ျပင္ဆင္၊ ျဖည့္စြက္၊ ပယ္ဖ်က္၊ ႐ုပ္သိမ္းဖို႔ ကိစၥ။
- တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေနၾကတဲ့ မီဒီယာဥပေဒ အလ်င္အျမန္ ေပၚထြက္လာဖို႔ကိစၥ။
အလုပ္မဟုတ္တာကို အလုပ္ မလုပ္ၾကပါနဲ႔
လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒မ်ားနဲ႔ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားခင္ဗ်ား၊ အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းမႈေတြ အခုအခ်ိန္မွာ မျပဳလုပ္ေသးရင္ေတာင္ အျခားေသာ ဥပေဒျပဳစရာ၊ ေဆာင္ရြက္စရာ ကိစၥရပ္ေတြ မ်ားစြာ (မ်ားစြာ) ရွိေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ေဒသအေရးကို လူႀကီးမင္းတို႔ အေရးတယူျပဳၿပီး စဥ္းစားေဆြးေႏြး ဆံုးျဖတ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အခုေတာ့ လူႀကီးမင္းတို႔ လႊတ္ေတာ္ေတြက ရခုိင္အေရးကို မထိ၊ မတို႔ဘဲ ႏႈတ္ဆိတ္ေနလိုက္ပံုမ်ား တကယ့္ကို ၀ါေတာ္ ၆၀ ရ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ လႊတ္ေတာ္တက္ေနတဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ ရခုိင္အေရးဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် တအီအီနဲ႔ မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္လာႏုိင္တဲ့ အေနအထား ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာေစာစီးစီး ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ထားမွ သင့္ေလ်ာ္မယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ ကခ်င္အေရးကလည္း အေတာ္ႀကီးကို ၾကာေညာင္းေနပါၿပီ။ ကုိယ္စားလွယ္ႀကီးေတြအေနနဲ႔ အဲဒီအေရးကိုလည္း အေရးတယူ ျပဳသင့္ပါတယ္။ အစိုးရဖက္ကေရာ၊ လက္နက္ကုိင္ေတြဖက္ကပါ လက္ခံႏုိင္မယ့္ အေျဖတစ္ခု၊ နည္းလမ္းတစ္ခုကို လူႀကီးမင္းတို႔ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ စဥ္းစားေဆြးေႏြး ေဆာင္ရြက္သင့္ၾကတယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ လတ္တေလာ ေရႀကီးမႈေၾကာင့္ ေတာင္သူေတြ ဘ၀ပ်က္ကုန္ရတာကိုလည္း လူႀကီးမင္းတုိ႔ လႊတ္ေတာ္ေတြ ဘာမွမေျပာဘဲ ၿငိမ္ေနတာဟာ စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီကိစၥဟာ အစိုးရကိစၥလို႔ လူႀကီးမင္းတို႔က ခံယူထားၾကသလားလို႔ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိပါတယ္။ ျပည္သူ႔အသံ လႊတ္ေတာ္အသံ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ လႊတ္ေတာ္ဆႏၵ၊ ျပည္သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ လႊတ္ေတာ္က ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ ဆိုတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ႀကီးကို လႊတ္ေတာ္သတင္းေတြ မလာခင္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွာ အၿမဲတမ္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ျမင္ရဖတ္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ အလုပ္မဟုတ္တာေတြကို အလုပ္လုပ္ၿပီး ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအသံ လႊတ္ေတာ္အသံ၊ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားဆႏၵ လႊတ္ေတာ္ဆႏၵ၊ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ လႊတ္ေတာ္က ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ ျဖစ္ေနၾကၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ေ၀ဖန္ေထာက္ျပလိုပါတယ္။ ဘယ္ျပည္သူေတြကမွ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးကို စြပ္စြဲျပစ္တင္တာေတြ၊ ႏုတ္ထြက္ခုိင္းတာေတြ မလုပ္ခုိင္းပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ျပည္သူေတြက ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈရွိရွိနဲ႔ တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တာကို လိုခ်င္ၾကတာပါ။ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ေနတာကို ျပည္သူေတြ မျမင္ခ်င္ၾကတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါကို လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ႀကီးမ်ား နားလည္ေပးၾကဖို႔ ေတာင္းပန္လုိက္ပါတယ္။
လြန္တာရွိက ၀ႏၵာမိပါ....။
အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔။
ည ၁၀ နာရီ ၀၆ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။
