Classroom Jokes စာသင္ခန္းဟာသမ်ား

စာသင္ရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္တပည့္ေတြ ၿငီးေငြ႔လာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ေျပာျပဖို႔အတြက္ ဟာသေလးေတြ ရွာထားရတာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ဟာသေလးေတြေၾကာင့္ သူတို႔ေတြ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာလုိက္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ အိပ္ငိုက္ေျပသြားတာမ်ိဳး၊ စိတ္ေပါ့ပါးၿပီး လန္းဆန္းသြားတာမ်ိဳး မၾကာခဏ ႀကံဳရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ဟာသေတြက်ေတာ့လည္း သူတို႔ေတြရယ္ၾကတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အေတာမသတ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ အေတာ္ေစာင့္ရပါတယ္။ သူတို႔နားမလည္လုိက္တဲ့ ဟာသေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေအာင့္သက္သက္ ျဖစ္ရတာမ်ိဳးလည္း မၾကာခဏ ႀကံဳရတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္နားလည္သလို သူတို႔ေတြအားလံုး နားလည္ၾကမွာပဲလို႔ ေတြးမိၿပီး ကုိယ္ကေျပာလုိက္ၿပီးကာမွ သူတို႔က မရယ္ဘဲ အေၾကာင္သားနဲ႔ ကုိယ့္ကို ၾကည့္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးဆိုရင္ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္မွာ စကားစပ္မိၿပီး ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာရတာက ကၽြန္ေတာ္ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဟာသေတြေျပာတဲ့အခါ သူတို႔ေတြ လက္ခံနားလည္ ေတြးႏိုင္ေလာက္တာေတြကိုပဲ စဥ္းစားရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာသေတြကေတာ့ မူရင္းကို နည္းနည္းေလးကြန္႔ၿပီး လုပ္ဇာတ္ကေလးနဲ႔ ေျပာရတာေပါ့ခင္ဗ်။

ထားပါေတာ့ေလ။ ျမန္မာ့ေသြးဘေလာ့ဂ္မွာ စာေလးေလးပင္ပင္ႀကီးေတြကိုပဲ ဖတ္ေနရသူေတြအတြက္ အပ်င္းေျပ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးေတြလည္း ဖတ္ေစခ်င္တဲ့အတြက္ ဟာသေလးေတြ စုစည္းေပးလုိက္ပါတယ္ေနာ္။ မူရင္းအဂၤလိပ္ဟာသေတြက အရမ္းရယ္ရေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မေတာက္တေခါက္ ဘာသာျပန္အားနည္းမႈေၾကာင့္ ရသပ်က္သြားခဲ့ရရင္ နားလည္ေပးလိုက္ၾကပါဦး။ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစဗ်ာ။

(၁)
ကထိကရဲ႕ အဓိပၸါယ္က ဘာလဲ?
...
....
.....
ကထိကဆိုတာ အျခားလူေတြအိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိ ေျပာခ်င္ရာေတြ ေျပာတတ္တဲ့အက်င့္ဆိုးရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။

(၂)
စာေမးပြဲဆိုတာ ခ်စ္သူမိန္းကေလးလိုပါပဲ။

• ေမးခြန္းေတြအမ်ားႀကီးေမးတယ္။
• နားလည္ဖို႔ ခက္ခဲတယ္။
• အမ်ားႀကီး ရွင္းလင္းေျဖဆိုရတယ္။
• ေနာက္ဆံုးရလဒ္ကေတာ့ အၿမဲတမ္း က်႐ံႈးမႈပဲ။

(၃)
တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ ဥပေဒသ (၃)ခ်က္

1. စာသင္ခန္းမ်ားအတြင္း၌ ဆူညံမႈမျပဳရ၊ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ ေနရမည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အျခားသူမ်ား အိပ္ေမာက်ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
2. စာသင္ခန္းလာရာတြင္ သင္တို႔၏ လြယ္အိတ္မ်ားကို မေမ့မေလ်ာ့ ယူေဆာင္လာရမည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၎တို႔ကို ေခါင္းအံုးအျဖစ္ အသံုးျပဳႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
3. ေက်ာင္းပုရိ၀ုဏ္ကို သန္႔ရွင္းေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ညစ္ပတ္ေအာင္ အရင္လုပ္ရမည္။

(၄)
ေမး - သူလွ်ိဳတစ္ေယာက္ရဲ႕သား စာေမးပြဲက်လာတဲ့အခါ သူ႔အေဖကို ဘာေျပာမယ္ထင္သလဲ?
ေျဖ - အေဖ၊ သူတို႔ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို (၃)နာရီလံုး ေမးခြန္းေတြ ေမးၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူတို႔ကို ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာဘဲ ေနႏိုင္ခဲ့တယ္။

(၅)
ကၽြမ္းက်င္ထက္ျမက္တဲ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ေက်ာင္းစာေတြကို အၿမဲတမ္း စာေမးပြဲနီးမွပဲ ျပင္ဆင္က်က္မွတ္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီလို စာေမးပြဲနီးမွ ဖုတ္ပူမီးတုိက္ျပင္ဆင္ျခင္းက အခ်ိန္ကို ဘယ္လိုစီမံခန္႔ခြဲရမယ္ဆိုတာနဲ႔ အေရးေပၚအေျခအေနေတြကို ဘယ္လိုေျဖရွင္း ကုိယ္တြယ္ရမယ္ဆိုတာကို သင္ၾကားေပးလို႔ပါပဲ။

(၆)
ကားေမာင္းသူတစ္ဦး အမွားတစ္ခုလုပ္မိရင္ မေတာ္တဆမႈတစ္ခု ျဖစ္တယ္။
သိပၸံပညာရွင္တစ္ေယာက္က အမွားလုပ္မိရင္ေတာ့ တီထြင္မႈတစ္ခု ျဖစ္တယ္။
စက္ခ်ဳပ္သမားတစ္ေယာက္က လုပ္မိရင္ ဖက္ရွင္အသစ္တစ္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္။
ပေရာ္ဖက္ဆာတစ္ေယာက္က အမွားလုပ္မိရင္ သီအိုရီအသစ္တစ္ခု ျဖစ္တယ္။
ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က အမွားလုပ္မိရင္ေကာ.... ?
အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ အမွားက အမွားပဲျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္ေပးခံရမလား၊ တုိင္စာပို႔ခံရမလား၊ စာေမးပြဲက်မလား တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္လာမွာပါပဲ။

(၇)
ဆရာမ - ကဲ... သီတာ၊ ဆရာမကို ေရသတၱ၀ါ (၅)မ်ိဳး ေျပာျပပါဦး။
သီတာ - ငါး။
ဆရာမ - မွန္တာေပါ့။ က်န္တဲ့ (၄)ေကာင္ကို ေျပာျပပါဦး။
သီတာ - ငါးအေဖ၊ ငါးအေမ၊ ငါးညီေလး၊ ငါးညီမေလး။

(၈)
ငါ... ဘာမ်ား အမွားလုပ္ခဲ့မိသလဲကြာ။
မင္းဘာေၾကာင့္ ငါ့ကို ေရွာင္ဖယ္ပစ္ခြါေနရတာလဲ။
တစ္ပတ္မွာ တစ္ႀကိမ္ေလာက္ပဲ မင္း...ငါ့ကို သတိရတဲ့အတြက္ ငါ...ဘယ္ေလာက္ နာက်င္ေၾကကြဲရတယ္ဆုိတာ မင္းသိရဲ႕လား။
အခ်စ္မ်ားစြာျဖင့္
မင္းရဲ႕
ျပ႒ာန္းစာအုပ္ (Text book)

(၉)

• ကထိကတစ္ေယာက္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္ထက္ သာတဲ့အခ်က္ေတြမ်ား ရွိသလား?
• ရွိတာေပါ့။ မိခင္တစ္ေယာက္က သားတစ္ေယာက္ကိုပဲ အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ ေခ်ာ့သိပ္ႏိုင္တယ္။ ကထိကတစ္ေယာက္ကေတာ့ တစ္ခန္းလံုးကို အိပ္ေမာက်ေစႏိုင္တယ္ေလ။

(၁၀)
သမုိင္းဆရာ - ၁၉၁၅ မွာ ဘာျဖစ္ခဲ့သလဲ။
ေက်ာင္းသား - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္ဆရာ။
သမုိင္းဆရာ - ေကာင္းၿပီ၊ ၁၉၂၀ မွာေရာ ဘာျဖစ္ခဲ့သလဲ။
ေက်ာင္းသား - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အသက္(၅)ႏွစ္ ျပည့္ပါတယ္ဆရာ။

*********************
အင္တာနက္ေပၚမွာေတြ႔သမွ်ေတြထဲကေန ဘာသာျပန္ေပးလိုက္တာပါ။ တခ်ိဳ႕ဟာသေတြက အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ လူပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေစာ္ကားသလုိ ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ ဟာသသက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္႐ံု သက္သက္ပါ။ မရယ္ရတဲ့ဟာသေတြ၊ သိၿပီးသားဟာသေတြ ပါေနခဲ့ရင္ ေတာင္းပန္ပါ၏။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀ ရက္၊ စေနေန႔။
ေန႔လည္ ၁ နာရီ ၅၅ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ၿဗိတိသွ်ေခတ္ (၄)

ဤတြင္ ခြဲေရး၊ တြဲေရး ျပႆနာ၌ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္မ်ား သေဘာကြဲလြဲေလသည္။ အခ်ိဳ႕က အိႏၵိယလက္ေအာက္ခံအျဖစ္ ေနရသည္ထက္ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံအျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တသီးတသန္႔ ျဖစ္ေစလိုသျဖင့္ ခြဲေရးကို သေဘာက်ေလသည္။ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား စီးပြားေရး၊ အလုပ္သမားအေရး၊ ၀န္ထမ္းအေရးမ်ားတြင္ အခြင့္အေရး ပိုမိုခံစားရသည္ကိုလည္း ထိုသူမ်ားက မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္၍ ခြဲေရးကိုသာ ေႂကြးေၾကာ္ၾကေလသည္။ တစ္ဖက္တြင္လည္း ကၽြန္ျဖစ္သူခ်င္း ဘ၀တူေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင့္တြဲ၍ အေရးဆိုေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ တိုးတက္ေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံက ရရွိသမွ် အခြင့္အေရးကို ေနာက္က်န္မေနဘဲ ရရွိႏိုင္မည္ဟု ယူဆ၍ လြတ္လပ္ေရးမရမီ ယာယီတြဲလိုၾကေပသည္။ ဤနည္းျဖင့္ ခြဲေရးတြဲေရး ျငင္းခုံမႈမ်ား တစ္ျပည္လံုး ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားေလသည္။ အခ်ိဳ႕လည္း မိမိၾကည္ညိဳရာ ေခါင္းေဆာင္၏ ၀ါဒကို လိုက္ၾကေလသည္။ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိစာရႏွင့္ ဦးဥတၱမတို႔သည္လည္း အမ်ိဳးသားႏိုးၾကားေရး တရားမ်ားကို ေဟာေျပာ၍ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဖမ္းဆီးျခင္း ခံခဲ့ၾကရေလသည္။

၁၂၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ဘိလပ္၌ မ်က္ႏွာစံုညီ စားပြဲ၀ိုင္းအစည္းအေ၀းသို႔ ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ ဦးဘေဖ၊ ဦးေမာင္ေမာင္အုန္းခုိင္၊ ဦးေအာင္သင္း၊ မစၥတာဒီဂလန္ဗီးလ္တို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုစည္းေ၀းပြဲတြင္ ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္တို႔မွာ အိႏၵိယကုိယ္စားလွယ္ တစ္စိတ္တစ္ေဒသအျဖစ္ တက္ေရာက္ရ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အဖြဲ႔ငယ္ဖြဲ႔ေပးၿပီး ထိုအဖြဲ႔က ခြဲေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ အစီရင္ခံစာ တင္ရေလသည္။ ၁၂၉၃ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ သီးျခားမ်က္ႏွာစံုညီ အစည္းအေ၀း က်င္းပျပန္ရာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ဦးဘေဖ၊ ဦးေမာင္ေမာင္အုန္းခုိင္၊ ဦးဘစီ၊ ဦးသိမ္းေမာင္၊ အမ္ေအေမာင္ႀကီး၊ ဦးခ်င္လိႈင္၊ ဦးစု၊ သာယာ၀တီ ဦးပု၊ သီေပါေစာ္ဘြား၊ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြား စေသာပုဂၢိဳလ္ ၂၄ ဦးတို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ ထိုအစည္းအေ၀းမွ ခြဲေရးတြဲေရးကို ႏုိင္ငံသားတို႔ မဲေပးဆံုးျဖတ္ရန္ သေဘာတူညီခဲ့ေလသည္။

ထိုအေတာအတြင္း ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားမွာ စီးပြားေရးအက်ပ္အတည္းကို ရင္ဆိုင္ရ႐ံုသာမက မ်ိဳးခ်စ္၀ံသာႏုမ်ားမွာ မင္းတိုင္း လူခြန္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဖိႏွိပ္ျခင္းခံရေလသည္။ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာမ်ားကလည္း လူခြန္ေတာ္မွာ မတရားေကာက္ခံေသာ အခြန္ျဖစ္၍ စီးပြားၾကပ္တည္းေနပါလ်က္ အတင္းအက်ပ္ ႏွိပ္စက္ညႇင္းပန္းကာ အိမ္ရာပစၥည္းသိမ္းယူ၍ ေကာက္ခံေနျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အခြန္ေတာ္မေပးေရး၊ အစိုးရႏွင့္ မဆက္ဆံေရး၊ ဘူး အသင္းမ်ားဖြဲ႔ကာ ဆႏၵျပဖီဆန္ လာၾကေလသည္။ အစိုးရကလည္း လူမ်ိဳးျခားတပ္မ်ားျဖင့္ ဖမ္းဆီးညႇဥ္းဆဲျခင္း၊ အိုးအိမ္ပစၥည္းသိမ္းယူျခင္း၊ မေတာ္မတရားျပဳျခင္း စသည္ျဖင့္ တံု႔ျပန္ေလသည္။ ၁၂၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ဘုရင္ခံ ဆာခ်ားအင္းနစ္ ခြင့္ယူ၍ ျပန္ေသာအခါ ျမန္မာအမ်ိဳးသား ဆာေဂ်ေအေမာင္ႀကီးအးာ ေခတၱဘုရင္ခံ ခန္႔အပ္ေလသည္။ အဂၤလိပ္တို႔က ယၾတာျပဳသည္ဟူ၍လည္း အခ်ိဳ႕က ယူဆေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆရာစံ ေခါင္းေဆာင္ေသာ သာယာ၀တီနယ္မွ မ်ိဳးခ်စ္မ်ားမွာ အက်ပ္အတည္းကို မခံႏိုင္ဘဲ ရရာလက္နက္ျဖင့္ အတိအလင္း ပုန္ကန္ၾကရာ ခံစားမႈတူညီေသာ နယ္မ်ားစြာတြင္လည္း ႀကိဳတင္ခ်ိန္းဆို စီစဥ္မႈမရွိဘဲ အံုႂကြေတာ္လွန္ၾကေလေတာ့သည္။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အားစမ္းၾကေလသည္။ သို႔ရာတြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရက ေခါင္းျဖတ္၍ သတ္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ စစ္တပ္မ်ား ထိုးျဖည့္ႏွိမ္နင္းသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဆရာစံလည္း အဖမ္းခံရ၍ ႀကိဳးေပးျခင္း ခံရေလသည္။ ႏွစ္အေတာ္ၾကာလွ်င္ အံုႂကြသူမ်ားလည္း လက္နက္ကိုင္တုိက္နည္းကို ရပ္နားလိုက္ၾကရျပန္ေလသည္။

Gtalk အေတြးစာသားမ်ား စုစည္းမႈ (၃)

ယခင္ပို႔စ္အေဟာင္းေတြကုိ ျပန္ဖတ္ခ်င္သူေတြအတြက္ လင့္ခ္ေတြ ေပးလုိက္ပါတယ္-
စုစည္းမႈ (၁)
စုစည္းမႈ (၂)

အစက ဒီေလာက္အထိ စုစည္းလို႔ရမယ္ေတာင္ မထင္မိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ အခုလို စုစည္းၿပီး တင္ေပးထားတာကို ဖတ္မိသူေတြက သူတို႔မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ အေတြးေကာင္းေလးေတြကို ဖတ္ရရင္ သတိတရနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ပို႔ေပးတတ္ၾကလို႔သာ အခုလိုမ်ိဳး စုစည္းမႈ(၃)အထိ ေရာက္လာရတာပါ။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို သတိတရ Gtalk status message ေလးေတြ ပို႔ေပးခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြအေပါင္းကို ေက်းဇူးမွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ အေတြးေလးေတြ၊ စာသားေလးေတြက အမွတ္မထင္ ျမင္ေနက်ျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ တိုက္ဆုိင္သြားတဲ့အခါ အမွတ္တရ ျဖစ္သြားတာေလးေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ အခုလည္း ဒီစုစည္းမႈေတြက ေလာေလာဆယ္ အသံုး၀င္ခ်င္မွ ၀င္ပါလိမ့္မယ္။ စိတ္၀င္စားခ်င္မွ စိတ္၀င္စားပါလိမ့္မယ္။ အပ်င္းေျပအေနနဲ႔ ဖတ္ခ်င္ရင္လည္းဖတ္ပါ။ သို႔မဟုတ္ မဖတ္ခ်င္ရင္လည္း ေက်ာ္သြားလုိက္ပါေနာ္။ ေအာက္က စာသားေတြထဲမွာ မိတ္ေဆြကိုယ္တုိင္ရဲ႕ အေတြးေတြမ်ား ပါေနခဲ့ရင္ အသာေလး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ျပန္ဖတ္လိုက္ပါေနာ္။


ဒီေစာက္ခ်ိဳးမ်ိဳး လာခ်ိဳးလုိ႔ကေတာ့ အရမ္းသနားတယ္...
ခ်စ္လုိ႔အလုိလုိက္ထားတာ ေယာင့္မတက္နဲ႔။
ေယာင့္တက္ရင္ ဘာျဖစ္တတ္သလဲဆုိတာ မင္းေရွ႕က စီနီယာေတြ သြားေမးၾကည့္။

အခ်စ္နဲ ့ပတ္သက္လာရင္...
ဘယ္သူ႔ကိုမွ... ဒူးမေထာက္တတ္ဘူး....
ေသာက္ရမ္းေတာ့ ခ်စ္ျပနိင္တယ္....။

အသစ္ေတြ႔ရင္လဲေျပာပါခ်စ္သူ...
နာက်င္ၿပီးသား ႏွလံုးသားေလးကို...
ထပ္ၿပီးနာက်င္ေအာင္ မလွည့္စားပါနဲ႔ေတာ့။

တကယ္ပါ ေကာင္ေလးရာ ငါမပစ္ခဲ့ပါဘူး။
ေလးႀကိဳးကို ငင္ၾကည့္ရင္း လြတ္ထြက္သြားတာပါ။
တကယ္ပါ ေကာင္ေလးရာ ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း ေႁခြခ်ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။
ရင္တစ္ခုလုံး ပြင့္ထြက္မတတ္ ခ်စ္ခဲ့တာပါ... တကယ္ပါ....။

ရပ္တန္႔လုိမရတဲ့ ရင္ခုန္ျခင္းေတြက...
ေလျပည္ေတြ တိုက္ေနတာေတာင္ ပုိၿပီး ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းျမန္ေနခဲ့ရင္
တစ္ေန႔မွာ ခ်စ္သူရဲ႕ ယုယမႈေတြက ေသေစႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ခ်စ္တတ္မႈကုိ သင္ေပးမလား မသိဘူးေနာ္။

ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေတြေႂကြတိုင္းသာ မင္းရဲ႕ ဆုေတာင္းေတြျပည့္မယ္ဆိုရင္
မင္းဆုေတာင္းေတြ အၿမဲျပည့္ေနဖို႔အတြက္ မၾကာခဏ ေႂကြေပးေနမယ့္ၾကယ္ေတြ ငါျဖစ္ပါရေစ.....။

တစ္ေနကုန္ Chatting ၀င္....
အခ်ိန္ရသမွ် Gtalk ေျပာ....
Monitor နဲ ့ မ်က္ႏွာ ခြါတယ္မရွိေတာ့....
မင္းမ်က္ခြက္လည္း မွန္ထဲျပန္ၾကည့္အုံးဟဲ့...။