ဖတ္မိၾကားမိသမွ် ခံု႐ံုးကိစၥ
(က)
ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုးဥကၠ႒နဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ေတြကို စြပ္စြဲျပစ္တင္တဲ့ အဆိုကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္အစည္းေ၀း ၃၄ ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ အတည္ျပဳခဲ့ပါတယ္။
(ခ)
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က အဆိုပါ စြပ္စြဲခ်က္ကို စံုစမ္းစစ္ေဆးဖို႔အတြက္ လႊတ္ေတာ္ ဒုတိယဥကၠ႒ ဦးနႏၵေက်ာ္စြာကို ဥကၠ႒အျဖစ္ ခန္႔အပ္ၿပီး အဖြဲ႔၀င္ ၁၅ ဦးပါ၀င္တဲ့ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္။
(ဂ)
လႊတ္ေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္အညီ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒခံု႐ံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မလိုက္နာသည့္အျပင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကိုပါ ေဆာင္ရြက္လာသျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခံု႐ံုးက ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္သို႔ စာခၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
(ဃ)
လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထုက တုိက္႐ိုက္ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ထားသူမ်ား ျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ အစိုးရအဖြဲ႔၀င္ ၀န္ႀကီးမ်ား၊ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္၊ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ တရားသူႀကီးမ်ား စသည္တို႔မွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက အမည္စာရင္းတင္သြင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၏ အတည္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ခန္႔အပ္ခံထားရသူမ်ား ျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ သမၼတအပါအ၀င္ အဆိုပါပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလံုးအား စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္း ျပဳလုပ္ႏိုင္ရာ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ အေနျဖင့္ အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးအား စြပ္စြဲျပစ္တင္သည့္ ကိစၥတြင္ ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားမိပါက အေျခခံဥပေဒကို ေဖာက္ဖ်က္ျခင္း၊ ဥပေဒျပဳေရးတြင္ အျမင့္ဆံုး အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၏ လုပ္ပုိင္ခြင့္ကို ကန္႔သတ္ျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္အား ထပ္မံစြပ္စြဲျပစ္တင္မႈ ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက ေျပာၾကားသည္ဟူ၍ The VOICE စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ သတင္းကိုလည္း ဖတ္႐ႈခဲ့ရပါသည္။
(င)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔ (ယေန႔) ထုတ္ သတင္းစာမ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ တာ၀န္မွ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းျခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒၾကမ္းကို ေဖာ္ျပခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ထို႔ျပင္ အဆိုပါဥပေဒၾကမ္း၏ ေအာက္ဆံုး၌ ျပည္သူအမ်ား သိရွိေလ့လာ အႀကံျပဳႏုိင္ေရးအတြက္ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္ ဟူ၍ မွတ္ခ်က္ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။
Wednesday, August 29, 2012
အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ
သို႔
ဦးခင္ေအာင္ျမင့္
ဥကၠ႒
အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္
အေၾကာင္းအရာ။ မွတ္တမ္းမွားတစ္ခုအား ျပန္လည္စိစစ္ႏိုင္ပါရန္ႏွင့္ ျပဳျပင္ႏိုင္ပါရန္ တင္ျပျခင္း
ဦးခင္ေအာင္ျမင့္
ဥကၠ႒
အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္
အေၾကာင္းအရာ။ မွတ္တမ္းမွားတစ္ခုအား ျပန္လည္စိစစ္ႏိုင္ပါရန္ႏွင့္ ျပဳျပင္ႏိုင္ပါရန္ တင္ျပျခင္း