လြမ္းတတ္သူအဖို ့အခ်ိန္တိုင္းကလြမ္းစရာေတြခ်ည္းပါပဲ...။

ကဲ... ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ႏိုင္ၾကပါေစေနာ္။ စိတ္၀င္စားစရာေလးေတြ ဖတ္မိခဲ့ရင္ လက္တို႔ဖို႔ မေမ့လိုက္ပါနဲ႔ဦးေနာ္။ အျခားလူေတြကိုလည္း ေ၀မွ်ရင္းေပါ့။ ဒီပို႔စ္အတြက္ မေမ့မေလ်ာ့ လက္တို႔ေပးခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကိုေရာ၊ ဖတ္႐ႈေပးခဲ့ၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူေတြကိုေရာ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၉ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။
ည ၉ နာရီ ၂၆ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

Results & Standing, AFC Challenge Cup 2010

Results (Group-A)
TAJIKISTAN [1 - 2] BANGLADESH
MYANMAR [4 - 0] SRI LANKA
SRI LANKA [1 - 3] TAJIKISTAN
BANGLADESH [1 - 2] MYANMAR

Group (A)

Team	Played	Win	Draw	Lose	GF	FA	GD	Pts
Myanmar	2	2	0	0	6	1	+5	6
Tajikistan	2	1	0	1	4	3	+1	3
Bangladesh	2	1	0	1	3	3	0	3
Sri Lanka	2	0	0	2	1	7	-6	0

Results (Group-B)
INDIA [1 - 2] KYRGYZSTAN
DPR KOREA [1 - 1] TURKMENISTAN

Group (B)

Team	Played	Win	Draw	Lose	GF	FA	GD	Pts
Kyrgyzstan	1	1	0	0	2	1	+1	3
DPR Korea	1	0	1	0	1	1	0	1
Turkmenistan	1	0	1	0	1	1	0	1
India	1	0	0	1	1	2	-1	0

****************
၁၈-၂-၂၀၁၀ ရက္ေန႔အထိ ေနာက္ဆံုးအေျခအေနျဖစ္ပါသည္။

AFC Challenge Cup 2010

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အာရွဖလားေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ တစ္ေနရာကို ေဒသတြင္းက ေဘာလံုးအဆင့္နိမ့္ပါးတဲ့ အသင္းေတြအတြက္ ၿပိဳင္ပြဲတစ္ရပ္ျပဳလုပ္ေပးၿပီး အာရွဖလားၿပိဳင္ပြဲမွာ တိုက္႐ိုက္၀င္ေရာက္ယွဥ္ခြင့္ေပးမယ့္ AFC Challenge Cup 2010 ကို သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာ က်င္းပျပဳလုပ္လ်က္ရွိပါတယ္။ အာရွဖလားေျခစစ္ပြဲ မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့ ႏိုင္ငံအသင္းေတြကို အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ေျခစစ္ပြဲမ်ားနဲ႔ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ေစခဲ့တဲ့ ၿပိဳင္ပြဲတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္က ေကာင္းသလိုရွိေပမယ့္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ေစတဲ့ အသင္းေတြက ေျပာစရာျဖစ္ေနတာကလည္း ဒီၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ ထူးျခားခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာ - ကမၻာ့ဖလားေျခစစ္ပြဲေအာင္ထားတဲ့ ေျမာက္ကုိရီးယားလို အသင္းက အခုၿပိဳင္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ရတာမ်ိဳး၊ မႏွစ္က AFC Challenge Cup မွာ ဗိုလ္စြဲခဲ့ၿပီး အာရွဖလားအတြက္ ၀င္ခြင့္ရၿပီးသား အိႏၵိယအသင္းကို ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ေစတာမ်ိဳးေတြဟာ ၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ တန္ဖိုးကို ေလ်ာ့ပါးေစတာေတာ့ အမွန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာမ်ား အိႏၵိယအသင္းက ထပ္မံဗိုလ္စြဲခဲ့ရင္ ဒုတိယေနရာကအသင္းကို အာရွဖလားၿပိဳင္ပြဲ၀င္ခြင့္ ေပးမယ္ဆိုေတာ့ အေပၚယံၾကည့္ရင္ ဟုတ္သလိုလို ရွိေပမယ့္ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရယ္စရာလည္းေကာင္း စိတ္ညစ္စရာလည္းေကာင္းပါတယ္။ ဆိုပါေတာ့.... အိႏၵိယသာ ဗိုလ္စြဲခဲ့ရင္ ဆီမီးဖိုင္နယ္လိုပြဲစဥ္မွာ အိႏၵိယကို ႐ံႈးနိမ့္ခဲ့ရတဲ့အသင္းမ်ိဳးအတြက္ အာရွဖလား၀င္ခြင့္တစ္ေနရာအတြက္ မနစ္နာဘူးလား။ ၀င္ခြင့္ရၿပီးသားအသင္းတစ္သင္းနဲ႔ ကန္ရတယ္။ ႏိုင္ရင္ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ႐ံႈးသြားခဲ့ရင္ အဲဒီအသင္းအတြက္ နစ္နာလွပါတယ္။ အိႏၵိယအေနနဲ႔ကေတာ့ ႏိုင္လည္းမထူး၊ ႐ံႈးလည္းမဆန္းတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးပါ။ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ အေလ်ာ့မေပးဘဲ ကစားမွာပါေတြ၊ ဘာေတြ ေျပာေနလို႔လည္း အပိုပါပဲ။ အာရွဖလားအတြက္ ၀င္ခြင့္တစ္ေနရာက သူတို႔အတြက္ ရၿပီးသားျဖစ္ေနေတာ့ ဒီၿပိဳင္ပြဲမွာ သူတို႔ေမႊခ်င္သလို ေမႊလို႔ရႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရး ရေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကုိယ္နဲ႔ပလဲပနံသင့္တဲ့အသင္းကို အမွတ္ရေစခ်င္ရင္ အ႐ံႈးခံကန္တာမ်ိဳးအထိ ျဖစ္ႏိုင္တာပါပဲ။ လုပ္တာ၊ မလုပ္တာကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ႏိုင္တာကို ေျပာတာပါ။

ဒီႏွစ္ AFC Challenge Cup 2010 ၿပိဳင္ပြဲကို သီရိလကၤာက အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပပါတယ္။ အိမ္ရွင္အသင္းအပါအ၀င္ စုစုေပါင္း အသင္း(၈)သင္း ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသင္း(၈)သင္းကို အုပ္စုႏွစ္ခုခြဲၿပီး ကစားေစခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အုပ္စုခြဲေ၀မႈ အေနအထားကေတာ့-
အုပ္စု (က)
၁။ သီရိလကၤာ
၂။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္
၃။ ျမန္မာ
၄။ တာဂ်စ္ကစၥတန္

အုပ္စု (ခ)
၁။ ေျမာက္ကိုရီးယား
၂။ အိႏၵိယ
၃။ ကာဇက္စတန္
၄။ တာမင္နစၥတန္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္အသင္း အုပ္စု(က)မွာ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္လ်က္ရွိပါတယ္။ ျမန္မာ့ေဘာလံုးေလာကကို ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္အျဖစ္ ကူးေျပာင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ အားမလိုအားမရ ျဖစ္ေနၾကေသးတဲ့ ျမန္မာေဘာလံုးပရိသတ္ေတြအတြက္ ဒီၿပိဳင္ပြဲက ဘယ္ေလာက္အထိ ေက်နပ္မႈေပးႏိုင္မလဲဆိုတာ အရမ္းကို အေရးႀကီးေနပါတယ္။ ျမန္မာေဘာလံုး ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ေျပာင္းလိုက္တာဟာ နာမည္တစ္ခု၊ စနစ္တစ္ခုတင္ ေျပာင္းလုိက္တာမဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံရဲ႕ ေဘာလံုးအဆင့္အတန္းလည္း ေျပာင္းသြားတယ္ဆိုတာ တစ္နည္း ေရျမင့္တဲ့အတြက္ ၾကာတင့္သြားတယ္ဆိုတာကို မျဖစ္မေန ျပသဖို႔လိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါမွလည္း ျမန္မာေနရွင္နယ္လိဂ္အေပၚမွာ ျမန္မာေဘာလံုးပရိသတ္ေတြရဲ႕ စိတ္၀င္စားမႈေတြ ေလ်ာ့ပါးမသြားမွာ၊ ယံုၾကည္မႈတက္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ၿပိဳင္ပြဲမသြားခင္ အခ်ိန္အေလးအတြင္းမွာကပဲ ေျခစစ္ပြဲေတြ ကစားအၿပီးမွာ ရလဒ္ေတြမေကာင္းတဲ့အတြက္ ခ႐ိုေအးရွားလူမ်ိဳးနည္းျပ ဒရာဂိုမာမစ္ကို ထုတ္ပယ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြက္လည္း ဒီၿပိဳင္ပြဲဟာ ထိုးထားတဲ့ ထီလက္မွတ္တစ္ေစာင္ပါ။ ဒီထီက ေပါက္ခဲ့ရင္ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပမယ့္ ထင္ထားသလို ျဖစ္မလာဘူးဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားနည္းျပကိုထုတ္ၿပီး ျမန္မာနည္းျပနဲ႔ ခန္႔အပ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြက္ ေျပာစရာျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ျမန္မာအသင္းအတြက္ ျမန္မာနည္းျပကသာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံပါတယ္။ ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြက ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္စစ္စစ္ မျဖစ္ၾကေသးတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံျခားနည္းျပေတြနဲ႔ အဆင္ေျပဦးမယ္မထင္ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ ကုိယ့္ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြ အေၾကာင္း၊ ကုိယ့္ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္၊ ကုိယ့္ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြရဲ႕ အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ သိနားလည္တဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးနည္းျပေတြသာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးဆိုတာ သံသယျဖစ္ဖြယ္ မရွိပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြအားလံုးက ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ပီပီသသ အဖက္ဖက္က ျပည့္စံုလာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားနည္းျပ ငွားရမ္းမယ္ဆိုရင္လည္း အဆင္ေျပလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။

အခုလည္း ျမန္မာေဘာလံုးအသင္း AFC Challenge Cup ၀င္ၿပိဳင္မယ္ဆိုကတည္းက လႈပ္စိလႈပ္စိျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာေဘာလံုးပရိသတ္ဟာ အခုဆိုရင္ အားေပးမႈအရွိန္ အေတာ္ေလးကို ျမင့္တက္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျမန္မာေဘာလံုးအသင္းကို စိတ္နာတယ္ေျပာေျပာ အခ်ိန္တန္လို႔ ျမန္မာအသင္း ၀င္ၿပိဳင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ လက္၀ါးတျပင္ျပင္၊ ေလတခၽြင္ခၽြင္ျဖစ္ေနတတ္ၾကတာပါပဲ။ ကိုယ့္ျမန္မာအသင္း အေျခအေနေကာင္းရဲ႕လား၊ ဘယ္အသင္းေတြနဲ႔ ကန္ရမွာလဲ၊ ဘယ္သူေတြပါသြားလဲ စသည္ျဖင့္ စိတ္၀င္စားမႈမ်ားစြာနဲ႔ စခဲ့တဲ့ ၿပိဳင္ပြဲႀကီးဟာ အခုဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္နဲ႔ၿပီးသြားသလဲ၊ ျမန္မာႏိုင္လားဆိုတဲ့ ေရခ်ိန္ေတြအထိ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ကဲပါဗ်ာ....
AFC Challenge Cup မွာ ျမန္မာအသင္း အႏိုင္ရဗိုလ္စြဲၿပီး အာရွဖလားၿပိဳင္ပြဲကို တစ္ေက်ာ့ျပန္ ေျခခ်ႏိုင္မလား?
ျမန္မာေနရွင္နယ္လိဂ္ဟာ အမွန္တကယ္ပဲ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ေဘာလံုးအသင္းအေပၚ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိရဲ႕လား?
လစာေငြမ်ားစြာရေနတဲ့ ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြကလည္း သူတို႔ရဲ႕အဆင့္နဲ႔ေလ်ာ္ညီစြာ တုိင္းျပည္အတြက္ ေျခစြမ္းျပ ကစားႏိုင္ၾကမလား?
ျမန္မာအသင္းမွာ ဒီလိုစြမ္းရည္ေတြရွိတယ္ဆိုတာကို လက္ရွိနည္းျပ ဦးတင္ျမင့္ေအာင္အေနနဲ႔ ထုတ္ပယ္ခံနည္းျပ ဒရာဂိုမာမစ္ကို လက္မ,ေထာင္ျပႏိုင္မလား?
ျမန္မာဆိုတာနဲ႔ အားေပးဖို႔ အၿမဲအသင့္ရွိေနတတ္တဲ့ ျမန္မာေဘာလံုးပရိသတ္ေတြအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္မႈေတြကို ျမန္မာေဘာလံုးအသင္းက ေဆာင္ၾကဥ္းျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္မလား?
.............................
စတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားစြာ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာ၊ ရင္ခုန္မႈမ်ားစြာ၊ စိတ္၀င္စားမႈမ်ားစြာအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကည့္႐ႈ႐ံုမွတစ္ပါး.........။

ျမန္မာအသင္း ေအာင္ျမင္ပါေစ...။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၉ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔။
နံနက္ ၉ နာရီ ၅၂ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

အင္တာနက္ သို႔မဟုတ္ ပညာရတနာသိုက္ႀကီး - ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ

Just as steel can be used to build hospiitals or machine gun or nuclear power can either energize a city or destroy it.

Hillary Clinton

သံမဏိကို ေဆး႐ံုေဆာက္ဖို႔ သံုးလို႔ရသကဲ့သုိ႔ စက္ေသနတ္လုပ္ရန္အတြက္လည္း သံုးႏုိင္သည္။ ထို႔အတူ အဏုျမဴစြမ္းအင္ကို ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕အား လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျဖန္႔ေ၀ေပးႏိုင္သကဲ့သို႔ ထိုၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးပစ္၍လည္း ရသည္။

ဟီလာရီကလင္တန္

လူ၏ အေရးအႀကီးဆံုးေသာ အစိတ္အပိုင္းသည္ ဦးေႏွာက္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုဦးေႏွာက္သည္ ထိုအတိုင္းသံုးလို႔ မရပါ။ ဦးေႏွာက္ထဲသို႔ တစ္စံုတစ္ခု ထည့္ရေပမည္။ ထိုတစ္စံုတစ္ခုသည္ ဉာဏ္ပညာသာ ျဖစ္ရေပမည္။

ဦးေႏွာက္ထဲကိုထည့္ေသာ အရာမ်ားသည္ ပတ္၀န္းက်င္မွ ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ထဲကို ေရာက္ေသာအရာမ်ားသည္ ဉာဏ္ပညာသက္သက္ ျဖစ္မလာေတာ့။

ဦးေႏွာက္ကုိယ္တုိင္က အမုန္းတရားေတြ၊ မနာလိုမႈေတြ၊ အညစ္အပတ္ေတြကို သိမ္းဆည္းထားႏုိင္ပါသည္။ ဦးေႏွာက္၏ ဆင္ျခင္တရားသည္ အတၱႀကီးမားကာ ထူးထူးျခားျခား အဖ်က္လုပ္ငန္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ႏုိင္သည္။

ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ကေလးမ်ားကို ေက်ာင္းသို႔ပို႔ၾကသည္။ ေရွးအခါက ေက်ာင္းဆုိသည္မွာ ဘာသာေရးအဖြဲ႔အစည္းတည္ရာ ျဖစ္သည္။ မင္းတုန္းမင္းႀကီးသည္ ငယ္စဥ္က ေရႊေက်ာင္းသို႔ သြားရသလို ေဂ်ာ့ဘုရင္သည္လည္း ကင္းေကာလိပ္သို႔ သြားရသည္။ ထိုေက်ာင္းမ်ားသည္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာေက်ာင္းမ်ားသာ ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းေနၿပီး အမ်ားစု လိမၼာၾကပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာဘုရင္လက္ထက္က ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ ေပစာေတြရွိသည္။ ပုရပိုက္ေတြရွိသည္။ ၎တို႔ကို သိမ္းဆည္းထားရာဌာနကို စာတုိက္ဟု ေခၚသည္။

အေနာက္တိုင္းတြင္ ဂူဒင္ဘာ့ခ်္၏ ပံုႏွိပ္စက္တီထြင္ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ စာအုပ္မ်ား တြင္က်ယ္လာသည္။

၁၅ ရာစုတြင္ တ႐ုတ္ႏွင့္ ဥေရာပယဥ္ေက်းမႈကို ေျပာရလွ်င္ တ႐ုတ္ကပင္ သာခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ ပံုႏွိပ္စက္ ေပၚေပါက္ၿပီးေနာက္ ဥေရာပတိုးတက္မႈသည္ တ႐ုတ္ႏွင့္ မယွဥ္သာေအာင္ ျမင့္မားလာေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုထားၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုသည္မွာ စာေပသည္ အေရးပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ေမာ္လၿမိဳင္ေကာလိပ္ကို တက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္၀ါသနာပါေသာ သိပၸံဘာသာတြဲကို ယူသည္။ နားမလည္ပါ။ ထိုအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ စာၾကည့္တုိက္သို႔ သြားသည္။ ထိုစာၾကည့္တုိက္သည္ ကၽြန္ေတာ္၏ ရတနာသိုက္ပင္ျဖစ္သြားသည္။ စာၾကည့္တုိက္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ တကၠသိုလ္ဆရာ ျဖစ္လာသည္။ အဂၤလန္သို႔ ပညာသင္သြားခြင့္ရသည္။ ပါရဂူဘြဲ႔ရသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ေတာကလာသူ ျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္ကေက်ာင္းလည္း လြတ္လပ္ေရးရခါစ ေတာေက်ာင္းျဖစ္၍ အဆင့္မမီပါ။ ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးကလြဲ၍ ဘြဲ႔ရသူ ဆရာ၊ ဆရာမ တစ္ေယာက္မွ မရွိပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းမွာ ၁၀ တန္းေအာင္သူ တစ္ခါတစ္ခါ ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္ရွိၿပီး တစ္ခါတစ္ခါ တစ္ေယာက္မွ် မေအာင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းေအာင္ေသာႏွစ္တြင္ ႏွစ္ေယာက္သာ ေအာင္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းကို အျပစ္တင္ေနသည္မဟုတ္ပါ။ အေျခအေနကို တင္ျပေနသည္သာ ျဖစ္သည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္ တည္ရွိေနေသာ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုေက်ာင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းေလာက္ အေျခအေနမဆိုးႏိုင္ပါ။

သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ပညာေရးကို အထြတ္အထိပ္ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ခဲ့သည္မွာ စာၾကည့္တုိက္ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဉာဏ္ပညာရင့္သန္ေစဖို႔ စာအုပ္မ်ားက မ်ားစြာ အေထာက္အကူျပဳသည္ကို သက္ေသျပျခင္းျဖစ္သည္။

တကၠသိုလ္ဆိုသည္မွာ အေဆာက္အဦး၊ ဆရာ၊ စာၾကည့္တုိက္ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးသံုးစား ပါ၀င္သည္ဟု သေဘာေပါက္ခဲ့ပါသည္။

သို႔ေသာ္ ၂၀ ရာစုေႏွာင္းပိုင္း ၂၁ ရာစု အ၀င္ေလးေတြမွာ စာၾကည့္တုိက္ပံုစံ ေျပာင္းသြားေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ သတင္းအခ်က္အလက္ အမ်ားစုကို အင္တာနက္မွ ရသည္။ စြယ္စံုက်မ္းႀကီးမ်ားသည္ အင္တာနက္တြင္ ရွိေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ပညာရွင္မ်ားက စိတ္ပူသြားသည္။

သတင္းအခ်က္အလက္ ေတာ္လွန္ေရးေခတ္သည္ အရွိန္အဟုန္ အင္မတန္ႀကီးမားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အင္တာနက္ရွိသူႏွင့္ မရွိသူ (have and have-not) တို႔အၾကား ကြာဟမႈသည္ မ်ားလာမည္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