၁။ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုးအား စြပ္စြဲျပစ္တင္သည့္အဆိုကို မႏၲေလးတိုင္းေဒသႀကီး မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၅) မွ ဦးေဇာ္ျမင့္ေဖ က တင္သြင္းခဲ့ၿပီး ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ပထမအႀကိမ္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္အစည္းအေ၀း ၃၄ ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ ၎အဆိုအား ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းမီဒီယာမ်ားမွတစ္ဆင့္ ဖတ္႐ႈသိရွိခဲ့ရပါသည္။
၂။ အဆိုႏွင့္ပတ္သက္၍ လႊတ္ေတာ္၏ အဆံုးအျဖတ္ရယူရာ ေထာက္ခံမဲ ၁၆၃ မဲျဖင့္ စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္းအဆိုကို အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္းလည္း သိရွိခဲ့ရပါသည္။ ထို႔ျပင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္သို႔ ဥကၠ႒ႀကီး ေပးပို႔ခဲ့သည့္ သ၀ဏ္လႊာတြင္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးဥကၠ႒ႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားအား စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္းအဆိုသည္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ၁၆၃ ဦး၏ ေထာက္ခံဆႏၵမဲမ်ားျဖင့္ အတည္ျဖစ္ခဲ့ပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါရွိခဲ့ပါတယ္။
၃။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၄၁ အရ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တြင္ အမ်ားဆံုးရွိရမည့္ ကိုယ္စားလွယ္ဦးေရမွာ ၂၂၄ ဦးျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ၂၂၄ ဦးတြင္ ေရြးေကာက္ခံလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ၁၆၈ ဦးႏွင့္ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ၅၆ ဦးတုိ႔ ပါ၀င္ၾကတယ္ဆိုတာ ဥကၠ႒ႀကီးအေနနဲ႔ သိရွိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စစ္ကိုင္းတုိင္းေဒသႀကီး မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) မွ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ ဘိုႀကီး (ခ) ဦးေအာင္ေငြ ကြယ္လြန္သြားတဲ့အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ ၁ ေနရာ လစ္လပ္လွ်က္ရွိပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ရွိ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္သို႔ တက္ေရာက္ခြင့္ရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဟာ ၂၂၃ ဦးသာ ျဖစ္ပါတယ္။
၄။ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းမ်ားအရ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္အစည္းအေ၀း ၃၄ ရက္ေျမာက္ေန႔သို႔ တက္ေရာက္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဟာ ၂၁၆ ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ အစည္းအေ၀း ပ်က္ကြက္သူက ၇ ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၅ ဦးနဲ႔ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၂ ဦး ပ်က္ကြက္တယ္လို႔ မွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရွိရပါတယ္။
၅။ ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၂၉ (ခ) အရ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သည္ အစည္းအေ၀းမ်ားတြင္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္သည့္အခါ ဆႏၵမဲေပးျခင္း မျပဳလုပ္ရပါဘူး။ (ေထာက္ခံဆႏၵမဲႏွင့္ ကန္႔ကြက္ဆႏၵမဲ အေရအတြက္ တူညီေနသည့္ အခါမ်ားတြင္ေတာ့ အႏုိင္မဲေပးခြင့္ ရွိပါတယ္။)
၆။ ေလးစားအပ္ပါေသာ ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္ဘာလို႔ ရွင္းျပေနရသလဲဆိုတာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကို မေရာက္ခင္ အခုလို ရွင္းျပေနတာေတြကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ၿပီး ဖတ္႐ႈေပးေစလိုပါတယ္။
၇။ ခံု႐ံုးဥကၠ႒နဲ႔ အဖြဲ႔၀င္မ်ားကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္းအဆုိ အဆံုးအျဖတ္ခံယူတဲ့ေန႔က လႊတ္ေတာ္အေျခအေနကို ကၽြန္ေတာ္တင္ျပပါရေစ။ ဥကၠ႒ႀကီးအေနနဲ႔လည္း အေလးဂ႐ုျပဳၿပီး ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။
၈။ ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္ဘာကို ဆိုလိုခ်င္သလဲဆိုတာကို သေဘာေပါက္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဥကၠ႒ႀကီးျမင္တဲ့အတုိင္း အဆိုကို ေထာက္ခံတဲ့လူရယ္၊ မဲေပးခြင့္မရွိတဲ့သူရယ္၊ ကန္႔ကြက္တဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြရယ္ကို ေပါင္းလိုက္တဲ့ အေရအတြက္ဟာ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အစည္းအေ၀းတက္တဲ့ဦးေရထက္ မ်ားေနပါေရာ့လားခင္ဗ်ာ။
၉။ အခုတင္ျပခဲ့တာေတြဟာ မွားစရာအေၾကာင္း လံုး၀မရွိပါ။ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ အားလံုးက မတ္တတ္ရပ္ဆႏၵျပဳျခင္း လံုး၀ (လံုး၀) မရွိခဲ့ဘူးဆိုတာကို အဲဒီေန႔က သတင္းယူတဲ့ ဘယ္သတင္းေထာက္ကိုေမးေမး ေမးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအရ ရွိရမယ့္ တပ္မေတာ္သားက ၅၆ ဦး၊ ခြင့္ပန္ၾကားၿပီး ပ်က္ကြက္တဲ့သူက ၂ ဦး၊ အဲဒီေန႔က အစည္းအေ၀းတက္တဲ့လူက ၅၄ ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ဥကၠ႒ႀကီးအေနနဲ႔လည္း ဆႏၵမဲေပးလို႔ မရတဲ့အတြက္ ၁ ဦး၊ အဲဒီေတာ့ ႏွစ္ခုေပါင္းလုိက္ရင္ ၅၅ ဦးဟာ အဆိုကို ေထာက္ခံသူေတြထဲမွာ မပါ၀င္တာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒါဆိုရင္ အဲဒီေန႔က အစည္းအေ၀းတက္တဲ့လူ ၂၁၆ ဦး ဆိုေတာ့ အမွန္တကယ္ အဆိုကို ေထာက္ခံမဲဟာ (၂၁၆-၅၅=၁၆၁) ျဖစ္ရပါမယ္။
၁၀။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္း ေထာက္ခံမဲ ၁၆၃ မဲ ဆိုတဲ့မွတ္တမ္းဟာ သမုိင္းတြင္သြားခဲ့ပါၿပီ။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ အမွားတစ္ခု သမိုင္းတြင္သြားခဲ့တာလို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ မဲ ၂ မဲ ကြာတာဟာ အဆိုအတည္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ လားလားမွ် သက္ေရာက္မႈ မရွိဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာလည္း အဲဒီအပိုင္းကို ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ စနစ္မက်မႈနဲ႔ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈကို ေထာက္ျပလိုတာပါ။
၁၁။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကလည္း အဲဒီအခ်က္ကို အေလးဂ႐ုျပဳၾကပံု မေပၚပါဘူး။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႀကီးက စြပ္စြဲျပစ္တင္တဲ့အဆိုဟာ ကုိယ္စားလွယ္ ၁၆၃ ဦးရဲ႕ ေထာက္ခံမႈနဲ႔ အတည္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔တာကို ဒီအတုိင္းပဲ လက္ခံလိုက္ၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ေတြရဲ႕ အဓိကလိုရင္းက ခံု႐ံုးကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ေရး၊ ခံု႐ံုးဥကၠ႒နဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ေတြကို ျဖဳတ္ခ်ႏုိင္ေရးသာ ျဖစ္ေနတာကို ၀မ္းနည္းဖြယ္ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။
၁၂။ ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းမ်ားကို က်င့္သံုးၿပီး ယခုလို လြဲမွားေနတဲ့ အခ်က္အလက္မ်ားကို ျပင္ဆင္သင့္တယ္လို႔ အႀကံျပဳလိုပါတယ္။ သမုိင္းမွာ မွတ္တမ္းအမွားတစ္ခု မက်န္ရစ္ခဲ့ေစခ်င္လို႔ပါ။ အျခားသူေတြ သိတာ၊ မသိတာ အပထား၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ကေတာ့ သိေနၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာမ်ား ႀကံဳႀကိဳက္လို႔ ေျပာခြင့္၊ ေရးခြင့္ႀကံဳရင္ ေျပာမိ၊ ေရးမိေနမွာ ေသခ်ာေနလို႔ပါ။
၁၃။ ယခုကဲ့သို႔ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္းၿပီး ခံု႐ံုးအား စြပ္စြဲျပစ္တင္ ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ေရး ႀကိဳးပမ္းေနခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ မိမိတို႔ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာလည္း မ်က္ေခ်းေတြႏွင့္ဆိုသည္ကို သတိျပဳမိေစလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဥကၠ႒ႀကီးႏွင့္တကြ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့စြာျဖင့္ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ိဳးအက်ိဳးကို အတၱစြဲကင္းကင္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း ေမတၱာပို႔သအပ္ပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
ျမန္မာ့ေသြးဘေလာ့ဂ္
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။