တကယ္တမ္းကြာဟမႈသည္ သိသာထင္ရွားေသာ္လည္း လူတိုင္းလိုလို တစ္ဆင့္ခံသတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ရသည့္အတြက္ ကြာဟမႈ အင္မတန္နည္းပါးသည္ဟု ဆိုႏိုင္ေပသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ယူဆခ်က္ မွားေကာင္းမွားမည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ကမၻာလံုး ၿခံဳၾကည့္သည့္အခါ တိုးတက္လာမႈမ်ားကို ေတြ႔ေနရသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရွးေခတ္က ေပစာမ်ားကို ေရးၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ေပစာ တစ္ဆူတည္းသာ ရွိသည္။ ကူးယူပြါးရေသာ္လည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအခ်ိဳ႕တြင္သာ ထိုေပစာမ်ား ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးက ထိုေပစာအက်ိဳးကို (တစ္ဆင့္) ခံစားၾကရသည္။

တကယ္တမ္း အင္တာနက္မၾကည့္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၿဂိဳလ္တုစေလာင္းမ်ားလည္း သတင္းအခ်က္အလက္ကို ေပးႏိုင္သည္။

ကမၻာတစ္ဖက္ျခမ္းတြင္ရွိသည့္ ေဟတီႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ပြားေသာ ငလ်င္ဒဏ္ခံရသူမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေနရသည္။ လူေပါင္းတစ္သိန္းခြဲေက်ာ္ ေသဆံုးသည္။ အင္မတန္ ဆိုးရြားေသာငလ်င္ ျဖစ္သည္။ တစ္ကမၻာလံုးက အကူအညီေတြ ေရာက္လာသည္။ အကူအညီေတြအနက္ ေဟတီသမၼတ ေတာင္းဆိုသည္မွာ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးရန္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔ဖုန္းလုိင္းေတြအားလံုး ပ်က္သြားၿပီျဖစ္သည္။

အစိုးရအဖြဲ႔၀င္မ်ား တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဆက္သြယ္၍မရ၊ အင္ဂ်ီအိုႏွင့္ အစိုးရ ဆက္သြယ္၍မရ။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု ဆက္သြယ္မႈ ဘယ္ေလာက္ခက္မည္ကို ေတြးေတာႏိုင္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ မိုဘုိင္းဖုန္းစနစ္ကို ခ်က္ခ်င္းျပင္ဆင္ တည္ေဆာက္ေပးလိုက္သည္။ မၾကာမီမွာပင္ ဆူပါမားကတ္ကုန္တိုက္ အေဆာက္အဦပ်က္ေအာက္တြင္ ပိတ္မိေနေသာ မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရရွိကာ ကယ္တင္ႏုိင္ခဲ့သည္။

သြားေရးလာေရး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကအစ အဆိုပါ ဆက္သြယ္ေရးသည္ အဓိကက်သည္။ ကမၻာတစ္ခြင္က ေဟတီကို ျမင္ေနရလွ်င္ သူတို႔ကူညီႏိုင္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။

တကယ္တမ္း အင္တာနက္မိုဘုိင္းဖုန္း စသည္တို႔သည္ အဖ်က္အေမွာင့္လုပ္ငန္းအတြက္လည္း မ်ားစြာအသံုး၀င္သည္။ မိုဘုိင္းဖုန္းျဖင့္ ဗံုးေထာင္ႏိုင္သည္။ အင္တာနက္ထဲ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ကာ အဖ်က္လုပ္ငန္းမ်ားစြာ လုပ္ႏုိင္ပါသည္။

၂၀၀၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔က အိုစမာဘင္လာဒင္၏ နယူးေယာက္ကုန္သြယ္ေရးစင္တာကို ၀င္ေရာက္တုိက္ခိုက္ၿပီး အႁမႊာညီေနာင္ေမွ်ာ္စင္ကို ၿပိဳပ်က္ေစသည္မွာ မိုဘိုင္းဖုန္းမ်ားျဖင့္ ဆက္သြယ္မႈေတြ လုပ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

တကယ္တမ္း အင္တာနက္သည္ လူသားမ်ားကို အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ေစႏိုင္ေသာ လက္နက္ကိရိယာျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒါကို အသံုးခ်တတ္ပါက အားလံုး အဆင္ေျပမည္။

ေဆာင္းပါးအစတြင္ ဟီလာရီကလင္တန္ ေျပာသြားသည့္ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကို ထပ္မံတင္ျပလိုသည္။

Just as steel can be used to build hospiitals or machine gun or nuclear power can either energize a city or destroy it.
Hillary Clinton
သံမဏိကို ေဆး႐ံုေဆာက္ဖို႔ သံုးလို႔ရသကဲ့သုိ႔ စက္ေသနတ္လုပ္ရန္အတြက္လည္း သံုးႏုိင္သည္။ ထို႔အတူ အဏုျမဴစြမ္းအင္ကို ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕အား လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျဖန္႔ေ၀ေပးႏိုင္သကဲ့သို႔ ထိုၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးပစ္၍လည္း ရသည္။

ဒါက လူသားမ်ားအေပၚတြင္သာ တည္သည့္အပိုင္းျဖစ္သည္။

စက္ေသနတ္ထုတ္မည္စိုး၍ သံမဏိကို ပိတ္သည္။ အႏုျမဴဗံုးလုပ္မည္စိုး၍ အဏုျမဴစြမ္းအင္ကိုပိတ္သည္။ ဓာတ္ေပါင္းဖိုမ်ားကို ကန္႔သတ္သည္။ ထိုပံုစံကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ဆုိင္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ အက်ိဳးအေၾကာင္းဆင္ျခင္ၿပီး အသိဉာဏ္ မႀကီးရင့္ေသးသေရြ႕ ထိုျပႆနာသည္ ျပႆနာအေနျဖင့္ တည္ေနမည္သာ ျဖစ္သည္။

အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ မလိုလားအပ္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ားကိုေၾကာက္၍ အင္တာနက္ကို ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၾကသည္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ေနရေပမည္။

ထိုအခါတြင္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အတုိင္းအတာအထိ တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြးသြားမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ မရပ္ဆုိင္းသြားပါ။ လူသားတို႔ ရင့္က်က္လာေသာအခါ မိမိ၀ီရိယျဖင့္ ႀကိဳးပမ္းၾကသည့္အခါ အနာဂတ္ကို လွလွပပ ျမင္လာမည္သာျဖစ္သည္။

နိဂံုး
ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္ၾကပါႏွင့္။
အင္တာနက္ေခတ္ကို ေရာက္လာၾကပါၿပီ။
ဒီရတနာသိုက္ႀကီးက လူသားအားလံုး၏ လက္တစ္ကမ္းသို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။
လူငယ္မ်ား စြမ္းအားျဖင့္ ႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ပါ။

Bi Weekly Eleven Journal
အတြဲ (၂) အမွတ္ (၄၈)
Friday, February 19, 2010
စာမ်က္ႏွာ - ၂၂

ကမၻာ့လူသားမ်ိဳးႏြယ္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ မရွိပါလား - လူထုစိန္၀င္း

က်ားနဲ႔ရင္ဆိုင္ေတြ႕ရင္ ေမတၲာပို႔မေနႏိုင္ဘူး။ ဓားဆြဲတန္ဆြဲ၊ တုတ္ဆြဲတန္ဆြဲလုပ္ရမွာပဲလို႔ ေရးလိုက္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူငယ္တစ္စုလာၿပီး စကားႏိုင္လုၾကပါတယ္။ သေဘာမတူဘူးရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုလွည့္ၿပီး စဥ္းစားရင္ ဘယ္လိုလဲ၊ ဒီနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းလို႔မရဘူးလားစသျဖင့္ လူငယ္သဘာ၀ လွည့္ပတ္စဥ္းစားၾကည့္ၾကတာပါ။

အာေတြ႔တဲ့ျမန္မာစကား
လူငယ္ေတြက ဒီလိုစကားႏိုင္ လုေျပာရတာကို ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ခုေခတ္ 'အီလစ္' ေတြ သည္းေျခခိုက္စကားနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ 'ဦးေႏွာက္မုန္တိုင္းဆင္ျခင္း'ေပါ့။ ကမၻာအဆင့္မီ အရည္အခ်င္းမရွိဘူးပဲ ေျပာေျပာ။ စကားႏိုင္လုတယ္လို႔ ေျပာရတာကိုပဲ အာေတြ႕ပါတယ္။ လူငယ္တစ္ေယာက္က သဘာ၀ပတ္၀န္း က်င္ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ ေဂဟစနစ္ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ ႐ႈေထာင့္က သူျမင္သလိုေျပာပါတယ္။ ဟူးေကာင္း ေတာင္ၾကားမွာ က်ားဦးေရ တစ္ေန႔တျခား ေလ်ာ့ပါးလာေနတဲ့အတြက္ မၾကာခင္ႏွစ္မ်ားအတြင္းက်ားေတြမ်ဳိး ျပဳန္းေပ်ာက္ကြယ္မယ့္ အႏၲရာယ္ရွိ ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္က်ားကို မသတ္သင့္ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီစကား နားေထာင္ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ ေယာက္ကက်ားကိုမသတ္ရင္က်ား က လူကုိသတ္မွာေပါ့၊ ဒီလိုေတာ့အျဖစ္ မခံႏိုင္ပါဘူးလို႔ ၀င္ေျပာပါတယ္။

ႂကြက္ႏွိမ္နင္းဖို႔ ေႁမြေတြလႊတ္ရမလား
ပထမလူငယ္က လူ႔ရပ္၊ လူ႔ရြာထဲက်ားက အတင့္ရဲၿပီး၀င္ဆြဲတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ားေတြ၊ ဆင္ေတြေန တဲ့ေတာေတြ၊ ေတာင္ေတြထဲကို လူေတြက က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္ ေနထိုင္ၾကတာျဖစ္တယ္။ လူေတြက တရားပ်က္ၿပီး က်ဴးေက်ာ္တာလို႔ ေခ်ပပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေနာက္လူငယ္တစ္ေယာက္က အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ စပါးခင္းေတြကို ႂကြက္အုပ္ႀကီးေတြ ၀င္ေရာက္ဖ်က္ဆီးတဲ့အတြက္ ေႁမြေတြကိုလယ္ကြင္းေတြထဲ ျပန္လႊတ္ေပးေနတဲ့ သတင္းကိုေျပာျပပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က နာဂစ္ဒဏ္ခံေဒသေတြက လယ္ကြင္းေတြ၊ ႂကြက္၀င္ဖ်က္ေနတာကိုလည္း ေႁမြ ေတြလႊတ္ေပးလိုက္ရင္ ဘယ္လိုေနမလဲလို႔ ေမးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာလည္း တစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးနဲ႔ စကားႏိုင္လုၿပီး ေျပာၾကတာ ဆူညံေနတာပါပဲ။ ေပ်ာ္စရာအေတာ္ေကာင္းပါတယ္။

လူေတြက က်ဴးေက်ာ္ဖ်က္ဆီးတာ
လူငယ္ေတြအားလံုးဟာ ပညာတတ္ေတြျဖစ္ၾကေတာ့ သူတို႔ေျပာၾက ဆိုၾကတာေတြကို ခပ္ေပါ့ေပါ့သေဘာထားလို႔ မရပါဘူး။ က်ားမ်ဳိးျပဳန္းမွာ စိုးရိမ္တဲ့လူငယ္ရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္ေတြကလည္း မွန္ပါတယ္။ လူေတြက  တိရစၧာန္မ်ား က်က္စားေနထိုင္ရာ ေဒသေတြကို ၀င္ေရာက္က်ဴးေက်ာ္ ဖ်က္ဆီးၾကေတာ့ သားရဲတိရစၧာန္ေတြမွာ ေနစရာေရာ၊ စားစရာပါ ရွားပါးလာၾကပါတယ္။ ေတာေတာင္ေရေျမ သဘာ၀ေတြနဲ႔ ေဂဟစနစ္ႀကီး တစ္ခုလံုးကို လူသားေတြက ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ အဲဒီအက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ရာသီဥတုေတြ ဘယ္ေလာက္ေဖာက္ျပန္ေနတယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ေတြ႔ပဲ။ ဧရာ၀တီ၊ ခ်င္းတြင္း၊ သံလြင္၊ စစ္ေတာင္းစတဲ့ ျမစ္ႀကီးေတြမွာလည္း ေႏြမေပါက္ခင္ကပဲ ေသာင္ခံုႀကီးေတြ ထြန္းေနတဲ့အတြက္ သေဘၤာေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ေတြ ခက္ခက္ခဲခဲ သြားလာေနၾကရတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ ေန႔စဥ္ဖတ္ေနၾကရတယ္ မဟုတ္လား။ ေနာက္ငါးႏွစ္က ၁၀ ႏွစ္အတြင္း ၀င္႐ိုးစြန္းေဒသက ေရခဲေတာင္ႀကီးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သတိေပးခ်က္ေတြကလည္း ၾကားေနရေလေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ဧရာ၀တီ ဘယ္လိုျဖစ္ေလမလဲလို႔လည္း ပူလိုက္ရတာ။

ကိုယ္မသတ္ရင္ သူကသတ္မွာ
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ေဂဟစနစ္အတြက္ စိတ္ပူတာမွန္ေပမယ့္ လယ္ကြင္းေတြထဲ ေႁမြဖမ္းၿပီးလႊတ္တာမ်ဳိးေတာ့လည္း သေဘာတူရမွာ ခပ္ခက္ခက္ပဲ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ က လယ္ထြန္စက္ေတြ၊ 'Combined harvester'လို႔ ေခၚတဲ့ စပါးရိတ္သိမ္း ရင္းနဲ႔ တစ္ခါတည္း ဆန္ႀကိတ္ၿပီး သားထြက္လာတဲ့ စက္ႀကီးေတြနဲ့ လယ္ထဲဆင္းၾကတာဆိုေတာ့ ေႁမြကိုက္ခံရစရာအေၾကာင္းမရွိလွဘူး။ ျမန္မာလယ္သမားေတြက ေျခဗလာ လက္ဗလာနဲ့ လယ္ထဲဆင္းရတာ။ ေႁမြဆိုတာက ဆင္လို၊ က်ားလိုျမင္ရ တဲ့ သတၲ၀ါမဟုတ္ဘူး။ ေက်းလက္ ေဒသေတြမွာ တစ္ႏွစ္၊ တစ္ႏွစ္ပိုးထိ လို႔ အသက္ဆံုး႐ံႈးၾကရတာေတြ ရာနဲ႔ခ်ီရွိေနတာမဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္မလဲ။ က်ားေတြ႕ရင္ သတ္ရမွာပဲ၊ ေႁမြေတြ႕လည္း သတ္ရ မွာပဲ။ ေဂဟစနစ္ ထိန္းသိမ္းေရးအသိဉာဏ္ ေခါင္းပါးတယ္ေျပာလည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ေႁမြဆိုးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ေနတာ ကိုယ္က သူ႔ကိုမသတ္ရင္ သူက ကိုယ့္ကိုသတ္သြားမွာ ေသခ်ာတယ္။

ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ ေမာ႐ံုပဲ
တစ္ခါက မီးေသြးအႀကီးအက်ယ္ေရာင္းတဲ့ ေက်ာင္းသားေဟာင္းတစ္ေယာက္ အတန္းထဲမွာ စကားႏိုင္လုေျပာၾကရင္း ေျပာခဲ့တဲ့စကားကို ျပန္အမွတ္ရမိတယ္။ မီးေသြးမရွိရင္ ခင္ဗ်ားတို႔အိမ္ေတြမွာ ဘာနဲ႔ ထမင္းခ်က္စားၾကမလဲ၊ ေတာကလူေတြေကာ မီးေသြးမဖုတ္ရရင္ ဘာလုပ္စားၾကမလဲလို႔ သူကေျပာသြားတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သူေျပာတာမွန္တယ္။ လ်ပ္စစ္တို႔၊ ဓာတ္ေငြ႔တို႔နဲ႔ ခ်က္ဖို႔ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာ ျဖစ္ႏိုင္တာမဟုတ္ဘူး။ လူတိုင္းမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဆင္းရဲသားဆိုတာ ညေနအလုပ္ျပန္ ေန႔တြက္ခေလး ရလာမွ မီးေသြးေလးအစိတ္သား၊ ငါးဆယ္သား၀ယ္ၿပီး ခ်က္ၾက၊ ျပဳတ္ၾကရတာေလ။ ေရနံဆီမီးဖိုေတြ ေပါေပါေလာေလာ သံုးႏိုင္တဲ့အခ်ိန္တုန္းက ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြမွာ ဘယ္သူမွ မီးေသြးမီးဖို မသံုးဘူး။ မီးေမႊးရတာ လက္၀င္႐ံုတင္မက အိုးတိုက္ရတာအလုပ္႐ႈပ္လို႔။ အစားထိုးစရာ ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ေတာျပဳန္းလို႔ မီးေသြးမဖုတ္ၾကပါနဲ႔လို႔ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ ေမာ႐ံုပဲရွိမယ္။ သံုးသူက သံုးေနသေရြ႕ ဖုတ္ၿပီးေရာင္းသူက ေရာင္းေနၾကမွာပဲ။

လူသားမ်ဳိးႏြယ္ မျပဳန္းေရးအဖြဲ႕မရွိ
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ ေဂဟစနစ္ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးတို႔၊ ရွားပါးတိရစၧာန္မ်ား မ်ဳိးျပဳန္းေပ်ာက္ကြယ္ မသြားေရးတို႔ဆိုတဲ့ အသိရွိၾကတာ အင္မတန္ေကာင္းတယ္။ က်ားေတြ မသတ္ဖို႔၊ မိေက်ာင္းေတြ မသတ္ဖို႔ ေျပာေဟာေနၾကတာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ကမၻာ့ေတာ႐ိုင္းတိရစၧာန္မ်ား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕ႀကီးဆိုတာ ရွိသလို လူသားမ်ဳိးႏြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ဆိုတာမ်ဳိး မရွိတာက ေတာ့ အေတာ္အံ့ၾသစရာေကာင္းတယ္။ ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႕လိုက္သလို ေနရာတကာလိုက္ပါၿပီး အဖြဲ႕ေပါင္းစံု ေလွ်ာက္ဖြဲ႔ေနတဲ့ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးေတာင္ ဒီကိစၥေတာ့ ေမ့ေနတာလား၊ တမင္ေမ့ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလား မသိဘူး။ ဘာမွလုပ္တာ မေတြ႔ရဘူး။ ကမၻာေပၚမွာ တစ္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ကို က်ားေတြ၊ မိေက်ာင္းေတြ၊ ေ၀လငါးေတြ အသတ္ခံရတဲ့ အေရအတြက္ဟာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ လူသားေတြ အသတ္ခံရတဲ့ အေရအတြက္ရဲ႕ တစ္၀က္ေတာင္ ရွိမယ္မထင္ပါဘူး။

အာ႐ံုလႊဲဖို႔ မီးေမာင္းထိုးကာ
အာဖဂန္နစၥတန္မွာ၊ အီရတ္မွာ၊ ဆူဒန္မွာ ေန႔စဥ္အသတ္ခံရလို႔ ေသဆံုးသြားၾကရတဲ့ တိုက္ခိုက္ေရးသမားမဟုတ္သူ သာမန္အရပ္သား ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ ကေလးသူငယ္ေတြရဲ႕ အေရအတြက္ဟာ ေထာင္ဂဏန္းအထိ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကိုေတာ့ ဘာမွမေျပာဘဲ၊ ဘာမွမလုပ္ဘဲ က်ားမ်ဳိးမျပဳန္းေရးတို႔၊ မိေက်ာင္း ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးတို႔ေလာက္ပဲ မီးေမာင္းထိုးျပေနၾကတာဟာ ဘာသေဘာလဲလို႔ စဥ္းစားဖို႔ေတာ့ လိုပါလိမ့္မယ္။

Weekly Eleven News ဂ်ာနယ္
အတြဲ (၅) အမွတ္ (၁၉)

ႏိုင္ငံေရးအေသးစားႏွင့္ ေဒသပံုျပင္ - ေမာင္စူးစမ္း

ႏိုင္ငံေရးဟာလာျပင္
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသည္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ အႀကိဳေရြးေကာက္ပြဲကာလႏွင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ကာလတို႔ဟူ၍ ကာလႏွစ္ရပ္ကို ျဖတ္သန္းရမည္။ ဤသို႔ ျဖတ္သန္းရေသာအခါ၌ အဆင့္ႏွစ္ဆင့္ ေတြ႔ႀကံဳမည္။ ပထမအဆင့္၌ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား လႈပ္ရွားခြင့္မရွိေသာ ကာလျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရးဟာလာျပင္ Political Void ေပၚသည္ဟု ဆိုရမည္။ ယခု ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေတာ့မည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္အညီ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ ဥပေဒႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားဥပေဒတို႔ ျပ႒ာန္းၿပီးလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတို႔ လႈပ္ရွားလာၾကမည္။ သို႔ျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးဟာလာျပင္တစ္မ်ိဳး ပီျပင္သြားမည္။

အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို သံုးသပ္၍ စာေရးသူက အနာဂတ္ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အထူးသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတို႔တြင္ သမုိင္း၊ အိုင္ဒီယိုလိုဂ်ီတို႔သည္ ဆီေလ်ာ္ဖြယ္မရွိဟု သံုးသပ္ေရးသားခဲ့သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔တြင္ သမိုင္းအေၾကာင္း အိုင္ဒီယိုလိုဂ်ီအေၾကာင္းတို႔ကို ေရွ႕တန္းတင္၍ မဲဆြယ္လွ်င္ မဲဆႏၵရွင္လူထုသည္ နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ၿပီဟု တြက္သည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ လူထုသည္ သမုိင္းႏွင့္ အုိင္ဒီယိုလိုဂ်ီတို႔ကို အေမာဆိုက္ေနၿပီဟု ထင္သည္။

လူအုပ္စိတ္
ဤသေဘာမွ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ စူပါအုိင္ဒီယာတို႔သည္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး၌ ထင္တိုင္းႀကဲခံခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္။ ဥပမာ- ဆိုရွယ္လစ္စနစ္၏ အေတြ႔အႀကံဳကို လက္ေတြ႔ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးၿပီျဖစ္ရာ ျမန္မာ့အနာဂတ္တြင္ စူပါအုိင္ဒီယာႀကီးေတြ ပြဲမတိုးႏိုင္ေတာ့ဟုထင္သည္။ အလားတူစြာ ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရး သေဘာတရားတို႔သည္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဆူဆူညံညံ ဂယက္မရွိႏိုင္ေတာ့ဟု ခန္႔မွန္းရသည္။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ျဖင့္ မဲဆြယ္ရန္မွာလည္း ဤစိတ္သည္ စုေပါင္းအသိစိတ္ ဘံုအသိစိတ္ Collective Consciousness ျဖစ္သည္။ ထူးထူးျခားျခား စူးရွစရာ မရွိေပ။

ထို႔ေၾကာင့္ က်န္ရွိေသာအရာမွာ သံုးပါးသာျဖစ္မည္။ ပထမအခ်က္မွာ လူအုပ္စိတ္ Crowd Mentality ျဖစ္သည္။ သူမ်ားလုပ္တာကိုၾကည့္၍ ကုိယ္က လုိက္လုပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဒုတိယအခ်က္မွာ စီမံခန္႔ခြဲမႈတံု႔ျပန္မႈ Managed Response ျဖစ္သည္။ ပါ၀ါၾသဇာအရွိန္ကိုၾကည့္၍ တံု႔ျပန္ျခင္းျဖစ္သည္။ တတိယအခ်က္မွာ ေဒသပံုျပင္ Local Narrative ျဖင့္ တံု႔ျပန္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၎ကို ႏိုင္ငံေရးအေသးစား Micro Politics ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ နိစၥဓူ၀ဘ၀ အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရးဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚေ၀ၚသည္။ ေန႔စဥ္ေတြ႔ေနရေသာ ဘ၀ျပႆနာတို႔ကို အေျခခံ၍ လႈပ္ရွားမႈတံု႔ျပန္ျခင္းကို ရည္ၫႊန္းသြားသည္။ ဥပမာ - ေရမရသည့္ ျပႆနာ၊ မီးမလာသည့္ ျပႆနာမ်ိဳးတို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ နိစၥဓူ၀ ဘ၀ျပႆနာတို႔သည္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ လံႈ႔ေဆာ္ေသာျပႆနာ ျဖစ္ႏိုင္သည္။

ေဒသပံုျပင္
ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္သစ္သို႔ ကူးေျပာင္းရန္ ဖိုရမ္ျဖစ္သည့္အျပင္ ဆိုခဲ့ပါ အခ်က္တို႔ျဖင့္လည္း ထူးျခားေနမည္။ လမ္းၫႊန္ဒီမိုကေရစီအရ စစ္ဘက္မွ စပြန္ဆာလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္သည္။ ဤေရြးေကာက္ပြဲတြင္ စူပါအုိင္ဒီယာႏွင့္ အုိင္ဒီအိုလိုဂ်ီတို႔က လႊမ္းမိုးစရာမရွိ။ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ မဲဆႏၵရွင္တို႔က အေသးစား ႏိုင္ငံေရး (၀ါ) နိစၥဓူ၀ဘ၀ျပႆနာတို႔အေပၚ အာ႐ံုထားပါလိမ့္မည္။ ေရြးေကာက္ပြဲက တစ္မူထူးျခားေပသည္။ သို႔ေသာ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ အဆံုးအျဖတ္ေပးမည့္ ျပႆနာတို႔က ေဒသပံုျပင္ Local Narrative တို႔ ျဖစ္ၾကမည္။ နိစၥဓူ၀ ဘ၀ျပႆနာတို႔ ျဖစ္ၾကမည္။

ရန္ကုန္တုိင္းမ္ ဂ်ာနယ္
အတြဲ (၆) အမွတ္ (၇)
Political Times, Supplement (A)
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၈-၂၄၊ ၂၀၁၀

ႏုိင္ငံေရးအဆိုအမိန္႔မ်ား - ေမာင္၀ံသ

Politics – I don't know why, but they seem to have a tendency to separate us, to keep us from one another, while nature is always and ever making efforts to bring us together.

- Sean O'Casey

သဘာ၀တရားႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အၿမဲတမ္းေပါင္းစည္းေနေအာင္ ႀကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာမသိဘူး။ ႏုိင္ငံေရးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို တကြဲတျပားစီျဖစ္ေအာင္၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေ၀းကြာေနေအာင္ လုပ္ခ်င္ပံုရတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။

- ေရွာင္အိုေကစီ

There are only two great currents in the history of mankind: the baseness which makes conservatives and the envy which makes revolutionaries.

- Edmond de Goncourt and Jules de Goncourt

လူသားသမုိင္းမွာ အဓိက ေရစီးေၾကာင္းႀကီး ႏွစ္ေၾကာင္းပဲရွိတယ္။ ယုတ္မာမႈဆိုတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းကေန ကြန္ဆာေဗးတစ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ မနာလိုမႈဆိုတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းကေန ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။

- အက္ဒ္မန္ေဒဂြန္ကုတ္ + ဂ်ဴလီေဒကုတ္

A political leader is necessarily an imposter since he believes in solving life's problems without asking its question.

- Andre' Malraux

ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ဟာ ဘ၀ျပႆနာေတြကို ေမးျမန္းျခင္းမျပဳဘဲ ဘ၀ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္လို႔ သူယံုၾကည္ေနတယ္ဆိုရင္ ဧကႏၱ သူဟာ လူလိမ္ႀကီးပဲ ျဖစ္ရမယ္။

- အန္ဒေရမာလ္႐ိုး

I like the smell of a dunged field, and the tumult of a popular election.

-  Augustus William Hare and Julius Charles Hare,
Guesses at Truth, by Two Brothers, 1827

ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္ေခ်းေျမေဆြးနံ႔ကို ႀကိဳက္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲက ဆူဆူညံညံအသံေတြကိုလည္း သေဘာက်တယ္။

- ၾသဂတ္စတပ္ဟဲႏွင့္ ဂ်ဴးလိယက္ခ်ားလ္ဟဲ

If God wanted us to vote, he would have given us candidates.

- Jay Leno

ေဂါ့ဒ္က က်ဳပ္တို႔ကို မဲဆႏၵေပးေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြ ခ်ေပးခဲ့ဖို႔ ေကာင္းတာေပါ့။

- ေဂ်းလီႏို

Do you ever get the feeling that the only reason we have elections is to find out if the polls were right?

- Robert Orben

ေရြးေကာက္ပြဲေတြ လုပ္ရတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အၾကာင္းက လူထုသေဘာထား စနည္းနာစစ္တမ္းေတြ မွန္၊ မမွန္ စစ္ေဆးၾကည့္ဖို႔ပဲလို႔ မထင္မိဖူးလား။

- ေရာဘတ္ေအာ္ဘင္း

Before you can begin to think about politics at all, you have to abandon the notion that there is a war between good men and bad maen.

- Walter Lippmann

ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္း ခင္ဗ်ားစၿပီး မစဥ္းစားခင္ ခင္ဗ်ားပထမဆံုး လုပ္ရမွာက လူေကာင္းေတြနဲ႔ လူဆိုးေတြအၾကား စစ္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကို စြန္႔ပယ္ထားဖို႔ပါဲ။

- ေ၀ၚလ္တာလစ္ပ္မန္း

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

7Day News ဂ်ာနယ္
အတြဲ (၈) အမွတ္ (၄၉)
စာမ်က္ႏွာ - ၂၉
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၈၊ ၂၀၁၀။

New history for MU at San Siro Milan

ခ်န္ပီယံလိဂ္ၿပိဳင္ပြဲ (႐ံႈးထြက္ ၁၆ သင္းအဆင့္)မွာ တစ္ကမၻာလံုးက ပရိသတ္ေတြ စိတ္အ၀င္စားဆံုး ပြဲတစ္ပြဲျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေအစီမီလန္နဲ႔ မန္ခ်က္စတာယူႏုိက္တက္တို႔ပြဲမွာ ဧည့္သည္တို႔က ေျခစြမ္းျပ အႏိုင္ယူသြားခဲ့ပါတယ္။

A.C. Milan	2 – 3	Manchester United
ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟို ၃ မိနစ္၊ ဆီးေဒါ့ဖ္ ၈၅ မိနစ္		ေပါစခိုးလ္ ၃၆ မိနစ္၊ ရြန္းနီ ၆၆ မိနစ္၊ ၇၄ မိနစ္

ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟို သြင္းတဲ့ဂိုး
ေအစီမီလန္အတြက္ ပထမအဖြင့္ဂိုးကိုေတာ့ တစ္ေက်ာ့ျပန္ေျခစြမ္းျပေနတဲ့ ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုက သြင္းယူသြားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကားရစ္နဲ႔ထိၿပီး လမ္းေၾကာင္းေျပာင္း၀င္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ကားရစ္နဲ႔သာမထိရင္ ဂိုးသမား ဗန္ဒါဆား ထိႏိုင္၊ ပုတ္ထုတ္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဖရီးကစ္ကန္တင္ေပးတာကို အီဗရာဖ်က္ထုတ္ရာမွာ ကန္တင္ေပးသလိုျဖစ္သြားၿပီး ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုက မနားတမ္းကန္သြင္းခဲ့တာပါ။

မန္ယူကို ပါ၀င္ျမႇင့္ေပးခဲ့တဲ့ ေပါစခိုးလ္ရဲ႕ ေခ်ပဂိုး
အလယ္တန္းသံုးေယာက္ရဲ႕ တြဲလံုးနဲ႔အတူ ကစားကြက္ေဖာ္ၿပီး သြင္းယူသြားတဲ့ဂိုး ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီေန႔အဖို႔ ညာေတာင္ပံက ေဘာလံုးမထြက္တဲ့ နာနီေနရာကို ဖလက္ခ်ာက ေပါစခိုးလ္နဲ႔ တြဲလံုး႐ုိက္ထြက္ၿပီး တင္ေပးလုိက္တဲ့ ေဘာလံုးကို ေပါစခိုးလ္ကန္သြင္းရာမွာ ကန္တဲ့ညာေျခေထာက္နဲ႔ လြဲသြားေသာ္လည္း က်န္တဲ့ဘယ္ေျခေထာက္ရဲ႕ ဒူးကို လာမွန္ၿပီး ေအစီဂိုးသမားဒီဒါရဲ႕ ညာဘက္ေထာင့္တုိင္ကို တလိမ့္ခ်င္းလိမ့္ၿပီး ထိမွန္၀င္သြားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဂိုးရလိုက္တဲ့အတြက္ မန္ယူအသင္း အားတက္သြားၿပီး ကစားကြက္ပုိေကာင္းလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ရြန္းနီကို ဘယ္သူထိန္းမွာလဲ (မန္ယူရဲ႕ ဒုတိယဂိုး)
နာနီေနရာမွာ လူစား၀င္လာတဲ့ ဗလင္စီယာဟာ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုးေဘာလံုးရရွိမႈမွာပဲ အံ့ဖြယ္တင္ပို႔မႈတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ညာျခမ္းကေန ဂိုးေရွ႕ကို အေျမာက္ကန္တင္ေပးလုိက္တဲ့ ေဘာလံုးကို ေနာက္ခံလူႏွစ္ေယာက္ကိုေက်ာ္ၿပီး ရြန္းနီက ဂိုးသမားရဲ႕ ဘယ္ဘက္အေ၀းေထာင့္ကို ခ်ိန္သားကိုက္ ေခါင္းတိုက္သြင္းလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဒါ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္ဘဲ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး လုိက္ၾကည့္ေနခဲ့ရပါတယ္။

ရပ္တန္႔မရတဲ့ ရြန္းနီ နဲ႔ အကြက္ျမင္တဲ့ ဖလက္ခ်ာ (မန္ယူရဲ႕ တတိယဂိုး)
မီလန္သားတို႔ကို အိပ္မက္ဆုိးေတြမက္ဖို႔အတြက္ ထပ္မံႏွိပ္စက္ခဲ့တာကေတာ့ ရြန္းနီပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုလို ကမၻာ့အေကာင္းဆံုးဆုရ ေဘာလံုးသမားမဟုတ္ေပမယ့္ ဒီေန႔ပြဲမွာေတာ့ ဒင္ဟိုတစ္ေယာက္ ပါးစပ္ဟၿပီး က်န္ခဲ့ေစမယ့္ ေဘာလံုးေပးပို႔မႈတစ္ခုကို မန္ယူရဲ႕ ဖလက္ခ်ာက လုပ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ၁၈ ကိုက္ထဲမွာ ရေနတဲ့ေဘာလံုးကို အသာေလးလက္ျပၿပီး ေတာင္းေနတဲ့ ရြန္းနီအတြက္ အလိုက္သင့္ေလး ေခါင္းတုိက္သြင္းႏိုင္ေအာင္ ေနာက္တန္းကိုေက်ာ္ၿပီး ဖလက္ခ်ာတင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အံ့ၾသဖြယ္ရာေကာင္းၿပီး လွပလြန္းတဲ့ ေပးပို႔မႈတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရြန္းနီကလည္း သူ႔ကို ဘယ္သူမွ မရပ္တန္႔ႏုိင္ေၾကာင္းကို အပိုင္ေခါင္းတိုက္သြင္းၿပီး သက္ေသျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဂိုးဟာ မန္ယူအတြက္ အႏိုင္ဂိုးသက္သက္သာ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ေအစီမီလန္အသင္းသားေတြနဲ႔ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကိုပါ တစ္ခါတည္း ႐ုိက္ခ်ိဳးပစ္လုိက္တဲ့ ႐ိုက္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

ရာေဖးလ္အမွား၊ ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုအ႐ုန္း၊ ဆီးေဒါ့ဖ္စေကးလ္ (ေအစီမီလန္အတြက္ ဒုတိယဂိုး)
မန္ယူကရသြားတဲ့ေဘာလံုးကို ရာေဖးလ္မလိုအပ္ဘဲ ဆြဲတက္သြားတဲ့အတြက္ တန္ျပန္ေပးလုိက္ရတဲ့ဂိုး ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ ေရွ႕မွာရွိေနတဲ့ ေရွ႕တန္းလူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေပးႏုိင္ပါလ်က္နဲ႔ တုိက္စစ္အားသန္လြန္းတဲ့ ညာေနာက္ခံလူ ရာေဖးလ္က ေဘာလံုးနဲ႔အတူ ဆြဲေျပးသြားပါတယ္။ အဲဒီေဘာလံုးကို သက္လံုက်သြားတဲ့ ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုရၿပီး ၁၈ ကိုက္အတြင္းမွာ အေကာင္းဆံုးညႇစ္ထုတ္႐ုန္းကန္ၿပီး အကြက္ဆင္ေပးတာကို လူစား၀င္ကစားသမား ဆီးေဒါ့ဖ္ကလည္း စေကးလ္ျပၿပီး သြင္းယူသြားခဲ့ပါတယ္။ မန္ယူတို႔အတြက္ မေပးသင့္ဘဲ ေပးလုိက္ရတဲ့ဂိုး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဂိုးေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမိနစ္ေတြမွာ ဖိအားေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရၿပီး ကစားကြက္ပါ ပ်က္သြားခဲ့ရပါတယ္။

သမုိင္းေဟာင္းကိုဖ်က္ၿပီး သမုိင္းသစ္ေရးမယ္
မန္ယူအသင္းရဲ႕ သမုိင္းမွာ ေအစီမီလန္အသင္းရဲ႕ ဆန္စီ႐ုိကြင္းႀကီးမွာ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ အႏိုင္ရခဲ့ဖူးျခင္း မရွိပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆန္စီ႐ိုကြင္းဟာ သရဲနီတို႔အတြက္ သမုိင္းမလွတဲ့ ခက္ခဲမႈေတြျပည့္ေနတတ္တဲ့ ခေရာင္းပင္လယ္ ျဖစ္ေနခဲ့ရပါတယ္။ ေဘာလံုးကၽြမ္းက်င္သူတို႔ကလည္း အဲဒီသမုိင္းအခ်က္အလက္ေၾကာင့္ပဲ ဆန္စီ႐ိုကြင္းဆိုရင္ မန္ယူကိုေမ့ထားၿပီး အၿမဲတေစ ေအစီမီလန္ကိုပဲ အေလးေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ပြဲမွာေတာ့ မန္ယူရဲ႕ သရဲနီတပ္သားေတြက အဲဒီသမုိင္းေၾကာင္းကို ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္ၾကပါၿပီ။ သမုိင္း၀င္ ထိုက္တန္တဲ့ေျခစြမ္းျပၿပီး သူ႔အိမ္၊ သူ႔ကြင္း၊ သူ႔ပရိသတ္ေရွ႕ေမွာက္မွာ ေအစီမီလန္ကို အႏုိင္ယူႏိုင္စြမ္းရွိေၾကာင္း သမုိင္းသစ္ေရးထိုးလုိက္ၾကပါၿပီ။

ဖာဂူဆန္ကိုတုၿပီး လီယိုနာဒို မခုန္ပါနဲ႔
ဒီေန႔အႏိုင္အတြက္ ဖာဂူဆန္ရဲ႕ လူထုတ္ပံုေတြက ဘာမွအမွားမရွိခဲ့ပါဘူး။ ေျခမွန္ျပန္ရေနတဲ့ နာနီကို ညာေတာင္ပံမွာ ပြဲထြက္ႀကိဳးစားခြင့္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ထိေရာက္တဲ့ဖန္တီးမႈေတြ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ရဲ၀ံ့စြာပဲ လူစားလဲခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္အျဖစ္ လူစား၀င္ဗလင္စီယာက သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး ေဘာလံုးဖန္တီးမႈကေနပဲ ရြန္းနီကို ေခါင္းတိုက္ဂိုးသြင္းႏုိင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အႏိုင္ဂိုးသြင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ ကစားအားခ်ၿပီး ခံစစ္မကစားေစဘဲ သက္လံုက်ေနတဲ့ ေအစီမီလန္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္တိုက္စစ္ဆင္ေစခဲ့တဲ့ ဖာဂူဆန္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္လည္း မွန္ကန္ခဲ့ပါတယ္။ ပြဲၿပီးခါနီးမွာလည္း သူ႔ေၾကာင့္ေပးလုိက္ရတဲ့ ဂိုးအတြက္ ဖိအား၀င္သြားတဲ့ ရာေဖးလ္ကို ဖာဂူဆန္က ခ်က္ခ်င္းလဲပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရာေဖးလ္ဟာ ကေလးသာသာပဲ ရွိေသးတဲ့အတြက္ ဖိအား၀င္သြားခ်ိန္မွာ အရမ္းကို သိသာသြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ပြဲလံုး ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုကိုေတာင္ မကပ္ႏုိင္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒုတိယဂိုးရသြားတဲ့အတြက္ ကစားအားတင္လာၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္ဖိကစားလာတာကိုပါ မန္ယူခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒါကိုျမင္တဲ့ ဖာဂူဆန္ဟာ ေအစီမီလန္ရဲ႕ တိုက္စစ္အရွိန္ ရပ္သြားေအာင္ေရာ၊ မန္ယူကစားသမားေတြ အနားရေအာင္ေရာ၊ ရာေဖးလ္ေနရာမွာ အခ်ိန္မီျပန္ဖာႏိုင္ေအာင္ေရာ တစ္မိနစ္ေတာင္ မလိုေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ လူစားလဲမႈျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ရာေဖးလ္ေနရာမွာ ၀က္စ္ဘေရာင္းကို ထည့္လိုက္တာပါပဲ။

လီယိုနာဒိုရဲ႕ ေအစီမီလန္ကေတာ့ ပထမပိုင္းမွာပဲ မန္ယူကို သူတင္ကုိယ္တင္ ယွဥ္ကစားႏုိင္ခဲ့ၿပီး ဒုတိယပိုင္းတစ္ပိုင္းလံုး မန္ယူရဲ႕တုိက္စစ္ကိုပဲ ထိန္းခ်ဳပ္ဟန္႔တားေနခဲ့ရပါတယ္။ ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ေတာ့တဲ့ ဘက္ဟမ္းကို အေစာႀကီးလူစားမလဲခဲ့တာ၊ လံုး၀ကို ေျခစြမ္းမျပႏုိင္တဲ့ ဟန္တယ္လာကို လူစားမလဲခဲ့တာ၊ လႈပ္မရတဲ့ပါတိုအတြက္ ကစားကြက္ေျပာင္းမေပးခဲ့တာ၊ လက္စြမ္းက်ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီဒါကို အခုလိုပြဲမွာ ကစားေစခဲ့တာေတြက ဖာဂူဆန္ကို အ႐ံႈးေပးဖို႔အတြက္ ျဖစ္သြားေစခဲ့ရပါတယ္။

ဘယ္သူမွားလဲ?
ပြဲၿပီးခါနီး ေနာက္ဆံုးမိနစ္မွာ ကားရစ္ကို ႏွစ္၀ါတစ္နီနဲ႔ ထုတ္လိုက္တာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဒြိဟျဖစ္စရာပါပဲ။ တကယ္ဆိုရင္ အ၀ါမျပရင္လည္း ျဖစ္တဲ့ကိစၥပါပဲ။ ပထမအ၀ါကတ္အတြက္ မေျပာလိုပါဘူး။ ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုရဲ႕ ေဘာလံုးသယ္ယူမႈကို ေဘာလံုးမထိဘဲ ေလွ်ာထိုးဖ်က္ထုတ္တဲ့အတြက္ ေပးလိုက္တာကိုး။ ဒုတိယအ၀ါကတ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ အခ်ိန္ဆြဲတယ္ဆိုၿပီး အ၀ါျပလုိက္တာလို႔ ထင္ပါတယ္။ အခ်ိန္ဆြဲတယ္ဆိုတာ ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဘာလံုးကို လက္နဲ႔ကိုင္ၿပီး သယ္သြားတာ၊ ေဘာလံုးကို ကြင္းနဲ႔အေ၀းႀကီးကို ကန္ထုတ္ပစ္လုိက္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ျပစ္ဒဏ္ေဘာျဖစ္တဲ့ေနရာကေန ဘာမွမေျပာပေလာက္တဲ့ ေနရာအထိ ဆြဲယူသြားသလို ျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ အ၀ါကတ္ ျပလုိက္တာကိုေတာ့ နားမလည္ႏုိင္ပါဘူး။ အထိုင္က်ေနတဲ့ အလယ္တန္းအတြက္ ေနာက္ပြဲမွာ ကားရစ္မပါႏိုင္တာဟာ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလို နစ္နာလွပါတယ္။

ေနာက္တန္းေတြ ညံ့ခဲ့တယ္
ဒီေန႔ပြဲမွာ ႏွစ္သင္းလံုးက ေနာက္တန္းကစားပံုေတြ အေကာင္းဆံုးမျဖစ္ခဲ့ဘဲ ညံ့ဖ်င္းခဲ့ပါတယ္။ ဖာဒီနန္ဦးေဆာင္တဲ့ မန္ယူေနာက္တန္းက နက္စ္တာဦးေဆာင္တဲ့ ေအစီမီလန္ေနာက္တန္းထက္ နည္းနည္းေလးပဲ ပိုတည္ၿငိမ္ပါတယ္။ ေပးလိုက္ရတဲ့ ဂိုးေတြအားလံုးထဲမွာ ရြန္းနီရဲ႕ ပထမေခါင္းတိုက္ဂိုးကလြဲရင္ က်န္တဲ့ဂိုးေတြအားလံုးဟာ ေနာက္တန္းအမွားေတြေၾကာင့္ မေပးသင့္ဘဲ ေပးလုိက္ရတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မန္ယူအသင္းရဲ႕ ေတာင္ပံခံစစ္ႏွစ္ခုလံုးက အီဗရာနဲ႔ ရာေဖးလ္တို႔ မာခဲ့တဲ့အတြက္သာ ေအစီတို႔ အခက္ေတြ႔သြားခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

မလြယ္ေတာ့တဲ့ ေအစီနဲ႔ ေလခၽြန္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ မန္ယူ
ဒုတိယအေက်ာ့ကို မန္ယူရဲ႕အိမ္ကြင္း အိုးထရက္ဖို႔ဒ္မွာ လာတဲ့အခါ လီယိုနာဒိုရဲ႕ ေအစီမီလန္အသင္းဟာ ဘယ္လိုအင္အားမ်ိဳးနဲ႔မ်ား လာမလဲလို႔ ေတြးၾကည့္ေနမိပါတယ္။ မန္ယူအေနနဲ႔ အေ၀းကြင္းဂိုး (၃)ဂိုးအထိ ရလိုက္တဲ့အတြက္ ေနာက္တစ္ဆင့္အတြက္ ေသခ်ာသေလာက္ ျဖစ္သြားၿပီလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ေဘာလံုးမွာ ဘာမဆိုျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုေပမယ့္ မန္ယူကြင္းမွာေတာ့ အဲဒီေလာက္အထိ ဒင္ဟိုတို႔အုပ္စု ပဥၥလက္ဆန္ဆန္ လုပ္မျပႏုိင္ေလာက္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ေနမိပါတယ္။ ရြန္းနီတို႔လူသိုက္ကလည္း “သက္ငယ္ေျခစြမ္း သက္ႀကီးလြမ္း” ျဖစ္ရေအာင္ အေကာင္းဆံုးေျခစြမ္းျပၿပီး ေရာ္နယ္လ္ဒင္ဟိုတို႔ကို ႏွိပ္စက္ၾကပါလိမ့္ဦးမယ္။ အိုးထရက္ဖို႔ဒ္ပြဲကို ေမွ်ာ္လင့္ရင္း …..။

အမွတ္တရ

ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၇ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။

နံနက္ ၆ နာရီ ၁၄ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ဂ်ာနယ္ေတြအေၾကာင္း မေျပာခ်င္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ေျပာဦးမယ္ - ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

ခဏခဏေျပာလြန္းေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ကို လာဖတ္တဲ့လူေတြက စိတ္ညစ္ေနေလာက္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ေျပာစရာေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္က်မွမ်ား လာလာၿပီး ႀကံဳေနရသလား မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ၿပီးစလြယ္လုပ္မႈ၊ စာလံုးေပါင္းအမွားေတြကို အလွဴႀကီးေပးေနမႈေတြေပါ့။

ေတာ္တန္႐ံုအမွားေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္မေျပာျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ပဲ ဘယ္နားမွာမွားတယ္၊ ဘယ္ဟာကလြဲေနတယ္ စသည္ျဖင့္ စာဖတ္ရင္းနဲ႔ မင္နီတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ တို႔ထား၊ မွတ္ထားလုိက္ပါတယ္။ ဖတ္စရာဂ်ာနယ္ေတြက မ်ားရတဲ့အထဲ စာလံုးေပါင္းမွားတာေလာက္ကိုပါ လုိက္စစ္ေနရင္ တစ္ပတ္ကိုတစ္ေစာင္ျပည့္ေအာင္ ဖတ္ဖို႔ဆိုတာေတာင္ အေတာ္ႀကိဳးစားရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္သမွ် ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း စာလံုးေပါင္းအမွား၊ အသံုးအႏႈန္းအမွား အင္မတန္မ်ားပါလားဆိုတာ တစ္ေန႔ၿပီးတစ္ေန႔ သိ,သိလာရတယ္။

ကဲ… ေျပာပါရေစဦ။ ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ဒီပို႔စ္ကို ေရးျဖစ္ေအာင္အထိ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ခဲ့ရတာနဲ႔ စပါ့မယ္။ ဆရာလူထုစိန္၀င္းေရးတဲ့ ပညာရွင္ဆိုတာ ႀကီးျမတ္သူျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ဒီေန႔မနက္ျပန္႐ိုက္ေနရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္ေရာက္ေတာ့ မအီမလည္ႀကီးျဖစ္သြားရတယ္။ စိတ္လည္းညစ္သြားသလို အေတာ္ေလးလည္း ေအာင့္သီးေအာင့္သက္ ျဖစ္သြားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာ ဆရာလူထုစိန္၀င္းဆိုရင္ အဲဒီဂ်ာနယ္ကို စာမူေပးဖို႔ အေတာ္ေလးကို ျပန္စဥ္းစားမိမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေရးထားတဲ့အေၾကာင္းအရာကလည္း ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္း။ တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကသာ ဖတ္စရာစာ၊ ေလ့လာစရာစာ၊ မွတ္သားစရာစာလို႔ ခံယူၾကတာကိုး။ ဂ်ာနယ္လုပ္တဲ့လူေတြအတြက္က်ေတာ့ "စာ" ဆိုတာထက္ "စီးပြားေရး" ဆိုတဲ့ အျမင္ပဲ ရွိမယ္ထင္တယ္လို႔ ေတြးမိတာလည္း ခဏခဏပါပဲ။ စကားျပန္ဆက္ရေအာင္ပါ။

ေနာက္ဆံုးအပုိဒ္မွာ ဆရာလူထုစိန္၀င္းေပးထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ခြဲက "ဆိုကေရးတီးလို" တဲ့။ ဆိုကေရးတီးကို လူတိုင္းနီးနီး သိၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမွန္းေသေသခ်ာခ်ာ မရွင္းျပႏုိင္ေပမယ့္ ဘယ္သူကြဆိုတာေလာက္ေတာ့ ေျပာျပႏုိင္ၾကတဲ့ ပညာရွင္ႀကီးဆိုပါေတာ့။ အဲဒါကိုေလ ကိုေရႊဂ်ာနယ္ True News က ဘယ္လိုလုပ္လိုက္သလဲဆိုေတာ့ "ဆို၊ က၊ ေရး၊ တီးလို" တဲ့။ ကဲ… ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား အရပ္ကတို႔ေရ။ ေခါင္းစဥ္မွာတင္မွားတာဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေပးဦးမလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အထဲက စာမွာပါ အမွားအတုိင္းႀကီး ေရာခ်ထားသဗ်။ ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ မူရင္းေရးသားခ်က္ကို ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ ဘယ္လိုနားလည္သလဲ၊ ဘယ္သူ႔အလြန္လဲဆိုတာကိုေပါ့။

ဆို၊ က၊ ေရး၊ တီး လို
"ပညာရွင္" ဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ႕ေနာက္မွာ အင္မတန္ႀကီးေလးတဲ့ တာ၀န္ေတြရွိသလို၊ အင္မတန္ႀကီးျမတ္တဲ့ တန္ဖိုးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစကားကို ေပါ့ေပါ့လြယ္လြယ္ မသံုးေစခ်င္ဘူး။ ပညာရွင္ဆိုတဲ့ နာမည္ခံခ်င္ၾကရင္လည္း ကုိယ္ကုိယ္ကိုယ္ ဆို၊ က၊ ေရး၊ တီးလို ကိုယ့္ပညာရပ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို အသက္နဲ႔လဲၿပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ ျပဳႏုိင္ရဲ႕လားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို အရင္ဆံုးေမးၾကည့္ပါဦးလို႔ ေျပာလုိက္ခ်င္ပါတယ္။

အစပိုင္းမွာေျပာခဲ့တာက သီခ်င္းေတြအေၾကာင္း၊ ဇာတ္သဘင္ေတြအေၾကာင္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ဖတ္တာမွားတာလား၊ နားလည္မႈလြဲေနတာလား၊ သူေျပာခ်င္တာကို ကၽြန္ေတာ္မသိတာလား စသည္ျဖင့္ ေခါင္းေျခာက္သြားေသးတယ္။ ေနာက္မွ ဆရာလူထုစိန္၀င္းကေတာ့ ဆို၊ က၊ ေရး၊ တီးၿပိဳင္ပြဲကို မၫႊန္းေလာက္ပါဘူးလို႔ ေတြးမိလုိက္ပါတယ္။ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။

တစ္လက္စတည္း ေျပာဦးမယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြအေၾကာင္းေပါ့။ အကုန္လံုးေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ နည္းနည္းပါးပါးေပါ့။ ေတာ္ၾကာေန စာဖတ္သူေတြက သူတို႔ထုတ္သမွ်ကို ပိုက္ဆံေပးၿပီး ၀ယ္ဖတ္ေနတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ေတြလို႔ ထင္ေနမွာစိုးလို႔ပါ။ သူတို႔ဂ်ာနယ္ေတြကို ဖတ္ခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အထဲမွာေရးထားတဲ့ စာေရးဆရာႀကီးေတြရဲ႕ စာေတြေၾကာင့္ ဖတ္ျဖစ္ေနတာပါ။ အဲဒီစာတစ္ပုဒ္ကိုပဲ ဂ်ာနယ္သံုးေလးခုမွာ အၿပိဳင္ပါၿပီး ေရြးဖတ္လို႔ရရင္ အဲဒီလိုဂ်ာနယ္ေတြကို မဖတ္ျဖစ္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။

7Day News ဂ်ာနယ္က ဖတ္စရာစံုလင္ပါတယ္။ အၿမဲတမ္းပါတတ္တဲ့ အစီအစဥ္ေလးေတြ၊ ေဆာင္းပါးေလးေတြလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဟိုစာမ်က္ႏွာၫႊန္း၊ ဒီစာမ်က္ႏွာၫႊန္း သိပ္လုပ္တဲ့ ဂ်ာနယ္ပါ။ ဂ်ာနယ္ဖတ္တဲ့လူကို စိတ္မရွည္ေအာင္၊ စိတ္တိုလာေအာင္၊ ဖတ္ခ်င္စိတ္ကုန္ေအာင္ တမင္လုပ္ေနသလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာေတြမ်ားဆိုရင္ သံုးခါေလာက္ စာမ်က္ႏွာအၫႊန္းနဲ႔ ျပန္ဖတ္ရတာ အေတာ္ကို စိတ္ညစ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ေနာက္စာမ်က္ႏွာက စာေတြကို ေရွ႕စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျပန္ၫႊန္းတာပါပဲ။ ဆိုပါေတာ့ စာမ်က္ႏွာ ၄၅ မွာပါတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို စာမ်က္ႏွာ ၂၆ မွာဆက္ဖတ္ဖို႔အတြက္ ၫႊန္းတာမ်ိဳးေပါ့။

လွ်ပ္တစ္ျပက္ဂ်ာနယ္ကေတာ့ သတင္းထူးတယ္၊ သူမ်ားနဲ႔မတူတာ လုပ္တတ္တယ္၊ အယ္ဒီတာ ဆရာျမတ္ခုိင္ရဲ႕ ဖြလံုးေတြကို သေဘာက်လို႔သာ ဖတ္ေနရတယ္။ စာလံုးေပါင္းကို ေရးခ်င္သလိုေရးတဲ့ ဂ်ာနယ္ပါ။ လံုး၀ကို ျပင္လည္းမျပင္၊ ဂ႐ုလည္းမစိုက္တဲ့ ဂ်ာနယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မွတ္ထားပါတယ္။ ျမန္မာစာလံုးေပါင္းေတြမွားလို႔ အဂၤလိပ္စာလံုးေပါင္းေရာ မွန္သလားဆိုေတာ့လည္း တလြဲခ်ည္းပါပဲ။ သူတို႔ေရးခ်င္သလိုကို ေရးတာပါ။ သည္းခံရတာပါပဲ။

ေနာက္မ်ားမွ ဆက္ပါဦးမယ္။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၇ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။
နံနက္ ၇ နာရီ ၁၃ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ပညာရွင္ဆိုတာ ႀကီးျမတ္သူျဖစ္တယ္ - လူထုစိန္၀င္း

အႏုပညာအလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳသူတိုင္းကို အႏုပညာသည္လို႔ ေခၚခ်င္ေခၚပါ။ အႏုပညာရွင္လို႔ေတာ့ျဖင့္ မေခၚခ်င္ဘူးလို႔ တစ္ခါက ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ကို ယူလာၿပီး မိန္းကေလးတစ္ဦးက ေမးခြန္းေတြ ေမးပါတယ္။ ျမန္မာစာ ဆရာမေလးတစ္ဦးပါ။ သူက "ပညာရွင္"ဆိုတဲ့ စကားကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေလ့လာဆန္းစစ္ေနပံု ရပါတယ္။

သီခ်င္းသည္ဆိုတဲ့ အသံုး
အႏုပညာရွင္ဆိုတဲ့ စကားရွိသလို ျမန္မာစကားမွာ အႏုပညာသည္ဆိုတဲ့ အသံုးလည္းရွိပါတယ္။ သဘင္သည္ဆိုတဲ့ အသံုးလည္း ရွိပါတယ္။ ေရွးက သီခ်င္းသည္ (သာခ်င္းသည္) တို႔၊ ပန္းပြတ္သည္တို႔ ဆိုတဲ့အသံုးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သီခ်င္းဆိုသူတိုင္း အၿငိမ့္က  ဇာတ္က,စားသူတိုင္းကို ဂီတပညာရွင္တို႔၊ သဘင္ပညာရွင္တို႔မေခၚဘဲ ပညာသည္လို႔သာ ေခၚေစခ်င္တာပါ။ ကုိယ့္တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕ အျမင္သေဘာထားပါ။ အဘိဓာန္ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ၊ က်မ္းစာအလိုေတြနဲ႔ ညီေကာင္းမွညီပါလိမ့္မယ္။ အသက္ႀကီးတဲ့ သတင္းစာဆရာတစ္ေယာက္ ေျပာတာျဖစ္လို႔ဆိုၿပီး အမွန္လို႔ မယူဆပါနဲ႔။ မေရးလိုက္ပါနဲ႔။ သတင္းစာဆရာ ဘယ္သူဘယ္၀ါကျဖင့္ သူ႔အယူအဆကို ဒီလိုဒီလုိ ေျပာပါတယ္ဆိုတာမ်ိဳးပဲ ေရးပါ။ အသက္ႀကီးတဲ့သူရဲ႕ စကားတိုင္း မွန္တယ္လို႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ မမွားတဲ့ သတင္းသမားလည္း မရွိပါဘူး။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးရွာပါ၊ ေလ့လာပါ၊ သုေတသနေတြလုပ္ပါလို႔ ဆရာမေလးကို စကားခံၿပီးမွ ကုိယ့္အျမင္အယူအဆေတြကို ေျပာျပလုိက္ပါတယ္။