ည ၁၁ နာရီ ၂၅ မိနစ္။
ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုးအား စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္း
မႏၲေလးတုိင္းေဒသႀကီး မဲဆႏၵနယ္အမွတ္ (၅) မွ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦးေဇာ္ျမင့္ေဖ က "ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုး ဥကၠ႒ႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားအား ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ျခင္း၊ ဥပေဒအရ ေပးအပ္ေသာ တာ၀န္မ်ားကို ေက်ပြန္စြာ မထမ္းေဆာင္ျခင္းတို႔အရ စြပ္စြဲျပစ္တင္ေၾကာင္း" အဆိုကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တြင္ တင္သြင္းခဲ့ပါသည္။
၎အဆိုအား ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔က က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ပထမအႀကိမ္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္အစည္းအေ၀း ၃၄ ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ၁၆ ဦးက ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။ အဆိုပါေဆြးေႏြးမႈမ်ားတြင္ တပ္မေတာ္သားကုိယ္စားလွယ္ ၆ ဦးလည္း ပါ၀င္ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသူမ်ားမွာ -
(၁) ေဒါက္တာ ေအးေမာင္၊ ရခုိင္ (၁)
(၂) ဦးဘရန္ေရွာင္၊ ကခ်င္ (၃)
(၃) ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး ေဇာ္မိုး
(၄) ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး ေဇာ္သန္းထိုက္
(၅) ဦးစိုင္းသန္႔ဇင္၊ ရွမ္း (၄)
(၆) ဦးဇုန္လွယ္ထန္း၊ ခ်င္း (၂)
(၇) ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခင္စိုး
(၈) ဗိုလ္မွဴး ေနမ်ိဳးေက်ာ္
(၉) ေဒါက္တာ ဗညားေအာင္မိုး၊ မြန္ (၇)
(၁၀) ေဒၚခင္၀ိုင္းၾကည္၊ ရန္ကုန္ (၁)
(၁၁) ဗိုလ္မွဴး မ်ိဳးထြန္းေအာင္
(၁၂) ဦးတင္ျမ၊ စစ္ကိုင္ (၇)
(၁၃) ဦးေန၀င္းထြန္း၊ ရွမ္း (၉)
(၁၄) ဗိုလ္မွဴး ေက်ာ္ႏိုင္ေဌး
(၁၅) ဦးဖုန္းျမင့္ေအာင္၊ ရန္ကုန္ (၃)
(၁၆) ဦးခင္ေမာင္ရီ၊ ဧရာ၀တီ (၆)
ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားအၿပီးတြင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုး ဥကၠ႒က အဆိုႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရွင္းလင္းတင္ျပခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္ -
ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုးဥကၠ႒၏ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းတြင္ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း (၁)၊ ႏိုင္ငံေတာ္အေျခခံမူမ်ား ပုဒ္မ ၁၁ တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ၏ ခက္မသံုးျဖာျဖစ္သည့္ ဥပေဒျပဳေရးအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာႏွင့္ တရားစီရင္ေရးအာဏာတို႔ကို ပိုင္းျခားက်င့္သံုးစြဲရန္ အတိအလင္း ျပ႒ာန္းခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံု႐ံုးသည္ တရားစီရင္ေရးက႑တြင္ ပါ၀င္ၿပီး တရား႐ံုးတစ္႐ံုး ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ တင္သြင္းလႊာမ်ားကို ဥပေဒႏွင့္အညီ စီရင္ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ အၿပီးအျပတ္ အတည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၃၂၄ ႏွင့္ ခံု႐ံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၃ တြင္ အတိအလင္း ျပ႒ာန္းထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ခံု႐ံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္ သက္ဆုိင္ရာအစိုးရဌာန၊ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသို႔လည္းေကာင္း၊ သက္ဆုိင္ရာေနရာေဒသ အသီးသီးသို႔လည္းေကာင္း အာဏာသက္ေရာက္ေစရမည္ဟု ခံု႐ံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၅ တြင္ ျပ႒ာန္းထားပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတသည္ ခံု႐ံုး၏ အဆံုးအျဖတ္ကို ကုိယ္တုိင္လုိက္နာၿပီး အဖြဲ႔အစည္းအားလံုးကလည္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္သို႔ သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ခဲ့ျခင္းက သမုိင္းမွတ္တမ္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ယခုကိစၥမွာ ဥပေဒျပဳေရးက႑က တရားစီရင္ေရးကို လႊမ္းမိုးစြက္ဖက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေပၚလြင္ေနပါတယ္။ ဒါဟာ Rule of Law ကို ပ်က္စီးေစျခင္း အေၾကာင္းအရင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားစီရင္ေရး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဥပေဒျပဳအမတ္မ်ားက အမွန္အမွား မဲခြဲဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ကမၻာမွာ အစဥ္အလာ မရွိခဲ့ပါ။ တရား႐ံုး၏ စီရင္ခြင့္ကို ျပင္ပမွ မဲခြဲ၍ ဆံုးျဖတ္ျခင္းသည္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို မလုိက္နာဘဲ အတိအလင္း ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ Constitutional Institution ကို ပ်က္စီးေအာင္ ဖ်က္စီးျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ပစ္ပယ္၍ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၏ လိုအင္ဆႏၵကို ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္လံုးကၽြတ္ ဆႏၵခံယူပြဲျဖင့္ ျပည္သူလူထု ၉၂.၄၈ % ၏ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ အတည္ျပဳထားသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို တန္ဖိုးမဲ့ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ယခု လႊတ္ေတာ္၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားသည္ သမိုင္းမွတ္တမ္းအျဖစ္ တည္ရွိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ မညီေသာ အဆိုရွင္၏ အဆိုကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါတယ္။
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ထို႔ေနာက္ အဆိုပါအဆိုႏွင့္ပတ္သက္၍ လႊတ္ေတာ္၏ အဆံုးအျဖတ္ရယူရာ ေထာက္ခံမဲ ၁၆၃ မဲ ရရွိခဲ့သျဖင့္ အဆိုအား အတည္ျပဳေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ (စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈအဆို အတည္ျပဳရန္အတြက္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ သံုးပံုႏွစ္ပံု၏ ေထာက္ခံမႈ လိုအပ္ပါသည္။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအရ ကိုယ္စားလွယ္စုစုေပါင္း ၂၂၄ ဦးရွိရာ၊ သံုးပံုႏွစ္ပံုအင္အားမွာ ၁၄၉ ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ယခု ေထာက္ခံမဲ ၁၆၃ မဲ ရရွိခဲ့သည့္အတြက္ အဆိုအား အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)
စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္းအဆိုအား အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တြင္ အတည္ျပဳခဲ့သည့္အတြက္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္သို႔ သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ခဲ့ပါသည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကလည္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ လုပ္ငန္းစဥ္အရ အဆိုပါ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈအား မွန္ကန္မႈ ရွိ၊ မရွိ စစ္ေဆးႏိုင္ရန္အတြက္ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ကို ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ပထမအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ စတုတၳပံုမွန္အစည္းအေ၀း ၃၅ ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ အဖြဲ႔၀င္မ်ားမွာ -
(၁) ဦးနႏၵေက်ာ္စြာ (ဥကၠ႒)
(၂) ဦးတီခြန္ျမတ္ (အဖြဲ႔၀င္)
(၃) သူရ ဦးေအာင္ကို (အဖြဲ႔၀င္)
(၄) ေဒါက္တာ စိုးရင္ (အဖြဲ႔၀င္)
(၅) ဦးေသာင္း (အဖြဲ႔၀င္)
(၆) ဦး၀င္းထိန္ (အဖြဲ႔၀င္)
(၇) ဦး၀င္းျမင့္ (အဖြဲ႔၀င္)
(၈) ေဒၚဒြဲဘူ (အဖြဲ႔၀င္)
(၉) ဦးေမာင္ေမာင္ဦး (အဖြဲ႔၀င္)
(၁၀) ေဒၚနန္း၀ါႏု (အဖြဲ႔၀င္)
(၁၁) ဦးဘရွိန္ (အဖြဲ႔၀င္)
(၁၂) ေဒၚမိျမင့္သန္း (အဖြဲ႔၀င္)
(၁၃) ေဒၚတင္ႏြယ္ဦး (အဖြဲ႔၀င္)
(၁၄) ေဒၚနန္းေစအြာ (အဖြဲ႔၀င္)
(၁၅) ဦးစိုး၀င္း (အဖြဲ႔၀င္) တို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္။
အထက္ပါ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔အေနျဖင့္ ၃၅ ရက္ေျမာက္ေန႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမ်ား ၿပီးသည့္အခ်ိန္မွစ၍ စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)