စည္း၀ါးမသိအဆိုေတာ္
သီခ်င္းဆိုသူတိုင္း ဂီတသေဘာတရား၊ ဂီတပညာကို တတ္သိနားလည္ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဒီေခတ္မွာ အသံအေၾကာင္း၊ စည္း၀ါးအေၾကာင္း ဘာတစ္ခုမွ မသိဘဲနဲ႔ အဆိုေတာ္ျဖစ္ေနသူေတြ၊ သီခ်င္းေရးေနသူေတြ မနည္းလွပါဘူး။ တခ်ိဳ႕မ်ား ေတာ္ေတာ္ေအာင္ျမင္ၿပီး ဒီအလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေနတာေတာင္ ရွိပါတယ္။ အသံအေၾကာင္း၊ စည္း၀ါးအေၾကာင္း နားမလည္သူတစ္ေယာက္ကို နာမည္ႀကီးအဆိုေတာ္ ျဖစ္ေန႐ံုနဲ႔ေတာ့ ဂီတပညာရွင္လို႔ ေခၚသင့္တယ္မထင္ပါဘူး။ စင္စစ္ သူဟာ "သီခ်င္းသည္" ပါ။ သဘင္သည္ဆိုတဲ့ စကားရွိထားတဲ့အတြက္ ဂီတပညာနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳသူ "ဂီတပညာသည္" ဆိုတဲ့ အေခၚမ်ိဳးေလာက္နဲ႔ပဲ သင့္ေတာ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အဆိုေတာ္လိုပါပဲ၊ ဒီေခတ္မွာ အၿငိမ့္က,စားတုိင္း၊ ဇာတ္က,စားေနတုိင္း ကတတ္တယ္လို႔ မထင္နဲ႔။ တခ်ိဳ႕က လက္ေျမႇာက္ေျခေျမႇာက္နဲ႔ ဇာတ္ခံုေပၚ ပတ္ခ်ာလည္ေျပးရင္း ခုန္ေပါက္ေနတာေလာက္ လုပ္တတ္တာ။ "ေခါင္း၊ ခါး၊ ေျခ၊ လက္" တို႔ ဘာတို႔ သိတာမဟုတ္ဘူး။ အၿငိမ့္ဆိုတဲ့ အကပညာရပ္တစ္ခုကို ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ "အၿငိမ့္ေခြ" ေတြထဲက မင္းသမီးေတြကို ၾကည့္လုိက္ရင္ လက္ခံသေဘာတူမွာပါ။

ဆတ္ဆတ္ထိမခံသူ
ပညာရွင္ဆိုတာကေတာ့ ပညာရပ္တစ္ခုကို "ထံုးလိုေခ်၊ ေရလိုေႏွာက္" ႏိုင္ေအာင္ ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္ တတ္သိနားလည္ၿပီး အဲဒီပညာနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳသူ၊ အဲဒီပညာကို တိုးတက္သထက္ တိုးတက္ေအာင္ ရွာေဖြစမ္းသပ္၊ သုေတသနအလုပ္ေတြ လုပ္ေနသူ၊ အဲဒီပညာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ရွာေဖြေတြ႔ရွိခ်က္ေတြ ျဖည့္စြက္ေပးႏိုင္သူ၊ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြနဲ႔ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ၿပီး ေကာက္ခ်က္တစ္ခု ခ်ေပးႏုိင္သူျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ တစ္ခ်က္ထပ္ျဖည့္ပါေသးတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကေတာ့ ပညာရွင္ဆိုတာ ကုိယ့္ပညာရပ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ကုိယ့္အသက္နဲ႔ထပ္တူ ေလးစားတန္ဖိုးထားၿပီး အဲဒီဂုဏ္သိကၡာကို "ဆတ္ဆတ္ထိမခံ" ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္သူ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေၾကာင္ျဖဴေၾကာင္မည္း အယူအဆ
ဒီအခ်က္က ဒီေခတ္မွာ ပိုၿပီး အေရးႀကီးတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ "ေၾကာင္ျဖဴတာ မည္းတာက အေရးမႀကီးဘူး၊ ႂကြက္မိဖို႔သာလိုရင္းပဲ" ဆိုတဲ့ အယူအဆ လႊမ္းမိုးၿပီး ေနရာတကာမွာ "ေငြ အဓိက" ျဖစ္ေနတဲ့ ကမၻာႀကီးမွာ ပညာရွင္ေတြကိုယ္တုိင္လည္း "အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏုိင္တယ္" ဆိုတဲ့စကား အေျပာမ်ားလာၾကတာမ်ား ၾကားမိျမင္ေတြ႔ေနရလို႔ပါ။ ေငြအတြက္၊ ရာထူးအာဏာအတြက္ ကိုယ့္ပညာရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ပညာရွင္ဆိုတဲ့ ကုိယ့္ဂုဏ္သိကၡာကို မငဲ့ကြက္ေတာ့ဘဲ ေငြရွင္ ေၾကးရွင္မ်ား၊ ရာထူးအာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ ေရွ႕ေမွာက္မွာ ၀ပ္စင္းသါားၾကတာေတြလည္း မနည္းပါဘူး။ ေလာေလာဆယ္ေတာင္ ပညာရွင္တခ်ိဳ႕ဟာ ေဆး၀ါးထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ့ ကုမၸဏီႀကီးေတြ ခုိင္းေစတဲ့အတုိင္း ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြး ေရာဂါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး  ပံုႀကီးခ်ဲ႕အစီရင္ခံစာေတြ ေရးသားတင္သြင္းခဲ့ၾကတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ ႏုိင္ငံတကာ စာနယ္ဇင္းေတြမွာ ဖတ္ေနရပါတယ္။ ဓာတုလက္နက္ေတြနဲ႔ အဆိပ္ဓာတ္ေငြ႔လက္နက္ေတြ စမ္းသပ္တီထြင္ေပးေနၾကသူေတြဟာလည္း သိပၸံပညာရွင္လို႔ အမည္ခံထားၾကတဲ့ ပါရဂူဘြဲ႔ရေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

သိကၡာကို ရိကၡာနဲ႔ လဲသူေတြ
ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ သူေဌးဆိုသူေတြက ပိုက္ဆံရွာတတ္႐ံု၊ ေငြထုတ္ေပး႐ံုကလြဲၿပီး ဘာမွတတ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သိပၸံပညာရွင္ေတြကသာ လူသတ္လက္နက္ေတြျဖစ္ေတာ့ မလုပ္ႏုိင္ဘူလို႔ တင္ထားရင္ သူေဌးေတြ ဘာလုပ္တတ္မွာလဲ။ ပညာရွင္ေတြက ပညာရွင္ရဲ႕ က်င့္၀တ္သိကၡာနဲ႔ ပညာရပ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို မထိန္းၾကလို႔သာ ဒီလို လူသတ္လက္နက္ေတြ အစုလုိက္၊ အပံုလုိက္ ရွိေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ပညာရွင္ေတြကို ဒီလိုျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္လုိက္တာက "ေၾကာင္ျဖဴ ေၾကာင္မည္း" သမားေတြျဖစ္တယ္။ သူတို႔သာ အဓိကတရားခံျဖစ္တယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပညာရွင္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကို အသျပာနဲ႔ ေရာင္းစားဖို႔ ၀န္မေလးတဲ့ ပညာရွင္ေတြမွာလည္း တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဆိုကေရးတီး လို
"ပညာရွင္" ဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ႕ေနာက္မွာ အင္မတန္ႀကီးေလးတဲ့ တာ၀န္ေတြရွိသလို၊ အင္မတန္ႀကီးျမတ္တဲ့ တန္ဖိုးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစကားကို ေပါ့ေပါ့လြယ္လြယ္ မသံုးေစခ်င္ဘူး။ ပညာရွင္ဆိုတဲ့ နာမည္ခံခ်င္ၾကရင္လည္း ကုိယ္ကုိယ္ကိုယ္ ဆိုကေရးတီးလို ကိုယ့္ပညာရပ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို အသက္နဲ႔လဲၿပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ ျပဳႏုိင္ရဲ႕လားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို အရင္ဆံုးေမးၾကည့္ပါဦးလို႔ ေျပာလုိက္ခ်င္ပါတယ္။

(True News ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂ အမွတ္ ၂၇ မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မႈရွာပံုေတာ္ (၂) - ေဇယ်သူ

မိမိအက်ိဳးစီးပြားထက္ ႏိုင္ငံ့အက်ိဳးစီးပြား ဦးထိပ္ထားသူ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ "မိမိတစ္ကုိယ္ေရ အက်ိဳးစီးပြါးထက္ ႏိုင္ငံ့အက်ိဳးစီးပြါးကို ဦးထိပ္ထားသူ" ျဖစ္သည္။ ေခါင္းေဆာင္မႈပညာရပ္ အလိုအရ 'Putting the organization's interests before personal interests' သေဘာတရားႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ လံုး၀ကုိက္ညီသည္။ သူ႔အတြက္ "လြတ္လပ္ေရးသည္ ပထမ၊ လြတ္လပ္ေရးသည္ ဒုတိယ၊ လြတ္လပ္ေရးသည္ တတိယ" သာ ျဖစ္ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား။

ေခတ္ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ႏုိင္ငံစံု၊ နယ္ပယ္စံုတြင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ရွိခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေခါင္းေဆာင္အမ်ားအျပားသည္ မိမိတို႔ပန္းတိုင္ေရာက္ေရးကိုသာ ဦးစားေပးတတ္ၿပီး ႏုိင္ငံပန္းတိုင္ေရာက္ေရး၊ မိမိအဖြဲ႔အစည္း ပန္းတိုင္ေရာက္ေရးကို ေနာက္တြင္ထားသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံ သို႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း ပန္းတိုင္သို႔ ခ်ီတက္ရာတြင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ႏိုင္ငံ ပန္းတုိင္မေရာက္မီ ကာယကံရွင္ ေခါင္းေဆာင္က ပန္းတုိင္သို႔ ႀကိဳေရာက္သြားသည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးသမုိင္း၊ စီးပြါးေရးသမုိင္းတြင္ မ်ားစြာ ေတြ႔ခဲ့ရသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွာ မိမိပန္းတုိင္ေရာက္ေရးထက္ ႏိုင္ငံပန္းတုိင္ေရာက္ေရးကိုသာ ဦးထိပ္ထားသူ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းျဖစ္သည္။

ေခါင္းေဆာင္လုပ္ရမွသာ အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ ႀကိဳးစားအားထုတ္သည္မဟုတ္ဘဲ ေနာက္လိုက္ေနရာရလွ်င္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ က်ရာေနရာမွ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးပမ္းသူျဖစ္သည္။ မိမိေခါင္းေဆာင္ေနရာမွ မေနရလွ်င္ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္လိုသည့္ "မင္းသားႀကီးမလုပ္ရရင္ ပတ္မႀကီးထိုးေဖာက္မည့္" စိတ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တြင္ လံုး၀မရွိပါ။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ဥကၠ႒ျဖစ္သင့္ေသာ္လည္း အျခားေက်ာင္းသားႀကီးတစ္ေယာက္ အေရြးခံလိုက္ရၿပီး ကိုေအာင္ဆန္းမွာ ဒုဥကၠ႒သာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေျခထိုးခံရသည္ဟု ယူဆကာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ကုိေအာင္ဆန္း ကိုယ္တုိင္မွာမူ ကဖ်က္ယဖ်က္စိတ္ လံုး၀မရွိဘဲ အဖြဲ႔၏ က်ရာတာ၀န္မ်ားကို ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ယင္းကိုၾကည့္လွ်င္ သူ႔တြင္ ထုိင္ခံုလုလိုစိတ္ လံုး၀မရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ အဖြဲ႔အစည္း ေကာင္းစားေရးအတြက္ မိမိ၏ အတၱကို အလြယ္တကူ ခ်ိဳးႏွိမ္ႏိုင္သည့္သူပင္ ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ႏုိင္ငံ့အေရးသာ ဦးစားေပးၿပီး မိမိအက်ိဳးစီးပြားကို မေဖြရွာသျဖင့္ ၎ႏွင့္ဆက္ဆံရသည့္ ႏိုင္ငံျခားသား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကပင္ ေလးစားၾကရသူျဖစ္ေၾကာင္း ေအာက္ပါစာပုိဒ္က သက္ေသထူေနသည္။

"ျမန္မာျပည္ေရာက္ ဂ်ပန္စစ္တပ္မ်ား၏ ပထမဆံုး  ေသနာပတိခ်ဳပ္ အီးဒါး (Lt.General Iida) က ေအာင္ဆန္းသည္ ေငြလည္း မမက္၊ အာဏာလည္း မမက္၊ တစ္ကုိယ္ေကာင္းလည္း မဆန္၊ ဒါေၾကာင့္ ဂ်ပန္ေတြက သူ႔ကိုေလးစားသည္" ဟု ေျပာဖူးသည္။
(ေအာင္ဆန္းမိသားစု-၁၇၀)

ျမန္မာႏုိင္ငံဘုရင္ခံ ေဒၚမန္စမစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအား ရာထူးႏွင့္ စည္း႐ံုးရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း မရခဲ့ေၾကာင္းကို ေအာင္ဆန္းမိသားစု စာအုပ္တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း မွတ္တမ္းတင္ထားသည္။

"ထိုအခ်ိန္အထိ ဘုရင္ခံ ေဒၚမန္စမစ္သည္ ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း ေကာင္းစြာမသိေသးေပ။ ယခင္က ေတြ႔ဖူးေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကဲ့သို႔ ေအာင္ဆန္းကိုလည္း ရာထူးႏွင့္ ဆြယ္ (၀ါ) ၀ယ္၍ ရလိမ့္မည္ဟု ထင္ေနပံုေပၚသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအာင္ဆန္းအား ျပန္ေျပာမည့္ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကို I like Aung San very much. I don't mind taking him into the Executive Council or giving him a big post.

"ကၽြႏ္ုပ္ ေအာင္ဆန္းကို အလြန္သေဘာက်သည္။ သူ႔အား ၀န္ႀကီးတစ္ေနရာျဖ္စေစ၊ ရာထူးႀကီးတစ္ခုျဖစ္ေစ ေပးဖို႔ မခဲယဥ္းပါဘူး" ဟု ေျပာသည္။ ထိုသတင္းၾကားၿပီးေသာအခါ ေအာင္ဆန္းက ကၽြန္ေတာ့္အား "ဘုရင္ခံက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးမ်ား ေအာက္ေမ့ေနသလဲ မသိပါဘူး" ဟု ေျပာသည္။

အဂၤလိပ္က ဖြဲ႔ေပးသည့္ Burma Army ဗမာ့တပ္မေတာ္အတြင္းသို႔ ဖက္ဆစ္ကိုေတာ္လွန္ခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္ PBF ေျပာင္းလဲထည့္သြင္းရာတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအား ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ရာထူး (Brigadier General) ျဖင့္ ဒုတပ္မေတာ္ စစ္ေဆးေရးအရာရွိခ်ဳပ္ ရာထူးထမ္းေဆာင္ရန္ ၿဗိတိန္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ ေလာ့ဒ္ေမာင့္ဘက္တန္က ကမ္းလွမ္းေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ တစ္ဦးတည္းမဆံုးျဖတ္။ သူ ပါ၀င္ေနသည့္ ဖ.တ.ပ.လ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ မ်ိဳးခ်စ္ဗမာ့တပ္မေတာ္သို႔ ထိုကမ္းလွမ္းခ်က္ကို တင္ျပၿပီး အမ်ား၏ အဆံုးအျဖတ္ကို နာခံကာ ရာထူးကို လက္ခံျခင္းမျပဳခဲ့ဘဲ ႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ပိုမိုစြမ္းေဆာင္ႏိုင္မည့္ ဖ.တ.ပ.လ ကိုသာ ပံုကာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ထိုသို႔ လက္ရွိရာထူးမွ ထြက္လုိက္သည့္အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စား၀တ္ေနေရး အေတာ္က်ပ္တည္းသြားခဲ့သည္။

ေလာ့ဒ္ေမာင့္ဘက္တန္ထံသို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ျပန္စာမူရင္းမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္သည္။
I have placed befor my colleagues in the AFPFL and the PBF your offer to appoint me in the Burma Army… I regret very much that I shall not be able to serve further in the Army. But this is the majority decision, and I must abide by it.
(ေအာင္ဆန္းမိသားစု - စာ ၁၈၃)


၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၂၉ ရက္ေန႔ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္က်ဆံုးၿပီး ၁၀ ရက္အၾကာ) လႊတ္ေတာ္တြင္ "ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းေၾကာင္းအဆို" ကို ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏု တင္သြင္းရာတြင္-
"ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ တျခားက ကုိယ့္စိတ္ကုိယ္ မထိန္းႏိုင္တဲ့ လူစားမ်ိဳး၊ ေလာဘႀကီးတဲ့ လူစားမ်ိဳး၊ အဲဒီလို လူစားမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက တစ္သက္မဟုတ္ဘူး ဆယ္သက္မကုန္ႏိုင္ေအာင္ ပစၥည္းေတြစုႏိုင္တယ္၊ အဲဒီအထိျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ဒီလိုရတဲ့ ၾသဇာအရွိန္အ၀ါေတြကို အလြဲသံုးစားျပဳၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတြဟာ သံုးမကုန္ေလာက္ေအာင္ စုသြားၾကတဲ့ လူေတြအေၾကာင္းကိုလည္း ဒီမွာႂကြလာတဲ့ အမတ္မင္းေတြ အသိပါပဲ" ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည့္ စကားတြင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ကိုယ္က်ိဳးမရွာ ျပည့္အက်ိဳးကိုသာ ရွာျခင္းကို ျမင္ေတြ႔ရမည္။
(ေအာင္ဆန္းမိသားစု - စာ ၁၇၀)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မျဖစ္မီ ကိုေအာင္ဆန္းဘ၀ကပင္ ႏိုင္ငံ့အက်ိဳးကိုသာ ေရွး႐ႈခဲ့သည္။ ထိုေခတ္က ဘီေအေအာင္လွ်င္ ၿမိဳ႕ပိုင္၊ နယ္ပိုင္စသည့္ ရာထူးမ်ား အလြယ္ရႏုိင္ၿပီး သူေဌးသမီး ဥစၥာေပါ ႐ုပ္ေခ်ာမ်ားကို ေခါင္းေခါက္ေရြးႏိုင္သည့္တိုင္ ဘီေအဘြဲ႔ရ ကိုေအာင္ဆန္းသည္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္အတြင္းသို႔သာ ေျခစံုပစ္၀င္ခဲ့သည္။

လူဆိုသည္မွာ ပုထုဇဥ္မွန္လွ်င္ အတၱရွိသည္။ အတၱကို ခ်ိဳးႏွိမ္ၿပီး မိမိဦးေဆာင္ရသည့္ အဖြဲ႔အစည္း သို႔မဟုတ္ ႏုိင္ငံအက်ိဳးစီးပြားကို ေရွ႕တန္းတင္ႏိုင္ျခင္းသည္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း၏ အမွတ္လကၡဏာပင္ျဖစ္ၿပီး ထိုသူဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း သို႔မဟုတ္ ႏုိင္ငံသည္လည္း ပန္းတုိင္သို႔ ေရာက္ရွိေပမည္။ မိမိေနာက္လုိက္အမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳျခင္းကိုလည္း ခံရေပမည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား ျမန္မာျပည္သူမ်ားကလည္း ေလးစားၾကည္ညိဳၾကသလို ႏုိင္ငံသည္လည္း လြတ္လပ္ေရးပန္းတုိင္သို႔ အေရာက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့သည္။ ယင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ 'Putting the organization's interests before personal interests' သေဘာတရားႏွင့္ ၁၀၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ကိုက္ညီေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

(The Voice Weekly ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၆ အမွတ္ ၁၅ မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

Haiti ငလ်င္က ေပးတဲ့အေတြး - ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)

တစ္ေန႔က မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ေမးလာတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုေၾကာင့္ ဒီစာကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ဒီစာကို ေရးခ်င္တဲ့အတြက္ အဲဒီေမးခြန္းကို ေစာင့္ေနခဲ့ရတာ တစ္လေက်ာ္သြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္းျပပါရေစ။ ေမးခြန္းေမးခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြက ျမန္မာ့ေသြးဘေလာ့ဂ္ကို ပံုမွန္ဖတ္႐ႈသူတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း မၾကာခဏ အားေပးတတ္သူ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပတတ္သူ တစ္ဦးပါ။ ဘေလာ့ဂ္ကို ပံုမွန္ဖတ္ေနသူျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေတြကို တင္ေပးတတ္တယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ဘာလဲဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းသိတဲ့ လူနည္းစုထဲက တစ္ေယာက္ပါ။ သူကေတာ့ ေျပာရွာပါတယ္…. ငါလည္း ေမးမလို႔ ေမးမလို႔နဲ႔ မေမးျဖစ္တာ၊ အခုေတာ့ႀကံဳလို႔ ေမးၾကည့္ျဖစ္တာပါတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့… သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းက ဘာမွ အထူးအဆန္းႀကီး မဟုတ္ပါဘူး။
"မင္းဘေလာ့ဂ္မွာ ဒီေလာက္ စံုေနေအာင္ တင္ေပးထားၿပီး ေဟတီသတင္းကို ဘာျဖစ္လို႔ မတင္ေပးတာလဲတဲ့။ သတင္းတိုေလးေတာင္ မေတြ႔ဘူး" တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္ေျဖမည္
ဟုတ္ပါတယ္။ ေဟတီငလ်င္သတင္းကို ကၽြန္ေတာ္ သတင္းအျဖစ္နဲ႔ေတာင္ တင္မေပးထားပါဘူး။ တမင္ကို မတင္ေပးျဖစ္တာပါ။ အဲဒီလို မတင္ေပးျဖစ္ေအာင္ အားတင္းရတာလည္း အေတာ္ပင္ပန္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလို အခုေရးေနတဲ့စာကို ေရးခ်င္တဲ့အတြက္ ေမးခြန္းတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ေရာက္မလာမခ်င္း မေရးဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးသား ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ တစ္ပတ္ၾကာလည္း ဘယ္သူကမွ မေမး၊ ႏွစ္ပတ္လည္း မထူး၊ သံုးပတ္လည္း ဘယ္သူကမွ ပါးစပ္မဟ၊ ေလးပတ္ၾကာလည္း အသံမၾကားဆိုေတာ့ အေတာ္ေလးကို စိတ္ပ်က္မိ၊ အားငယ္မိတာ အမွန္ပါပဲ။ ေဟာ… အခုေတာ့ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ကို ေမးလာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ အင္မတန္ ေပ်ာ္ပါသည္။ သူမ်ားေတြ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သတင္းကို ကၽြန္ေတာ္က ေပ်ာ္ေနတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေ၀ဖန္ၾက၊ ေမတၱာပို႔ၾကမယ္ဆိုရင္လည္း ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ခံယူပါမယ္။ တစ္လေက်ာ္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ခိုးလုခုလု ျဖစ္ေနခဲ့ရတဲ့ အလံုးတစ္လံုးကို ေခ်ဖ်က္လိုက္ရၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေက်နပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာေတြကို ေျပာပါမည္၊ ေမးခြန္းေတြအတြက္ ေျဖပါမည္။

ေဟတီႏိုင္ငံဆိုသည္မွာ
ေဟတီႏိုင္ငံဆိုတာ အတၱလႏၱိတ္သမုဒၵရာေတာင္ပိုင္း၊ ေျမာက္အေမရိကတုိက္နဲ႔ ေတာင္အေမရိကတိုက္အၾကား၊ မကၠဆီကိုပင္လယ္ေကြ႔၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ကာရစ္ဘီယံပင္လယ္ႀကီးအတြင္းရွိ ဟစ္စပန္နီယိုလာဆိုသည့္ ကၽြန္းႀကီးတစ္ကၽြန္းေပၚတြင္ တည္ရွိသည့္ ႏိုင္ငံငယ္ေလးတစ္ခု။ ေဟတီက ကၽြန္းအေနာက္ပိုင္းမွာ တည္ရွိၿပီး သူတို႔နဲ႔အတူ ႏွစ္ေယာက္တစ္အိပ္မက္,မက္ကာ ထိုကၽြန္းေပၚတြင္ ေနာက္ထပ္တည္ရွိသည့္ႏုိင္ငံက ဒိုမီနီကန္သမၼတႏိုင္ငံ။ ေဟတီႏုိင္ငံရဲ႕ အက်ယ္အ၀န္းက ဧရိယာစတုရန္းမုိင္ ၁၀၇၁၄ သာရွိသည္။ လူဦးေရ ၉ သန္းေက်ာ္ရွိၿပီး ၉၅ ရာခုိင္ႏႈန္းက လူမည္းမ်ားျဖစ္သည္။ ၁၈၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ျပင္သစ္ကုိလိုနီ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္မွ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ပို႔(တ)ေအာ္ပရင့္(စ)ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိသမၼတက ရီနီပရီဗယ္ျဖစ္သည္။

ေဟတီမွာ ကမၻာပ်က္ခဲ့ရတဲ့ ဇန္န၀ါရီ ၁၂ ရက္
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၄ နာရီ ၅၄ မိနစ္ခန္႔မွာ ျပင္းအား ရစ္ခ်္တာစေကး ၇.၀ အဆင့္ရွိသည့္ ငလ်င္တစ္ခုက မဖိတ္ေခၚဘဲႏွင့္ ေဟတီႏိုင္ငံေလးဆီကို ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ ဦးတည္ဗဟိုခ်က္ျဖစ္ခဲ့သည္က ၿမိဳ႕ေတာ္ ပို႔(တ)ေအာ္ပရင့္(စ)၏ အေနာက္ေတာင္ဘက္ ၁၀ မုိင္ေက်ာ္ခန္႔အကြာ ေျမေအာက္ (၈.၁) မိုင္ အနက္တြင္ျဖစ္သည္။ သူခ်ည္းပဲ လာတာမဟုတ္ဘဲ ေနာက္ေတာ္ပါရံေရြေတာ္ေတြအျဖစ္ ရစ္ခ်္တာစေကး ၅.၀ မွ ၅.၉ အၾကားရွိ ငလ်င္လႈပ္မႈေပါင္း (၁၄)ႀကိမ္အပါအ၀င္ Aftershock မ်ားစြာ လႈပ္ခတ္ခဲ့ေသးသည္။

တစျပင္ျဖစ္သြားတဲ့ ေဟတီၿမိဳ႕ေတာ္
အဲဒီငလ်င္ေၾကာင့္ လူဦးေရ (၂)သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ပို႔(တ)ေအာ္ပရင့္(စ)မွာရွိတဲ့ အေဆာက္အအံုအားလံုးရဲ႕ ၉၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ ၿပိဳလဲပ်က္စီးေၾကမြသြားသည္။ ငလ်င္ျဖစ္ၿပီးၿပီးခ်င္း ခ်က္ခ်င္းေရတြက္လို႔ရသမွ်က လူ (၇)ေသာင္းေက်ာ္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ လူ ခုနစ္ေသာင္းဆိုသည့္ ပမာဏသည္ မ်က္လံုးျပဴး႐ံုသာမဟုတ္၊ အသက္႐ွဴရပ္သြားေလာက္သည္အထိ ဆိုး၀ါးလွသည့္ ပမာဏ။ သို႔ေသာ္ ဘယ္သူမွ မ်က္လံုးမျပဴးႏိုင္၊ အသက္႐ွဴ မရပ္ႏုိင္ၾကေသး။ ၿပိဳလဲပ်က္စီးေနသည့္ အေဆာက္အအံု အပ်က္အစီးေတြေအာက္မွာ လူေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိေနေသးလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္၊ ဘယ္သူမွ မခန္႔မွန္းႏိုင္။ သမၼတနန္းေတာ္လည္း ၿပိဳလဲသြားၿပီ၊ လႊတ္ေတာ္လည္း ေျမခသြားၿပီ။ အစိုးရအဖြဲ႔ ဘယ္မွာ႐ံုးစိုက္ရမွန္း မသိေတာ့။ ဘယ္သူေတြကို တာ၀န္ေပးရမွာလဲ မဆံုးျဖတ္ႏုိင္ေတာ့။ ေသတဲ့လူေတြကို ဘယ္မွာထားရမလဲ မစဥ္းစားႏိုင္၊ အပ်က္အစီးေတြေအာက္က လူေတြ၊ အေလာင္းေတြကို ဘယ္လိုကယ္ထုတ္၊ ဖယ္ထုတ္ရမလဲဆိုတာ ေတြးေတာင္မေတြးတတ္။ မေသဘဲ ဒဏ္ရာဗရပြ၊ မ်က္ႏွာမွာ မ်က္ရည္မရွိဘဲ ေသြးစည္းေခ်ာင္းပဲ ျပည့္ေနတဲ့ လူေတြကို ဘယ္လို ေဆးကုေပးရမလဲ၊ စားနပ္ရိကၡာ ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမလဲ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေနရာခ်ထားေပးၿပီး အနားယူခုိင္းရမလဲ။ ၾကည့္ေလရာရာ ၿမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုလံုးက သုႆာန္တစျပင္သက္သက္၊ အေလာင္းေတြက ေနရာအႏွံ႔၊ ညည္းညဴသံေတြက မသဲမကြဲ၊ အုတ္ပံုအပ်က္အစီးေတြက ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ အျပည့္အႏွက္၊ သြားလာေနသူေတြ ၾကည့္ေတာ့လည္း မ်က္ႏွာက ျဖဴဖပ္ျဖဴေရာ္၊ ေသြးစေသြးနေတြႏွင့္၊ မ်က္လံုးေၾကာင္ေတာင္ႏွင့္၊ ရီေ၀ေသာအၾကည့္တို႔ႏွင့္ ငိုစရာမ်က္ရည္မရွိေတာ့သည့္ လူေသေကာင္မ်က္ႏွာတို႔ႏွင့္ တကယ့္ကို ေလာကငရဲ ျဖစ္သြားရသည္။ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္း ပ်က္စီးသြားသည္၊ ေလဆိပ္က အျပည့္အ၀ သံုးမရေတာ့၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေတြက အားလံုးကေမာက္ကမ၊ ဆက္သြယ္ေရးဆိုတာ စဥ္းစားလို႔မရေတာ့။

ကယ္ပါယူပါ တစာစာ
ေဟတီသမၼတက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ ႏိုင္ငံတကာသို႔ ေမတၱာရပ္ခံသည္။ သူတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ အကူအညီမ်ား ေပးၾကဖို႔၊ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေဆာင္ရြက္ေပးၾကဖို႔ေပါ့။ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းကလည္း ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ လက္ပိုက္ၾကည့္မေနၾကပါႏွင့္၊ ကူညီၾကပါ၊ ႐ိုင္းပင္းၾကပါဟု ႏိႈးေဆာ္ေပးေနရသည္။ အေမရိကန္တို႔ ႐ုရွားတို႔၊ ဂ်ာမနီတို႔၊ ျပင္သစ္တို႔ကလည္း ႏုိင္ငံေတြအားလံုး အကူအညီေပးၾကဖို႔၊ အလွဴေငြထည့္၀င္ၾကဖို႔၊ နည္းပညာေတြ အကူအညီေပးၾကဖို႔ ရြာေဆာ္လုပ္ေနၾကရသည္။

ဆိုး၀ါးလြန္းတဲ့ စံခ်ိန္ေတြ
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ရဲ႕ ကန္႔လန္႔ကာအဖြင့္ကို ေဟတီငလ်င္က မလွမပျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမွ တကယ့္ကို ၾကမ္းရမ္းလြန္းလွသည္။ ေဟတီႏုိင္ငံရဲ႕ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္သက္တမ္းအတြင္းမွာ တစ္ႀကိမ္မွ မႀကံဳဖူးေသးတဲ့ ေဘးအႏၱရာယ္ႏွင့္ ခါးသီးစြာ လက္ေတြ႔ႀကံဳလုိက္ရသည္။ ကာရစ္ဘီယံေဒသ၌ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္အတြင္း အင္အားအျပင္းဆံုးႏွင့္ ပ်က္စီးမႈပမာဏ အႀကီးဆံုးငလ်င္အျဖစ္ စံခ်ိန္တင္သြားခဲ့သည္။ လူဦးေရ ၉ သန္းေက်ာ္သာ ရွိေသာ ႏုိင္ငံငယ္ေလးတစ္ခုအတြက္ လူ ၃ သန္းေက်ာ္ အတိဒုကၡေရာက္သြားေစခဲ့သည္ကလည္း ဆိုး၀ါးလြန္းလွသည္။

၀န္ခံပါတယ္
ေဟတီငလ်င္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ အခုေနာက္ဆံုး စာရင္းဇယားေတြအရ လူဦးေရ ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီဆိုသည့္ သတင္းက ဘယ္လိုမွ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းတာ၊ ၾကည္ႏူးစရာမေကာင္းတာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါသည္။ လူေတြေသသြားတာကို ၀မ္းနည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္ထက္ က်န္ရစ္ခဲ့သူေတြအတြက္ ပိုလို႔ သနားမိသည္။ မိဘမဲ့သြားတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနၿပီလဲ၊ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ ဘယ္သူမွန္းမသိ၊ ဘယ္မွာေနရမွန္းမသိတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနမလဲ၊ စားစရာမရွိ၊ ေနစရာမရွိ၊ အကူအညီေတာင္းစရာမရွိ ျဖစ္ေနသည့္ ဒုကၡသည္က ေရတြက္ႏိုင္မွာမဟုတ္။ သို႔ေသာ္ ထို၀မ္းနည္းစိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္အၾကာႀကီး မထိန္းထားႏိုင္ပါ။ ေဟတီသတင္း ဖတ္ရသည့္ခဏတြင္ေတာ့ သနားစရာေကာင္းလုိက္တာ ဆိုတာေလာက္ပဲ ျဖစ္မိပါသည္။ ကုိယ့္အလုပ္ေတြႏွင့္ကိုယ္မို႔ ေဟတီကိစၥကို အေလးထားၿပီး အခ်ိန္ေပးမေနႏိုင္ေပ။ ရွင္းေအာင္ေျပာရလွ်င္ ေဟတီကဒုကၡသည္ေတြ စားစရာမွ ရွိပါ့မလားဆိုတဲ့အေတြးထက္ မနက္မိုးလင္း အိပ္ရာႏိုး၍ နံနက္စာစားဖို႔ကိစၥသည္ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ပိုအေရးႀကီးတာကို မညာတမ္း ၀န္ခံပါသည္။ သူတို႔အေၾကာင္းကို ေတြးေနၿပီး မစားႏိုင္၊ မေသာက္ႏိုင္၊ မအိပ္ႏုိင္၊ အလုပ္မလုပ္ႏုိင္ ကၽြန္ေတာ္မျဖစ္မိပါ။ အျခားသူမ်ားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေဟတီကေပးတဲ ့အေတြး
ကၽြန္ေတာ္တစ္ခု စဥ္းစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာလည္း နာဂစ္ဆိုတဲ့ ႀကီးႀကီးမားမား သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္တစ္ခု ကုိယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရဖူးတယ္။ ဘယ္ေလာက္႐ုန္းကန္ခဲ့ရတယ္၊ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ အားလံုးအသိ။ အခုထိလည္း ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို တာ၀န္ရွိသူေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး အင္တိုက္အားတုိက္ လုပ္ေဆာင္ေနဆဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ နာဂစ္ဒဏ္ ခံခဲ့ရတုန္းကလည္း အျခားႏုိင္ငံေတြက ၀မ္းနည္းေၾကာင္း၊ စာနာေၾကာင္းေတြ ေျပာခဲ့ၾက၊ ျပသခဲ့ၾက၊ ကူညီခဲ့ၾကသည္။ သူ႔အထြာနဲ႔သူေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ကုိယ့္အားကိုယ္ကိုး၊ ကုိယ္ေလွကိုယ္ထိုးၿပီး လုပ္ရတာပါပဲ။ ဘယ္ႏိုင္ငံကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ၀မ္းနည္းပါတယ္၊ ဘယ္လိုအကူအညီေတြ ေပးခ်င္ပါတယ္ စတဲ့သတင္းေတြကို ဖတ္ရရင္ အရမ္းကို ရယ္ခ်င္တာပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕သတင္းေတြမ်ားဆိုရင္ သူတို႔ေတြက ကိုယ္ေတြျမန္မာေတြထက္ပဲ ပိုလို႔ ၀မ္းနည္းေနသေယာင္ေယာင္၊ ပိုလို႔ စိတ္ထိခုိက္ေနသေယာင္ေယာင္ ဖတ္ရ၊ ျမင္ရ၊ ၾကားရေတာ့ ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ ေအာ္ရယ္ခ်င္လိုက္တာမွ အရမ္းကိုပါပဲ။ ကုိယ့္ျမန္မာေတြက ကူညီေနတာကိုေတာ့ အေလးမထားဘဲ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီဆိုတာေတြကို လည္ပင္းရွည္ေအာင္ ေမွ်ာ္ေနခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းကိုလည္း ျပန္ၾကားရ၊ ျပန္သိရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေသးတယ္။

အခုေတာ့ ေျပာလို႔ရပါၿပီ။ ေဟတီႏိုင္ငံမွာ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ နာဂစ္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာဆိုးတဲ့ ငလ်င္ေဘးဆိုးႀကီးဒဏ္ ခံလုိက္ရပါၿပီ။ လူႏွစ္သိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီျဖစ္တဲ့ ေဟတီႏုိင္ငံအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ဘာေတြလုပ္ေပးႏိုင္ပါသလဲ။ ဘာေတြ ကူညီေပးႏုိင္ပါသလဲ။ စာနာသနား စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေပး႐ံုမွတစ္ပါး ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ဘာမ်ားလုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါသလဲ။

တိုက္တြန္းလိုပါတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံအတြက္၊ လူမ်ိဳးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြမွာ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ႀကီးမားတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ မလြဲမေသြႀကံဳရမယ့္ ၂၀၁၀ ကို ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါၿပီ။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း မွီတင္းေနထုိင္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံသားအားလံုးအေနနဲ႔ အေမေက်ာ္ ေဒြးေတာ္လြမ္းမေနဘဲ၊ သူတစ္ပါးကို အားကိုးခ်င္စိတ္ပဲ ေမြးမေနၾကဘဲ မိမိက်ရာတာ၀န္ေတြကို ေက်ပြန္ေအာင္ထမ္းေဆာင္ရင္း၊ ကုိယ့္ျပည္တြင္းေရးကို ကုိယ့္တုိင္းရင္းသား၊ ကုိယ့္ေသြးသား ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမအခ်င္းခ်င္း တုိင္ပင္ညႇိႏိႈင္းေဆြးေႏြး အေျဖရွာရင္း ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၿပီး လက္ရွိရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တဲ့ ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးဆီကို အေရာက္လွမ္းခ်ီတက္သင့္ပါေၾကာင္း ျမန္မာ့ေသြးမွ တုိက္တြန္းလိုပါတယ္။

အမွတ္တရ
ကိုဉာဏ္ (ပန္းေလာင္ေျမ)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၆ ရက္၊ အဂၤါေန႔။
ေန႔လည္ ၁၁ နာရီ ၀၆ မိနစ္တြင္ၿပီး၏။

ပရဟိတ

မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ အေတြးအေခၚ အယူအဆမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အားထုတ္ေရးသားလာမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး True News မွ ႀကိဳဆိုပါသည္။

အစဥ္အဆက္ဆိုသလို နားလည္ခဲ့ၾကသည္မွာ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုလွ်င္ လူတန္းစားတစ္ရပ္သဖြယ္ သီးျခား႐ႈျမင္တတ္ၾကၿပီး ခပ္ကင္းကင္းေနလိုၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ႏုိင္ငံေရးကိစၥ လုပ္ကုိင္သည္ ဆိုသည္မွာ တကယ္တမ္း ပရဟိတလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ျခင္းတစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ျပည္သူလူထု၏ကိုယ္စား တိုင္းျပည္၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး စသည့္ အေရးကိစၥမွန္သမွ်ကို ျပဳလုပ္ရန္ ျပည္သူက အာဏာအပ္ႏွင္းျခင္းကို ခံရသူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ အေရးကိစၥလုပ္သူမ်ားသည္ ႏုိင္ငံေရးသမားစစ္စစ္ ျဖစ္ရန္လိုအပ္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ပရဟိတလုပ္ငန္းျဖစ္၍ အမ်ားအက်ိဳးႏွင့္ယွဥ္ၿပီး ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔၊ အနစ္နာခံတတ္ၿပီး အဂတိတရား ကင္းရွင္းဖို႔ အထူးအေရးႀကီးသည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။

သို႔ျဖစ္၍ ႏုိင္ငံအေရးကိစၥ လုပ္သူမွန္သမွ်သည္ သီးျခားလူတန္းစားတစ္ရပ္ မဟုတ္သလို ျပည္သူလူထု၏ အထက္တြင္လည္း ရွိမေနသင့္ပါ။ ျပည္သူမ်ား လုိအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးရသည့္ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

အယ္ဒီတာ

(True News ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂ အမွတ္ ၂၇ တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိသည့္ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ကို ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

အိုက္ဒီေယာေလာ္ဂ်ီခန္းေျခာက္ရင္ အိပ္မက္မမက္တတ္ဘူး - လူထုစိန္၀င္း

အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို လက္ေတြ႔က်က် ၾကည့္႐ႈသံုးသပ္ၿပီး လက္ေတြ႔ျဖစ္ႏုိင္တာကိုပဲ လုပ္ရမယ္။ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ေလွ်ာက္လုပ္ေနလို႔ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ စကားမ်ား အခုတေလာ ထပ္ခါတလဲလဲ ၾကားေန၊ ဖတ္ေနရတယ္။ ေျပာသူေတြက ဘိုလိုေျပာၾက၊ ေရးၾကတာေပါ့။ "ပရတ္မားတစ္" (Pragmatic) ျဖစ္ရမယ္ေပါ့ေလ။

ေတာကလူ လယ္သမားပဲ လုပ္ရမွာလား
သူတို႔ေျပာတဲ့အတုိင္းဆိုရင္ ေက်းရြာဇနပုဒ္က ေတာင္သူလယ္သမား သားသမီးတစ္ေယာက္က ဆရာ၀န္ႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ လက္ေတြ႔မက်ဘူး။ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ေလထဲ တိုက္အိမ္ေဆာက္ေနတာသာ ျဖစ္တယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆယ္ေစာင္တြဲ ကုန္႐ံုေလာက္သာ ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး လက္ေတြ႔က်က်နဲ႔ လယ္သမားပဲ လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့သေဘာ ျဖစ္ေနတယ္။ ေရွးေခတ္လူသားေတြသာ စိတ္ကူးမယဥ္ခဲ့ၾကဘူးဆိုရင္ မီးရထားတို႔၊ ေလယာဥ္ပ်ံတို႔ဆိုတာေတြ ဘယ္လိုလုပ္ ေပၚလာႏုိင္မွာလဲ။ လေပၚကို လူေတြ ေျခခ်ႏိုင္ခဲ့ၾကတာလည္း စိတ္ကူးယဥ္တတ္ၾကလို႔ပဲ မဟုတ္ဘူးလား။ လေပၚကို လူလႊတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကဆဲအခ်ိန္ကာလမွာ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးတစ္ပါးက မျဖစ္ႏိုင္တာေတြကို စိတ္ကူးယဥ္ေနၾကတာဟာ မုိက္မဲမႈသက္သက္ ျဖစ္တယ္လို႔ ႐ႈတ္ခ်ေျပာဆိုခဲ့တယ္။ ေနာက္ တကယ္လူေရာက္သြားေတာ့မွပဲ ႐ႈတ္ခ်သံ ရပ္စဲသြားေတာ့တယ္။

ဘီေအေအာင္သူ ၁၀၀ မရွိလို႔
အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွာ ေနၾကစဥ္ကာလေတြတုန္းကလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ဘီေအေအာင္တဲ့သူ ၁၀၀ ျပည့္ေအာင္ မရွိေသးလို႔ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ မထိုက္တန္ေသးဘူး။ ၉၁ ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလို၊ ကက္စဘီအုပ္ခ်ဳပ္ေရလို၊ ဟုမၼ႐ူးလို အဆင့္ေလာက္သာ ေတာင္းသင့္တယ္။ ဒါမွ လက္ေတြ႔ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ရွိတယ္လို႔ အဂၤလိပ္ရဲ႕လက္ေ၀ခံ အလိုေတာ္ရိေတြက ေျပာခဲ့ၾကတာပဲ။ ေနာက္ဆံုး ဘယ္လိုမွ တားမရတဲ့အေျခအေနမ်ိဳး ေရာက္တာေတာင္ အဲဒီ အလိုေတာ္ရိေတြက လြတ္လပ္ေရးယူၿပီးရင္ ဓနသဟာသအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ဆက္ေနသြားဖို႔ တိုက္တြန္းမႈေတြ မရပ္မနား လုပ္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။

လူမိုက္ကေလးေတြရဲ႕ ေက်းဇူး
ဂ်ပန္ေခတ္မွာလည္း ဂ်ပန္ေပးတဲ့ လြတ္လပ္ေရးအတုႀကီးနဲ႔ပဲ စိတ္ရွည္သည္းခံေနဖို႔ ဂ်ပန္အလိုေတာ္ရိေတြက ႏိႈးေဆာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၀င္ လူမုိက္ကေလးေတြက ရတာကိုယူၿပီး ေက်နပ္မေနဘဲ လိုခ်င္တာကို မရ,ရေအာင္ မိုက္မိုက္မဲမဲ လုပ္ခဲ့ၾကလို႔သာ ဒီေန႔ လြတ္လပ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအျဖစ္ ရပ္တည္ေနႏုိင္တာျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ တစ္ေတြသာ လူလိမၼာေတြျဖစ္ၿပီး "လူနပ္ခ်မ္းသာ" လုပ္ခဲ့ၾကရင္ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခုခ်ိန္ထိ ဘာမွန္းသိဦးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုတစ္ခ်ိန္က အဂၤလိပ္အလိုေတာ္ရိေတြ၊ ဂ်ပန္အလိုေတာ္ရိေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔တစ္ေတြို "ပရတ္မားတစ္" မျဖစ္တဲ့ တစ္ဖက္စြန္းေရာက္ တေဇာက္ကန္းသမားေတြလို႔ စြပ္စြဲေျပာဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။

အၫြန္႔ခ်ိဳးပစ္လိုက္တာ
ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ရွိတာပဲလုပ္ ဆိုတာက ရသမွ်နဲ႔ ေရာင့္ရဲေက်နပ္၊ ဆက္ႀကိဳးစားမေနနဲ႔ ဆိုတဲ့သေဘာ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း တန္ရာတန္ရာ ရတာပဲ ဘာမွ ေစာဒကတက္မေနနဲ႔ ဆိုတဲ့သေဘာ ျဖစ္တယ္။ အၫြန္႔တလူလူတက္ေနတဲ့ အပင္ကေလးကို အၫြန္႔ခ်ိဳးၿပီး လက္စတံုးလုပ္လိုက္တာပဲျဖစ္တယ္။ လက္ခံထားရင္ ဘယ္ေတာ့မွ လူေမႊးလူေတာင္ ေျပာင္လာမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေတာရြာဇနပုဒ္က ေက်းေတာသားေလး တစ္ေယာက္လည္း ဇြဲလံု႔လ ၀ီရိယနဲ႔ မေနမနား ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈျပဳခဲ့ရင္ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့အတုိင္း ဆရာ၀န္ႀကီးတစ္ေယာက္၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္မလာႏုိင္စရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ ပန္းတေနာ္က ေက်ာင္းဆရာေလး ဦးသန္႔ဟာ ဘီေအမေအာင္ခဲ့ေပမယ့္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ဆိုတဲ့ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္အဆင့္ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆိုတာ ေတာသားတစ္ေယာက္ျဖစ္သလို ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ ဦးႏုလည္း ေတာသားတစ္ေယာက္ပါပဲ။ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ အေရးပါတဲ့ ဇာတ္ေကာင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းလည္း ေတာသားျဖစ္ပါတယ္။

တိုးတက္ခ်င္ရင္ အိပ္မက္မက္
ေရွးလူႀကီးေတြ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ၾကလို႔ တုိင္းျပည္လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့တာျဖစ္တယ္။ လူဆိုတာ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အဆက္မျပတ္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနတဲ့ သတၱ၀ါမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ႏိုင္တာကိုပဲလုပ္ၿပီး ေက်နပ္ေနတယ္ဆိုရင္ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့လူ ဘယ္ျဖစ္လာေတာ့မွာလဲ။ တိုးတက္ခ်င္ရင္ အိပ္မက္,မက္တတ္ရမယ္။ အိပ္မက္ေတြကို လက္ေတြ႔ျဖစ္လာေအာင္လည္း အဆက္မျပတ္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနရမယ္။ စိတ္ကူးမယဥ္နဲ႔ ျဖစ္ႏုိင္တာပဲလုပ္ဆိုတဲ့ လူေတြဟာလည္း အမ်ားအားျဖင့္ စိတ္ကူးအႀကံဉာဏ္ေတြ ခန္းေျခာက္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ "အိုက္ဒီေယာေလာ္ဂ်ီ" ခၽြတ္ၿခံဳက်ေနသူေတြ။ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္ အားထုတ္သေလာက္ ခရီးေရာက္တာ ေသခ်ာတယ္။ ကံေပးသမွ် ယူမယ္ဆိုတဲ့သူဟာ ဘာမွရမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ထုိင္ေစာင့္ေနသူကို ကံက ဘာမွမေပးဘူး။ အဲဒါ အမွန္တရားပဲ။ စိတ္ကူးယဥ္ပါ၊ အိပ္မက္ေတြမက္ပါ။ "အိုက္ဒီေယာေလာ္ဂ်ီ" ခၽြတ္ၿခံဳက်သူေတြကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အိပ္မက္ မမက္တတ္ၾကဘူး။ သူတို႔မွာ အေတြးအေခၚေတြ၊ စိတ္ကူးေတြ ခန္းေျခာက္သြားၾကၿပီ။

(News Watch Weekly ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၂၉ မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

ေၾကာ္ျငာမပါတဲ့တီဗီ မရွိဘူးလား - မယ္မင္းႀကီးမ

• ဟယ္ ငါေတာ့ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာထိုးျပတဲ့ တီဗီေၾကာ္ျငာပစၥည္းဆို မ၀ယ္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ေစတနာပ်က္တယ္။
• ႀကီးႀကီးကလဲ လုပ္ျပန္ၿပီ၊ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ထိုးျပတဲ့ေၾကာ္ျငာမွ လူမ်ားမ်ား သတိထားမိမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ပိုက္ဆံ အမ်ားႀကီးေပးၿပီး ဒီလိုေနရာမ်ိဳး၊ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳး ပါရေအာင္ ထည့္ထားတာဗ်။
• ပိုက္ဆံေပးၿပီး ပရိသတ္ကို မ်က္မုန္းက်ိဳးေအာင္လုပ္တာနဲ႔ မတူဘူးလား။ ဟိုကားမွာ မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္ ဘယ္လိုေကာင္းထားတယ္၊ ပရိသတ္ႀကီး ၾကည့္ရေအာင္ ျပန္လႊင့္မယ္ႀကံကာရွိေသး ဟိုေၾကာ္ျငာ၊ ဒီေၾကာ္ျငာေတြက ျပလို႔မၿပီးႏိုင္ဘူး။ ပရိသတ္က သူတို႔ကို ၾကည့္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္တို႔၊ ခင္မို႔မို႔ေအးတို႔၊ ရဲေအာင္တို႔၊ ခန္႔စည္သူတို႔ကို ၾကည့္ခ်င္ၾကတာ။
• ဟုတ္တယ္ ႀကီးႀကီးရ၊ ေၾကာ္ျငာဆိုတာ အဲလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ေၾကာ္ျငာမွ လူႀကိဳက္တာ။
• ေတာ္စမ္းပါဟယ္၊ လူမႀကိဳက္ဘဲ လူမ်က္မုန္းက်ိဳးတယ္။ ပရိသတ္ကို ေစာ္ကားေနသလိုပဲ။ ငါၾကည့္ေနပါတယ္။
• ဟုတ္တယ္ဗ်၊ ႀကီးႀကီးေျပာမွ သတိထားမိတယ္။ ေၾကာ္ျငာဆိုတာ လူမုန္းစရာေကာင္းေအာင္ မျပရဘူးဗ်။ လူခ်စ္စရာျဖစ္ေအာင္၊ ယံုၾကည္လက္ခံစရာျဖစ္ေအာင္ျပမွ ေအာင္ျမင္တဲ့ေၾကာ္ျငာ ျဖစ္မွာဗ်။ ခုေတာ့ တခ်ိဳ႕ေၾကာ္ျငာတာေတြက ပရိသတ္ကို ဆရာႀကီးလုပ္သလိုလို၊ တခ်ိဳ႕ဟာေတြကလည္း သဘာ၀မက်တဲ့ အလြန္အကၽြံေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဟိုေၾကာ္ျငာတစ္ခု ၾကည့္ပါလား၊ ေရမရွိ၊ ေနမရွိ၊ ေလမရွိေပမယ့္ သူရွိရင္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာေလ။ ေရမရွိ၊ ေလမရွိရင္ လူဟာ ဘယ္လို အသက္ရွင္ႏိုင္မလဲ။ ဒါကို ထည့္မတြက္ဘဲ ျပခ်င္တာျပေနေတာ့တာပဲ။ သဘာ၀မက်၊ သိပၸံနည္းမက်တဲ့ ေၾကာ္ျငာမ်ိဳး။
• ဟုတ္ပါ့ ငါ့တူ ေစာေန၀န္းေရ၊ မင္းတို႔လို လူငယ္ေလးေတြေတာင္ ဒါမ်ိဳးေျပာရင္ ႀကီးႀကီးတို႔လို သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ တစ္သက္လံုး အေကာင္းေတြၾကည့္၊ အေကာင္းေတြဖတ္၊ အေကာင္းေတြနဲ႔ ေနခဲ့ရတဲ့သူေတြက ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတြ႔ရင္ ပိုစိတ္ထိခိုက္တာေပါ့။ ခုေတာ့ ေၾကာ္ျငာ၀င္ေနတာနဲ႔ အကယ္ဒမီေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမၾကည့္လုိက္ရဘူး။ ဒီႏွစ္ အကယ္ဒမီကေတာ့ ေၾကာ္ျငာအကယ္ဒမီလို႔ပဲ ေျပာရမွာပဲ။ အကယ္ဒမီကလဲဟယ္၊ ငါတို႔ေခတ္ကလို ကား ၁၀၀၊ ၂၀၀ မွာ တစ္ကားေလာက္ ေရြးထုတ္ရတဲ့ အကယ္ဒမီမွ မဟုတ္တာ။ တစ္ကားေလာက္ ေကာင္းေကာင္းေလး ႐ုိက္လုိက္ရင္ ရတာပဲ။
• ဟာ ႀကီးႀကီးကလဲ၊ ရဖို႔ ဘယ္လြယ္မလဲ။
• ႀကီးႀကီးတို႔ေျပာလုိက္ရင္ တလြဲခ်ည္းပဲ၊ ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ။ ႀကီးႀကီးစကားေျပာတာေတြက ေကာင္းပါတယ္၊ စကားမေျပာဘဲေနရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။

(News Watch Weekly ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၂၉ မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

ေဆးလိပ္ျဖတ္ပါ

ေဆးလိပ္မ်ားသည္ သင္၏ က်န္းမာေရးကိုသာမက သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါသည္။ စီးကရက္ေဆးလိပ္မ်ားထဲတြင္ ပါ၀င္ေသာ အဆိပ္မ်ားတြင္ အျပင္းစား ဓာတ္သတၳဳပစၥည္းမ်ား၊ ဒိုင္ေအာက္ဆင္းမ်ားႏွင့္ ပိုးသတ္ေဆးအႂကြင္းအက်န္မ်ား ပါ၀င္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ကမၻာေပၚတြင္ ေသာက္သံုးေနၾကေသာ သိန္းဂဏန္းႏွင့္ခ်ီသည့္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ စီးကရက္ေဆးလိပ္အေရအတြက္မွ ထြက္ရွိေနသည့္ မီးခိုးေငြ႔မ်ားက လူတိုင္းအတြက္ ေလထုညစ္ညမ္းမႈ ျပႆနာကို ခံစားရေစလ်က္ရွိပါသည္။ ေဆးရြက္ႀကီးပင္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးျခင္းေၾကာင့္ ေျမဆီလႊာထဲမွ သတၱဳဓာတ္မ်ား ဆံုး႐ံႈးရသည့္အျပင္ ပိုးသတ္ေဆးအေျမာက္အျမား သံုးစြဲရန္လည္း လိုအပ္ပါသည္။ ထိုပမာဏဟာ စတုရန္းမိုင္ ၄၈၀၀ တြင္ ေပါက္ေရာက္လ်က္ရွိေသာ သစ္ေတာမ်ားကို စီးကရက္စက္႐ံုမ်ားအတြက္ ေလာင္စာအျဖစ္ ႏွစ္စဥ္သံုးစြဲျခင္း ခံေနရျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။ သင္ကိုယ္တုိင္ႏွင့္ အျခားသူမ်ားကို ထိခုိက္ေစေသာ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းကို ျဖတ္လိုက္ပါေတာ့။

(Health Digest ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၇ အမွတ္ ၁၉ မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

ဒဏ္ခံရေတာ့ ပို၍ႀကံ့ခိုင္

ေတာင္ထိပ္သို႔ တက္ေသာလမ္းတြင္ ပုဆိန္တစ္လက္ ကိုင္ေဆာင္ထားလ်က္ ေတာင္ေပၚသို႔ တက္ေနသူတစ္ဦးကို ေတြ႔ပါသည္။ ထိုလူႏွင့္အတူ ေတာင္ေပၚသို႔ ခရီးႏွင္ခဲ့ပါသည္။ ခရီးသြားေဖာ္အား "ဘာကိုျဖတ္ဖို႔ ပုဆိန္ယူလာတာလဲ" ဟု ေမးၾကည့္မိပါသည္။ ထိုအခါ ပုဆိန္ကိုင္ထားသူက သူ႔လွည္းတြင္ ထည့္ဖို႔လိုေသာ သစ္တစ္ပုိင္းခုတ္ျဖတ္ဖို႔ ေတာင္ေပၚသို႔ တက္ေနေၾကာင္း ရွင္းျပပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ သစ္အပိုင္းအစက အမာေၾကာဆံုးသစ္ပါ။ အလြန္မာေၾကာတဲ့ သစ္ေတြက ေတာင္ေပၚပိုင္းမွာ ေပါက္တတ္ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚပုိင္းေရာက္ေလေလ ေလျပင္းမုန္တုိင္းတုိက္ေလ ျဖစ္ပါသည္။
ေလျပင္းဒဏ္ကို အခံရဆံုးေသာ သစ္ပင္ေတြဟာ အႀကံ့ခုိင္ဆံုး သစ္ပင္ေတြ၊ အမာေၾကာဆံုး သစ္ပင္ေတြ ျဖစ္လာပါသည္ဟု ရွင္းျပပါသည္။

Revell

(ေဒါက္တာသိန္းလြင္၏ စိတ္က်န္းမာေရး အေတြးစာစုမ်ား မွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

သရပါ - ေဇာ္ဂ်ီ

က်န္စစ္သားမင္း၊ ျမင္းမွဆင္း၍
ႏွင္းဆက္ထီးျဖဴ၊ ခံယူမည္ထား
လက္ကာတား၏။

မတ္မ်ားသခင္၊ ငါ့အရွင္သည္
အကယ္ပင္ ရွိမရွိ
အတပ္သိေအာင္၊ ငါလွည့္စံုစမ္း
ႀကိဳးပမ္းဦးမည္၊ ရွာဦးမည္တည့္
ရွိသည္သိလွ်င္၊ ငါ့အရွင္ကို
နန္းတင္ရမည္၊ ဦးၫြတ္မည္ဟု
ဤသို႔မိန္႔ၾကား၊ က်န္စစ္သား၏
စကားသစၥာ၊ သရပါ၌
ညင္သာပဲ့တင္၊ ခတ္ခဲ့ထင္၏
ညီခင္စိတ္မွာ၊ ၾကားခဲ့ပါသည္
လြမ္းစရာပ၊ တံခါး၀။
အစ္ကိုသတိရ လြမ္းၾကည့္က။

*****
မေန႔ညက ဂ်ာနယ္ဖတ္ေတာ့ True News ထဲမွာ "၁၈၈၆ ခုႏွစ္က ပုဂံၿမိဳ႕အ၀င္မွ သရပါတံခါး"ဆိုတဲ့ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုေဟာင္းေလးကို ေတြ႔မိလိုက္ပါတယ္။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ "သရပါ" ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ျပန္ရြတ္ၾကည့္ေပမယ့္ ဘယ္လိုမွကို မမွတ္မိပါဘူး။ အေတာ္ေလးလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မွတ္စုစာအုပ္ေတြထဲမွာ ျပန္ရွာၿပီး ဖတ္ရ၊ က်က္ရပါတယ္။ အျခားရွာေနသူေတြမ်ားရွိခဲ့ရင္ အလြယ္တကူရႏုိင္ေအာင္ တင္ေပးလုိက္တာပါ။